Autor książki „Szachy wojenne 1939-1945. War chess” Paweł Dudziński przysłał ciekawe linki dotyczące swojej pracy. Dziękujemy!

//////////////////////////////////////

W serwisie YouTube opublikowane zostały filmy z wykładami wygłoszonymi podczas konferencji historycznej zorganizowanej z okazji promocji książki „Szachy wojenne 1939-1945. War chess” (Biblioteka Publiczna w Ostrowie Wielkopolskim, 2013). Poniżej znajdują się linki do filmów:

(Here are links to the YouTube videos about the chess event „Szachy wojenne 1939-1945. War chess”. Parts 2/5 and 3/5 contain a lecture in English by Dr. Michael Negele)

Szachy wojenne 1939-1945. War chess 1/5 – Powitanie (Włodzimierz Grabowski, Paweł Dudziński), wykład I (Henryk Konaszczuk), wykład II (Andrzej Olszowski):

http://www.youtube.com/watch?v=hwlgW62qYeU

Szachy wojenne 1939-1945. War chess 2/5 – Wykład II (Andrzej Olszowski), wykład III (Dr. Michael Negele):

http://www.youtube.com/watch?v=VdmBNuSmmkE

Szachy wojenne 1939-1945. War chess 3/5 – Wykład III (Dr. Michael Negele), wykład IV (Tomasz Lissowski, Arleta Magnucka):

http://www.youtube.com/watch?v=jshJYwSYV0s

Szachy wojenne 1939-1945. War chess 4/5 – Wykład IV (Tomasz Lissowski, Arleta Magnucka), zakończenie, turniej szachowy.

http://www.youtube.com/watch?v=BrJ3AoM96zA

Szachy wojenne 1939-1945. War chess 5/5 – Turniej szachowy i zdjęcia:

http://www.youtube.com/watch?v=QZ4elR2H394

W dniach 12-27 września w Kocaeli k. Stambułu odbyły się Mistrzostwa Świata juniorek i juniorów do lat 20. Polskę reprezentowali: Anna Iwanow, Marcel Kanarek oraz Jan Krzysztof Duda.

Niestety nasza ekipa nie zdobyła żadnego medalu. Jan Krzysztof Duda w grupie open znalazł się ostatecznie na 8 miejscu z 8.5 punktami, natomiast Marcel Kanarek był 39-ty z 7 punktami. W grupie dziewcząt Anna Iwanow zajęła 22 lokatę z 7.5 pkt.

Strona Mistrzostw

Końcowe wyniki open: link

Końcowe wyniki dziewcząt: link

Moim zdaniem nasi reprezentańci nie byli optymalnie przygotowani do tej ważnej imprezy. Swoje uwagi przedstawiłem w trzech przedstawionych partiach:

Link 1

Link 2

Link 3

Mnie osobiście rozczarował Duda, na którego bardzo liczyłem. Miałem jeszcze nadzieję, że nasz utalentowany junior będzie walczyl w ostatniej rundzie o lepsze miejsce. W mistrzostwach na tym szczeblu liczą się przede wszystkim medale. Dalsze miejsca nie mają już większego znaczenia.  Tymczasem Polak zamiast walczyć białym kolorem o zwycięstwo, zremisował partię praktycznie bez walki.

Szkoda, że Duda nie poszedł śladem partii Caruana-Areszczenko, Olginka 2011, w której białe zagrały 13.Gh3! i po bardzo ciekawej i ostrej grze zainkasowały punkt. Nasz zawodnik tymczasem wybrał mniej ambitne 13.Gg2 i zadowolił się połówką. Być może, że miejsce w pierwszej „10” oraz zarobienie kilku punktów rankingowych miało większe znaczenie dla niego, niż próba pokonania nieco silniejszego przeciwnika.

W mojej najnowszej książce „Atak na króla”, która jest obecnie w fazie składania, m.in. napisałem:

Nadrzędnym celem gry w szachy jest zamatowanie przeciwnika. Pojedynki dawnych mistrzów często kończyły się pięknymi kombinacjami i efektownymi atakami matowymi. W owych czasach był przede wszystkim ceniony mat!

W procesie rozwoju szachów ta tendencja ulegała modyfikacji. Pierwszy mistrz świata Wilhelm Steinitz (1836-1900) nauczał, że atak ma tylko wtedy uzasadnienie, gdy jedna ze stron uzyska ku temu odpowiednie przesłanki pozycyjne. Normalnie obie strony powinny dążyć do szybkiego rozwoju swych sił i zabezpieczenia króla.  Plany strategiczno-taktyczne konstruowane są na bazie wydarzeń na szachownicy.

W praktyce jednak bywa tak, że jedna ze stron już w fazie debiutowej zlekceważy te podstawowe zasady i tym samym umożliwi przeciwnikowi przeprowadzenie jakieś groźnej akcji na króla lub zdobycie materialnej przewagi.

Te problemy powinny być omawiane przez trenerów w trakcie pracy nad debiutami, gdyż wiążą się one ściśle z początkową fazą partii. Tymczasem widziałem wiele pojedynków naszej młodzieży, w których te żelazne zasady są łamane!

Wygląda na to, że nie zna ich także nasza czołowa zawodniczka Anna Iwanow, która  w 6 rundzie mistrzostw świata juniorek w Kocaeli zostawiła własnego króla w centrum i ruszyła do frontalnego ataku na pozycję przeciwniczki. W otwartych sytuacjach takie nieuzasadnione akcje bardzo często kończą się nieszczęściem. Tak stało się też w jej partii.

Od wielu lat obserwuję grę polskiej młodzieży w silnych turniejach i dzięki temu wyrobilem sobie opinię, że faza debiutowa jest najsłabszym ogniwem w ich grze. Młodzież gra praktycznie wszystko na zasadzie „ćwiczenia oburęczności”. Sprawdza się szeroki wachlarz otwarć lub wariantów. W rezultacie często dochodzi do wpadek debiutowych, choć to nie zawsze decyduje o wyniki partii. Nasza młodzież jest bardzo waleczna i tak szybko się nie poddaje. To są ważne plusy. Jednakże taka gra jest skuteczna tylko na krótką metę, bez szans na osiąganie znacznych sukcesów.

O tych problemach wielokrotnie pisałem na blogu, także na stronie: link.

W 7 rundzie tegorocznych mistrzostw świata juniorów nasz doświadczony zawodnik Marcel Kanarek (2483) zagrał 1.c4, ale z przebiegu partii było wyraźnie widać, że nie ma żadnej wiedzy i doświadczenia w tym debiucie. Słabszy przeciwnik (2412) szybko wyrównał i następnie uzyskał wygraną pozycje. Kanarkowi uśmiechnęło się szczęście. Czarne popełniły wiele błędów w końcowej fazie gry i partię ostatecznie przegrały. Miał nasz szachista satysfakcję z odniesionego zwycięstwa?

Obejrzyjmy tę partię.

Spotkanie z Akibą Rubinsteinem