Anatoli Karpow – mistrz świata w latach 1975-1985 oraz 1993-1999: Każda faza partii, otwarcie, gra środkowa i końcówka ma duże znaczenie. Jeżeli na początku gry, któraś ze stron uzyska przewagę materialną lub pozycyjną, to zniwelować ją w grze środkowej będzie bardzo trudno. W tej sytuacji do końcówki może w ogóle nie dojść. Bez poprawnej gry w debiucie, nie można więc myśleć o sukcesach w szachach.   

//////////////////////////////

Nie ma żadnych wątpliwości, że najsłabszym ogniwem w grze arcymistrza Bartłomieja Maciei są debiuty i dlatego w swoich pojedynkach stara się „przeskoczyć” tę fazę partii i przejść do gry środkowej i następnie do końcówki. 

Najsilniejszą stroną arcymistrza jest właśnie gra końcowa. Problem jest tylko taki, że w ostatnich latach Macieja często nie osiąga swego celu. Oprócz słabych debiutów innym  mankamentem w grze arcymistrza – o czym była już kilka razy mowa na blogu – są jego niedoczasy.

W przedstawionej partii białe ograły swego słabego przeciwnika, jednakże nieostrożnym posunięciem 34.Hd2? wypuściły całą przewagę, aby następnie po kolejnych błędach przegrać spotkanie. Oglądając partię ma się wrażenie, że w porażce Polaka znowu negatywną rolę odegrało brak czasu.

Uzupełniający link.

Mistrz świata Magnus Carlsen prowadzi dalej bezapelacyjnie na liście rankingowej FIDE z 2863. pkt. Na drugim miejsu jest nadal Fabiano Caruana z 2802 pkt. Na trzecie miejsce awansował Hikaru Nakamura z 2798 pkt.

Najlepszy Polak Radosław Wojtaszek zajmuje dalej 21 miejsce z 2737 pkt. Jan Krzysztof Duda jest 10-ty na liście juniorów z 2597 pkt. Natomiast Kamil Dragun znajduje się na 18 pozycji z 2558 pkt. Wśród juniorek najlepszą jest Anna Iwanow (21 miejsce) z 2281 pkt.

Wśród kobiet na prowadzenie wyszła Yifan Hou z 2686 pkt. Monika Soćko z 2463 punktami awansowała na 34 miejsce.

Dokładne informacje

Czołówka mężczyzn
Czołówka kobiet
Czołówka juniorów
Czołówka juniorek

Lista polskich zawodników
Lista polskich zawodniczek

Autor: Andrzej Babiarz 2015
(według Liburkina)

remis

Komentarz autora: Do ustawienia tej pozycji zainspirowała mnie znaleziona w internecie informacja, że dwa gońce wygrywają ze skoczkiem (pozycja bez pionków), matując nie później niż w 75 posunięciach. Taką końcówkę strona słabsza powinna jednak grać, gdyż w wielu pozycjach, przy najlepszej obronie, przeciwnik nie zdąży zbić skoczka w 50-ciu posunięciach.

Błędne jest: 1.gh7?, G:h7! i nawet po najlepszym 2.Sg5! czarne zdobywają skoczka w 50-tym (!) posunięciu (t. N.) i wygrywają.

Remisuje: 1.g7!!, Gh3+! 2.Kf2!, G:g7 3.Kg3!, Gf1 4.Kf2!= wieczne prześladowanie gońca albo widły np.: 4. …, Ga6 5.Sc5+ =.

Podobny schemat, jako pierwszy, zrealizował M. S. Liburkin ” 64 ” 1939 .

Z szachowym pozdrowieniem
Andrzej Babiarz

W dniach 14-28 lutego odbył się w Tbilisi kolejny turniej w celu wyłonienia zawodnika do meczu z Magnusem Carlsenem.

Uczestnicy

Końcowe wyniki

Zwycięzca turnieju

Informacja na ChessBase News

Strona turnieju

Gość napisał: Obecnie odbywają się w Dreźnie drużynowe mistrzostwa świata seniorów. Nie ma tam naszej drużyny, gdyż w Polsce zlikwidowali szachy dla seniorów – kompletnie bez sensu, bo ich jest bardzo dużo. Totalna głupota. Polski Związek Szachowy ma teraz inne cele. Oto przykład. Cytuję tekst ze strony PZSZach: W dniach 6-7 lutego w Moskwie obradowała Komisja ds. Imprez FIDE działająca przy Międzynarodowej Organizacji Szachowej (FIDE). Spotkanie zainaugurowane zostało prezentacją Adama Dzwonkowskiego – Wiceprezesa ds. Międzynarodowych i Komunikacji w Polskim Związku Szachowym oraz członka tej komisji, który przedstawił m.in. najważniejsze sukcesy Polskiego Związku Szachowego w działalności marketingowej i współpracy ze sponsorami.

Źródło

///////////////////////////////////////////

Wniosek: Chwalimy się sukcesami w działalności marketingowej i współpracy ze sponsorami, natomiast nie ma pieniędzy na wysłanie seniorów na mistrzostwa świata!

W historii naszej dyscypliny mieliśmy tylko jednego zawodnika, który osiągnał szczyt szachów światowych i był potencjalnym kandydatem do zdobycia najwyższej pozycji w królewskiej grze.

Był nim Akiba Rubinstein. Często jego twórczość kojarzy się nam z końcówkami, w których rozgrywaniu był rzeczywiście arcymistrzem wysokiej klasy.

Mało się jednak u nas mówi o jego wielkim wkładzie w rozwoju teorii otwarć szachowych. Rubinstein miał świetnie opracowany repertuar debiutowy i dzięki temu rozgrywał swe pojedynki z dużą lekkością. Odniósł wiele wspaniałych zwycięstw i jego partie do dnia dzisiejszego mogą być wzorcem w rozgrywaniu pewnych pozycji, szczególnie w gambicie hetmańskim.

Rubinstein był badaczem różnych gier w początkowej fazie partii i swoją aktywnością na tym polu zapisał się na stałe w teorii debiutów. Jego imię nosi wiele wariantów, np. w gambicie hetmańskim, obronie słowiańskiej, obronie Nimzowitscha, obronie hetmańsko – indyjskiej, obronie sycylijskiej, obronie francuskiej, w partii hiszpańskiej, czy też w debiucie czterech skoczków.

Ten aspekt działalności Rubinsteina omówił niedawno w swoim artykułe Adam Musiał: Link.

Po II wojnie światowej jedynie Radosław Wojtaszek znalazł się blisko ścisłej czołówki światowej. Młody arcymistrz kilkakrotnie wypowiadał się, że głównie pracuje nad debiutami, ponieważ jest to najważniejsza część partii!

Dlatego zastanawiające jest, dlaczego w Polsce dominuje teoria, że w procesie szkolenia naszych młodych kadr powinno preferować się trening z końcówkami, ponieważ tak zalecał około 100 lat temu mistrz świata Capablanca. Tymczasem – moim zdaniem – wzorcem dla polskiej młodzieży powinien być nasz wielki rodak Akiba Rubinstein!

Uzupełniający link

Wydawnictwo Joachima Beyera wznowiło po raz piąty moją książkę testową w zakresie podstawowych końcówek.

Dodatkowa informacja

Testbuch des Endspielwissens (5 wydanie)
Jerzy Konikowski i Pit Schulenburg
Joachim Beyer Verlag 2015
163 strony
ISBN 978-3-940417-22-0

Gambit budapeszteński po 2…e5!? może sprawić białym duże kłopoty, szczególnie w razie nieznajomości teorii. Ilustracją tego jest ta partia nadesłana nam przez Bogdana Morkisza.

James Dean