Wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, że Jan Krzysztof Duda jest nadzieją polskich szachów. Jego wielką zaletą jest to, że potrafi grać efektowne szachy i potrafi w skomplikowanych sytuacjach zachować zimną krew.
Ilustruje to dzisiejsza partia z ligi francuskiej.
[tu znajdował się logotyp PZSzach, ale PZSzach nie zezwolił na publikację tutaj logotypu PZSzach]
[tu znajdowało się zdjęcie z facebook’a PZSzach, ale PZSzach nie zezwolił na publikację tutaj rzeczonego zdjęcia PZSzach]
„w lipcu powalczę o awans na przyszłoroczne Mistrzostwa Polski w szachach podczas Międzynarodowego Festiwalu Szachowego im. Mieczysława Najdorfa w Warszawie, który równoznaczny będzie z półfinałem Mistrzostw Polski”.
W I rundzie ligi francuskiej (30 maja) doszło do wielkiej niespodzianki, niestety niemiłej dla nas. Superarcymistrz Radosław Wojtaszek (2746) przegrał z młodym francuskim mistrzem międzynarodowym (rocznik 1995) Jules Moussard (2444). Wojtaszek został pokonany w jego koronnym „Najdorfie”.
Partia jest świetnym przykładem istoty dobrego przygotowania debiutowego. Nawet słabszy zawodnik ma wtedy dużą szansę na pokonanie renomowanego przeciwnika, jeśli dobrze się przygotuje do partii.
Zwycięstwo Francuza potwierdza tezę, iż znajomość otwarć we współczesnych szachach odgrywa kolosalną rolę. Ta kwestia była już wielokrotnie omawiana na blogu.
W dniach 18-31.05.2015 roku w Chakvi (Gruzja) odbyły się Mistrzostwa Europy Kobiet.
Polskę reprezentowały: Monika Soćko, Jolanta Zawadzka, Karina Szczepkowska-Horowska oraz Oliwia Kiołbasa.
Mistrzynią Europy została Ukrainka Żukowa 9.5 z 11 partii, która wyprzedziła Batsiashvili 9 (Gruzja) oraz Kaszlinską 8 (Rosja).
Miejsca naszych zawodniczek:
7. Monika Soćko 7.5
36. Jolanta Zawadzka 6
54. Oliwia Kiolbasa 5.5
60. Karina Szczepkowska-Horowska 5
Oczywiście należy pochwalić Monikę Soćko za awans do przyszłorocznego pucharu świata oraz Oliwię Kiolbasę za znakomity debiut w tak silnej imprezie.
Andrzej Babiarz
Konkurs PZSzach 2014
Remis
Andrzej Babiarz: W nawiązaniu do trzychodówki Jana Junglinga przedstawiam moje studium, gdzie ten sam motyw matowy wykorzystano w silnej i dowcipnej złudzie. Pozycja jest z typu ” czy białe mogą się uratować ? ”
Szablonowa obrona kończy się matem: 1. Ge3 ?, Wh6+ ! 2. G:h6, g6 X !
Rozwiązanie: 1. G:g7 !!, W:g7 2. Kh6 !, Wg6+ 3. Kh5 !, Wc6 ! ( 3…, W:b6 pat lub 3…, Wg8 4. Kh6 ! = ) 4. Sd5 !, Wc5 5. Sb4 !, Kf6+ 6. Kh6, Wc4 7. Sd5+, Kf7 8. Se3 ! ( 8. h5 ?, Wc6+ 9. Kh7, Wc5 10. Sf4, Wf5 -+ ) 8…., W:h4+ 9. Kg5 remis.
Precyzyjna obrona skoczka z oddaniem pionka za remisowe ustawienie.
GM Bartek Macieja w tyle. Nasz arcymistrz zajął dalekie 16 miejsce, uzyskując 5.5 punktów z 9 partii.
Wieloletni redaktor części szachowej w Wikipedii Przemysław Jahr prowadzi obecnie własny blog.
Poniższa informacja jest jego autorstwa:
Świetnie zapowiada się młody amerykański szachista, Jeffery Xiong
Właśnie samodzielnie wygrał silnie obsadzony open w Chicago (m.in. przed Kamskim), wypełniając trzecią normę GM: link.
urodzony 30.10.2000, IM od 2014
wicemistrz świata U10, Porto Carras 2010
aktualny ranking 2497, 9. miejsce na świecie w grupie juniorów U16
zapewne arcymistrz przed ukończeniem 15. roku życia
W odcinku 44 podałem tytuły książek testowych, które ukazały się w Niemczech. Ich treścią były głównie materiały szkoleniowe opracowane w trakcie mojej pracy trenerskiej w latach 1971 – 1981 z dziećmi i młodzieżą w Krakowie, w punkcie szkoleniowym w Częstochowie oraz w ramach mojej działalności na stanowisku trenera kadry Polskiego Związku Szachowego.
W czasach PRL-u wydać książkę szachową mogły tylko osoby mające jakieś specjalne względy. Ja takich nie miałem. Pierwsza książka testowa mojego autorstwa „Sprawdź swoją siłę w końcówkach taktycznych” ukazała się już w wolnej Polsce w 1994 roku. Wydawnictwo ma w planie jeszcze w tym roku trzecią i poprawioną wersję książki.
Mój wkład w publikacjach książek testowych w Polsce jest dość skromny:
3. Końcówki wieżowe oraz uzupełniająca pozycja
W swojej pracy trenerskiej doszedłem do wniosku, na bazie wieloletnich obserwacji, że młodzi podopieczni szybko się nudzą w trakcie analizy skomplikowanych końcówek.
Dlatego przygotowałem sobie zbiór pouczających pozycji, ale w lekkiej formie. Okazało się, że trafiłem w „10-tkę”. Moi uczniowie z ochotą poznawali podstawy najważniejszych końcówek i nie potrzebowali do tego jakiś trudnych arcymistrzowskich analiz, których jest pełno w różnych podręcznikach z gry końcowej. Formą uzupełniającą w ćwiczeniu techniki były oczywiście książki testowe.
Te własne doświadczenia i materiały szkoleniowe postanowiłem przekazać polskiej młodzieży. W wydawnictwie „Penelopa” ukazała się w 2002 roku pierwsza pozycja z zaplanowej serii „Szybki kurs końcówek” o końcówkach elementarnych i pionkowych.
Składa się z trzech rozdziałów:
1. Końcówki elementarne: mat samotnemu królowi
2. Podstawy końcówek pionkowych
3. 50 ćwiczeń w celu pogłebięnia zdobytch wiadomości.
Miałem w planie komplet podobnych książek w zakresie wszystkich typów końcówek. Zamiar nie został jednak zrealizowany i z pewnością nie będzie!
