„Zawody, organizowane przez klub Orlando Magic oraz The Central Florida Chess Club (CFCC) stwarzają kibicom możliwość zagrania w szachy i obejrzenia meczu koszykówki w ramach jednej imprezy. Pomysłodawca tej idei, prezes CFCC Harvey Lerman tak skomentował przyjazd Polaka – jednego z najlepszych na świecie zawodników w kategorii młodzieżowej”.
„Nasz klub jest doświadczonym organizatorem turniejów szachowych, w tym mistrzostw USA szkół, z udziałem ponad 1500 zawodników. Kiedy dowiedzieliśmy się, że Janek Duda chciałby przyjechać do Orlando obejrzeć mecz Magic, to wszystko pięknie się ułożyło. Klub koszykarski wyraził zainteresowanie i w ten sposób powstała ciekawa i nowatorska impreza towarzysząca meczowi Magic z Pacers”…
W dniach 12-19 lutego 2016 odbył się w austriackim mieście Graz międzynarodowy turniej na dystansie 9 rund.
Najlepszym z polskiej ekipy okazał się trener kadry Bartosz Soćko, który został sklasyfikowany na 9 miejscu.
Wiadomo jest, że gruntowna analiza rozegranych przez siebie partii jest znakomitą formą doskonalenia kunsztu szachowego. Dzięki takiej intensywnej pracy poznaje się swoje słabe strony, które można skutecznie wyeliminować w następnych pojedynkach.
Jest to znane od dawna zalecenie w procesie szkolenia zawodniczek i zawodników wszystkich klas. Mimo tego nie jest to zawsze respektowane przez młodzież, co mogłem się przekonać w toku mojej wieloletniej pracy trenerskiej.
Ten problem zaobserwowałem także w trakcie trzech sesji Młodzieżowej Akademii Szachowej. Uczestnicy zgrupowań otrzymywali jako prace domowe zadanie przeanalizowania i skomentowania ostatnio rozegranych przez siebie partii i jakość tych opracowań była przeważnie na słabym poziomie.
Młodzież bardzo często nie potrafiła rozpoznać momentów krytycznych w partiach oraz przyczyny porażki jednej ze stron. Stawiano znaki „?” bez podania alternatywy, co jest poważnym błędem w sztuce. Takie przypadki spotyka się również dość często w pismach szachowych i co gorsza nawet w książkach. Kilka lat temu zwróciłem na to uwagę na blogu: link.
Dlatego w mojej książce (V. rozdział: Analizowanie i komentowanie partii) przypominam o tej ważnej zasadzie w szkoleniu lub samoszkoleniu.
Nie ma znaczenia, jak dobrze grasz – nie możesz spodziewać się dobrych wyników, kiedy masz przegraną po debiucie.
Garri Kasparow, szachowy mistrz świata w latach 1985 – 2000
//////////////////////////////////////
We współczesnej praktyce turniejowej bez dokładnej znajomości teorii debiutów nie można liczyć na zwycięstwa. Przekonała się o tym czołowa arcymistrzyni świata Hinduska Koneru, która w ważnym turnieju wybrała wariant, którego dobrze nie znała. W rezultacie poniosła szybką porażkę.
Należy znać, że 9.Sf3? jest błędem i dlatego trzeba grać 9.a3!











