Międzynarodowa Wystawa Książek we Frankfurcie nad Menem była w przeszłości miejscem moich roboczych spotkań z Joachimem Beyerem – szefem największego wydawnictwa szachowego w strefie języka niemieckiego.
Od 2011 roku nowym właścicielem firmy jest Robert Ullrich, który już nie kontynuuje tej tradycji i wszelkie sprawy rozwiązujemy telefonicznie oraz poprzez pocztę elektroniczną.
Niedawno przeglądając moje archiwum natrafiłem na zdjęcia z 2000 roku.
Joachim Beyer przy swoim stoisku
Arnold Alois Schwarzenegger (ur. 30 lipca 1947 w Thal) – austriacko-amerykański aktor, kulturysta i polityk, gubernator stanu Kalifornia w latach 2003-2011 chętnie gra w szachy.
Zainteresowanie odcinkiem 7 było duże i ilustrują to zamieszczone różne komentarze Internautów. Część innych uwag wykorzystam sam w dalszych wpisach.
Ogólnie prawie wszyscy dyskutanci wyrazili opinię, że solving nie ma żadnej wartości szkoleniowej i nie powinno się go propagować jako element w treningu polskiej młodzieży.
Z tym nie można się całkowicie zgodzić. Są zadania, które można śmiało, choć w małym procencie, wykorzystać w szkoleniu. O tym pisałem zresztą we wspomnianej już książce „Kompozycja w treningu szachisty”.
Zanim to omówię, chciałbym wyjaśnić najpierw istotną sprawę. Otóż jeden z Internautów zadał pytanie, czy mam w ogóle wiedzę w problematyce „Kompozycja szachowa”, aby podważać opinię mistrza świata Kacpra Pioruna, że „solving pomaga w szachach”.
Kilkakrotnie wspominałem na blogu, że jestem mistrzem krajowym w grze normalnej, korespondencyjnej i kompozycji. Do tego jestem trenerem I klasy. A więc znam szachy od „podszewki” i mogę dyskutować praktycznie na wszystkie zagadnienia dotyczące królewskiej gry.
Jako problemista opublikowałem około 400 zadań, z czego przeszło 100 zostało wyróżnionych na konkursach międzynarodowych. W specjalistycznych Albumach FIDE (zbiorach najlepszych zadań świata) znalazło się moich 8 utworów. Zajmowałem wysokie lokaty w Mistrzostwach Polski w Kompozycji: w dziale dwuchodówek raz zdobyłem srebrny medal (1967-1970), dwukrotnie brąz (1965-1966 i 1971-1973) oraz w dziale samomatów (1967-1970) uzyskałem srebro, a w dziale matów pomocniczych (1965-1970) otrzymałem brązowy krążek.
Więcej na stronie Przemysława Jahra
Kilkanaście moich zadań na niemieckim serwerze
Po tym wprowadzeniu proponuję rozwiązanie czterech poniższych pozycji. W dwuchodówkach zaczynają białe i dają mata w 2 ruchach, podobnie w trzychodówkach dają mata w 3 posunięciach i w wielochodówkach jest mat po x ruchach. Przedstawione problemy wyróżniają się ciekawym pierwszym posunięciem (wstępem) i interesującą grą.
Autor: F. Janet
The Britisch Chess Magazine 1918
Mat w 2 posunięciach
Autor: W. Meredith
Dubuque Chess Journal 1886
Mat w 2 posunięciach
Autor: K. Junker
Neue Zürcher Zeitung 1971
Mat w 3 posunięciach
Autor: S.Loyd
Chess Monthly 1859
Mat w 5 posunięciach
Moje pytanie: Można wykorzystać przedstawione zadania w treningu z młodzieżą?
W odbywających się obecnie w Porto Carras mistrzostwach juniorek i juniorów do 18 lat Ewa Harazińska ma 4 punkty z 4 partii.
Przypominam, że mistrzostwach Europy w tej samej kategorii wiekowej Ewa zdobyła srebrny medal. Jedną jej świetną partię przedstawiłem na blogu: link.
Warto obejrzeć jeszcze jej pojedynek z Blagojevic. Analizą tej partii zająłem się w ostatnim miesięczniku „Magazyn Szachista”.
Trzymamy kciuki za dalszą grę Ewy i życzymy jej kolejnego medalu!
Wczoraj przedstawiłem Państwu błyskotliwą wygraną Łukasza Jarmuły (2321) z silniejszym przeciwnikiem w mistrzostwach świata juniorów w Porto Carras.
W dzisiejszej 4 rundzie byliśmy świadkami kolejnej efektownej wygranej Polaka, który w tym samym ostrym wariancie rozprawił się również z silniejszym partnerem z rankingiem 2398.
Przedstawione dwie partie demonstrują aktywny styl Łukasza i tak powinien grać dalej. Oby tylko ktoś „życzliwy” nie zalecił mu teraz „ćwiczenie oburęczności”, co widzieliśmy już w przeszłości w odniesieniu do zdolnych naszych juniorów.
SPIS TREŚCI
![]() |
|
Od redakcji
Liczba imprez kontynentalnego i światowego znaczenia przekroczyła wszelkie możliwe granice. Nie tylko jest wiele zawodów o ME, ale też w cyklu mistrzostw świata. Są one przedzielone licznymi superturniejami z udziałem najlepszych szachistów, którzy nie unikają prawie codziennej konfrontacji zarówno z kolegami z elity, jak też z gronem zawodników niżej notowanych. Zestaw imprez klasycznych jest uzupełniany licznymi turniejami w szachach szybkich i błyskawicznych. Nic nie dzieje przypadkiem, bo każdy szachista, który chce odnosić sukcesy na najwyższym szczeblu musi reprezentować wysoki poziom w trzech rodzajach szachów. Podlega to szczególnemu sprawdzianowi w Pucharze świata, który w Baku zgromadził prawie wszystkich najlepszych szachistów poza uczestnikami ostatniego meczu o MŚ w Soczi, czyli Carlsenem i Anandem. Bez umiejętności rozgrywania partii szybkich i blitzów zawodnicy nie mają szans awansu do kolejnych rund, bowiem dwie klasyczne partie rzadko wystarczają do pokonania rywala. Po wielu niespodziankach, kiedy w poszczególnych meczach kolejno odpadali faworyci, w finale znaleźli się Peter Swidler i Siergiej Karjakin. Swidler wygrał dwie pierwsze partie i … odetchnął, po czym Siergiej wyrównał mecz i po licznych tie-breakach zdobył Puchar świata. Występ trójki naszych reprezentantów raczej rozczarował. Dwaj odpadli w I rundzie, tylko Radosław Wojtaszek przebił się do IV rundy, w której uległ Anishowi Giri.
Mnie bardziej interesował występ Jana Krzysztofa Dudy w prestiżowych MŚ do 20 lat. Nasz młody, ale już bardzo doświadczony zawodnik, był zdecydowanym faworytem turnieju. Aż do ostatniej rundy wydawało się, że bez większego kłopotu powtórzy wielki sukces Dariusza Świercza z 2011 roku i stanie na najwyższym podium. Pechowy dla naszego reprezentanta przebieg ostatniej rundy zepchnął go na II miejsce, bo przy równej liczbie punktów z Michaiłem Antipowem zadecydował trzeci poziom wartościowania punktów, w którym ustąpił Rosjaninowi zaledwie o jeden punkt.
Bardzo silnie obsadzony i doskonale zorganizowany memoriał Krystyny Hołuj-Radzikowskiej we Wrocławiu zakończył się sukcesem Aliny Kaszlinskiej. Tu też zadecydowała ostatnia runda, w której po dramatycznej walce, świetnie grająca we Wrocławiu Jolanta Zawadzka uległa Rosjance i spadła na II miejsce. Cóż, naszym zawodnikom i zawodniczkom brakuje silnych nerwów w ważnych pojedynkach. Cechy „wojownika“ zdeterminowanego do walki o mistrzostwo Europy i świata wyrabiają eliminacje do reprezentacji i ważnych krajowych turniejów. PZSzachowy zlikwidował prawie wszystkie eliminacje nie tylko na szczeblu kobiet i mężczyzn, ale również wśród młodzieży. Obecnie każdy, kto tylko ma środki, niezależnie od miejsca w MP i reprezentowanego poziomu gry, może pojechać na MŚ czy Europy w różnych kategoriach wiekowych. Rezultaty tej polityki są widoczne gołym okiem.
Redaktor Naczelny
J.K. Duda – D. Gordievsky, Chanty Mansyjsk 2015
T. Blagojevic – E. Harazińska, Porec 2015


















