W I rundzie ekstraligi w Gliwicach rozegrano kilka interesujących partii.
Wybrałem ciekawy pojedynek arcymistrza solvingu Aleksandra Miśty ze znanym trenerem Arturem Jakubcem.
W dniach 1-08 maja 2015 w Soczi odbyły się rozgrywki ligi rosyjskiej z udziałem naszego najlepszego zawodnika Radosława Wojtaszka (2737).
Wojtaszek bronił na I szachownicy barwy uniwersytetu Biełoreczeńsk (Krasnodarski kraj). W jego drużynie grali: Andrejkin, Jobava, Rublewski, Aleksejew, Landa, Tregubow i Aleksandrow.
Przeciwnikami Polaka byli zawodnicy: Griszczuk (2788), Kramnik (2777), Swidler (2729), Niepomniajszyj (2714), Kamsky (2683) i Sjugirow (2670).
Wynik Wojtaszka 3.5 punkty z 5 partii jest znakomity. Jego drużyna zajęła drugie miejsce.
Na blogu toczy się od pewnego czasu dyskusja o wariancie po posunięciach 1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Gb5 a6 4.Ga4 Sf6 5.0-0 Ge7 6.d3. Ruch ten bardzo często spotyka się na arenie turniejowej najwyższego szczebla. Niektórzy zawodnicy z polskiej czołówki też włączyli go do swojego repertuaru. Jednakże bardzo często nie uzyskują żadnej przewagi debiutowej i w rezultacie rzadko wpływają na ich konto pełne punkty.
W latach 60-tych ubiegłego stulecia, jako początkujący szachista, przeczytałem w rosyjskim miesięczniku „Szachmaty w ZSRR” komentarz do jakieś partii hiszpańskiej, w którym autor wyraźnie podkreślił rangę ruchu 6.We1. Według niego, kto nie pozna głównych wariantów tego otwarcia, to nigdy nie nauczy się gry strategicznej i taktycznej. Zacytował jednocześnie zdanie, które zapamiętałem sobie do dnia dzisiejszego: Słynny kubański mistrz świata w latach 1921-1927 Jose Raul Capablanca nazywał partię hiszpańską kamieniem węgielnym zrozumienia pozycyjnej gry i manewrowania.
To powinni wziąć sobie do serca ci młodzi i jeszcze mało doświadczeni zawodnicy, którzy chętnie grają 6.d3, ponieważ nie mają ochoty do nauki głównych wariantów. Oglądając ich partie ma się wrażenie, że nie bardzo rozumią niuansu tego posunięcia i nie czują po nim istoty ducha walki. Bowiem kto nie zna gier po 6.We1, ten nigdy nie będzie grać poprawnie 6.d3.
Takie miałem odczucie po obejrzeniu partii z wczorajszej 6 rundy ligi rosyjskiej.
Milon Gupta uczestniczył przez kilka lat w moich zajęciach w punkcie szkoleniowym w Essen. Wspólnie napisaliśmy książkę o „gambicie słonia”.
Po skończeniu studiów Milon traktował szachy jako hobby i poświęcił się przede wszystkim pracy zawodowej. Jest specjalistą od sztuki strategicznego myślenia i rozwiązań. Doświadczenia zdobyte w szachach pomagają mu oczywiście karierze zawodowej.
27 lat temu urodził się Paweł Czarnota, szachista wyróżniający się w Polsce na początku XXI wieku.
W związku z zapytaniami w sprawie książki Królowe 64 pól uprzejmie informuję, że można ją nabyć jedynie w wydawnictwie Caissa.











