Gość napisał: Na blogu wiceprezesa Polskiego Związku Szachowego Adama Dzwonkowskiego znalazłem następujący komentarz dotyczący Andrzeja Filipowicza w roli sędziego głównego meczu o mistrzostwo świata pomiędzy Carlsenem i Anandem:

Z racji tego, że mecz odbywa się w nie najlepszych warunkach geopolitycznych, wśród szachowych oficjeli trudno dopatrzeć się osób z tzw. „świata zachodu„. Natomiast bardzo mocno reprezentowani są działacze z tzw. „opcji prorosyjskiej„. I jest także wśród nich – od wielu lat związany silnie – najpierw ze Związkiem Radzieckim, a teraz z Rosją – nasz sędzia Andrzej Filipowicz.

Źródło  

ChessBase News

Jaka jest opinia Pana na ten temat?

//////////////////////////////////////

Najlepszą odpowiedzią w tej kwestii jest fragment z Wikipedii:

W 1994 r. zakończył szachową karierę, poświęcając się pracy działacza, dziennikarza oraz sędziego szachowego (w 1984 r. otrzymał tytuł sędziego międzynarodowego). W swojej karierze szachowego arbitra osiągnął znaczące sukcesy, sędziował m.in. mecz o mistrzostwo świata organizacji Braingames pomiędzy Garrim Kasparowem a Władimirem Kramnikiem w 2000 r. w Londynie, turniej pretendentów do meczu z mistrzem świata Władimirem Kramnikiem (z udziałem m.in. arcymistrzów Pétera Lékó, Weselina Topałowa i Aleksieja Szyrowa) w 2002 r. w Dortmundzie, rozegrane w 2006 r. w Rishon Le Zion II mistrzostwa świata w grze błyskawicznej, mecze pretendentów w 2007 r. w Eliście^[7], mistrzostwa świata juniorów do 20 lat (Chotowa 2010), mistrzostwa świata w szachach szybkich i błyskawicznych (Astana 2012, Chanty-Mansyjsk 2013), memoriał Michaiła Tala (Moskwa 2012, 2013), mistrzostwa świata kobiet w szachach szybkich i błyskawicznych (Chanty-Mansyjsk 2014)^[8], mecz o mistrzostwo świata Magnus Carlsen – Viswanathan Anand (Soczi 2014)^[9] oraz wielokrotnie turniej elity Dortmunder Schachtage^[10].

Źródło

Przypominam, że redaktorem części szachowej w polskiej Wikipedii jest Przemysław Jahr z Warszawy. Jego świetnie opracowane artykuły są kopalnią wiedzy o tematyce szachów w kraju i na świecie. Serdeczne gratulacje!

Źródło

Witam

Przesyłam następną korespondencję:

Kolejna lekcja szachów w przedszkolu „Kraina przygód” w Radomiu. Czterolatkowie już bezbłędnie ustawiają na szachownicy bierki szachowe! Dziś poznawały ruchy wieżą i bicie wież. Naukę szachów w przedszkolu prowadzę jako projekt innowacyjny w ramach Akademii Szachowej Marka Niedźwieckiego.

Pozdrawiam

Marek Niedźwiecki

„Królowe 64 pól”

Po książkę Jacka Gajewskiego i Jerzego Konikowskiego – „Królowe 64 pól” – sięgnęłam z zaciekawieniem, ale i … ostrożnością. – Czy za intrygującym tytułem i wysmakowaną w swej urodzie okładką kryją się treści, których oczekiwałby czytelnik zainteresowany tematyką szachową? Nieprzebrane są wszak zasoby literatury poświęconej tak historii dyscypliny, analizom i studiom praktycznym, jak i biografiom znanych zawodników, o licznych leksykonach, encyklopediach i podręcznikach do nauki gry nie wspominając.

Otwieram zatem – niczym szkatułkę z figurami „Sandomierskich Szachów”, widniejących na obwolucie – pierwsze stronice i …oto niespodzianka! Książka inna niż wszystkie, zapraszająca do świata szachów, w jego żeńskim wydaniu.

Zapowiedzią tego, co czeka nas w trakcie lektury, a raczej studiów dalszej części, jest syntetyczne wprowadzenie – krótki „wykład” na temat historii szachów zawarty we wstępie Jacka Gajewskiego. To dla znawców przedmiotu pożyteczne przypomnienie, a dla mniej zorientowanych odbiorców ciekawa lekcja

Krótkie biogramy poparte zapisami interesujących partii, sylwetki najlepszych polskich i światowych szachistek po 1945 roku, ich osiągnięcia sportowe i pozasportowe, ciekawostki z życia i aren szachowych – wszystko to podane w sposób skondensowany i rzeczowy, a przy tym wielce ciekawy i ze swadą narracyjną.

Obok zarysu historii szachów kobiet, tudzież rozgrywek rangi mistrzostw Polski i świata oraz bogatego zestawu bibliografii, otrzymujemy również opowieść–wspomnienie zasłużonego szkoleniowca kadry narodowej Polskiego Związku Szachowego, Jerzego Konikowskiego, co nadaje publikacji bardziej osobisty, przyjazny wymiar.

Dopełnienie całości stanowią przykładowe kombinacje (pochodzące z autentycznych partii) do samodzielnego rozwiązania, dostarczające rozrywki, ale też udowadniające, że inwencja pań-szachistek często może triumfować nad męskim stylem gry. Serdecznie zachęcam do zabawy, a przede wszystkim do lektury „Królowych 64 pól”, która zapewne wzbogaci księgozbiór wielu prawdziwych koneserów szachów.

Panom autorom gratuluję pierwszego wspólnego kroku i mam nadzieję, że ich działalność wydawnicza będzie się rozwijała.

Jolanta Stefanek, miłośniczka szachów.

Szanowni znajomi, przyjaciele i sympatycy

Zapraszam w imieniu Organizatora i własnym do udziału w VII Szczecińskim Zalewie Myśli „Piękny umysł.Wyzwania dla edukacji” na Zamku ks.Pomorskich. Zachęcam do promowania naszego spotkania wśród swoich znajomych – to spotkanie jest też okazją do rozmowy, co dziś stanowi rzadkość!

Pozdrawiam

Arek Więcko, pomyusłodawca i koordynator VII SZM z ramienia Organizatora – szczecinskiej Fundacji Dom Rodzinny w Łysogórkach

plakat XP Zalew Mysli Koncert obok Zamku Jerzy_Filar

info Przesłanie VII SZM PIĘKNY UMYSŁ 2014

info PROGRAM SYMPOZJUM Piękny umysł 2014

Spis treści określa tematykę wrześniowego numeru. Oprócz licznych artykułów i aktualnych partii zamieszczone są fotografie (część kolorowych).

Partia numeru mojego autorstwa omawia pojedynek Vachier-Lagrave – Giri, Biel 2014.

Otrzymałem powyższe zdjęcie z prośbą o rozpoznanie wszystkich osób. Pochodzi ono z 1966 roku z drużynowych mistrzostw Polski w Warszawie i przedstawia ekipę Hutnika Nowa Huta.

Sam stałem się członkiem tego klubu dopiero w 1971 roku.  Dlatego mogę podać tylko znane mi nazwiska: Siedzą od lewej Jerzy Kostro, Halina Gąsiorowska, nieznany i Stanisław Porębski. Stoją od lewej: Kazimierz Steczkowski, nieznany, Józef Lesiak, Ryszard Gąsiorowski i nieznany.

Kto może pomóc w identyfikacji pozostałych zawodników?

Gość napisał:

Zauważyłem że na jednym z blogów szachowych autor niepochlebnie wypowiada się na temat książek szachowych pisanych w języku polskim.

Dziwi i smuci mnie takie podejście. Zamiast cieszyć się i doceniać to że są polskie wydawnictwa które drukują książki szachowe w naszym języku, i że są jeszcze autorzy którym zależy na pisaniu takich książek, to zamiast tego negatywnie się ocenia ich pracę. Powinniśmy doceniać pozytywne aspekty polskiego piśmiennictwa szachowego, a nie go z miejsca skreślać.

W dniach 20 października do 3 listopada odbył się w Taszkiencie kolejny turniej z cyklu FIDE Grand Prix z udziałem Fabiano Caruana, Hikaru Nakamura, Sergey Karjakin, Maxime Vachier-Lagrave, Anish Giri, Shakhriyar Mamedyarov, Boris Gelfand, Dmitri Jakovenko, Dmitry Andreikin, Teimour Radjabov, Baadur Jobava, Rustam Kasimdzhanov.

Niespodziewanie wygrał Rosjanin Dmitry Andreikin.

Końcowe wyniki na ChessBase News.

Strona turnieju

Gość napisał:

Przyczyny słabego poziomu naszych szachistów są proste. Znikły kluby, w których siedzieli godzinami zapaleni szachiści – mistrzowie , kandydaci, I kat. Stwarzali atmosferę – zachęcali do walki, opowiadali o szachowych bojach lub ogrywali nowych i ci jeśli mieli ambicję sami się szkolili.

Teraz zatrudnia się trenera, który patrzy na kasę, a nie na postępy ucznia. Praktyka w ogłupiałym internecie, tylko niszczy talent. Tam trzeba wiedzieć czego się tam chce, a nie tylko sobie grać.

Nie ma turniejów w kraju na poziomie gwarantującym postęp, a przede wszystkim nie ma kryterium do rywalizacji, jakim były eliminacje, półfinały itp. w walce o dowolną pozycję w kraju czy start za granicami.

Ranking nigdy nie wiadomo jak został zdobyty – wygrywaniem z patałachami, frajerami czy dobrymi szachistami. Kategorie i tytuły już nic nie znaczą, napychają tylko kieszenie PZSzach, FIDE i trenerów.

Autor: Andrzej Babiarz – 2014

      Wygrana w 12 posunięciach

Komentarz autora: Szczególnym połączeniem studium szachowego i wielochodówki są zadania na wygraną w określonej liczbie posunięć. W przedstawionym zadaniu białe najpierw realizują jedyny wygrywający plan przerzucenia króla na pole ” c1 „: 1. Kb3! , a4+ 2. Kc2!, a5! 3. Kc1!! ( 3. S:a4?, Ka2! = ) Teraz wygrana nie jest już problemem a jedynie zamatowanie czarnego króla w 9 posunięciach : 3…., a3! 4. Kc2! ( 4. Sb5?,Ka2! wygrana tylko w 13 posunięciach ) 4…., a4! 5. Sb5, a5! 6. Sd4!, Ka2 7. Sc6, Ka1 8. S:a5, Ka2 i znany mat w 4 posunięciach 9. Sc6!, Ka1 10. Sb4, a2 11. Kc1, a3 12. Sc2X .