Najlepsi Polacy:
19. Jan Krzysztof Duda 2743
36. Radosław Wojtaszek 2705
Wśród kobiet Monika Soćko zajmuje 43 miejsce (2421), natomiast Karina Cyfka jest na 51 pozycji z 2415 pkt.
Szymon Gumularz jest na 50 pozycji z 2516 punktami na liście juniorów. Wśród juniorek najlepszą Polką jest Julia Antolak, która z punktami 2313 zajmuje 27 lokatę. Alicja Śliwicka (2311) jest 29.
Dokładne informacje
Czołówka mężczyzn
Czołówka kobiet
Czołówka juniorów
Czołówka juniorek
W dniach 26-30 października 2020 roku odbyły się Akademickie Mistrzostwa Świata Online.
Polskę reprezentowały cztery zespoły.
Czołówka
Zawiodła Polska 1 – 24 miejsce. Polska 3 uplasowała się na 44 pozycji.
Obrona królewsko-indyjska jest gigantycznym kompleksem wariantów i systemów, w których powstają różne struktury pionkowe i realizowane są różnorodne plany strategiczno-taktyczne. Szczególnie upodobali sobie obronę zawodnicy o taktycznych skłonnościach, którzy w swoich partiach dążą do kombinacyjnych rozwiązań i nie boją się przysłowiowej burzy na szachownicy.
Jedną z metod zwalczania obrony królewsko-indyjskiej jest wariant z rozwinięciem gońca na g2. Czarne mają do dyspozycji wiele planów obronnych, które rozwijają się w większości przypadków w zależności od gry przeciwnika.
W przedstawionej książce zaproponowałem zapoznanie się z interesującym systemem jugosłowiańskim, który rozpatrzyłem z punktu widzenia czarnych. Z uwagi na ogrom materiału praca została podzielona na dwie części.
W pierwszej części zostały omówione warianty po 1.d4 Sf6 2.c4 g6 3.g3 Gg7 4.Gg2 d6 5.Sf3 0-0 6.0-0 c5 7.dxc5 dxc5 8.Sc3 Sc6 i 1.d4 Sf6 2.c4 g6 3.g3 Gg7 4.Gg2 d6 5.Sf3 0-0 6.0-0 c5 7.Sc3 Sc6 8.d5 Sa5 9.Sd2.
g2-g3 w obronie królewsko-indyjskiej (część 1)
Format 240×165
Biblioteka Penelopy
Warszawa 1999
119 stron
ISBN 83-86407-12-3
W drugiej części są analizowane warianty po 1.d4 Sf6 2.c4 g6 3.g3 Gg7 4.Gg2 d6 5.Sf3 0-0 6.0-0 Sc6 7.Sc3 i 1.d4 Sf6 2.c4 g6 3.g3 Gg7 4.Gg2 d6 5.Sf3 0-0 6.0-0 Sc6 7.d5. Książka zawiera też 55 przykładowych partii, które odnoszą się do obu części.
g2-g3 w obronie królewsko-indyjskiej (część 2)
Format 240×165
Biblioteka Penelopy
Warszawa 1999
193 strony
ISBN 83-86407-12-3
W najnowszym piśmie „Rochade Europa” 11-2020 ukazała się recenzja książki „Eröffnungen – Damengambit”.
„Rochade Europa” jest najpopularniejszym miesięcznikiem szachowym w Niemczech i na swoich łamach reklamuje tylko najbardziej wartościowe pozycje w rodzimym języku.
Przy okazji ciekawostka: na stronie tytułowej pisma znalazł się nasz lider Jan Krzysztof Duda.
Еврейская шахматная энциклопедия
Сегодня день рождения КАШЛИНСКАЯ Алина Анатольевна, Kashlinskaya Alina (р. 28.10.1993, Москва), самый юный в Европе и России международный мастер (2006) и международный гроссмейстер (2008) среди женщин, международный мастер среди мужчин (2014).
Окончила факультет психологии РГСУ.
Тренер С. Долматов. Занималась у В. Чехова, В. Вульфсона. Вице-чемпионка Европы до 10 лет (в классике и рапиде) и мира до 18 лет (2011). Чемпионка России до 20 лет (2013; 2010, 2-е). Участница суперфиналов чемпионата России (2013– 2017; 2017, 3-е) и призер чемпионата мира среди девушек (2013, 3-е). Вице-чемпионка России (2014). Играла за команду России-2 на Олимпиаде в Ханты-Мансийске (2010). Победительница мемориала Д. Маркса (Венгрия 2011). В клубном Кубке Европы (2011) заняла 1-е место на своей доске. Чемпионка Европы (2019) и в составе сборной России (2019). Призер турнира в Дортмунде (2019, 2–3-е).
Автор стихов «Гимн шахматистов». Награждена медалью «Одаренный ребенок» (2010), а за стихотворение «Девочка-спортсменка» – медалью им. Чехова (2010). В июле 2015 года Алина вышла замуж за польского гроссмейстера Радослава Войташека.
(Źródło: Facebook 28.10.2020)
Po wpisie: https://blog.konikowski.net/2020/10/25/z-zycia-pzszach-130/ otrzymałem kilka opinii od Internautów.
Gość 1: Moim zdaniem, to władze PZSzach same wbiły sobie gola w związku z aferą o rzekomym korzystaniu z pomocy elektroniki przez znaną juniorkę. Po niedawnej euforii szachami dzięki sukcesom arcymistrza Dudy, mamy w mediach negatywne spojrzenie na szachy jako źródło niesportowego zachowania.
17-letnia Patrycja Waszczuk to było objawienie polskich szachów. Tak się jeszcze wydawało do niedawna, bo wyniki, jakie osiągała za tym przemawiały. Kilka miesięcy temu urodzona w Lublinie zawodniczka została przyłapana na oszukiwaniu. Teraz Polski Związek Szachowy nałożył na nią dwuletnią dyskwalifikację. To pierwszy taki przypadek w naszym kraju.
Gość 2: Z publikacji wynika, że Patrycja od dłuższego czasu była podejrzewana o korzystanie z komórki. Czy ktoś z nią rozmawiał w tej sprawie i ostrzegał przed negatywnymi konsekwencjami? Podobno nie. Jaka była rola trenera w tym incydencie. Niemożliwe, że nic nie wiedział o tym. Lub nie podejrzewał swej podopiecznej? Chyba analizował jej partie? Czy korzystał jako trener tylko z jej sukcesów?
Gość 3: Sędzia turnieju, który ją przyłapał na tym nie postąpił elegancko. Powinien najpierw porozmawiać z zawodniczką i ostrzec ją przed skutkami. Postąpił po amatorsku. Naraził szachy na ośmieszenie w mediach!
Podobnych uwag otrzymałem jeszcze kilka i w porozumieniu z ich autorami zrobiłem tylko małe podsumowanie.
Mój komentarz do tej sprawy jest taki: Gram w szachy turniejowe od 1961 roku i z tymi problemami spotkałem się praktycznie od początku. Podpowiadanie i różne metody przekazywania ruchów było często spotykane w turniejach. To odbywało się szczególnie w konkurencji kobiet i juniorów. Jednakże próbowano to załatwić w naszym gronie. Tak aby te „kombinacje” nie wychodziły na zewnątrz. Pamiętam, że osoby złapane na gorącym uczynku i ostrzeżeniu więcej takich niesportowych czynów się nie dopuszczały. Wystarczyła rozmowa i groźba wykluczenia z turnieju.
Czy zatem w przypadku Patrycji postąpiono właściwie? Czy ktoś ostrzegał młodą i niedoświadczoną zawodniczkę przed konsekwencjami wykrycia z korzystania z jakiegoś pomocniczego programu? Jaka jest rola trenera w tym incydencie, który najpierw w zbierał pochwały w przypadku sukcesów zawodniczki, a teraz nagle się zmył?
Patrycja ze swoim trenerem
Wielokrotnie pisałem w różnych publikacjach, że najsłabszą stroną naszej czołówki jest niedostateczna wiedza w zakresie debiutów, oczywiście z pewnymi wyjątkami.
Dlatego jako trener zwracałem w pracy szkoleniowej uwagę na ten aspekt. Także moimi publikacjami (artykuły i książki z teorii debiutów) zachęcałem zawodniczki i zawodników do intensywnego treningu w tym zakresie!
Najpierw były to małe publikacje, potem już większe przedsięwzięcia.
W czasie licznych spotkań z kolegami w trakcie urlopu w kraju, często słyszałem narzekania na brak literatury szachowej w języku polskim poświęconej początkowej fazie gry.
W ten sposób zrodziła się myśl powstania książki, która ułatwiłaby poruszanie się w gąszczu wariantów, a jednocześnie pozwoliłaby radzić sobie w każdym debiucie, który może zdarzyć się w partii szachowej. Książki, która zawierałaby kompletny repertuar debiutowy dla zawodnika, grającego białymi bierkami.
Na życzenia wydawnictwa Piotra Kaczorowskiego przygotowałem książkę, która miała za zadanie opracowanie repertuaru debiutowego dla młodych zawodników. Zaproponowana przez mnie grupa otwarć dla strony grającej białym kolorem po 1.e2-e4 omijała dżunglę licznych skomplikowanych systemów.
Gram 1.e4!
Format 240×165
Spółka Cywilna Piotruś
Warszawa 1999
185 stron
ISBN 83-95002-4-8
To jest angielska wersja książki Eröffnungen Damengambit.
Jerzy Konikowski i Uwe Bekemann
Opening The Queen`s Gambit
JBV Chess Books 2020
256 stron
ISBN 978-3-95920-988-5
Często podkreślałem w różnych publikacjach, że gra korespondencyjna stanowiła dla mnie znakomite poletko doświadczalne. Dzięki niej udało mi się zbadać rzadkie warianty oraz systemy debiutowe, na które w normalnych warunkach turniejowych i przy tykajacym zegarze – nigdy nie mógłbym się zdecydować.
Oczywiście dość często te moje eksperymenty debiutowe ujemnie wpływały na wyniki sportowe. Szczególnie w czasach, gdy nie było jeszcze komputerów i zdarzały się pomyłki w samodzielnej analizie. W „erze maszyn” rzadko grałem w turniejach, ale za to częściej próbowałem różne idee w partiach treningowych.
Jednym z moim partnerów był Jerzy Przybylski z Grudziądza, z którym znam się od 1964 r. Rozegraliśmy ze sobą wiele ciekawych partii, do których należy niżej przedstawiona.
Pamiątka z mistrzostw juniorów okręgu bydgoskiego (Świecie 1965). Stoją od lewej strony: Henryk Modrzejewski, Tomasz Kaźmierski, Kazimierz Grabowicz, Grzegorz Chrapkowski, Jerzy Przybylski, Edward Wiśniewski (sędzia) i Zenon Gronżalski. Siedzą od lewej: Janusz Gross, Jerzy Ryźlak, Włodzimierz Łozicki, Jerzy Konikowski, Andrzej Sobolewski i Ryszard Wolny (zdjęcie ze zbiorów Andrzeja Sobolewskieg).
