Wpis spowodował dyskusję na blogu (także w prywatnej korespondencji) o sensie rozpowszechniania takich informacji, gdyż uderzają one w nasze środowisko.

Ostateczny wniosek jest taki: Szachiści mają również swoje wady i trzeba o tym pisać i przestrzegać przed podobnymi zdarzeniami.

Trafny jest komentarz Krzysztofa Kledzika:

Nieprawidłowości w świecie szachowym są niestety na porządku dziennym. Sporo ich można odnaleźć, wpisując w Google hasło scandal in chess, albo cheating in chess. Ten drugi zwrot jest już na tyle popularny („dziękuję” za taką popularność szachów), że już podczas wpisywania we wyszukiwarkę, Google same podpowiadają że chodzi o oszustwa w szachach. Obawiam się że niedługo szachy staną się symbolem oszustw w grach. Kiedyś mówiło się o oszukiwaniu w kartach, np. w pokerze, a teraz tą niechlubną pałeczkę przejmuje nasza gra figurkami.

Skoczek2 napisał: Oto przypadek kolejnego oszusta szachowego, który został pozbawiony tytułu arcymistrza:

FIDE Ethics Commission Judgement in case of Gaioz Nigalidze

Ten wypadek został podany także przez ChessBase News: Link.

Ex – GM Gaoiz Nigalidze

Uzupełniający link

Hikaru Nakamura w Dortmundzie 2011

Źródło

Kontynuacja odcinka 4

Dalej w II rozdziale książki „Zasady pracy nad repertuarem debiutowym” piszę:

„Praca nad własnym repertuarem debiutowym powinna polegać na wyszukiwaniu nowych wzmocnień, aby w trakcie partii zaskakiwać przeciwników oryginalnymi pomysłami. Korzystanie wyłącznie z dorobku innych i powielanie cudzych rozwiązań nie prowadzi do rozwoju twórczego zawodnika…”

////////////////////////////////

Zajęcia z debiutami nie polegają na ich nauczeniu się, gdyż są one – według pewnych teorii – elementarzem. Trening z otwarciami ma wszechstronny charakter. Przypominam to, co napisałem w pierwszym odcinku: Link.

////////////////////////////////

„Przede wszystkim podkreślam znaczenie fazy debiutowej, która ulega ciągłym przemianom i jest dalej przedmiotem dogłębnych badań teoretycznych i praktycznych w pracy szkoleniowej trenerów oraz w samoszkoleniu szachistów na całym świecie.

Nie ma żadnych wątpliwości, że intensywna praca z otwarciami jest twórcza i pomaga rozwinąć wiele pozytywnych cech i umiejętności, takich jak wytrwałość w szukaniu nieznanych dróg oraz doskonaleniu zdolności analitycznych.

Inspiruje też do nieustannego poznawania nowych pozycji w grze środkowej, które są ściśle związane z wieloma otwarciami. Ponadto często zmusza nawet do zajmowania się różnymi końcówkami, które wynikają w toku analizy wielu sytuacji w początkowym stadium gry.

Wniosek: Praca szkoleniowa z otwarciami szachowymi daje możliwość do zajmowania się także problemami pozostałych części partii!”

////////////////////////////////

Teraz mógłym dać tysiące pouczających przykładów z praktyki turniejowej silnych arcymistrzów, którzy niezwykle twórczo podchodzą do granych przez siebie debiutów.

Przytoczę partię z ostatnich mistrzostw Europy w Reykjaviku 2015. Rosjanin E. Tomaszewski w swojej partii zastosował nowinkę. Zamiast granego do tej pory 13.Hxe2 wybrał nową ideę 13.Wxe2!? i partię wygrał w pięknym stylu.

Takie właśnie podejście do treningu z otwarciami poleca się młodym zawodnikom z aspiracjami osiągnięcia znaczących wyników turniejowych i na to zwracam uwagę w mojej książce!

SPIS TREŚCI

Od redakcji 1 O tym się mówi 2 DMP Europy, Reykjavik 2015 3 MŚ szybkie i blitze, Berlin 2015 10 MP drukarzy i wydawców, Serpelice 2015 15 Mały Szachista nr 40-styczeń 2016 I-VIII Partie komentowane, 2015 17 XXXI Konferencja Sędziów, Wrocław 2015 19 Szachowe epizody A.F. (73) 20 Nauka gry (145) 26 Poradnik sędziego (141) 30 Prenumerata 31 Rozwiązania kombinacji 31 Kombinacje 32

Miesięcznik „Magazyn Szachista“ ma określony profil działania. Przede wszystkim zajmujemy się wyczynem na najwyższych szczeblach hierarchii światowej i polskiej. Dlatego omawiane są szczegółowo indywidualne i drużynowe mistrzostwa świata, mistrzostwa Europy i mistrzostwa Polski w różnych grupach wiekowych oraz dramatyczne momenty tych rozgrywek. Każdy nasz zawodnik musi się zastanowić nad przyczynami zwycięstw i porażek w decydujących partiach, ocenić w jakich stadiach partii jest silny, a jakie musi poprawić. Powinien też przeanalizować swoje zachowanie przed, w trakcie i po partii oraz znaleźć przyczyny własnych słabości, a także ocenić silne strony i słabe punkty rywali.

Nasz kraj ma wspaniałe tradycje w szachach i cały czas mamy nadzieję, że pojawi się pokolenie szachistów, nawiązujące do pięknych osiągnięć z pierwszej połowy XX wieku, a nasi decydenci przede wszystkich postawią na bezwzględną rywalizację naszych czołowych zawodniczek i zawodników w walce o reprezentowanie kraju w dowolnej grupie wiekowej. Musimy zapomnieć o reprezentantach pragnących tylko zachować pozycję w reprezentacji i zwrócić uwagę na szachistów, którzy dążą do tego, aby być najlepszymi na świecie. Trzeba wychodzić z założenia, że obecnie różnica pomiędzy remisem, a wygraną jest znacznie większa, niż była kiedykolwiek. Wygrać jest obecnie bardzo trudno, nawet z teoretycznie słabszym zawodnikiem. W królewskiej grze każdy, w dowolnym momencie, może rozegrać „partię życia“, ale też każdy może zrobić „podstawkę“ na prostej drodze!

Zamieszczamy ważne fragmenty wywiadów najlepszych szachistów świata, którzy mówią na temat swojej codziennej pracy nad szachami, przygotowań do turnieju, walki z kryzysem formy, który co jakiś czas dotyka każdego szachistę. Wielu szachistów brało sobie za wzór jednego z wielkich szachistów przeszłości czy teraźniejszości, studiowało jego biografię, repertuar debiutowy i traktowanie szachów.

Jednocześnie w miesięczniku zajmujemy się najważniejszymi dla każdego młodego szachisty problemami gry środkowej, która podobnie, jak końcówki odgrywa decydującą rolę w obecnych sukcesach szachowych. Te stadia gry trzeba bez przerwy udoskonalać, natomiast debiutów trzeba się po prostu nauczyć, bowiem debiut stał się obecnie elementarzem, podobnie jak nauka posunięć. Poważnym problemem jest tylko ustalenie repertuaru debiutowego, pasującego do stylu gry i do rodzaju szachowej rywalizacji. Każdy z zawodników marzący o wielkich światowych sukcesach musi się zastanowić nad specyfiką repertuaru debiutowego w szachach klasycznych, szybkich i błyskawicznych. Bardzo rzadko można spotkać trenera, który ma zrozumienie szerokiego spectrum wariantów debiutowych i potrafi dać dobrą radę. Nasz los jest w naszych rękach, bo w żadnym podręczniku nie znajdziemy takich wskazówek.

////////////////////////////////////////////

Mój wkład w tym numerze (komentowane partie)
M. Carlsen – L. Aronian, Reykjavik 2015
W. Iwańczuk – C. Lupulescu, Reykjavik 2015
J.K. Duda – A. Ipatow, Reykjavik 2015

Źródło

[tu znajdował się logotyp PZSzach, ale PZSzach nie zezwolił na publikację tutaj logotypu PZSzach]

[tu znajdowało się zdjęcie z facebook’a PZSzach, ale PZSzach nie zezwolił na publikację tutaj rzeczonego zdjęcia PZSzach]

Adam Dzwonkowski o projekcie Edukacja przez szachy w szkole, Wojtaszku, podręcznikach, pieniądzach w szachach, etc „Szachy to idealny sport dla dzieci” (od 28 min).

Źródło

Źródło

Gość: W ostatnim numerze pisma MAT (8-2015) Mateusz Bartel napisał:

„…Panów może czekać natomiast sporo roszad w drużynie. Niewykluczone, że zmianie ulegną regulaminy, wzrośnie siła kapitana, mniej miejsc będzie przyznawanych automatycznie. Wszystko ma, rzecz jasna, swoje plusy i minusy, natomiast patrzeć zupełnie obiektywnie, w polskiej czołówce robi się coraz ciaśniej. Na grudniowej liście rankingowej pierwszy jest Radek Wojtaszek, drugi Jan-Krzysztof Duda, ale już trzecie i czwarte miejsce zajmuje Dariusz Świercz oraz Kacper Piorun. To młodzi gracze, którzy nie zagrali w Reykjaviku. Ich szanse na wyjazd do Baku są całkiem realne, a drużynie mogą dać nowy impuls. Choć, zapewniam, stara gwardia broni nie składa…!”

////////////////////////////////////////////////

Dobrze, że choć bardzo późno, ale w ogóle zaczyna się mówić o tych problemach w piśmie PZSzach. Na Pana blogu już od dawna były dyskutowane te sprawy…

Moja uwaga: Kwestie kadr narodowych były wielokrotnie omawiane na tym blogu. Dla przypomnienia kilka linków:

Link 1

Link 2

Czołówka Polski na ostatniej liście FIDE: Link

Nie nie ma więc żadnych wątpliwości, że reprezentacja olimpijska powinna składać się z następujących zawodników:

To powinna być podstawowa kadra męska na najbliższe i najważniejsze imprezy międzynarodowe. Natomiast dwa dodatkowe rezerwowe miejsca powinno ustalić się po mistrzostwach Polski.

Fabiano Caruana w Dortmundzie 2015

Źródło

W grudniu odszedł Grzegorz Benda, z wykształcenia matematyk, z zamiłowania  muzyk.

Współpracownik kilku rozgłośni radiowych, od radio „Solidarność” po radio „Wawa i radio „Praga”.

Jego audycja  z  Wawa Classic Rock  „Rockowa 13” czyli 13 utworów wybranych  z 13 płyt doczekała się  750 nagrań.

Przez pewien czas  prowadził audycje sportowe w nie istniejącej już TV Centrum i zawsze miał miejsce dla szachistów.

Przez ostanie  lata  był współpracownikiem redakcji „Uważam Rze”

Bardzo lubił szachy. Miał II kategorię. Był częstym uczestnikiem (jako zawodnik) turniejów szachowych, mistrzostw Warszawy czy memoriału Gawlikowskiego.

Był bardzo częstym gościem w Wydawnictwie „Penelopa” i naszym wiernym czytelnikiem.

Do ostatnich miesięcy  prowadził  zajęcia szachowe  w jednej z warszawskich firm.

Część Jego pamięci!

Jerzy Moraś