W ostatniej rundzie turnieju w Bazylei doszło do ciekawego pojedynku Wojtaszek-Rodshtein. Czarne słabo rozegrały fazę debiutową i nasz arcymistrz uzyskał szybko znaczną przewagę pozycyjną. Jednakże Wojtaszek w dalszej części partii nie grał zbyt dokładnie i powstała następująca pozycja. Teraz po prawidłowym 1…h5! czarne mogły uratować końcówkę. Tymczasem izraelski arcymistrz zaskoczył chyba wszystkich oglądających transmisję ruchem, który natychmiast spowodował przegraną.
W dniach 27.12.2013-04.01.2014 w Krakowie odbył się tradycyjny festiwal szachowy Cracovia.
W głównym turnieju 1-2 miejsce podzielili Władimir Malanjuk z Ukrainy i Arkadiusz Leniart po 7 pkt.
Dokładne wyniki są podane na stronie organizatora.
Fotografie Marka Skrzypczaka można obejrzeć na mojej stronie.
Krzysztof Kledzik poruszył w swym artykule Radek na swoim (nareszcie…) problem drogi sportowej wybranej przez Radosława Wojtaszka. Tekst wywołał wiele emocji i kontrowersyjnych dyskusji.
Powstały dwie teorie:
1. Praca z zespołem Ananda przyczyniła się do poprawy poziomu gry Wojtaszka. W grę wchodzi oczywiście też aspekt finansowy. Dzięki zarobionym pieniądzom arcymistrz zabezpieczył sobie prawdopodobnie sytuację finansową na kilka lat i dzięki temu będzie mógł teraz poświęcić się karierze zawodniczej.
2. Praca z mistrzem świata spowodowała kilkuletnią przerwę w aktywnej grze w silnych turniejach i Wojtaszkowi będzie teraz trudno nadrobić te straty. Jako przykład podano drogę Fabiano Caruany, który poświęcił się od najmłodszych lat karierze zawodniczej i obecnie zalicza się do ścisłej czołówki światowej. Nasz arcymistrz jest natomiast jeszcze daleko od elity światowej i ranking nabija sobie na razie w słabych turniejach i ligach zagranicznych.
Moje podsumowanie:
Radosław Wojtaszek dokonał sam wyboru i skutki tego zobaczymy w najbliższym czasie. Narazie musi startować rzeczywiście w niezbyt silnych turniejach otwartych i „ścigać” się z przeciętnymi zawodnikami.
Przykładem może być dzisiejsza runda turnieju w Bazylei. Nasz arcymistrz z rankingiem 2711 spotkał sie przy szachownicy z przeciwnikiem mającym ranking 2123.
Miejmy nadzieję, że najbliższy turniej B Tata Steel w Wijk aa Zee będzie miał duże znaczenie w karierze Radka. Zwycięstwo może mu otworzyć drogę do bardziej renomowanych imprez.
Polemiczne materiały:
Seria ta jest wiodącym i najbardziej popularnym projektem w wydawnictwie Penelopa. Ukazał się właśnie 7 tom z następującymi tematami:
1. Inwazja barbarzyńców – o napaści Sowietów na Polskę 17 września 1939 roku.
2. Francuska epopeja Sikorskiego – o działalności politycznej i wojskowej generała Władysława Sikorskiego na terenie Francji w pierwszych miesiącach II wojny światowej.
3. Alianci przeciwko Polsce – o konferencji w Teheranie, która odbyła się w dniach 28 listopada do 1 grudnia 1943 roku.
4. Mit założycielski – o obchodzonym 22 lipca Święta Odrodzenia Polski, które było w rzeczywistości symbolem zakłamania PRL.
5. NKWD pacyfikuje Polskę – o „bratniej pomocy” NKWD w celu utrzymania władzy przez polskich komnunistów.
6. Wąwolnica-gniazdo os – o karnym spaleniu wsi Wąwolnica na Lubelszczyźnie przez siły komunistycznej władzy 2 maja 1946 roku.
7. Biskup na celowniku władzy – o tragicznej śmierci 27 października 1948 roku biskupa łomżyńskiego Stanisława Kostki Łukomskiego.
8. Zestrzelić intruza! – o zestrzeleniu w 1975 roku na rozkaz generała Wojciecha Jaruzelskiego samolotu prowadzonego przez Dionizego Bielańskiego.
9. Po co Jaruzelski zabiegał o Thatcher – o wizycie premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher w 1988 roku w naszym kraju i jak ją chcieli wykorzystać do swych celów polscy komuniści.
10. Erich Niezniszczalny – o wodzu Niemieckiej Republiki Demokratycznej Erichu Honeckerze.
11. Przerwana misja – o wyprowadzeniu z kraju przez polskich komunistów co najmniej kilka miliardów dolarów.
12. Kto zamordował księdza Jerzego? – o mordzie komunistycznej milicji obywatelskiej ks. Jerzego Popiełuszki.
Zapraszam do lektury tej znakomitej książki omawiającej trudne problemy historyczno-polityczne Polski.
Zakazana historia 7
Leszek Pietrzak
Wydawnictwo Penelopa
Warszawa 2013
146 stron
29.90 złoty
ISBN 978-83-62908-49-3
Ze zdziwieniem stwierdziłem, iż mój niedawny wpis dotyczący zagadnienia współpracy Radosława Wojtaszka z byłym mistrzem świata Anandem, nie został poprawnie zrozumiany przez moich oponentów z sąsiedniego blogu. Dziwne to, gdyż byłem pewien iż swoje poglądy wyraziłem w sposób jasny i klarowny. Trener Waldemar Świć w swoim stylu wyraził niechęć w stosunku do całej sytuacji używając słów typu „postawa roszczeniowa”, „zrzędzenie”, „destrukcja” i „cieć”. Czy to że mam odmienne zdanie niż trener MASz i nie propaguję postawy aplauzu dla pewnych opinii, jest od razu zrzędzeniem i destrukcją? Czy to że analizuję wpływ pracy Wojtaszka dla Ananda, jest postawą roszczeniową?
Natomiast Krzysztof Jopek zarzucił mi mieszanie porządków logicznych, w tym przyczyny i skutku. Początkowo myślałem iż Krzysztof stwierdził to na poważnie, ale być może że jedynie robi sobie ze mnie przysłowiowe „jaja”. Albo udaje że nie wie o co mi chodziło w całej sprawie z Wojtaszkiem i Anandem.
Nie ma sensu abym od początku przedstawiał całe zagadnienie wpływu działalności Radka na jego osobistą karierę szachową. Problemową stronę współpracy Radka dobrze zrozumiał np. komentator podpisujący się pseudonimem Mat. Napisał on na niniejszym blogu iż „Wojtaszek jest natomiast zawodowcem o czym Jopek chyba zapomniał czytając pański [mój] artykuł, a to oznacza aktywną grę i ciągłą pogoń za czołówką światową, która przed nim stale ucieka i będzie w końcu dla niego nie osiągalna. To, że Radek nabija punkty na różnych ligach i pnie się do góry tym sposobem w rankingu, jest piękne, ale nie przekonywuje organizatorów super turniejów szachowych, na które nie zostaje zapraszany.”
Właśnie o to mi chodziło gdy poruszyłem wspomniane zagadnienie. W czasie gdy Radek poświęcał swój czas na pracę dla Ananda, nasz zawodnik właściwie nie uczestniczył aktywnie w silnych turniejach. Zatem nie szlifował swojej formy, ani praktyki turniejowej. Ranking podwyższał dzięki grze w ligach i grze drużynowej albo pojawiając się na słabszych turniejach na których startował z pierwszej pozycji. Ale występy w takich zmaganiach oraz sam ranking to za mało, aby otrzymać lukratywne zaproszenia. Trzeba pokazać coś więcej. Wygrane Radka z Nakamurą mają swój pozytywny wydźwięk, ale pomimo tych zwycięstw Wojtaszek nie był i na razie nie jest zapraszany na superturnieje. Tam zaproszenia otrzymują silni gracze a nie analitycy. Warto zauważyć, że inni młodzi silni gracze nie zajmowali się pracą dla obcych ekip, i zrobili wielkie postępy. Tymi osobami są np. Giri i Caruana, przed którymi otwierają się wszystkie szachowe salony. A co otworzyło się przed Radkiem? Nic.
Natomiast warto abym w tym miejscu zacytował fragment swojej wypowiedzi, ten który chyba powinien być odebrany pozytywnie przez moich oponentów: „Miejmy nadzieję, że efekty zaangażowania w utrzymanie status quo byłego mistrza świata, czyli wykonana praca analityczna przyniesie jakieś pozytywne efekty w dalszym rozwoju Radka. W sensie czysto szachowym nie można jej negować. Pozostaje pytanie na ile charakter tych [wyjątkowo wąskich i specjalistycznych] analiz [przygotowywanych wyłącznie pod konkretne mecze] przyda się naszemu zawodnikowi, ale nawet jeżeli obliczane „słupki” nie zostaną wykorzystane przez Wojtaszka, to pewnie skorzysta on na samym charakterze i systemie pracy nad hinduskim materiałem szachowym”. To jest pozytywny aspekt Wojtaszkowej pracy, który i ja zauważam.
Krzysztof Kledzik
Mistrz świata Magnus Carlsen dalej prowadzi na liście rankingowej z 2872 pkt. Na drugim miejsu jest Levon Aronjan z 2812 pkt.
Najlepszy Polak Radosław Wojtaszek zajmuje 36 miejsce z 2711. Dariusz Świercz zajmuje 5 pozycję na liście juniorów z 2630 pkt. Na liście juniorek najlepsza jest Anna Iwanow z 2208 pkt.
Wśród kobiet prowadzi nadal Judit Polgar. Monika Soćko z 2440 jest na 41 miejscu.
Dokładne informacje
Czołówka mężczyzn
Czołówka kobiet
Czołówka juniorów
Czołówka juniorek
