Wszystkim Gościom
mojego bloga
w Nowym Roku
2014
życzę zdrowia i wszelkiej pomyślności!
Jerzy Konikowski
wraz z współpracownikami

                    Upijmy się szampańskim humorem,

                    pokłon dajmy zegarowi za czas.

                    Zdrowiu znowu krzyknijmy ;

                   „Na Zdrowie !”

                    A złej passie powiedzmy – pas!

                    Wznieśmy ku niebu kielichy

                    i myślami wybiegnijmy w dal.

                    A rok – jaki by nie był lichy

                    – to już właśnie minął, aż żal…

                    Pełni planów stańmy i marzeń

                    i nadziei na przyszły rok.

                    Nowych czekać będziemy zdarzeń,

                    no i nowych pomysłów, bo…

                    Stary rok zaraz będzie za nami,

                    jakoś przeżyliśmy go wspólnie,

                    a w Nowym – miejmy nadzieję…

                    chyba nie będzie trudniej…!

                    Czas zatrzymać ten pochód,

                    czas złapać oddech, odpocząć

                    – poczekać co się zdarzy,

                    przecież na to wciąż

                    nie jesteśmy zbyt starzy…!

                         (autor nieznany)

Szczęśliwego Nowego Roku 2014

Nigdy nie ukrywałem, że sceptycznie podchodziłem do kilkuletniej pracy Radosława Wojtaszka dla byłego mistrza świata, Ananda. Uważam że nasz czołowy zawodnik stracił w ten sposób czas, który mógł poświęcić na wypromowanie własnej osoby jako silnego szachisty, a nie na ratowanie Anandowej korony. Ta została Hindusowi słusznie odebrana, bo były mistrz świata od kilku lat prowadził kiepską politykę sportową, unikając poważniejszych konfrontacji przy szachownicy i nastawiając się na pasywne, remisowe utrzymanie najwyższego szachowego tytułu. Obawiałem się, że ta pasywna postawa i równie pasywny styl gry będą negatywnie rzutować na szachowy charakter Radka, i chyba niewiele pomyliłem się, bo nasz zawodnik od kilku lat gra właśnie takie pasywne szachy i nie przejawia żadnego „pazura” w królewskiej grze.

Uważam że dobrze się stało, że korona szachowa przeszła w inne ręce, gdyż dzięki temu Radek uwolnił się od kontraktu hamującego (co najmniej w sensie czasowym) jego własny rozwój szachowy. Od kilku lat Wojtaszek nie był postrzegany w świecie jako liczący się aktywny zawodnik, jedynie widziano w nim analityka pracującego dla Ananda. Ma to pewien wydźwięk, ale taka wizytówka to jednak za mało aby być zapraszanym na wiodące turnieje, o superturniejach nie wspominając. A warto pamiętać, że Polska ciągle potrzebuje wybitnego szachisty, liczącego się w świecie. Miejmy nadzieję, że efekty zaangażowania w utrzymanie status quo byłego mistrza świata, czyli wykonana praca analityczna przyniesie jakieś pozytywne efekty w dalszym rozwoju Radka. W sensie czysto szachowym nie można jej negować. Pozostaje pytanie na ile charakter tych analiz przyda się naszemu zawodnikowi, ale nawet jeżeli obliczane „słupki” nie zostaną wykorzystane przez Wojtaszka, to pewnie skorzysta on na samym charakterze i systemie pracy nad hinduskim materiałem szachowym. Oby tylko nasz zawodnik uwolnił się mentalnie od balastu pasywnego nastawienia ex-mistrza świata i zdecydował się w końcu na aktywną, dynamiczną grę.

Myślę iż dyskusyjne jest twierdzenie, że widocznym efektem pracy dla Ananda jest obecna wygrana Wojtaszka w turnieju w Zurichu. Radek grał tam z pozycji lidera, z przeciwnikami słabszymi od niego. Nasz zawodnik „musiał” z „przyzwoitości” wygrać ten turniej, i zrobił to. Ale czy to jest powód do wielkiej radości? Wygrana jest, tego nie neguję, ale wygrana lidera ze słabszymi. Kiedyś podobne zdarzenie miało miejsce w przypadku Dariusza Świercza, którego wysłano w charakterze szachowego „Terminatora” na zaniżone jak dla niego, mistrzostwa w Mariborze. Obaj zawodnicy powinni mierzyć się z równymi sobie, podobnie jak wspomniana na tym blogu Justyna Kowalczyk stawająca w szranki z Marit Bjoergen. I powinni to robić w rozgrywkach indywidualnych! Nikt nie neguje sukcesów Radka w zmaganiach drużynowych. Ale szachy to sport indywidualny, i szachistów ocenia się po ich wynikach indywidualnych, a nie zespołowych. Efekty zmagań drużynowych są jedynie dodatkiem do ich szachowego portfolio, natomiast nie mogą stanowić jego zasadniczej części.

Krzysztof Kledzik

Na niedawno zakończonych Mistrzostwach Świata Juniorów w Al-Ain w Zjednoczonych Emiratach Arabskich Paweł Teclaf z Kartuz – jako jedyny – przedstawiciel polskich szachów młodzieżowych zdobył w konkurencji do lat 10 brązowy medal.

Załączam jego partię z tegorocznych Mistrzostw Europy w Budvie, która ilustruje ciekawy styl gry Pawła.

Link 1

Link 2

37. Zürcher Weihnachtsopen (Szwajcaria) odbył się w dniach 26-30.12.2013 z udziałem Radosława Wojtaszka oraz Mateusza i Marty Bartel.

Zwyciężył z najwyższym rankingiem Radosław Wojtaszek 6 pkt. Mateusz Bartel zajął 8 miejsce z 5 punktami, natomiast Marta Bartel znalazła się na 45 pozycji z 4.5 pkt.

Wyniki naszych kadrowiczów

Radosław Wojtaszek (2711)

Mateusz Bartel (2649)

Strona turnieju

Autor: Grzegorz Mazur
(development of Александр  Бор study)
Białe zaczynają i wygrywają:

[4+4]

1. Sd4! e1S! 2. Sf3+
Czarne z łatwością remisują przeciwko dwóm lekkim figurom np.: 2. Se6  Kc3 3. S:c7 Kb4 4. Gd1 Sd3 5. Sd5+ Ka5 6. Gc2 Sc5 7. Sc3 Kb4 =
2…S:f3 3. G:f3 c6
3…Kc3 4. G:b7 Kb4 5. Gc6 Kc5 6. Gf3 Kb4 7. Gd1 +/-
4. Ge4!!
Piękny ruch wyczekujący i odbierający czarnemu królowi kluczowe pole d3. Po przykładowym: 4. Gg2? Kd3! 5. G:c6 bc6 6. a5 c5 7. a6 c4 8. a7 c3 a8H c2 powstaje elementarna remisowa końcówka.
4…Ke3
Nie pomaga również wejście królem na kolumnę „c”: 4…Kc3? 5. G:c6 bc6 6. a5 c5 7. a6 c4 8. a7 Kb2 9. a8H c3 Hh8 +/-
5. G:c6 bc6 6. a5 c5 7. a6 c4 8. a7 c3 9. a8H c2 10. Hg2! c1H
(10…Kd3 11. Hg5 Kc3 12. Hc1)
11. Hg5+  1-0

Ta końcówka to moje skromne rozwinięcie pewnego pięknego studium miniaturowego, które chciałem przypomnieć.

Zachęcam do samodzielnego rozwiązania!

Białe zaczynają i wygrywają:
Autor: Александр  Бор 1973

  [3+3]

W listopadowym numerze Tomasz Lissowski omawia Drużynowe Mistrzostwa Europy (część 1), natomiast Dariusz Gronkowski dokonał wyboru ciekawych partii. Henryk Buczinski kontynuuje swoją serię „Arcymistrzowski wpadki” (część 18). Mój wkład to komentowana partia z meczu Anand-Carlsen (9).

Polskę reprezentowali: Kamil Dragun, Jan Krzysztof Duda, Kacper Drozdowski, Łukasz Licznerski, Damian Lewtak, Łukasz Jarmuła, Ryszard Eggink, Mikołaj Tomczak, Maria Leks, Mariola Woźniak, Oliwia Kiołbasa, Ewa Harazińska, Magdalena Harazińska, Alicja Śliwicka, Tymon Czernek, Oskar Ogłaza, Arkadiusz Babiarz, Paweł Kozłowski, Paweł Teclaf, Laura Czernikowska, Lidia Czarnecka.

Ekipa trenerska: Marek Matlak,  Leszek Ostrowski, Maciej Nurkiewicz, Kamila Klimaszewska, Michał Smoła i Marcin Taboła.

Ostatecznie zdobyliśmy tylko jeden brązowy krążek. Dokonał tego Paweł Teclaf. Serdeczne gratulacje!

Informacja na stronie ChessBase News.

Strona mistrzostw

Źródło

Wyniki

Akademia