Na stronie ChessBase News opublikowano zestaw najważniejszych imprez szachowych minionego roku.
W tym przeglądzie znalazły się dwa polskie sukcesy: 2 miejsce Radosława Wojtaszka w Biel oraz zwycięstwo Moniki Soćko w Erfurcie.
A jak można ogólnie ocenić występy polskich szachistek i szachistów w 2014?
Wszystkim Gościom
mojego bloga
w Nowym Roku
2015
życzę zdrowia i wszelkiej pomyślności!
Jerzy Konikowski
wraz z współpracownikami
Mistrz świata Magnus Carlsen prowadzi dalej na nowej liście rankingowej FIDE z 2862. pkt. Na drugim miejsu jest nadal Fabiano Caruana z 2820 pkt. W klubie „2800” jest jeszcze Rosjanin Aleksander Griszczuk 2810 i Bułgar Weselin Topałow z 2800 pkt.
Najlepszy Polak Radosław Wojtaszek zajmuje wysokie 15 miejsce z 2744 pkt. Jan Krzysztof Duda jest 11-ty na liście juniorów z 2591 pkt. Natomiast Kamil Dragun znajduje się na 15 pozycji z 2567 pkt. Na liście juniorek najlepsza jest Anna Iwanow (20 miejsce) z 2288 pkt.
Wśród kobiet prowadzi nadal Judit Polgar z 2675 pkt. Monika Soćko z 2465 punktami jest na 35 pozycji.
Dokładne informacje
Czołówka mężczyzn
Czołówka kobiet
Czołówka juniorów
Czołówka juniorek
W artykule przedstawiłem pojedynek Karpow-Miles, w której mistrz świata – po niedokładnym rozegraniu fazy debiutowej – przeszedł do gorszej końcówki, której nie udało się mu uratować.
Przykład ten pokazał, że nawet tak wielcy szachiści jak Karpow, nie są idealni i popełniają błędy. Z drugiej strony przytoczona partia podkreśla istotne znaczenie otwarcia.
Późniejsze analizy partii spowodowały wzmocnienie wariantu i pokazały taktyczne możliwości białych.
Właśnie na tym polega praca nad debiutami, że zmusza szachistę do twórczej pracy. Zawodnik ćwiczy w ten sposób swoje analityczne umiejętności i poznaje nowe pozycje. Wiedzę tę można wykorzystać w późniejszych pojedynkach.
Fotografia (ze zbiorów Andrzeja Filipowicza) przedstawia ekipę Polski na olimpiadzie na Malcie 1980. Stoją od lewej: Kazimierz Wasilewski, Jan Przewoźnik, Jerzy Konikowski, Włodzimierz Schmidt, Agnieszka Brustman, Aleksander Sznapik, Małgorzata Wiese, Jacek Bielczyk, Hanna Ereńska-Radzewska, Adam Kuligowski, Jerzy Pokojowczyk oraz Grażyna Szmacińska.
Prezentuję witrynę znanej niemieckiej artystki oraz sympatyczki królewskiej gry Rosemarie J. Pfortner: Link
Obraz artystki przedstawia Magnusa Carlsena i jest wybogacony o autentyczny autograf mistrza świata.
Anatoli Karpow – mistrz świata w latach 1975-1985 oraz 1993-1999: Każda faza partii, otwarcie, gra środkowa i końcówka ma duże znaczenie. Jeżeli na początku gry, któraś ze stron uzyska przewagę materialną lub pozycyjną, to zniwelować ją w grze środkowej będzie bardzo trudno. W tej sytuacji do końcówki może w ogóle nie dojść. Bez poprawnej gry w debiucie, nie można więc myśleć o sukcesach w szachach.
//////////////////////////////
Od pewnego czasu na blogu trwa dyskusja o roli poszczególnych części w partii szachowej.
Gość napisał: Końcówka to podstawa gry w szachy – jak twierdził Capablanca i miał rację. Bez tego nie można wygrywać, a nawet istnieć w szachach.
Problem jest tylko taki, że przed końcówką jest przecież otwarcie i gra środkowa. Jeśli któraś ze stron słabo rozegra początkowe stadium partii, to będzie trudno bronić dalszych faz gry.
Przekonał się o tym sam ówczesny mistrz świata Anatolij Karpow, który – prawdopodobnie zaskoczony rzadkim ruchem 1…a6 – nie uzyskał żadnej przewagi debiutowej. Po błędzie w 23 posunięciu przeszedł do gorszej końcówki, której nie udało się mu uratować.
W dniach 26-30 grudnia 2014 odbył się w Lizbonie 9-rundowy otwarty turniej z udziałem polskiej ekipy.
Ostatecznie wygrał, rozstawiony z numerem pierwszym, Bartosz Soćko 7 z 9 partii. Monika Soćko została sklasyfikowana na 27 pozycji 6 z 9, natomiast Anna Iwanow była 29 z 6 punktami z 9 partii.
Fotografia (ze zbiorów Andrzeja Filipowicza) przedstawia drużynę Lecha Poznań w trakcie DMP 1966. Stoją od lewej: Adam Wiland, Ryszard Bernard, Jerzy Jabłoński, Marian Nowacki, Zbigniew Doda, Bogdan Pietrusiak. Siedzą od lewej: Tadeusz Zieliński, Czesław Kędziora, Danuta Adamczewska, Urszula Majewicz (pod panieńskim nazwiskiem Larek grała w DMP w 1961 we Wrocławiu) i Bolesław Różański.
Źródło: Magazyn Szachista 12-2014
Alfred Tarnowski był cenionym trenerem oraz znawcą otwarć szachowych i końcowek.
Niestety w tej partii jego znajomość ostrego gambitu królewskiego okazała się niewystarczająca. Do końcówki nie doszło, ponieważ czarne przegrały wcześniej batalię debiutową.
