Wydawnictwo „Penelopa” powoli nadrabia zaległości. Właśnie ukazał się grudniowy numer zawierający wiele ciekawych artykułów oraz sprawozdań z imprez krajowych i międzynarodowych.
Mój wkład to partia numeru Adams – Anand, Londyn 2014.
Zapraszam do lektury!
Znany szachista z Torunia Jerzy Jabłoński bierze udział w plebiscycie Senior Roku gazety „Nowości”.
Zachęcam do oddania głosów na przedstawiciela królewskiej gry!
———————————————————————————————————
W 6 rundzie mistrzostw Europy w Jerozolimie Mateusz Bartel (2631) stał się autorem miłej niespodzianki. Polak pokonał Czecha Davida Navarę (2735) – starującego w turnieju z pierwszego miejsca.
Gratulacje!
SPIS TREŚCI
 |
|
Od redakcji
Druga połowa stycznia, to naturalnie wspaniały turniej Tata Steel w Wijk aan Zee, jedyny nawiązujący do dawnej tradycji, kiedy to w turnieju kołowym grano przynajmniej 13 rund, bo zwykle bywało 15, 17 czy 19 rund. Skład uczestników, to ścisła czołówka światowa i wybitni młodzi zawodnicy oraz równie młoda mistrzyni świata. Dobrze, że w tym gronie znalazł się Radosław Wojtaszek, delegowany zresztą przez Association of Chess Professionals za uzyskane wyniki w turniejach ACP.
Debiut w tak silnym zestawie uczestników nie przyniósł mu sukcesu. Jednakże Radosław Wojtaszek zapisał się na trwałe w historii polskich szachów, bo jako trzeci nasz szachista pokonał aktualnego mistrza świata Magnusa Carlsena, a ponadto triumfował w partii z Fabiano Caruaną, zajmującym drugie miejsce na liście rankingowej FIDE. Dla Wojtaszka były to jedyne zwycięstwa w turnieju, a dla Magnusa Carlsena była to jedyna porażka w turnieju, po której odniósł 6 kolejnych zwycięstw i wygrał po raz czwarty turniej w Wijk aan Zee. Carlsen wyprzedził zaledwie o pół punktu czwórkę, młodych szybko progresujących szachistów Anisha Giri, Maxime Vachier-Lagrave’a, Dinga Lirena i Wesley So. Wszyscy wkrótce wejdą do elity szachowej, a są o kilka lat młodsi od Radosława Wojtaszka, który obchodził w Holandii 28 urodziny.
Podsumowałem wielkie osiągnięcia naszych speców od rozwiązywania zadań szachowych w 2014 r. Wspaniała czwórka Piotr Murdzia, Kacper Piorun, Aleksander Miśta i Piotr Górski okazała się bezkonkurencyjna zarówno w międzynarodowych MP, jak też w Championatach Europy i świata. Zdobyli złote medale drużynowe w ME i MŚ oraz złote i srebrne medale w turniejach indywidualnych. Przyjrzałem się też tematyce zadań i stwierdziłem, że szachowi kompozytorzy coraz dalej odchodzą w zadaniach od normalnie grywanych szachowych pozycji. Nawet w studiach zaczynają dominować pozycje nie mające wiele wspólnego z pozycjami z gry, może poza motywami. Dlatego też coraz trudniej przychodzi specjalistom od solvingu uzyskiwanie sukcesów w grze bezpośredniej, bo z rozwiązywania zadań nic nie wynika. Uczestnicy rozgrywek znają z góry wynik pozycji i tylko szukają drogi do celu, a w grze bezpośredniej z reguły nie wiadomo do jakiego wyniku prowadzi wybrany wariant czy kontynuacja. W obecnej formie solving jest raczej szkodliwy dla wyczynowców.
Zastanawiałem się, jak zbliżyć rozwiązywanie zadań do gry bezpośredniej i traktować je jako formę treningu. Wydaje mi się, że wprowadzenie do zawodów w solvingu pozycji, w których mają posunięcie czarne lub białe, ale nie wiadomo, czy najlepsze posunięcia, odpowiednio punktowane, prowadzą do zwycięstwa, remisu, czy stwarzają szanse, np. na skuteczną obronę przegranej pozycji. Znalezienie takich zadań wśród milionów rozegranych partii nie stanowi problemu, natomiast wymagane jest ich sprawdzenie przy użyciu dobrych programów komputerowych.
Andrzej Filipowicz
Redaktor Naczelny
////////////////////////
Mój wkład w tym numerze to komentowane partie:
Wojtaszek – Carlsen, Wijk aan Zee 2015
Wojtaszek – Caruana, Wijk aan Zee 2015
Miśta – Duda, liga niemiecka 2015
W 5 rundzie mistrzostw Europy w Jerozolimie Mateusz Bartel (2627) zastosował w swej partii przeciwko Ducarmon z rankingiem 2480 ruch 4.Gf4, który nie ma dobrej oceny w teorii debiutów.
Czarne grały do pewnego momentu prawidłowo i uzyskały bez większych problemów równą grę. Jednakże błąd 20…He4 dał naszemu arcymistrzowi możliwość przejęcia inicjatywy i następnie błyskawiczne zwycięstwo.
Anatoli Karpow – mistrz świata w latach 1975-1985 oraz 1993-1999: Każda faza partii, otwarcie, gra środkowa i końcówka ma duże znaczenie. Jeżeli na początku gry, któraś ze stron uzyska przewagę materialną lub pozycyjną, to zniwelować ją w grze środkowej będzie bardzo trudno. W tej sytuacji do końcówki może w ogóle nie dojść. Bez poprawnej gry w debiucie, nie można więc myśleć o sukcesach w szachach.
//////////////////////////////
Nie ma żadnych wątpliwości, że najsłabszym ogniwem w grze arcymistrza Bartłomieja Maciei są debiuty i dlatego w swoich pojedynkach stara się „przeskoczyć” tę fazę partii i przejść do gry środkowej i następnie do końcówki.
Najsilniejszą stroną arcymistrza jest właśnie gra końcowa. Problem jest tylko taki, że w ostatnich latach Macieja często nie osiąga swego celu. Oprócz słabych debiutów innym mankamentem w grze arcymistrza – o czym była już kilka razy mowa na blogu – są jego niedoczasy.
W przedstawionej partii białe ograły swego słabego przeciwnika, jednakże nieostrożnym posunięciem 34.Hd2? wypuściły całą przewagę, aby następnie po kolejnych błędach przegrać spotkanie. Oglądając partię ma się wrażenie, że w porażce Polaka znowu negatywną rolę odegrało brak czasu.
Uzupełniający link.
Mistrz świata Magnus Carlsen prowadzi dalej bezapelacyjnie na liście rankingowej FIDE z 2863. pkt. Na drugim miejsu jest nadal Fabiano Caruana z 2802 pkt. Na trzecie miejsce awansował Hikaru Nakamura z 2798 pkt.
Najlepszy Polak Radosław Wojtaszek zajmuje dalej 21 miejsce z 2737 pkt. Jan Krzysztof Duda jest 10-ty na liście juniorów z 2597 pkt. Natomiast Kamil Dragun znajduje się na 18 pozycji z 2558 pkt. Wśród juniorek najlepszą jest Anna Iwanow (21 miejsce) z 2281 pkt.
Wśród kobiet na prowadzenie wyszła Yifan Hou z 2686 pkt. Monika Soćko z 2463 punktami awansowała na 34 miejsce.
Dokładne informacje
Czołówka mężczyzn
Czołówka kobiet
Czołówka juniorów
Czołówka juniorek
