Robert Ullrich jest nie tylko wydawcą, autorem lecz także czynnym zawodnikiem.
Przedstawiam Państwu jedną partię z jego twórczości, która była rozegrana w lidze okręgowej Rhön/Haßberge.
Zwracam uwagę na końcową pozycję. Po posunięciu 23…Wd8!, którym czarne były gotowe ofiarować hetmana lub gońca b7, przeciwnik nie znalazł obronnej recepty i po 45 minutach namysłu poddał partię.
Po ostatnich burzliwych wydarzeniach kontynuuję temat o szkoleniu: link
Jeszcze raz zwracam uwagę na konieczność prowadzenia zajęć w sposób ciekawy i dający podopiecznym konkretne korzyści szkoleniowe. Należy ograniczać wykłady przy tablicy demonstracyjnej do minimum, gdyż to tylko „usypia” słuchaczy.
Widziałem na sesjach MASZ przypadki, jak trenerzy pokazywali jakieś skomplikowane pozycje na szachownicy demonstracyjnej i uczestników przesuwających bierki bez większych emocji.
Co da wykład trenera np. na temat końcówek technicznych, kiedy go przeprowadza z książki Szereszewskiego „Strategia gry końcowej” tzn. pokazuje przebieg partii, omawia plany i pokazuje analizy, ale słuchacze są tylko biernymi uczestnikami tych wydarzeń. Nawet szachownica na stoliku przed graczem i przesuwanie figur w rytm komentarzy trenera nie rozwiąże istotnych niuansów danej pozycji.
Podopieczny musi być aktywny w trakcie zajęć. Musi sam dochodzić do prawdy. Musi sam znaleźć najlepsze plany, ruchy itd.
Tylko trening praktyczny, opisany przeze mnie w miesięczniku „Szachista” – 11/2001 oraz w książce „Wybrane zagadnienienia teorii i praktyki szachowej” – Warszawa 2002, jest w stanie pomóc uczniowi w zrozumieniu wszystkich strategicznych i taktycznych aspektów tkwiących w danej sytuacji!
W dniach 31.07-06.08.2015 w serbskim Nowym Sadzie odbyły się Mistrzostwa Europy Juniorów w szachach szybkich i błyskawicznych.
W konkurencji szachów szybkich polska ekipa zdobyła 3 medale:
Oskar Ogłaza – srebro w grupie chłopców do lat 10,
Jakub Mechliński – brąz w grupie chłopców do lat 10
Monika Marcińczyk – srebro w grupie dziewcząt to lat 12
Także w szachach błyskawicznych Polacy zdobyli trzy krążki:
Oskar Ogłaza – srebro w grupie chłopców do lat 10
Jakub Mechliński – brąz w grupie chłopców do lat 10
Radosław Psyk – srebro w grupie chłopców do lat 14
W turnieju drużynowym polski zespół w grupie do lat 10 zajął 2 miejsce.
Znany trener z Katowic mistrz międzynarodowy Jacek Bielczyk oraz nowokreowany mistrz Europy IBCA (federacja zrzeszająca zawodników niewidomych i słabowidzących) arcymistrz Marcin Tazbir komentują partie w mistrzostwach Polski juniorów w grze szybkiej i błyskawicznej.
Dla niektórych osób pomówieniem pewnie jest wszystko co Pan pisze. Niech się Pan tym nie przejmuje. To jest niestety Polska. Przypomniała mi się scena z filmu pt. CK Dezerterzy, z oberleutnantem Franzem von Nogay: „Politycznie podejrzany…. Wy nie jesteście podejrzani, Wy jesteście WINNI przestępstw politycznych”.
To tak samo jak dla ludzi z pewnych kręgów i ich popleczników. Cokolwiek Pan napisze, to Pan nie jest podejrzany – Pan jest winny. Jak Pan napisze że nasi w jakimś turnieju zajęli dalekie miejsca, to też jest źle, bo to jest wyśmiewanie się z niepowodzeń i szydzenie z naszych zawodników. A to trzeba przecież napisać, że nasi zawodnicy zajęli wysokie miejsca, 12 i 23. Miejsce 12 to tak prawie w pierwszej dziesiątce, czyli prawie na podium. Czyli jednak w czołówce światowej. Proste? Proste 😉
To oczywiście żart, bo co innego pozostało nam wobec pewnych ludzi. Nie wiem tylko czy w każdym polskim związku sportowym jest tak jak w naszym środowisku szachowym. Nie warto się tym wszystkim przejmować!
Fabiano Caruana calls it a „nonviolent war game,” and he happens to be number two at it in the world. In the last few years, professional chess has experienced a youth explosion—not least of all because Norwegian champion Magnus Carlsen was a mere 19 when he ascended to world number one in 2010. But right behind him and closing in fast is an intrepid master at strategy who, at 23 years old, has won tournament after tournament and is the leading contender to become the United States’ first world champion since Bobby Fischer in 1975.
Caruana, serious and direct and showing zero arrogance considering the list of words that often circle his name—words like prodigy and genius, chess being one of the few realms where those designations actually apply—came to the sport the way most kids come to hobbies: an after-school program at the age of 5. „I was a decent student but had some disciplinary problems, and they thought that would help me out,” he recalls. Caruana, born in Miami and of Italian descent, played casually—international tournaments here and there—until the age of 12, when his family moved to Madrid. There, he devoted himself to chess full time. At age 14, he became a grandmaster. And while one assumes that Caruana must have been some sort of calculating supercomputer in teenage form, he admits, „I was never really interested in mathematics.”
Caruana, who considers Fischer something of a hero, spends much of his time training: „I like to play and practice and look at games that are being played every day.” He also keeps in physical shape, swimming, jogging, and playing soccer. Athleticism is a surprisingly crucial aspect of the game; when asked why chess has been dominated by younger players, Caruana speculates, „As physical fitness becomes more and more a part of chess, players are starting to realize that one of the strategies is to tire out your opponent. The trend is to keep pushing and try to make the most out of whatever slight edge you might have.”
This past May, after ten years playing for Italy, Caruana decided to switch affiliations and join the United States Chess Federation. The announcement caused a stir, with rumors of the superpower buying up top champions, but the young player dismisses the conspiracy mongering. „I have always felt like an American,” he says. „And I wanted to go back to the U.S. because I have family and friends there. When I changed federations in 2005, I was 13 and the chess scene in the U.S. was not as good as it was in Europe. Now it’s improved so much. It seems like the right moment to go back.”
As I spoke with him, he was preparing for a tournament in Norway featuring ten of the world’s top players—including Carlsen. „There’s pretty much only good relations between the top chess players,” Caruana says. But true to a man who has made a career out of thinking a dozen moves ahead, he adds, „Most of all, they’re competitors. Their job is to beat me, and my job is to beat them.”
W zakończonym niedawno tradycyjnym turnieju w Pardubicach szachiści z Polski zajęli dalekie miejsca. Zwyciężył Czech Viktor Laznicka.
sala gry
Franc Fiszer w warszawskiej kawiarni gra w szachy z poetą Bolesławem Leśmianem – rysunek Antoniego Zaruby zaczerpnięty został z książki Jerzego Giżyckiego „Z szachami przez wieki i kraje”.
