Źródło

Link 1

Link 2

Źródło

Młodzieżowa Akademia Szachowa – szkoła z tradycjami
Agnieszka Fornal-Urban i Marek Matlak (MAT 8-2015)

„W trakcie zgrupowań szkoleniowych (sesji), oprócz zajęć szachowych, dużą wagę przywiązuje się do przygotowania sprawnościowego poprzez codzienne zajęcia sportowe”…

///////////////////////////////////////////////

Kontynuacja odcinka 142

Zaprawa fizyczna

W tekście „Gorzka prawda“ (Szachy/Chess 75/76–2003) napisałem: „Podkreślam tutaj ważną rolę Anny Domaradzkiej-Żyły, której obecność na wszystkich sesjach jest akurat niezbędna. Jest to młoda i energiczna osoba, która dba o zajęcia sportowe dla wszystkich uczestników (nawet trenerów!) i trzyma dyscyplinę!”…

Ania nawet mnie zmobilizowała do udziału w turnieju piłki nożnej. Opracowała efektowny biuletyn z sesji w Wiśle. To wydarzenie zanotowałem na mojej stronie: Link.

Pod koniec minionego roku rozmawiałem telefonicznie z pewną osobą dobrze rozeznaną w kwestii MASZ, która dała krótką ocenę pracy poszczególnych trenerów. Najwyższą notę otrzymała właśnie Anna Domaradzka-Żyła za traktowanie swojej pracy z pełnym zaangażowaniem.

W artykule „Młodzieżowa Akademia Szachowa – szkoła z tradycjami”, Agnieszka Fornal-Urban i Marek Matlak (MAT 8-2015) wymieniają nazwiska wielu osób, które przyczyniły się do sukcesu szkoły.

Na tej liście nie ma Anny Domaradzkiej-Żyły, która od wielu lat dba o szalenie istotne przygotowanie fizyczne zawodniczek i zawodników na sesjach Młodzieżowej Akademii Szachowej Polskiego Związku Szachowego!

Ania ze swym mężem Januszem Żyłą, również aktywnym przez wiele lat trenerem MASZ, którego także nie doceniono w wymienionym artykule. Z lewej strony autor bloga.

Źródło

ChessBase News

Źródło

[tu znajdował się logotyp PZSzach, ale PZSzach nie zezwolił na publikację tutaj logotypu PZSzach]

[tu znajdowało się zdjęcie z facebook’a PZSzach, ale PZSzach nie zezwolił na publikację tutaj rzeczonego zdjęcia PZSzach]

Źródło

Nie ma znaczenia, jak dobrze grasz – nie możesz spodziewać się dobrych wyników, kiedy masz przegraną po debiucie.

Garri Kasparow, szachowy mistrz świata w latach 1985 – 2000

//////////////////////////////////////

Komentarz Amatora (aktywny szachista z tytułem mistrza międzynarodowego):

Dziś mało znany Indus rozgromił lidera turnieju B w miniaturze. Dobrze przygotował debiut i szybko wygrał w wariancie, o którym jego przeciwnik napisał książkę! Oczywistą jest rzeczą, że należy dokładnie i regularnie analizować debiut. Trzeba znać najnowsze partie i analizy, szczególnie w wariantach mających forsowny charakter. Nie można ograniczać się znajomością ogólnych planów gry, co propagują leniwi trenerzy.

Ważne jest jednak, by uczyć się debiutu łącznie z typowymi pozycjami z gry środkowej, a niekiedy i końcowej. Nauka debiutu musi iść w parze z nauką gry środkowej. Tego nie da się rozdzielić. Należy zacząć od przestudiowania przykładowych partii arcymistrzów. Samo zapamiętywanie wariantów nic nie da.

//////////////////////////////////////

Dla przypomnienia. W mojej najnowszej książce „Szachy dla przyszłych mistrzów” zwróciłem właśnie uwagę na to, że ucząc dię debiutów na bazie modelowych partii poznajemy także różne struktury z gry środkowej itd.

Link 1

Link 2

Źródło