W dniach15-21 lipca w rumuńskim mieście Iasi odbyły się Drużynowe Mistrzostwa Europy Juniorów z udziałem polskich drużyn.
Składy naszych ekip:
Juniorzy – Kacper Drozdowski, Grzegorz Nasuta, Radosław Gajek, Łukasz Jarmuła
Juniorki – Mariola Woźniak, Angelika Dziodzio
Oba nasze zespoły odniosły sukcesy: juniorzy zdobyli srebrny medal, natomiast juniorki brązowy. Dokładne wyniki na stronie turnieju.
Gratulacje!
W dniach 14-20 lipca odbył się w warszawskim Pałacu Kultury i Nauki XIV Memoriał Najdorfa z udziałem około 500 zawodników, którzy rywalizowali w 4 grupach.
Czołówka w głównej grupie
1. Petrosjan 6.5
2. Durarbayli 6.5
3. Shiamnow 6.5
Najlepszy z Polaków Bartłomiej Macieja został sklasyfikowany na 4 pozycji (wyniki indywidualne). Zawiodła nasza młodzież. Jan Krzysztof Duda z 6 punktami znalazł się 14 miejscu, a Kamil Dragun z 5.5 punktami zajął 16 pozycję.
Dokładne wyniki są podane na stronie turnieju.
Polski Związek Szachowy
Wydawnictwo „Penelopa” Jerzy Moraś
zapraszają na
prezentację polskiego wydania książki
Liliany Najdorf,
córki arcymistrza Mieczysława Miguela Najdorfa,
„Najdorf o Najdorfie”
Na omówionym już „Memoriale Przepiórki” w Szczawnie Zdroju Alfred Tarnowski uzyskał z szachistami radzieckimi wynik 3-3, pokonując w tym także Jurija Awerbacha.
Gość napisał: Na Walnym Sprawozdawczym Zjeździe PZSzach w Warszawie 15 czerwca 2014 delegaci otrzymali również sprawozdanie finansowe z działalności PZSzach, które powinno ukazać się na stronach Krajowego Rejestru Sądowego. prawdopodobnie do końca czerwca. Związek zalicza się do organizacji pożytku publicznego, więc jego finanse są jawne.
Warto zwrócić uwagę na wysokie koszty Biura PZSzach i honoraria niektórych działaczy PZSzach.
Po zakończeniu mistrzostw świata w szachach szybkich i błyskawicznych w Dubaju dwaj liderzy na liście rankingowej FIDE mistrz świata Magnus Carlsen oraz Lewon Aronian udzielili wywiadu na rosyjskiej stronie internetowej SLON.
Na pytanie: Jak utrzymuje pan formę sportową?
Magnus Carlsen odpowiedział: Razem z moim trenerem i asystentem – aby utrzymać formę oraz być przygotowanym fizycznie na długie partie – przygotowuję otwarcia. Przy pomocy komputera ćwiczę taktykę, przeglądam debiuty oraz zbieram informacje o aktualnych turniejach.
Cały wywiad w ChessBase News
Zauważyłem że w internetowych wypowiedziach różnych osób związanych z szachami pojawiają się stwierdzenia, że jakieś zagadnienia są ogólnie znane i wiadome, że wszyscy wszystko wiedzą, itp. Temat ten był już naświetlony w związku z wypowiedzią am Krasenkowa który utrzymywał że wszyscy wiedzą jaka jest rola kapitana drużyny i jak prowadzi się zajęcia na zgrupowaniach. Ciekawe skąd osoby rozpoczynające przygodę z szachami lub po prostu amatorzy szachowi mają to wiedzieć? Temat był szerzej przedstawiony we wpisie oraz w zamieszczonych pod nim komentarzach.
Podobne słowa padły też w niedawnych artykułach na jednym z blogów szachowych. Np. „wszyscy wiedzą (a Janek przede wszystkim) jakie pozycje powstają w obu przypadkach”, w związku z zagadnieniem wyboru właściwego debiutu przez JKDudę. Otóż nie wszyscy to wiedzą. Kto wie? Trenerzy, analitycy szachowi, szachiści z pewnym stażem w naszej grze. Ale na pewno nie osoby początkujące, czy szachiści grający ot tak sobie, nie potrafiący lub nie aspirujący do wnikania w niuanse pozycyjne. To właśnie dla tych osób warto pisać artykuły na blogi szachowe, aby przybliżyć im zawiłości repertuaru debiutowego i zainteresować tym zagadnieniem. Skwitowanie iż „wszyscy wiedzą” jest łatwym opędzeniem się od problemu i chyba nawet zniechęceniem osób niewiedzących do publicznego zapytania się o te sprawy. Myślę że osoby nie zorientowane w zagadnieniach o których „wszyscy wiedzą” wstydzą się zapytać o nie, aby nie narazić się na jakieś kąśliwe uwagi osób „które to wiedzą”.
Podobnie wygląda problem trenerów zajmujących się rozwojem szachowym naszych zawodników. Ich nazwiska są utajniane, brakuje rzetelnej informacji z pierwszej ręki. Te które są, często są nieaktualne lub niewiarygodne. Tymczasem spotykam się ze stwierdzeniami-wytrychami że wszyscy wiedzą kto jest trenerem szachisty X, że to jest powszechnie wiadome, że informacje są dostępne na każdym kroku w internecie, że ci którzy interesują się szachami to wiedzą, itd. Po pierwsze nie są dostępne, po drugie często są to informacje z n-tej ręki, po trzecie skąd o tych sprawach ma wiedzieć przeciętny szachista-amator? Gdzie ma o nich przeczytać? Na blogach szachowych nie ma informacji o tym, próżno szukać ich na witrynie PZSzach-u. Może zatem warto aby osoby związane z kręgami szkoleniowymi uchyliły nieco rąbka tajemnicy, powszechnie acz błędnie deklarowanej jako tej o której wszyscy wiedzą?
Krzysztof Kledzik
W dniach 19-27 czerwca w chorwackiej miejscowośco Opatija odbyły się drużynowe mistrzostwa świata głuchoniemych.
Medalowe miejsca
| BUŁGARIA | – 9 | 5 | 4 | 0 | 14 | 25.0 | |||||
| POLSKA | – 9 | 5 | 3 | 1 | 13 | 21.5 | |||||
| NIEMCY | – 9 | 5 | 2 | 2 | 12 | 22.0 |
Brązowy medal wywalczyła drużyna, którą trenowałem w latach 2006-2010. W tym czasie byłem trenerem kadry szachistów głuchoniemych Niemiec. Pod koniec 2010 roku zrezygnowałem z tej pracy, aby więcej czasu poświęcić na działalność publicystyczną. Po mnie nikt nie objął już tej funkcji.
Polska ekipa (zdjęcie nadesłał Marcin Chojnowski)
Niemiecka drużyna (zdjęcie nadesłał Holger Mende) 
Polskie akcenty w Opatija (zdjęcie Marcina Chojnowskiego)
Polska ekipa (zdjęcie nadesłane przez Krzysztofa Pańczyka)
Polska ekipa (zdjęcie nadesłane przez Krzysztofa Pańczyka)
Trener Krzysztof Pańczyk przy pracy
We wspomnianym w odcinku 2 turnieju pamięci Dawida Przepiórki Mark Tajmanow podzilil II-IV miejsce i za ten wynik otrzymał tytuł mistrza międzynarodowego. Był to początek sukcesów wówczas 24-letniego szachisty. Dwa lata później zakwalifikował się on do turnieju kandydatów, w którym podzielił wraz z Kotowem 8-9 miejsce.
Zwycięstwo Alfreda Tarnowskiego nad radzieckim zawodnikiem należy uznać więc za duży sukces polskich szachów.
