Zachęcam Państwa do lektury świetnej książki, której motywem są szachy.

Szachownica flamandzka
Arturo Perez-Reverte
319 stron
Wydawnictwo Muza

SPIS TREŚCI

Od redakcji 1 O tym się mówi 2 ME kobiet, Płowdiw 2014 3 Biel 2014 6 DME do 18 lat, Jassy 2014 8 Memoriał M. Najdorfa, Warszawa 2014 10 Partie komentowane, Biel i Płowdiw 2014 13 XXV Turniej, Rudnik n/Sanem 2014 15 Mały Szachista nr 24-wrzesień 2014 I-VIII Śląskie impresje (1) 17 Szachowe epizody A.F. (57) 20 Nauka gry (129) 26 Poradnik sędziego (125) 30 Prenumerata 31 Rozwiązania kombinacji 31 Kombinacje 32

Od redakcji

Miesiące wakacyjne, to okres, w którym rozgrywa się niebywałą liczbę imprez szachowych na całym świecie i to z udziałem najlepszych z najlepszych. Nie ma możliwości zrelacjonowania ich na skromnych łamach jednego miesięcznika, więc siłą rzeczy wiele informacji ukaże się z pewnym opóźnieniem. Ważnym turniejem były mistrzostwa Europy kobiet, rozgrywane w bułgarskim Płowdiwie. Na starcie stanęła nasza olimpijska czwórka. Niestety występ naszych pań, mimo dość słabej obsady ME, pozostawiał wiele do życzenia. Szczególnie przykro było patrzeć na dwie porażki w ostatnich rundach Kariny Szczepkowskiej-Horowskiej, która w ten sposób zaprzepaściła szanse na znalezienie się w pierwszej czternastce, awansującej do tegorocznych październikowych MŚ kobiet. Cóż, tylko Monika Soćko wystąpi w tych rozgrywkach i to w wyniku ubiegłorocznych ME. W tym roku miała walczyć o medal i nagrody, ale skończyło się na zajęciu skromnego 11 miejsca, mimo pokonania zeszłorocznej mistrzyni Europy Hoang Thanh Trang.

Dobry występ zanotował Radosław Wojtaszek w dwukołowym memoriale Hansa Suri w Bielu, mającym wysoką XIX kategorię FIDE. Spotkał się tam czterema zawodnikami z rankingiem 2700 i zajął II lokatę. Rozegrał kilka dobrych partii, wygrywając m.in. z mistrzem Europy Aleksandrem Motyliewem.

Nasi młodzi reprezentanci kolejny raz zdobyli medale na Drużynowych Mistrzostwach Europy do 18 lat, które są dla nas kopalnią medali. Tym razem zamiast tradycyjnych dwóch złotych medali w konkurencji open i pań, musieliśmy zadowolić się srebrem i brązem. Do tego doszedł srebrny medal Marioli Woźniak na pierwszej desce oraz trzy brązowe medale juniorów za osiągnięcia na poszczególnych szachownicach. Obsada ze strony liczących się w szachach krajów tradycyjnie pozostawiała wiele do życzenia, ale jak wiadomo nieobecni nie mają racji.

Nareszcie, po kilku latach, pojawił się w Polsce przyzwoity open, którym był główny turniej warszawskiego festiwalu pamięci Mieczysława Najdorfa. Na starcie stanęło paru prawdziwych arcymistrzów, z rankingami rzędu 2600. Zwykle w naszych turniejach występują tylko szachiści z tytułami arcymistrzowskimi, którym bardzo daleko do arcymistrzowskiego poziomu gry. Inna rzecz, że bez większego trudu wygrywają nasze kiepskie openy i równie słabe trzeciorzędne turnieje kołowe w wielu miastach Polski. W Warszawie, aż siedmiu szachistów uzyskało stosunkowo skromny rezultat 6,5 p. z 9, a wśród nich znaleźli się dwaj byli polscy olimpijczycy Bartłomiej Macieja i Michał Krasenkow. Jeżeli do tego dodamy wysokie lokaty byłych reprezentantów i mistrzów Polski Tomasza Markowskiego i Roberta Kempińskiego, to okaże się, że dawne metody szkolenia i system eliminacji do MP oraz drużyny olimpijskiej przynosiły znacznie lepsze efekty, niż obecna „zabawa“ w typowanie i rankingi.

Andrzej Filipowicz
Redaktor Naczelny

Oprócz licznych informacji z podwórka szachów korespondencyjnych jest mój artykuł o wariancie 1.e4 e5 2.Sf3 Sf6 3.Sxe5 d6 4.Sf3 Sxe4 5.Sc3!? w partii rosyjskiej.

SPIS TREŚCI

OD REDAKCJI

Niebywałe osiągnięcie zanotował mistrz świata Magnus Carlsen. Do tytułu mistrza świata w szachach klasycznych dorzucił dwa tytuły mistrzowskie w szachach szybkich i blitzach. Jest to osiągniecie bez precedensu, bo mistrz świata Viswanathan Anand w latach 2007-2013, był „tylko“ dwukrotnie wicemistrzem świata w blitzu w 2007 roku (za Iwanczukiem) i w 2009 roku (za Carlsenem). W Dubaju zagrali wszyscy najlepsi szachiści świata, a medale w szachach szybkich zdobyli 22-letni Fabiano Caruna i 45-letni Viswanathan Anand, a w blitzach 24-letni Jan Niepomniaszczij i 27-letni Hikaru Nakamura. Wystąpili też dwaj nasi najlepsi szachiści Radosław Wojtaszek i Mateusz Bartel. Niestety bez sukcesów, chociaż w błyskawicznych MŚ Radosław Wojtaszek przez pewien czas trzymał się blisko czołówki światowej, ale ostatecznie wylądował na dość dalekim 15 miejscu.

Zresztą, co tu mówić o MŚ w szybkich szachach, kiedy wszyscy nasi najlepsi szachiści wyraźnie ustąpili zaledwie kilku cudzoziemcom w MP w szachach szybkich w Trzciance. Przykro też stwierdzić, że zwycięzcy otwartych MP w Trzciance nie mieli nic do powiedzenia w MŚ w szachach szybkich w Dubaju. Tam był zupełnie inny poziom gry.

Szachista, który chce osiągnąć światowe sukcesy nie może czuć się usatysfakcjonowanym po wygraniu openu, nawet nieźle obsadzonego (tj. z udziałem chociaż 10 zawodników powyżej 2600), ani też po zdobyciu miejsca na podium, czy nawet po wygraniu turnieju kołowego o średnim rankingu poniżej 2600, czyli poniżej XV kategorii. Takie osiągnięcia, to najwyżej powód do chwilowego zadowolenia i potwierdzenie, że praca nad szachami idzie w dobrym kierunku.

Warto brać przykład z Fabiano Caruany, który pnie się coraz wyżej w hierarchi światowej i w końcu doszedł do rankingu 2801 i trzeciej lokaty na światowej liście. Fabiano w każdej partii i w każdej pozycji stara się wycisnąć jak najwięcej, często za cenę ryzyka. Pokazał to w silnym turnieju XIX kategorii w Dortmundzie, wyprzedzając rywali aż o 1,5 p. na dystansie zaledwie 7 rund. Wygrał 4 partie, a trzy zremisował, dominując wyraźnie, zarówno w poszczególnych partiach, jak i w 42 edycji Sparkassen Chess Meeting. Zachowuje się niezwykle skromnie, chociaż zna dobrze swoje możliwości, bo przed turniejem powiedział, że przyjechał zająć I miejsce. Obsada składała się z 6 zwycięzców tych turniejów w latach 1995-2013 oraz dwóch niemieckich olimpijczyków. Niesłychany zawód sprawił 10-krotny triumfator tych zawodów Władimir Kramnik, który po raz pierwszy ukończył turniej na dwóch minusach i nie był w stanie wygrać żadnej partii. Również mistrz świata FIDE z 2002 roku Rusłan Ponomariow był daleki od swojej zwykłej formy. Cóż, ożenił się, zamieszkał w Hiszpanii i patrzy na szachy z innej perspektywy, niż przed laty.

Mam dużą przyjemność poinformować wszystkich Internautów o wielkim wydarzeniu edytorskim w polskich szachach. Dzięki wydawcy Penelopy Jerzego Morasia światło dzienne ujrzała interesująca biografia Liliany Najdorf o swoim ojcu – znakomitym arcymistrzu Mieczysławie (Miguelu) Najdorfie.

Książka rozpoczyna się wstępem Tadeusza Wolszy „Lider, czyli rzecz o Najdorfie”, w którym autor w ogólnych zarysach przedstawia sylwetkę arcymistrza. Następnie autorka w przedmowie wyjaśnia czytelnikowi cel swej pracy.

W 14 rozdziałach Liliana opisuje niezwykle bujne i zarazem tragicznie życie ojca. Przypomnę krótko, że olimpiada szachowa w Buenos Aires 1939 uratowała Najdorfowi życie. Tymczasem cała jego rodzina w Polsce wraz z żoną i trzyletnią córką została zamordowana przez nazistów.

Ojciec często wspominał córce o swoich przeżyciach i dzięki temu mogła powstać ta książka. Z dużymi emocjami przeczytałem te wspomnienia. Przybliżyła ona mi radykalnie wiedzę o wielkim szachiście. Do tej pory znałem sylwetkę Najdorfa tylko z przekazów prasowych, które bardzo ogólnie informowały o jego karierze. Natomiast książka Liliany przedstawia prawdziwego Najdorfa, jakim był w rzeczywistości, z jego wadami i zaletami.

W części „Posłowie” głos zabrały osoby, które spotykały się z Najdorfem w życiu zawodowym i szachowym: arcymistrz Oskar Panno, dziennikarz i szachista Luis Scalise, pracownicy biura Najdorfa Ernesto Gagliano i Adela Vallejos, prezes Argentyńskiego Klubu Szachowego Armando Hiebra oraz arcymistrz Miguel Angel Quinteros. Jest to bardzo ciekawy rozdział przedstawiający Miguela Najdorfa w spojrzeniu osób nie związanych z jego rodziną.

Jest „Chronologia” ilustrująca wyniki szachowe arcymistrza. Oczywiście nie zabrakło wątku czysto szachowego: nieśmiertelna partia polska (z Ignacym Glücksbergiem) oraz wybrane pojedynki z Capablancą, Botwinnikiem i Tajmanowem. W części „Kombinuj jak Najdorf” czytelnik może spróbować rozwiązać 7 efektownych kombinacji znakomitego wirtuoza szachów.

Książka zawiera wiele fotografii z prywatnych zbiorów rodziny Najdorfów.

Mam nadzieję, że ten krótki opis zmobilizuje czytelników mojego bloga do zakupu książki. Naprawdę wszystkich do tego gorąco zachęcam. Nikt tego kroku nie będzie żałować!

Sam miałem szczęście osobiście spotkać wielkiego Najdorfa. Stało się to w czasie szachowej olimpiady na Malcie 1980. W X rundzie nasza drużyna kobieca grała z konkurentem Rumunią. Obserwowałem z boku pojedynki naszych zawodniczek. Nagle patrzę i oczom nie wierzę. Do naszego sektora zbliżył sie sławny Najdorf i stanął przy partii Ereńskiej-Radzewskiej z Polihroniade. W pewnym momencie stanął zbyt blisko stolika, co spotkało się protestem Rumunki. Najdorf posłusznie odszedł na bok. Podszedłem do niego i przedstawiłem się. Arcymistrz uścisnął mi dłoń i życzył sukcesów. Niestety ten mecz akurat przegraliśmy wysoko 2.5-0.5, ale w końcowym rozrachunku wyprzedziliśmy Rumunię i zdobliśmy brązowy medal!

Najdorf o Najdorfie
Liliana Najdorf
Penelopa Warszawa 2014
160 stron
ISSBN 978-83-62908-80-6

Liliana Najdorf – córka znakomitego arcymistrza – anonsuje w tekście „Najdorf o Najdorfie” książkę biograficzną o swoim  ojcu.  Do tej sprawy jeszcze wrócę w późniejszym wpisie. Teraz przedstawię treść czerwcowego numeru, który zawiera sporo ciekawych materiałów do czytania i studiowania.

Superturniej arcymistrzowski w Stavanger został omówiony przez Dariusza Gronkowskiego. Tegoroczny turniej „XVII królewski Gambit Radomia” wygrał Bartosz Soćko i dramatyczny jego przebieg (4 zawodników podziliło 1-4 miejsce) opisał Piotr Wołochowicz.  Paweł Dudziński kontynuuje swój cykl „Z poradnika nauczyciela szachów”. Partia numeru mojego autorstwa omawia pojedynek Karjakin-Griszczuk. Z innymi artykułami zapoznacie się Państwo po zakupie pisma, które jest dostępne w Empikach na terenie kraju.

Czasopismo poświęcone grze korespondencyjnej zawiera wiele interesujących partii oraz innych materiałów. Mój wkład w tym numerze to omówienie jednego wariantu w gambicie Blumenfelda.

Jest to druga praca z serii  „Wybitni szachiści”.  Tym razem autor zajął się twórczością Levona Aroniana z Armenii, który obecnie zajmuje drugie miejsce na liście rankingowej FIDE za mistrzem świata Magnusem Carlsenem.

Damazy Sobiecki skomentował obszernie 47 pojedynków oraz 9 kombinacji z twórczości genialnego Ormianina. Czytelnik może też sam sprawdzić swoje taktyczne umiejętności na bazie 22 pozycji z praktyki Aroniana.

Na stronach 257 – 284 autor zamieścił tabelki turniejowe z udziałem arcymistrza.

Książka ma duże znaczenie szkoleniowe, gdyż partie Aroniana są bardzo wartościowe w rożne aspekty nowoczesnych szachów.

Polecam!

Damazy Sobiecki
Levon Aronian: Numer 2
Warszawa 2014
290 stron (format 240×165)
Cena 39.90 zł
ISBN 978-83-62908-06-6

7 maja 2014 roku zmarł znany organizaor turniejów szachowych w Czeskiej Republice, wydawca oraz redaktor pisma ŠACHinfo Břetislav Modr.

Ostatni numer periodyku został poświęcony Jego twórcy.

Břetislav Modr z żoną Haną oraz mistrzem świata Anandem

Hana i Břetislav byłi małżeństwem od 1973 roku

Pismo zawiera wiele fotografii oraz wspomnień z działalności szachowej Břetislava

Ostatnie zdjęcie Břetislava z turnieju w Dortmundzie 2013. W środku stoi Horst Metzing – działacz Niemieckiego Związku Szachowego oraz FIDE i Jerzy Konikowski

W tym numerze zostały omówione m.in. następujące imprezy: I tercja Extra ligi Jacka Bielczyka, VI Miedzynarodowy Arcymistrzowski Turniej Szachowy im. Unii Lubelskiej Zbigniewa Pydy, Chicago Open Dariusza Gronkowskiego, TOP 12 we Francji Jerzego Morasia, Szachowy Dzień Dziecka z mBankiem Leszka Zega, Grali o”Szachy Solo” Pawła Dudzińskiego, II Otwarte Szachowe Mistrzostwa KSPiKG Siedlce Antoniego Szczygła itd.

Inne artykuły „Promocja skoczka” część 1 Piotra Wołochowicza oraz z serii Z poradnika nauczyciela szachów część VI Paweł Dudziński omawia W poszukiwaniu aktywności w debiucie (odcinek II).

W stałej rubryce Konkurs kombinacji Aleksander Miśta przedstawia 9 taktycznych pozycji. Mój wkład to komentowana partia Kramnik-Karjakin, Chanty Mansijsk 2014 na temat przyjętego wariantu w gambicie hetmańskim po ruchach 1.d4 d5 2.c4 dxc4 3.e4.