sie
06

Dla niektórych osób pomówieniem pewnie jest wszystko co Pan pisze. Niech się Pan tym nie przejmuje. To jest niestety Polska. Przypomniała mi się scena z filmu pt. CK Dezerterzy, z oberleutnantem Franzem von Nogay: „Politycznie podejrzany…. Wy nie jesteście podejrzani, Wy jesteście WINNI przestępstw politycznych”.

To tak samo jak dla ludzi z pewnych kręgów i ich popleczników. Cokolwiek Pan napisze, to Pan nie jest podejrzany – Pan jest winny. Jak Pan napisze że nasi w jakimś turnieju zajęli dalekie miejsca, to też jest źle, bo to jest wyśmiewanie się z niepowodzeń i szydzenie z naszych zawodników. A to trzeba przecież napisać, że nasi zawodnicy zajęli wysokie miejsca, 12 i 23. Miejsce 12 to tak prawie w pierwszej dziesiątce, czyli prawie na podium. Czyli jednak w czołówce światowej. Proste? Proste 😉

To oczywiście żart, bo co innego pozostało nam wobec pewnych ludzi. Nie wiem tylko czy w każdym polskim związku sportowym jest tak jak w naszym środowisku szachowym. Nie warto się tym wszystkim przejmować!

sie
06

img-fabiano-caruana_143700603871

Fabiano Caruana calls it a „nonviolent war game,” and he happens to be number two at it in the world. In the last few years, professional chess has experienced a youth explosion—not least of all because Norwegian champion Magnus Carlsen was a mere 19 when he ascended to world number one in 2010. But right behind him and closing in fast is an intrepid master at strategy who, at 23 years old, has won tournament after tournament and is the leading contender to become the United States’ first world champion since Bobby Fischer in 1975.

Caruana, serious and direct and showing zero arrogance considering the list of words that often circle his name—words like prodigy and genius, chess being one of the few realms where those designations actually apply—came to the sport the way most kids come to hobbies: an after-school program at the age of 5. „I was a decent student but had some disciplinary problems, and they thought that would help me out,” he recalls. Caruana, born in Miami and of Italian descent, played casually—international tournaments here and there—until the age of 12, when his family moved to Madrid. There, he devoted himself to chess full time. At age 14, he became a grandmaster. And while one assumes that Caruana must have been some sort of calculating supercomputer in teenage form, he admits, „I was never really interested in mathematics.”

Caruana, who considers Fischer something of a hero, spends much of his time training: „I like to play and practice and look at games that are being played every day.” He also keeps in physical shape, swimming, jogging, and playing soccer. Athleticism is a surprisingly crucial aspect of the game; when asked why chess has been dominated by younger players, Caruana speculates, „As physical fitness becomes more and more a part of chess, players are starting to realize that one of the strategies is to tire out your opponent. The trend is to keep pushing and try to make the most out of whatever slight edge you might have.”

This past May, after ten years playing for Italy, Caruana decided to switch affiliations and join the United States Chess Federation. The announcement caused a stir, with rumors of the superpower buying up top champions, but the young player dismisses the conspiracy mongering. „I have always felt like an American,” he says. „And I wanted to go back to the U.S. because I have family and friends there. When I changed federations in 2005, I was 13 and the chess scene in the U.S. was not as good as it was in Europe. Now it’s improved so much. It seems like the right moment to go back.”

As I spoke with him, he was preparing for a tournament in Norway featuring ten of the world’s top players—including Carlsen. „There’s pretty much only good relations between the top chess players,” Caruana says. But true to a man who has made a career out of thinking a dozen moves ahead, he adds, „Most of all, they’re competitors. Their job is to beat me, and my job is to beat them.”

Źródło

 

sie
05

pardubice02

W zakończonym niedawno tradycyjnym turnieju w Pardubicach szachiści z Polski zajęli dalekie miejsca. Zwyciężył Czech Viktor Laznicka.

Dokładne wyniki

pardubice04sala gry

sie
05

franc_fischer

Franc Fiszer w warszawskiej kawiarni gra w szachy z poetą Bolesławem Leśmianem – rysunek Antoniego Zaruby zaczerpnięty został z książki Jerzego Giżyckiego „Z szachami przez wieki i kraje”.

sie
03

W sprawie przypadku Marcina Tazbira głos zabrał Ulrich Jahr z Bydgoszczy – instruktor szachowy od 8 lat współpracujący z szachistami niewidomymi. 

Podstawowym kryterium dla turniejów szachowych osób z wadą wzroku jest posiadanie zaświadczenia o przynajmniej II grupie inwalidztwa na wzrok. Takie zaświadczenie wydaje w Polsce lekarz okulista posiadający odpowiednie uprawnienia.

Drugą grupę inwalidztwa na wzrok mają osoby słabowidzące, niektórzy widzą na tyle dobrze, że grają na normalnej szachownicy. Pierwszą grupę inwalidztwa na wzrok otrzymują osoby ledwo widzące i niewidome. W szachach grają oni w tym samym turnieju co słabowidzący. Jednak wtedy partia jest rozgrywana na dwóch szachownicach, bo niewidomy gra palcami i może dotykać bierek.

W Polsce jest wiele turniejów szachowych i warcabowych tylko dla zawodników z I lub II grupą inwalidztwa. Odpowiednie zaświadczenie o grupie inwalidztwa na wzrok zawodnik musi posiadać przy zgłoszeniu do zawodów.

Zawodnika o nazwisku TAZBIR nie spotkałem dotychczas na turniejach dla niewidzących, ale to jeszcze nie świadczy, że nie ma on odpowiedniego zaświadczenia o inwalidztwie na wzrok.

Skontaktowałem się z przedstawicielem Stowarzyszenia CROSS zrzeszającym słabowidzących i niewidomych sportowców. Okazuje się, że Tazbir otrzymał w tym roku drugą grupę inwalidztwa na wzrok i należy już jako szachista do Stowarzyszenia CROSS Warszawa.

///////////////////////////////////////

Mój komentarz: Gdyby Marcin Tazbir na wpis

Czy Marcin Tazbir jest niewidomy czy słabowidzący?

Relacjonował ostatnie Mistrzostwa Polski i widział wszystko doskonale…

zareagował w sposób kulturalny, czyli wyjaśnił problem, to nie byłoby całej awantury, która się stała głośna w wielu krajach i wywołała tylko wielki nieśmak o naszej dyscyplinie.

Reakcja Marcina Tazbira wystawiła też odpowiednie świadectwo Polskiemu Związkowi Szachowemu, który toleruje takowe zachowania swoich wspólpracowników.

Najbardziej niepokojące jest to, że Marcin Tazbir uczestniczy w imprezach z udziałem polskiej młodzieży. Tutaj jest wielkie niebezpieczeństwo, że w sprawach problemowych może zareagować emocjonalnie tak, jak to było po wpisie Skoczka 2.

Link

sie
03

SPIS TREŚCI

Od redakcji 1
O tym się mówi 2
Stavanger 2015 3
Mem. J.R. Capablanki, Havana 2015 6
Sparkassen Chess Meeting, Dortmund 2015 9
MŚ oldbojów, Katerini 2014 12
MP blitze, Lublin 2015 14
MP szybkie i blitze, Trzcianka 2015 15
Mały Szachista nr 35-sierpień 2015 I-VIII
Partie komentowane, 2015 17
MP 6 lat, Suchedniów 2015 19
Szachowe epizody A.F. (68) 20
Nauka gry (140) 26
Poradnik sędziego (136) 30
Prenumerata 31
Rozwiązania kombinacji 31
Kombinacje 32

Od redakcji

Zdecydowana większość najlepszych szachistów świata wzięła udział w trzech ważnych turniejach granych w Stavanger, Hawanie i Dortmundzie w czerwcu i lipcu 2015 roku. Rozegrano niebywałą liczbę bojowych, ekscytujących partii, niezwykle interesujących dla kibiców, których setki tysięcy oglądało bezpośrednie transmisje w Internecie. Dzięki Internetowi szachy mają miliony widzów w najróżniejszych zakątkach świata, przy czym coraz częściej transmisjom towarzyszą wspaniałe komentarze wysokiej klasy arcymistrzów i analizy komputerowe pozwalające zrozumieć niuanse poszczególnych posunięć. Było na co popatrzeć, nie tylko z uwagi na oryginalne koncepcje uczestników, ale też na niezwykle zaciętą walkę o miejsca na podium i wysokie nagrody.

Po raz trzeci w norweskim Stavanger, kraju mistrza świata, zagrali najlepsi z najlepszych i jak to często bywa na tak wysokim szczeblu doszło do wielu sensacyjnych rezultatów. Przede wszystkim niebywałą klęskę poniósł aktualny Magnus Carlsen, który ukończył turniej na dalekim VIII miejscu z rezultatem „-2”, ponosząc aż cztery porażki. Niemały wpływ na końcowe wyniki turnieju miało wydarzenie w I rundzie, kiedy to Magnus przekroczył czas w wygranej pozycji z Weselinem Topałowem. Wina zawodnika była bezsporna, ale sędzia Serbka też miała istotny wpływ na losy tej partii. Mianowicie dość oryginalne tempo gry zostało ogłoszone tuż przed rozpoczęciem I rundy, kiedy jeszcze na sali nie było mistrza świata. Można było podejść do Carlsena i oznajmić mu istotne zmiany, chociaż takiego obowiązku nie ma. Nie zmienia to faktu, że Weselin Topałow zasłużenie wygrał turniej, a kolejny raz znakomicie zaprezentował się Viswanathan Anand.

Memoriał J.R. Capablanki w Hawanie zakończył się zdecydowanym zwycięstwem Chińczyka Yu Yangyi, który obok swego kolegi Wei Yi jest kandydatem na pierwszego mistrza świata z Chin. W turnieju rezerwowym „Premier’“, znacznie mniejszej rangi, zaledwie XIII kat., wystąpili Jan Krzysztof Duda i Kamil Mitoń. Obaj zaliczali się do faworytów turnieju i ostatecznie zajęli przyzwoite miejsca w pierwszej piątce.

Po raz trzeci w turnieju Sparkassen Chess Meeting w Dortmundzie zwyciężył Fabiano Caruana, wyprzedzając konkurentów aż o półtora punktu na krótkim siedmiorundowym dystansie. Caruana wystartował słabo 0,5 p. z dwóch partii, ale potem w wielkim stylu wygrał pozostałe pięć partii. Kolejny raz świetnie zaprezentował się młody 22-letni Filipińczyk Wesley So, który dzielił II m. z doskonale grającym w Dormundzie, eksreprezentantem Rumunii, a obecnie zawodnikiem Niemiec Livio Dieterem Nisipeanu. Wesley So i Fabiano Caruana też zmienili barwy i reprezentują USA.Wszystko wskazuje na to, że Arkadij Naiditsch będzie wkrótce reprezentantem Azerbejdżanu, który „kompletuje“ silny zespół na olimpiadę w Baku! Trochę dużo tych krótkich i długich roszad!

Andrzej Filipowicz
Redaktor Naczelny
////////////////////////////////////

W numerze są zamieszczone partie z moim komentarzem:

Yu. Quesada Perez – J. Duda, Hawana 2015
Caruana – W. So, Dortmund 2015
L.D. Nisipeanu – F. Caruana, Dortmund 2015