W dniach 18-30.03.2023 w Petrovac (Czarnogóra) odbywają się Indywidualne Mistrzostwa Europy Kobiet.

Polskę reprezentuje liczna ekipa.

Trzymamy kciuki!

Partie i wyniki na Chess24

Informacja na ChessBase News

Strona mistrzostw

Więcej informacji na stronie PZSzach

Kontynuacja odcinka 124

Otrzymałem ostatnio kilka zapytań Internautów, czy będę kontynuować temat o Agnieszce Brustman, który zacząłem w temacie „Nasze największe sukcesy”. Ostatni odcinek 37.

Oczywiście, że sprawa nie została jeszcze zakończona. Jej wywiad w „Salonie książki sportowej” cieszy się nadal dużym zainteresowaniem, nawet osób nie związanych ze sportem szachowym.

Otrzymałem dość sporo pytań, które przedstawię na blogu. Jedno z nich brzmiało: czy karierę polskiej arcymistrzyni można porównać z filmową Beth Harmon?

Aby mieć orientację w tym temacie, kilka dni temu obejrzałem nawet serial na Netflixie. Wypowiem się w następnym odcinku.

Na razie przedstawiam ciekawy artykuł, który nadesłał mi jeden z Internautów.

/////////////////////////////

Świat zamknięty w 64 polach – recenzja serialu „Gambit królowej”

Szachy nazywane są „królewskim sportem”. Umiejętne poruszanie się pionami po szachownicy wymaga niezwykle analitycznego umysłu, przemyślanej strategii i zdolności wyprzedzania faktów. Z pewnością w dużej mierze szachiści kojarzeni są przez społeczeństwo jako starsi oraz doświadczeni ludzie, którzy wyróżniają się spokojem i opanowaniem. „Gambit królowej” łamie ten stereotyp. Reżyser serialu – Scott Frank – ukazuje historie młodej sieroty, dla której szachy są odskocznią od szarej rzeczywistości rozgrywającej się w kamiennych murach sierocińca Methuen. Beth Harmon (Anya Taylor-Joy) trafiła do sierocińca w wieku dziewięciu lat, zaraz po tym jak jej matka zginęła w wypadku samochodowym. Przez trudne dzieciństwo dziewczyna była zamknięta w sobie i stroniła od kontaktów międzyludzkich. Podczas gdy inne dziewczęta uczyły się kościelnych pieśni i zasad etyki, ona przesiadywała w piwnicy wraz ze szkolnym woźnym – Panem Shaibelem, ucząc się technik gry w szachy. Mimo ogromnego talentu, nie miała ona jednak możliwości rozwoju w tym kierunku ani uczestnictwa w konkursach szachowych, gdyż władze sierocińca skrupulatnie strzegły, aby ich podopieczne nie miały kontaktu ze światem zewnętrznym.

Mając piętnaście lat Harmon została adoptowana przez małżeństwo w średnim wieku i jednocześnie opuściła miejsce, w którym zaczęła się jej szachowa przygoda. Młoda dziewczyna zetknęła się z realiami prawdziwego świata: zaczęła uczęszczać do publicznego liceum wraz z chłopcami, ubierać sukienki, które znacznie odstawały od jej uniformów z sierocińca i uświadomiła sobie, iż szczęśliwie wyglądające małżeństwo, może kryć za sobą poważne problemy i rozterki. Mimo prywatnych problemów jej rodziny, braku pieniędzy i jawnego wyśmiewania w szkole, Beth była niezwykle zdeterminowana w rozwijaniu swojej pasji. Jako pozorna nowicjuszka zaczęła uczestniczyć w lokalnych konkursach szachowych i wygrywać je z miażdżącymi dla przeciwników skutkami. Jej kariera zaczęła się prężnie rozwijać, stała się swego rodzaju sensacją dla światowych mediów, gdyż jako jedyna kobieta brała udział w szachowych potyczkach wraz z mężczyznami. Z wielką sławą z reguły wiążą się liczne problemy. Beth w młodym wieku uzależniła się od alkoholu i zielonych tabletek (odpowiednika popularnego w latach 60. ubiegłego wieku Librium wspomagającego samopoczucie jednostki). Jej skłonność ku wysokoprocentowym trunkom spowodowana była wewnętrzną presją, chęcią odnalezienia się w dyscyplinie zdominowanej wśród mężczyzn oraz przykładu, jaki dawała jej matka zastępcza. „Gambit królowej” to serial który z pewnością opowiada o losach charyzmatycznej postaci, ale również w niejednym człowieku może rozpalić pasję do gry w szachy. Twórcy serialu niezwykle wiernie odwzorowali szachowe rozgrywki wykorzystując do tego jedne z najbardziej skomplikowanych szachowych manewrów począwszy od „obrony sycylijskiej” do „gambitu hetmańskiego”. Gra ta podkreśla potęgę ludzkiego umysłu i jego możliwości. Mówiąc o tej produkcji nie można nie wspomnieć o jej Polskim akcencie. Największego rywala młodej Harmon – sowieckiego mistrza świata, Wasilija Borgowa – gra Marcin Dorociński. Jego postać charakteryzuje się małomównością, ale mimika i gesty jakie wykorzystał polski aktor do odtworzenia tej roli, rozsiewają aurę respektu, grozy i dominacji, przez co amerykańscy krytycy zapowiadają mu wiele nominacji, nawet do prestiżowej nagrody Emmy. Wszyscy aktorzy występujący w tym serialu stworzyli wybitne kreacje aktorskie, które idealnie wpasowały się w realia oraz klimat lat 60. XX wieku. Warto również podkreślić stylistykę samego serialu. Przez wyblakłe kolory i kadry zachowane w porządku i czystości jest to prawdziwa uczta dla oka. Liczne przybliżenia na twarze szachistów pozwalają na dostrzeżenie ich najbardziej zatajanych emocji i mimiki, która potrafi zdradzić ich najszczersze obawy. Całość dopełnia świetna muzyka Carlosa Rafaela Rivery która płynnie miesza się z tykaniem szachowych zegarów podczas rozgrywek. Produkcja ta obfituje w liczne motywy mniej lub bardziej ważne dla każdego człowieka. Głównym z nich jest chęć odnalezienia się kobiety w świecie zarezerwowanym dla mężczyzn. Jej usilne próby zaistnienia, utrzymania pozycji oraz samotność w tej zdominowanej rzeczywistości. Postawa głównej bohaterki ukazuje również jedno z najbardziej kontrowersyjnych oraz akuratnych stwierdzeń, iż „nie było wielkiego geniuszu bez domieszki szaleństwa”. Serial został stworzony na podstawie książki „Gambit królowej” Waltera Tevisa, a samą produkcję można obejrzeć na platformie Netflix.

Aleksandra Jaworska 

Kontynuacja odcinka 7

W ramach roku polsko- niemieckiego 2005/06 w konsulacie generalnym Rzeczpospolitej Polskiej w Kolonii,odbyło się 24.06.2005 otwarcie wystawy”Szachy w Rysunku i Grafice” oraz turnieju szachowego zorganizowanego przez Konsul Generalną RP w Kolonii panią Elżbietę Sobótkę.

W turnieju wzięło udział trzynaście osób w tym gość honorowy ówczesny Premier Północnej Nadrenii-Westfalii, późniejszy minister finansów w rządzie Angeli Merkel i były kandydat na stanowisko kanclerza Niemiec w 2013 r – Peer Steinbrück.

Na kopii grafiki , którą otrzymał podczas tej uroczystości umieścił osobistą dedykację dla autora.

Dziś! 16:00 CET. Genius Test nagroda $10
https://www.goldchess.com/pl/other/gcdaily.html

Kontynuacja odcinka 6

(Foto: Störfix, Lizenz: Creative Commons by-sa 3.0 de)

Biblioteka Niemiecka w Lipsku (Leipzig), Deutscher Platz 1, była poprzedniczką Niemieckiej Biblioteki Narodowej, której częścią jest do dziś.

Została założona 3 października 1912 r. przez giełdowe stowarzyszenie księgarzy niemieckich w mieście Lipsku i Królestwie Saksonii jako archiwum literatury niemieckiej i handlu książkami niemieckimi.

Po zjednoczeniu Niemiec w 1990 roku Biblioteka Niemiecka, założona we Frankfurcie w 1946 roku, oraz w Lipsku zostały połączone w jedną instytucję pod nazwą Die Deutsche Bibliothek.

Od 2006 roku nosi nazwę Niemieckiej Biblioteki Narodowej.

W zbiorach biblioteki jest oczywiście wiele książek o tematyce szachowej. Znalazło się także miejsce na moją twórczość:

Źródło

Znane wydawnictwo warszawskie RM przygotowuje obecnie do druku najnowszą pracę autorstwa Jacka Gajewskiego i Jerzego Konikowskiego pt. „Kombinacje w grze końcowej”.

Książka The Polish Defense otrzymała – jak do tej pory – tylko pozytywne recenzje.

Ostatnio ukazała się także pochlebna jej ocena na znanej angielskiej stronie Chess Pages of Mike Donnelly.

Źródło

Kontynuacja odcinka 6

Robert James Fischer

Jeszcze kilka miesięcy temu potrzebna byłaby naprawdę bardzo bujna fantazja, żeby stworzyć zdanie zawierające zarówno królewską grę, jak i seksualny gadżet. Ale wówczas świat szachów przeżył szok.

• Czy wielka popularność szachów jest też zagrożeniem dla tej dyscypliny sportu?
• Dlaczego ekspertom nie podoba się, że coraz więcej osób bierze udział w turniejach?
• Jakie sposoby znajdują nieuczciwi gracze, żeby oszukać przeciwnika przy szachowej planszy?

Źródło

5 marca odbył się na portalu Goldchess Konkurs Grandmaster Corner.

Należało pokazać drogę do wygranej i wygrać partię przegraną przez
naszego szachistę Macieja Czopora. Bez udziału Polaków (jeden) a mimo
tego powstały piękne partie.  Te partie i nasze rozwiązania to nauka i
fascynacja dla wielu kolejnych pokoleń szachistów. To właśnie wnosi do
szachowego dorobku Goldchess i nasi gracze.

Zapraszamy do obejrzenia i podziwiania. Tak mógł grać (i wygrać) Maciej Czopor.
https://www.goldchess.com/pl/other/winnerslist.html#livepuzzlegmc_wins
Realia konkursu. Jesteśmy trochę zawiedzeni. Jako zadanie partia znanego
i sympatycznego polskiego szachisty, z dobrego turnieju, Cambridge
International Open, więc według nas powinny się pojawić w tym konkursie
setki a nawet tysiące polskich szachistów. A nie pojawiły się. Dlatego
zaczynamy się na poważnie zastanawiać czy wszyscy polscy szachiści
zarejestrowani u nas, in corpore nie mają uszkodzonych mózgów, albo nie
są na swój sposób szachowo i intelektualnie upośledzeni. Myślimy tak
jeszcze z drugiego powodu. Ostatnimi czasy zarejestrowały się na naszym
portalu setki polskich szachistów i o dziwo, żaden z nich nie zagrał w
żadnej naszej grze ani turnieju i żaden z nich nie przysłał żadnego
rozwiązania, nie mówiąc już o prawidłowym. Jacyś sami polscy szachowi
analfabeci u nas? Jakaś plaga?

Pokazujemy coś nowego i pięknego w szachach, więc jeśli to jest
niedocenione, czujemy się też jakbyśmy rzucali przysłowiowe – perły
przed wieprze. To tak od serca i na poważnie – do polskich szachistów.
Tyle że, jak mózgi uszkodzone, pewnie nikt z nich niczego tu nie
pojmie…

Goldchess Assistant
„www.goldchess.com”