Kontynuacja odcinka 1 oraz wpisu.
Na mojej stronie przedstawiam tekst z Tygodnika Powszechnego
Gość zainteresował się fotografią w ostatnim odcinku. Dwie osoby są ogólnie znane:
Zbigniew Cylwik oraz Bogdan Bieluczyk.
Z lewej strony stojący Czesław Ziółkowski (I kategoria) już dawno nie żyje, ale nie znam bliższych danych.
Adama Śledziewskiego widziałem po raz ostatnio około 50 lat temu. Mówił mi, że studiuje medycynę i chce zostać ginekologiem.
Kapitan Józef Ulfig pełnił przez kilka lat stanowisko prezesa klubu szachowego OKO Caissa Bydgoszcz. Był energicznym działaczem, którego bardzo mile wspominam. W pewnym momencie awansował na majora i został oddelegowany służbowo do innego ośrodka. Przypuszczam, że gdyby żył, to miałby teraz około 85 lat.
Z tej imprezy zachowały się w moim archiwum dwa zdjęcia.
1 runda (2 grudnia 1962). Od lewej strony: Aleksandra Kwidzyńska, junior Jerzy Konikowski i Olszewski. W tym meczu wygrałem z Kossmanem I kategoria. Ja miałem czwartą.
4 runda (5 grudnia). Remis z Jerzym Sochorem (II kategoria). Po latach dowiedziałem się, że Sochor był Żydem i wyemigrował do USA, gdzie poświęcił się pracy naukowej. Został profesorem.
Za wynik na szachownicy juniora (3 punkty z 5 partii) przyznano mi III kategorię.
W dniach 9 – 20.10. 2019, w Isle of Man odbył się bardzo silny turniej otwarty z udziałem Radosława Wojtaszka i Kacpra Pioruna.
Zwycięzcą został chiński arcymistrz Wang Hao, który jednocześnie zapewnił sobie miejsce w przyszłorocznym turnieju kandydatów.
Nasi arcymistrzowie zajęli dalekie miejsca: Wojtaszek został sklasyfikowany na 28 miejscu, natomiast Piorun na 103 pozycji. Niespodzianką jest dopiero 6 lokata mistrza świata Magnusa Carlsena.
Indywidualne wyniki Polaków ze strony turnieju. Należy zwrócić uwagę na fakt, że Wojtaszek w 11 partiach nie grał z żadnym zawodnikiem z wyższym rankingiem. Miejmy nadzieję, że w DME w Batumi nasz arcymistrz błyśnie lepszą formą.
Początek informacji o turnieju z wynikami Polaków: link.
Po ustaleniu z wydawnictwem RM koncepcji książki o Akibie Rubinsteinie, zaproponowałem Jackowi Gajewskiemu z Katowic współpracę w tym temacie. Mieliśmy za sobą dwie udane prace:
Mistrzowie świata i ich 400 kombinacji szachowych
Zdawałem sobie sprawę, że książka – oprócz treści szachowej – musi być wzbogacona o opis sukcesów arcymistrza. Tekst Tadeusza Wolszy Akiba Rubinstein – niekorowany mistrz gry królewskiej w książce Akiba Rubinstein współcześnie jest świetny (Polski Związek Szachowy, Warszawa 2012), ale w naszej publikacji musi być więcej informacji o bogatej karierze zawodniczej Akiby.
Jacek Gajewski wywiązał się znakomicie ze swojego zadania. Jego przedstawienie tematyki wraz z turniejowymi tabelkami jest najlepszym tego opracowaniem w języku polskim. Znam osoby, które właśnie dla tej części kupiły sobie książkę, ponieważ wątek czysto szachowy ich za bardzo nie interesował.
W mojej części 2, jak już wcześniej pisałem, było pokazanie zasług Rubinsteina w rozwoju teorii debiutów w celu zachęcenia naszej zdolnej młodzieży do szczególnego samoszkolenia w tym zakresie. W nowoczesnych szachach bez znajomości idei strategicznych i taktycznych poszczególnych otwarć oraz optymalnie opracowanego repertuaru debiutowego, nie ma co liczyć na poważne sukcesy turniejowe! M.in. pisałem:
Przypominam ważną tezę Garri Kasparowa:
„Nie ma znaczenia, jak dobrze grasz – nie możesz spodziewać się dobrych wyników, kiedy masz przegraną po debiucie.”
cdn
Aktualne Eventy Goldchess: 20 październik.
Pozycja z partii Anand-Aronian. Diagram 1, Grandmaster
Corner, 14:00, nagroda $100!
Ukazał się sierpniowy numer (36 stron-format A4) najstarszego pisma szachowego w Polsce z licznymi artykułami, sprawozdaniami z ważnych imprez, fotografiami itd.
Mój wkład w tym numerze:
1.Gambit hetmański (D30): Dubow-Giri, Moskwa 2019.
2.Teoria: Partia hiszpańska, „Ulepszona obrona Steinitza” po posunięciach 1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Gb5 a6 4.Ga4 d6 5.c3 Gd7 6.d4 g6!? (część 1).
W najnowszym piśmie Mat (4-2019) na stronie 36 jest opublikowana następująca fotografia
Byłem świadkiem jej powstania i dlatego mój komentarz jest wiarygodny. W dniach 1-7 grudnia 1962 roku odbyły się w Białymstoku eliminacje o awans do I ligi. Zdjęcie zostało wykonane w trakcie meczu Jagiellonia Białystok – OKO Caissa Bydgoszcz.
Przy szachownicach siedzą Zbigniew Cylwik i Bogdan Bieluczyk. Od lewej strony stoją: Czesław Ziółkowski (rezerwowy zawodnik mojej drużyny), Adam Śledziewski (junior Jagiellonii Białystok) oraz kapitan Wojska Polskiego Józef Ulfig (prezes klubu szachowego OKO Caissa Bydgoszcz), o którym wspomniałem już w ostatnim odcinku.
Grałem na szachownicy juniora i uzyskałem 3 punkty z 5 partii. To był mój pierwszy występ w ogólnopolskim turnieju. Przyszły mistrz Polski juniorów i seniorów Jerzy Lewi był na rezerwie i nie grał żadnej partii.
Artykuł Józefa Ulfiga podsumujący nasz występ.
W krótkim czasie kolejny artykuł Tomasza Lissowskiego „WCIĄŻ ZAGADKOWY RUBINSTEIN” na stronie Polskiego Związku Szachowego wywołał ożywienie w mojej prywatnej korespondencji.
Gość napisał: Jestem zaskoczony fragmentem tego artykułu:
Twórczość urodzonego w miejscowości Stawiski k/Łomży arcymistrza doczekała się dokładnego zbadania; tylko w Polsce ukazały się trzy zbiory jego partii, z których na wyróżnienie zasługuje praca zbiorowa „Akiba Rubinstein współcześnie”, wydana przez Polski Związek Szachowy w 2012 roku. Książka zawiera obszerny szkic biograficzny (autor – profesor Tadeusz Wolsza) oraz 55 wybranych partii Rubinsteina, do których komentarze opracowała grupa znanych polskich szkoleniowców oraz zawodniczek i zawodników; całość zredagował Tomasz Stefaniak.
W mojej bibliotece posiadam cztery książki w języku polskim opisujące karierę szachową Akiby Rubinsteina wraz ze zbiorem partii:
1.Krzysztof Pytel: „AKIBA RUBINSTEIN czyli o sztuce rozgrywania końcówek”, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, Warszawa 1987.
2.Władysław Korcz: „Akiba Rubinstein”, Wydawnictwo Sport i Turystyka, Warszawa 1989.
3.Praca zbiorowa: „Akiba Rubinstein współcześnie”, Polski Związek Szachowy, Warszawa 2012.
4.Jacek Gajewski i Jerzy Konikowski: „Akiba Rubinstein”, RM Warszawa 2017.
Czyżby znany historyk Polskiego Związku Szachowego nie wiedział o tym…?
///////////////////////////////
O naszej książce Tomasz Lissowski wiedział na pewno, gdyż w pewnym momencie pracy nad nią prowadziliśmy z nim wspólnie z Jackiem Gajewskim korespondencję w tej kwestii. Zagadką jest zatem, o której książce zapomniał doświadczony znawca historii szachów?
Nasza praca różni się od dotychczasowych publikacji o Rubinsteinie w języku polskim. Uzgodniłem mianowicie z wydawnictwem RM, że nie będzie to jakiś zbiór partii, jak to jest np. w dziele PZSzach „Akiba Rubinstein współcześnie”, lecz głównym celem książki będzie ilustracja wielkich dokonań naszego arcymistrza w rozwoju teorii debiutów.
Jednym słowem to ma być podręcznik dla młodzieży, aby na bazie znakomitych turniejowych pojedynków Rubinsteina i jego debiutowych idei poznała pewny fragment ewolucji otwarć!
cdn
Gość napisał: W internecie znalazłem to zdjęcie.
Wydaje mi się, że widać tutaj dom mistrza szachowego Dawida Przepiórki. Czy Pan, jako współautor książki Mistrz Przepiórka, może potwierdzić ten fakt?
W naszej książce na stronie 106 jest fotografia z fragmentem kamienicy Przepiórki. Dla pewności poprosiłem o opinię członka Komisji Historycznej PZSzach i współautora książki Jerzego Morasia.
Oto jego odpowiedź:
Tak to jest rzeczywiscie kamienica Przepiórki zniszczona podczas wojny. We wrześniu trafiła ją bomba lotnicza i spora część została uszkodzona.
Pamiętam list Przepiórki (nie pamiętam do kogo), w którym się żali, kto mu pokryje koszty remontu. Chyba nie zdawał sobie sprawy, że czekają go większe zmartwienia.
