W zakończonym niedawno turnieju Lichtenrader Herbst mistrz międzynarodowy Jacek Stopa zajął 2 miejsce.

Źródło

Szczególy

Recenzja

Królowe 64 pól
Jacek Gajewski i Jerzy Konikowski
Wydawnictwo Jacek Gajewski
198 stron (format 235×165)
ISBN 9 788394 068806

Polskie szachy wzbogaciły się o nowe wydawnictwo Jacka Gajewskiego, którego przedstawiłem już wcześniej na blogu: link.

Plany edytorskie są bardzo ambitne i debiut nazywa się Królowe 64 pól (198 stron, duży format).

Spis treści

Objaśnienia symboli używanych w tekście

Wstęp

Rozdział I: Najlepsze szachistki Polski
Róża Maria Herman

Regina Gerlecka

Anna Jurczyńska

Apolonia Litwińska

Maria Mirosława Litmanowicz

Krystyna Radzikowska

Henryka Konarkowska-Sokolov

Elżbieta Kowalska

Bożena Pytel

Hanna Ereńska, Ereńska-Radzewska, Ereńska-Barlo

Grażyna Szmacińska

Małgorzata Wiese-Jóźwiak

Agnieszka Brustman

Marta Michna

Monika Soćko

Joanna Dworakowska

Iweta Rajlich

Jolanta Zawadzka

Karina Szczepkowska-Horowska

Joanna Majdan-Gajewska

Rozdział II: Najlepsze szachistki świata

Olga Rubcowa

Ludmiła Rudienko

Vera Menchik

Jelizawieta Iwanowna Bykowa

Nona Gaprindaszwili

Nana Aleksandria

Pia Cramling

Nana Ioseliani

Siostry Polgar: Zsuzsa, Zsófia, Judit

Xie Jun

Zhu Chen

Xu Yůhua

Antoaneta Stefanowa

Aleksandra Kosteniuk

Anna Uszenina

Humpy Koneru

Hou Yifan

Rozdział III: Szachy nie tylko dla mężczyzn

Rozdział IV: Panie silniejsze od panów!

Rozwiązania kombinacji

Rozdział V: Moja przygoda z szachami kobiet

Rozdział VI: Zarys historii mistrzostw Polski kobiet w szachach

Rozdział VII: Zarys historii mistrzostw świata kobiet wszachach

Literatura

Indeks nazwisk

Indeks partii

/////////////////////////////////

Każda biografia jest wzbogacona o zdjęcie zawodniczki oraz interesującą partię. W sumie jest 55 komentowanych pojedynków.

Współautorem tej pracy jest właściciel tego bloga.

Książkę można zamawiać w wydawnictwie CAISSA:

SPIS TREŚCI

Od redakcji 1 O tym się mówi 2 Akademickie. MŚ, Katowice 2014 3 Sinquefield Cup, Saint Louis 2014 5 Wielki Szlem, Bilbao 2014 8 DMP juniorów, Ekstra, I i II liga 2014 9 Partie komentowane 2014 12 Śląskie impresje (3) 15 Mały Szachista nr 26-listopad 2014 I-VIII Mistrz. Drukarzy i Wydawców 2014 16 Turniej kobiet, Erfurt 2014 17 Grand Prix FIDE kobiet 2013-2014 18 Szachowe epizody A.F. (59) 20 Nauka gry (131) 26 Poradnik sędziego (127) 30 Prenumerata 31 Rozwiązania kombinacji 31 Kombinacje 32

Od redakcji

Po 50 latach, kolejny raz zawitały do naszego kraju, do Katowic, światowe rozgrywki akademickie. Niezwykle miłą niespodziankę sprawiła nam Klaudia Kulon zdobywając tytuł akademickiej mistrzyni świata, przy czym zaimponowała wspaniałym rezultatem 8,5 p. z 9 partii, wyprzedzając pozostałe medalistki aż o 2,5 p. Potwierdziła tym samym, że jej liczne tytuły mistrzyń Polski w różnych grupach wiekowych, przed kilku laty, nie były przypadkowe, podobnie, jak złote i srebrne medale na ME i MŚ w grupach do 12, 14, 16 i 18 lat. Natomiast bardzo dyskusyjne były decyzje Polskiego Związku Szachowego pomijające Klaudię w drużynach olimpijskich ostatnich lat z wyjątkiem 2014 roku. Dzięki Klaudii również polski zespół w Katowicach został drużynowym akademickim mistrzem świata. Szkoda, że zawiedli panowie, bo czwarte miejsce naszego faworyta Dariusza Świercza, przy przeciętnej obsadzie mistrzostw, trudno uznać za sukces.

Na świecie, we wrześniu, zwrócił na siebie uwagę Fabiano Caruana, który w najsilniejszym turnieju w historii, w Pucharze Rexa Sinquefielda w Saint Louis, wygrał 7 partii z rzędu z najlepszymi szachistami świata. Potem zakończył turniej trzema remisami, wyprzedzając mistrza świata Magnusa Carlsena i czołówkę światową aż o 3 p. na dystansie zaledwie 10 rund i awansował na drugą pozycję w rankingu FIDE z wynikiem 2844 p.

W tym samym czasie, w nienadzwyczajnie obsadzonym turnieju Wielkiego Szlema w Bilbao triumfował Viswanathan Anand, XV mistrz świata w latach 2007-2013 i aktualny pretendent do korony szachowej. Jednakże Vishi zdołał pokonać jedynie teoretycznie słabszych rywali, natomiast uległ 0,5-1,5 czołowemu szachiście świata Lewonowi Aronianowi. Trudno na tej podstawie prognozować szanse Ananda w listopadowym meczu o MŚ w Soczi.

Czołowe zawodniczki świata zakończyły dwuletni cykl (2013-2014) turniejów GP FIDE, będących doskonałym przeglądem siły gry czołówki światowej kobiet. Triumfowała zdecydowanie mistrzyni świata Hou Yifan, która wywalczyła prawo gry w meczu o MŚ kobiet w 2015 roku z aktualną mistrzynią świata. Nie może jednak grać ze sobą (!?), więc w sytuacji, gdyby wygrała kolejne MŚ kobiet, rozgrywane systemem pucharowym (przesunięte z października 2014 na rok 2015), to zagra mecz z drugą w tabeli GP – Hinduską Humpy Koneru.

Na zakończenie przytoczyłem zestawienie wszystkich lig w DMP juniorów w 2014 roku, które rozegrano przed kilkoma miesiącami. Triumfowali po raz pierwszy w historii zawodnicy MUKS „Stoczek 45” Białystok, wychowankowie Leszka Zegi, którego wieloletnią pracę trenerską w szkole i w Wojewódzkim Związku Szachowym trudno przecenić.

W dniach 18-29 października 2014 roku odbyły się w Batumi (Gruzja)  Mistrzostwa Europy Juniorów z licznym udziałem polskich zawodniczek i zawodników.

Szczegóły na stronie PZSzach.

Jedyny brązowy medal w kategorii chłopców do lat 16 wywalczył Mikołaj Tomczak (7 punktów z 9 partii).

Dokładne wyniki:

Strona mistrzostw

Wyniki

1. Wiceprezes Włodzimierz Schmidt podkreślił, że słabe przygotowanie debiutowe jest problemem zarówno czołówki kobiet, jak i mężczyzn i zadeklarował gotowość nadzorowania pracy konsultanta debiutowego kadry kobiet i mężczyzn (Protokół z zebrania zarządu Warszawa, biuro PZSzach, Al. Jerozolimskie 49, 27 października 2012 r. godz. 10.00-18.00).
2. Michał Krasenkow – trener kadry Polskiego Związku Szachowego (Pismo MAT 4-2013): Kładzenie nacisku na pracę nad debiutami jest śmiesznym podejściem.
3. Anatoli Karpow – mistrz świata w latach 1975-1985 oraz 1993-1999: Każda faza partii, otwarcie, gra środkowa i końcówka ma duże znaczenie. Jeżeli na początku gry, któraś ze stron uzyska przewagę materialną lub pozycyjną, to zniwelować ją w grze środkowej będzie bardzo trudno. W tej sytuacji do końcówki może w ogóle nie dojść. Bez poprawnej gry w debiucie, nie można więc myśleć o sukcesach w szachach.  
4. Władimir Kramnik – mistrz świata w latach 2000-2007: Moja specjalność to debiut i przejście do gry środkowej. Tu nie chodzi o wiedzę, tylko o zrozumienie oraz pojęcie kierunku działania”.
5. Borys Gelfand – wicemistrz świata w 2012 roku: Byłem wychowany, że debiut to najważniejsza część partii i trzeba go wygrać. Dlatego muszę silnie obciążać mózg.
6. Czołowy trener MASZ: Ja osobiście, w pracy i w konsultacjach z juniorami, zwracam większą uwagę na idee, myśli, najważniejsze ścieżki, nastawienie do partii, nie zalewając ich wariantami.
7. Jerzy Konikowski – trener I klasy i publicysta: Studiujcie debiuty, a w grze środkowej i końcówkach dacie sobie na pewno radę!
8. Monika Soćko – najlepsza polska szachistka: Ranking rzędu 2400 czy 2500 można zdobyć samym talentem, ale dalszy rozwój wymaga dobrych trenerów i wielkiej własnej pracy. Tak, polscy szachiści są leniwi. Naturalnie nie wszyscy, ale większość.
9. Mistrz świata Magnus Carlsen: „Głównie pracowałem nad otwarciami (przed meczem z Anandem). Myślę, że końcówki i grę środkowo opanowuje się dzięki grze turniejowej. W tym sensie nie trenowałem tych faz gry, które są moją siłą.”

//////////////////////////////////////////////

Kilka lat temu studiując książkę Stanisława Gawlikowskiego „100 zwycięstw polskich szachistów“, Penelopa 1997, natknąłem się na stronie 122 na opis udziału Bogdana Śliwy w turnieju w Budapeszcie w 1952 roku.

Autor napisał: „Przez dwa powojenne dziesięciolecia w polskich szachach królował Bogdan Śliwa. Debiutując w pierwszych powojennych mistrzostwach Polski w Sopocie w 1946r., odniósł wielki sukces – zajął I miejsce i zdobył pierwszy (z sześciu w całej karierze) tytuł mistrza Polski. Po raz drugi zdobył tytuł w 1951 r., rozpoczynając całą serię zakończoną dopiero w 1954 r., a po raz ostatni został mistrzem kraju w 1960 r.

Gdy w 1952 r. Węgrzy organizowali wielki turniej poświęcony rok wcześniej zmarłemu jednemu z najsilniejszych szachistów okresu międzywojennego – Gezie Maróczy`emu, właśnie Śliwa miał bronić imienia polskich szachów. Trudno było liczyć na sukces, skoro startowali między innymi Keres, Geller, Botwinnik, Smysłow, Stahlberg, Szabo, Petrosjan, ale można się było wiele nauczyć, a przy okazji pokrzyżować plany nawet najwybitniejszym arcymistrzom. Wiadomo było, że najsilniejszą stroną Polaka jest gra środkowa, a najsłabszą debiut. Niestety, z losowania wynikało, że już na starcie nasz mistrz będzie walczył z całą czołówką. Obnażyła ona bezwzględnie braki w przygotowaniu teoretycznym Polaka. Efekt był tragiczny. Po 10 rundach na koncie Śliwy widniało tylko 1.5 punktu …

//////////////////////////////////////////////

Stanisław Gawlikowski przypomniał w swej książce problem przygotowania teoretycznego, który jest „odwieczną zmorą” polskich szachów. Już jako początkujący szachista zastanawiałem się, dlaczego nasi mistrzowie Polski z reguły zajmują końcowe lub nawet ostatnie miejsca w turniejach międzynarodowych. Dlaczego nasi czołowi zawodnicy są najsłabsi w tzw. „Krajach Demokracji Ludowej”? Rzadko byliśmy świadkami jakiś sukcesów turniejowych naszych asów.

Później już jako trener analizowałem tę kwestię i doszedłem do wniosku, że w innych krajach mocny nacisk kładziono na fazę debiutową. Tymczasem u nas ten problem traktowano mocno ulgowo i preferowano przede wszystkim grę środkową i końcówki. Modna była taka teza: „Studiuj grę środkową i końcówki, a w debiucie dasz sobie radę”.

Dlatego trenerzy często marginalnie zajmowali się tym zagadnieniem. Preferowano ogólne plany gry w otwarciach, co nie było wystarczające już na wyższym szczeblu. Kiedyś opisałem w „Magazynie Szachista” przypadek czołowego krajowego szkoleniowca, który „opracowywał” w słupku warianty debiutowe bez komentarza i kazał się uczyć ich na pamięć. Na kolejnym treningu sprawdzał, czy uczniowie wykonali zadania domowe.

Sam jako trener polecałem swoim podopiecznym, że praca nad teorią debiutów musi polegać na studiowaniu całych wzorcowych partii, aby w ten sposób prześledzić fazy przejściowe do gry środkowej i nawet końcówki. Można poznać przez to typowe plany gry i ważne struktury pionkowe. Ta wiedza ułatwi nam zrozumienie problemów strategicznych i taktycznych w granych przez nas otwarciach. Będąc trenerem kadry Polskiego Związku Szachowego opracowałem już na początku 1979 roku „Komunikat szkoleniowy” 1/1979. Dla przypomnienia:

Problemy nauki debiutów poruszałem wielokrotnie w artykułach w fachowej prasie i książkach, także na tym blogu i stronie. Dlaczego wracam znowu do tego zagadnienia? Oglądam grę naszej młodzieży na mistrzostwach Europy w Batumi. Niezbyt budujące wyniki można zwalić na przejściowy brak formy. Jednakże oglądając partie widzę ogólne słabe przygotowanie początkowego stadium gry naszych młodych kadr.

To jest niepokojące zjawisko, ponieważ w wielu krajach już dawno zrozumiano, że bez dobrej znajomości otwarć szachowych oraz optymalnie opracowanego do stylu gry repertuaru debiutowego nie można liczyć na postęp zawodniczki i zawodnika. Bez tych umiejętności nie można oczekiwać na znaczące sukcesy międzynarodowe.

A jak to jest u nas świadczą wyniki naszych kadr. Dalej mamy tylko jednego zawodnika potrafiącego walczyć z czołówką świata!

Błędny nawyk…

Bardzo, mnie niepokoi,

Błędnie, nerwy się „stroi”

To, jak, coś nie wyszło?

Wyniku nie przyniosło!

Dotyczy, siebie katowania

Rakietą – pięty podbijania

Obecnie, to nie często się pojawia,

Za to, kort – uszkodzeń się obawia.

Dla nie wtajemniczonych podaję,

O jaki sport mnie, tu chodzi?

W różnych sportach, to się widzi

Ale, tenis, to wyraźnie oddaje!

Czy, nad tymi problemami,

Dziś, ktoś się zastanawia?

Warto, przynajmniej w meczach na – wizji,

Stale, takich, zachowań nie pokazywania!

Ponieważ, każdy ruch – wysiłek,

Który, dodatkowo jest wydany?

Częściej sprawia, że siły brakuje,

Także, dalszy etap – szwankuje!

Sam, też szkolę

Na to nie pozwolę

By, tzw odruchy

Uznawać za fochy

Dlatego, zwracam uwagę.

Mówiąc: zachowaj powagę.

Jeśli, tylko, także przypadkiem się zachowujesz?

To miejsca w nauce gry w szachy nie znajdujesz!

Józef Rybak
24.10.2014 r.

Jest to dyplom uznania dla Ulricha Jahra – cenionego w kręgach szachowych arbitra, działacza oraz szkoleniowca – za wieloletnią pracę społeczną.

Serdeczne gratulacje!

Projekt „Edukacja przez Szachy w Szkole”, jeden z najważniejszych projektów Polskiego Związku Szachowego nabiera coraz większego rozmachu. W związku z tym, aby sprostać zwiększającym się z dnia na dzień potrzebom, w biurze Polskiego Związku Szachowego utworzono nowe stanowisko Specjalista ds. Projektu. Od 20 października br. pracę na tym stanowisku podjęła Pani Anna Harazińska. W ramach jej obowiązków i kompetencji jest współpraca z koordynatorami wojewódzkimi oraz osobami wokół Projektu, dystrybucja książek i sprzętu, gromadzenie wszelkiej dokumentacji dotyczącej Projektu, informowanie wszystkich zainteresowanych o sposobie i możliwościach uczestnictwa w Projekcie.

Kontakt z Panią Anną: Tel. 22 428 2376 lub mailowo: szachywszkole@pzszach.org.pl.

Liczymy na udaną współpracę i życzymy sukcesów w codziennych działaniach.

Źródło