Pismo, które jest organem  Niemieckiego Związku Gry Korespondencyjnej, zawiera wiele informacji o turniejach drogą pocztową oraz emailową, uzupełnione jest także ciekawymi partiami oraz tematycznymi artykułami.

Z „Fernschachpost” współpracuję  od 2008 roku i głównie zajmuję się teorią debiutów. W swoich artykułach staram się zwracać uwagę na ciekawe idee i zachęcić do dalszej pracy badawczej nad poszczególnymi zagadnieniami. Bardzo często na bazie moich przemyśleń organizuje się turnieje tematyczne, które w istotny sposób wzbogacają wiedzę o różnych wariantach.

W tym numerze przedstawiłem w ogólnych zarysach gambit po posunięciach 1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Gb5 a6 4.Ga4 Sf6 5.0-0 Ge7 6.We1 b5 7.Gb3 0-0 8.a4 d5!?

Kontynuacja odcinka 51

W poprzednich odcinkach odpowiednio udokumentowałem wszystkim moim oponentom, że przed intensywnymi zajęciami z debiutami, polecam najpierw opanowanie podstaw szachów.

Tym zagadnieniem zająłem sie także w książce dla młodzieży „Szachy dla przyszłych mistrzów” (RM 2015).

Kilka fragmentów z tej pracy:

link

W mistrzostwach świata w szachach szybkich i błyskawicznych (Moskwa w dniach 26-30 grudnia 2019) Polskę reprezentują:

W grupie open

Jan Krzysztof Duda, Radosław Wojtaszek, Mateusz Bartel, Bartosz Soćko, Kacper Piorun oraz Grzegorz Gajewski.

W grupie kobiet

Monika Soćko i Klaudia Kulon.

Strona turnieju

Wyniki na stronie

Wyniki i partie na ChessBomb (open)

Wyniki i partie na ChessBomb (kobiety)

Wyniki na Chess-Results

Igor Rausis został w tym roku „negatywnym bohaterem”, o czym była już mowa na blogu, np. link 1 lub link 2.

Igora poznałem przed laty na turnieju w Dortmundzie. Nasz pojedynek zakończył się po interesujacej grze wynikiem remisowym.

linklink

Kontynuacja odcinka 50

W 2000 roku ówczesny kierownik wyszkolenia Polskiego Związku Szachowego Zbigniew Czajka zaproponował mi powtórzenie studium na trenera I klasy, co zostało zaakceptowane przez prezesa Jacka Żemantowskiego.

Jako pracę dyplomową otrzymałem taki sam temat, co w 1980 roku  i była ona podstawą do dopuszczenia mnie do państwowego egzaminu, który zdałem w 2002 roku. To opracowanie różni się od pierwszej wersji, gdyż zostało wzbogacone o nowe aspekty szkoleniowe.

Załączam fragment tej pracy, którą opublikowałem pod tym samym tytułem w kwartalniku metodyczno-szkoleniowym „Poradnik Szachisty” 2-2002.

Etapy treningu podzieliłem tutaj w zależności od głównej treści i związanych z tym zadań na trzy grupy.

W latach 2002-2003 ukazało się kilka numerów tego kwartalnika pod redakcją znanego działacza szachowego z Jeleniej Góry i trenera II klasy Tadeusza Hoca.

W piśmie publikowano ciekawe artykuły szkoleniowe dla trenerów oraz zawodników wszystkich klas. Niestety poradnik nie przeżył konkurencji innych czasopism szachowych w Polsce i dość szybko zniknął z pola widzenia. Wielka szkoda, gdyż była to bardzo pożyteczna publikacja.

Tytuł Trenera Klasy Pierwszej nadano mi przez Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu w dniu 31 marca 2003 roku. 

link

Kontynuacja odcinka 49

Nie ulega żadnych watpliwości, że brak centralnego programu systemu szkolenia utrudnia wielu trenerom optymalną pracę. Dość często otrzymuję listy w tej kwestii z prośbą o rady, wybór literatury fachowej itp. „Gorącym tematem” są jednak otwarcia.

Kiedyś napisał do mnie Internauta:

Pana blog jest bardzo ciekawy – porusza wszystko – to prawda. Ale są tacy, co myślą, że zaleca Pan początkującym – co ledwie znają ruchy – tylko studiowanie debiutów. To jest błąd metodyczny. Młodzi zawodnicy powinni pracować przede wszystkim nad grą środkową, końcówkami i poznawać klasykę szachów.

Ta ocena jest oczywiście niezgodna z prawdą i wynika z nieznajomości moich niektórych książek, artykułów, zarówno w pismach specjalistycznych, jak na stronie i blogu.

Zagadnieniem „Trening w szachach” zajmuję się od wielu lat. W przeszłości napisałem na blogu:

W 1980 roku uczestniczyłem w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie w szkoleniu trenerów na I klasę. Tytuł mojej pracy dyplomowej brzmiał: Proporcje treningu ogólnorozwojowego i specjalistycznego na różnych poziomach zaawansowania i w okresach treningowych cyklu szkoleniowego w szachach. Pracę napisałem i oddałem w terminie. Z uwagi na wyjazd do Niemiec nie wziąłem jednak udziału w końcowym egzaminie.

W czerwcowym numerze miesięcznika „Szachista” (1993) opublikowałem artykuł „Szkolenie w szachach”, który jest fragmentem mojej pracy dyplomowej z 1980 roku. Zwróciłem w nim, w ogólnych zarysach, na proporcje treningu podstawowego i specjalistycznego.

Z tego tekstu wyraźnie widać, co ja polecam w pierwszym etapie szkolenia!