Przedstawiam nowe studium kompozytora młodej generacji Grzegorza Mazura.

Białe wygrywają

Rozwiązanie jest na mojej stronie: Link

Mecz Stefan Brzózka – Henryk Fronczek grany w czerwcu 1963 roku w Warszawie o prawo gry w I turnieju w Polanicy Zdroju w 1963 roku. Fronczek wygrał ten mecz, ale w Polanicy był na końcu tabeli.

Mistrzostwa świata seniorów w Gladenbach w 1999 roku (zdjęcie Andrzeja Filipowicza)

Henryk Fronczek (zdjęcie Henryka Buczinskiego)

Henryk Fronczek (zdjęcie Henryka Buczinskiego)

Henryk Buczinski napisał:

Ku pamięci ….

Dnia 5 maja 2013 r. zmarł w wieku 80 lat mistrz FIDE Henryk Fronczek. Przez wiele lat mieszkał w Siemianowicach Śląskich i reprezentował barwy GKS Dąb Katowice. Był w tym czasie jednym z najsilniejszych szachistów Śląska, odnosząc wiele sukcesów także na arenie krajowej. Ostatni etap swego życia spędził w Niemczech, gdzie także zmarł.  CZEŚĆ JEGO PAMIĘCI !

W załączeniu Jego wspaniała partia – grana w mistrzostwach świata seniorów w Gladenbach, w której pokonał słynnego arcymistrza Marka Tajmanowa.

Pozycja 35

Mat w 3 posunięciach

Rozwiązanie jest w komentarzu

SPIS TREŚCI

Od redakcji

Uwagę całego szachowego świata przykuł londyński turniej pretendentów, w którym zagrali wszyscy, którzy wywalczyli udział i mają coś do powiedzenia w wielkich szachach. Przebieg turnieju był niezwykle dramatyczny i dopiero ostatnia partia wyłoniła pretendenta do korony szachowej, którym po raz pierwszy w historii został lider listy rankingowej Magnus Carlsen. Wyprzedził on o przysłowiowy włos najlepiej grającego w turnieju Władimira Kramnika. Po raz pierwszy w historii zrezygnowano z baraży w postaci partii klasycznych, szybkich czy błyskawicznych. Przy dzieleniu miejsc o kolejności decydowały bezpośrednie pojedynki, liczba zwycięstw i Sonneborn – Berger. Drugie kryterium promowało młodego Norwega, który w listopadzie 2013 roku stoczy mecz o MŚ w Indiach, w Madrasie (Chennai), rodzinnym mieście mistrza świata Ananda. Hindus, który trzykrotnie w latach 2008-2012 wygrywał pojedynki o tytuł mistrza świata z Kramnikiem, Topałowem i Gelfandem, ponownie powrócił na arenę turniejową i ostatnio demonstrował dobrą formę. Wszystko wskazuje na to, że mecz Anand – Carlsen będzie wielkim szachowym wydarzeniem i zarazem pięknym spektaklem.

Rozgrywki pretendentów pokazały olbrzymi stres, który nie omijał żadnego z uczestników przy rozgrywaniu decydujących partii, niezależnie od wieku, siły gry i stopnia przygotowania się do pojedynku. Cóż, wszyscy wiedzą, że wywalczenie tytułu mistrza świata jest niezwykle trudne. Taki tytuł zdobyło zaledwie 15 szachistów w historii oficjalnych rozgrywek o MŚ, rozpoczętych w 1886 roku. Dzięki temu wiele nazwisk championów znają nawet ludzie dalecy od szachów.

Nasza młodzież toczyła zażarte boje w MP do 10 oraz do 16 i 18 lat. Poziom rozgrywek ustępował zdecydowanie analogicznym mistrzostwom sprzed 3-4 lat. Oglądając partie tegrorocznych MP można zaobserwować liczne podstawki figur i matów, często już w debiucie oraz bezsensowne kontynuowanie partii, przez wiele posunięć, z wielką przewagą materialną jednej strony, w postaci np. dwóch-trzech figur czy hetmana. W tej sytuacji wskazane byłoby ograniczenie liczby uczestników, mniej więcej o połowę, we wszystkich finałach mistrzostw Polski juniorek i juniorów. Zaostrzenie kryteriów eliminacyjnych jest jedyną szansą powrotu naszych młodych graczy do grona szachistów liczących się w Europie i na świecie. Kolejnym ważnym elementem podniesienia poziomu jest powrót do turniejów międzynarodowych w kraju przynajmniej X-XIII kategorii FIDE, czyli ze średnim rankingiem rzędu 2480-2560. Obecne openy w kraju nadają się tylko dla turystów – amatorów i graczy początkujących, bo to poziom poniżej najniższych kategorii I i II (2250-2300).

W „Młodym Szachiście“ przedstawiamy sylwetkę i partie pierwszego oficjalnego mistrza świata Wilhelma Steinitza oraz problematykę gry gońcami, podkreślając siłę i mobilność gońców oraz pary gońców przy różnych układach bierek.

Wyniki: Link

Zdjęcia z imprezy wykonał Marek Skrzypczak

Uczestnicy konferencji w ujęciu Marka Skrzypczaka, który jest autorem wszystkich fotografii

W dniach 2-4 maja 2013 w Krakowie odbyła się „Konferencja szachowych historyków”. Sprawozdanie Andrzeja Filipowicza z imprezy zostało opublikowane na mojej witrynie: Link.

Znany pisarz Jerzy Putrament był w latach 1954–1957 i 1963–1973 prezesem Polskiego Związku Szachowego.

Proponuję lekturę ciekawego artykułu, który przybliży nam jego sylwetkę: Link.

Jerzy Putrament otwiera mistrzostwa Polski w Rzeszowie w 1966 roku. Obok siedzi prezes Okręgowego Związku Szachowego w Rzeszowie Wacław Turski.

Spotkanie robocze. Od lewej strony siedzą: szef polskiego sportu Reczek, Wacław Turski oraz Jerzy Putrament (zdjęcia pochodzą z archiwum Andrzeja Filipowicza).

Jerzy Kot i Marian Ziembiński (wszystkie zdjęcia pochodzą z archiwum Andrzeja Filipowicza)

Jerzy Kot w FIDE

Ostatnio przeglądając stare miesięczniki „Panoramy Szachowej” natknąłem się na numer 10-2006, który przypomniał mi artykuł Jerzego Kota:

Autor tekstu jest znanym publicystą szachowym z Wrocławia. Kiedyś rozegraliśmy ze sobą kilka partii w turniejach korespondencyjnych i normalnych. Jerzy Kot wspomina o drugiej partii  z turnieju „Słowa Powszechnego”, którą wygrałem i mam w swoich zbiorach.

Przedstawię jednak inną moją wygraną. Partia była grana w turnieju międzynarodowym o puchar Bieszczadów w Solinie (1.10.-10.10.1972). Imprezy te były organizowane przez prezesa Rzeszowskiego Związku Szachowego Wacława Turskiego. Grałem w nich kilka razy i wspominam je z dużym sentymentem. Oprócz świetnych warunków do gry w szachy Wacław Turski dbał też o to, abyśmy poznali piękną Ziemię Rzeszowską. W dniu wolnym tego turnieju zorganizował nam wycieczki do Łańcuta i Krasiczyna.

Turniej – jako jedyny – zakończyłem bez porażki. Jednakże znany mistrz czechosłowacki Jan Plachetka (obecnie arcymistrz) miał więcej zwycięstw.

Wyniki czołówki:

1. Jan Plachetka 9.5 z 12
2. Jerzy Konikowski 9
3. Frantisek Pithart 8
4. Wojciech Dobrzyński 7
5. Władysław Schinzel 7
6. Ryszard Gąsiorowski 6.5

//////////////////////////////////////////

Informacja Jerzego Kota z Wrocławia spowodowała powtórne obejrzenie moich notatek. Nie ma w nich mowy o dwóch szachistach o tym samym nazwisku i imieniu. Turniej odbył się 41 lat temu. Byłem więc przekonany, że chodzi o znanego zawodnika i publicystę. Ale nic się nie stało. Znalazłem w moim archiwum jeszcze jedną partię z Jerzym Kotem. Była grana drogą korespondencyjną w I Memoriale Sergiusza Czerniakowa w latach 1970-1973. Mam nadzieję, że tym razemo chodzi o naszego bohatera!

Pozycja 34

Mat w 3 posunięciach

Rozwiązanie jest w komentarzu