Z dużym zainteresowaniem oglądam w polskiej telewizji Polonia oraz ITVN walkę o fotel prezydenta RP pomiędzy Bronisławem Komorowskim i Andrzejem Dudą.

Podoba mi się hasło urzędującego prezydenta, które często powtarza w spotkaniach z wyborcami:

Szacunek dla inaczej myślących

Tę mądrą sentencję poświęcam tym wszystkim poplecznikom Polskiego Związku Szachowego, którzy za głoszenie przeze mnie prawdy o kondycji polskich szachów wyzywali mnie od volksdeutschów, impotentów i dyletantów szachowych, troli itd.

/////////////////////////////////////

Dla ciekawości: W 2001 roku ówczesny premier RP Jerzy Buzek otrzymał tytuł doctora honoris causa uniwersytetu w Dortmundzie, wydziału Chemii Technicznej. Jako pracownik tego wydziału otrzymałem oczywiście zaproszenie na tę uroczystość oraz bankiet.

W trakcie nadania tytułu siedziałem w auli tuż za Bronisławem Komorowskim (Minister Obrony Narodowej) oraz Władysławem Bartoszewskim (Minister Spraw Zagranicznych), których pozdrowiłem po polsku, co spotkało się z ich sympatyczną reakcją.

Jerzy Buzek przywiózł do Dortmundu cały swój rząd, żonę oraz córkę Agatę – obecnie znaną aktorkę. Wywołało to duże zainteresowanie niemieckich mediów.

Internet jest największym dobrodziejstwem, jakie szachy zawdzięczają najnowszej technice. Dzięki niemu można obserwować na żywo pojedynki z różnych imprez szachowych, rozgrywanych na całym świecie.

W czasie tych partii można w zaciszu domowym poddać je obszernej analizie i plony tej pracy wykorzystać w szybkim tempie we własnej praktyce turniejowej.

Sam mam specjalny komputer przeznaczony tylko do oglądania partii na „żywo”. Dzisiaj zainteresowałem się turniejem w Zalakaros z powodu udziału w nim szachistów z Polski. W pojedynku Papp (2594) – Sadzikowski (2494) rozegrano ostry wariant, który jest specjalnością Radosława Wojtaszka: link.

Niestety nasz zawodnik nie grał optymalnie i partię, po ciekawym przebiegu, ostatecznie przegrał. Proponuję Danielowi Sadzikowskiemu gruntowną analizę tego wariantu i owoce jej opublikować w piśmie „MAT”, z korzyścią dla wszystkich fanów „Najdorfa” w Polsce.

7 maja minęła rocznica śmierci znanego czeskiego szachisty, publicysty i wielkiego przyjaciela Polaków Bretislava Modra. 

W ostatni poniedziałek w hotelu Julis w Pradze (jest tam kawiarnia szachowa), uczcono pamięć popularnego Brety.

Na pierwszym planie David Navara – najlepszy czeski szachista i czołowy zawodnik świata

Z lewej strony siedzi Viktor Laznicka – drugi szachista Czech

Ogólny widok na salę. Zdjęcia nadesłała Hana Modrova – żona Bretislava Modra.

„Każdy kto chce dobrze grać w szachy musi umieć grać partię hiszpańską” – przekonywał J.R.Capablanca, trzeci mistrz świata, do dziś uważany za najbardziej utalentowanego szachistę w historii.

Autorów książki nie trzeba przedstawiać…Anatolij Karpow, to dwunasty mistrz świata, jeden z najlepszych szachistów w historii, a przy tym,znakomity praktyk partii hiszpańskiej, w której zwyciężał utytułowanych rywali zarówno białymi jak i czarnymi.

Nikołaj Kaliniczenko, to z kolei znany teoretyk szachowy,autor kilkudziesięciu książek poświęconych debiutom. Książka, którą napisali nie jest zwykłym podręcznikiem debiutowym. Autorzy omawiają najważniejsze warianty za każdym razem ilustrując je partiami. Dzięki temu książka jest nie tylko zbiorem teoretycznych rekomendacji, ale również podręcznikiem gry środkowej.

(ze wstępu)

Partia hiszpańska w innych książkach w języku polskim:

Link 1

Link 2

Link 3

Link 4

José Raúl Capablanca y Graupera, mistrz świata w latach 1921-1927: Partia hiszpańska jest kamieniem węgielnym zrozumienia pozycyjnej gry i manewrowania.

//////////////////////////////// 

Po opublikowaniu partii 188 doszło na blogu i także w prywatnej korespondencji do dyskusji na temat znaczenia partii hiszpańskiej w twórczym rozwoju szachistów.

Jestem wychowany przede wszystkim na literaturze fachowej w języku rosyjskim, czyli znakomitej radzieckiej szkole szachowej, która głosiła tezę, że szachista unikający praktycznego stosowania partii hiszpańskiej, nigdy nie zrozumie dokładnie niuansów strategii i taktyki szachów.

Tę teorię potwierdzali również szachiści ze Związku Radzieckiego, z którymi miałem możliwość rozmów o sprawach szkoleniowych na turniejach w Polanicy Zdroju, Lublinie i Nałęczowie.

Podobnych okazji miałem wielokrotnie po wyjeździe do Niemiec w trakcie turniejów w Dortmundzie. Grałem też przez jakiś czas w drużynie Schachfreunde Brackel w I-lidze niemieckiej razem ze świetnym trenerem Jurijem Razuwajewem oraz arcymistrzem Dołmatowem.

Wszyscy byli zgodni, że granie partii hiszpańskiej rozwija szachistę. Oczywiście powinna być zachowana pewna faza przejściowa: gambit królewski, obrona 2 skoczków i dopiero potem hiszpańska.

Podkreślano, że to otwarcie grali wszyscy mistrzowie świata i to świadczy o słuszności tego poglądu.

W nowej serii chcę przedstawić twórczość czołowych szachistów naszego globu, którzy nie byli mistrzami świata, ale mieli (lub mają) w swoim reperturze debiutowym partię hiszpańską.

Zacznę od Fabiano Caruany, który gra to otwarcie obydwoma kolorami.

////////////////////////////////

Wracam do wywiadu Radosława Wojtaszka opublikowanego w magazynie PZSZach „MAT” 2-2015.  Na stronie 16 Paweł Dudziński zadał pytanie: „No właśnie, specyfika sportu szachowego jest taka, że trener powinien mieć poziom wiedzy szachowej zbliżony do swojego podopiecznego…”. Odpowiedź Wojtaszka m.in. …”Nie wierzę  np. , że trenerem zawodnika 2650 może być ktoś z rankingiem 2300, bo po prostu będzie za słaby, żeby czegokolwiek takiego zawodnika nauczyć…”.

/////////////////////////////

Tym problemem zajmowałem się już dawno w pismach specjalistycznych i był on także wielokrotnie omawiany na tym blogu i mojej stronie.

Wielkim paradoksem w polskich szachach jest to, że nie rozumie się kwestii: „Siła gry zawodnika i wiedza trenera”. Jak można porównywać wiedzę szachową np. 25-letniego arcymistrza z rankingiem nawet 2650 i trenera z 30-40 stażem pracy szkoleniowej?

Tak długo, jak to będzie fałszywie pojmowane, tak długo będzie się słuchać absurdalnej teorii naszych czołowych zawodników. Nie sprzyja to prawidłowemu kszałtowaniu się kadry trenerskiej i tym samym dynamicznemu rozwojowi wyczynowego sportu szachowego w Polsce!

Dla przypomnienia:

Link 1

Link 2 (punkt 16)

Link 3

Ten problem natomiast nie istnieje w innych dyscyplinach sportowych. Dla przypomnienia:

Link 1

Link 2

Link 3

Link 4

Link 5

Link 6

Fabiano Caruana w Dortmundzie 2014

Fabiano Caruana urodził się w 1992 roku w Miami jako syn włoskich emigrantów. Posiada obywatelstwo amerykańskie i włoskie. Do 13 roku życia reprezentował barwy USA. Od 2005 roku grał pod flagą Włoch.

Niedawno Amerykańska Federacja Szachowa podała do wiadomości, że Caruana zmienił federację.

Skład drużyny olimpijskiej USA

W ostatnich dniach rozgorzała na blogu dyskusja o trzecim mistrzu świata. Internautom, którzy chcą bliżej zapoznać się z karierą genialnego Kubańczyka, polecam świetną książkę wydawnictwa RM.

Dokładna informacja

Dodatkowy link

W trzeciej rundzie ekstraligi w Gliwicach doszło do dużej sensacji. Brązowy medalista ostatnich mistrzostw Europy Mateusz Bartel (2641) przegrał białym kolorem z Michałem Matuszewskim (2463).

Arcymistrz uzyskał na pierwszej szachownicy tylko 1 punkt z 3 partii, co świadczy o dużym spadku formy sportowej. Mateusz Bartel po sukcesie w Jerozolimie słabo grał w turnieju otwartym w Dubai, następnie w indywidualnych mistrzostwach Polski w Poznaniu. 

Miejmy nadzieję, że w następnym turnieju będzie lepiej!

W dniach 8-10 maja w Gliwach odbyła się pierwsza Sesja Sygnity Ekstraligi 2015.