Obecnie w Bad Wiessee odbywają się otwarte mistrzostwa Bawarii. Znakomicie spisuje się arcymistrz K.Piorun, który po 6 partiach zebrał 6 punktów.
Informacja na ChessBase News: link.
Obecnie w Bad Wiessee odbywają się otwarte mistrzostwa Bawarii. Znakomicie spisuje się arcymistrz K.Piorun, który po 6 partiach zebrał 6 punktów.
Informacja na ChessBase News: link.
W dniach 25.10. – 05.11. 2015 odbyły się w Porto Carras mistrzostwa świata juniorek oraz juniorów 18 lat z licznym udziałem ekipy z Polski.
Ostatecznie zdobyliśmy dwa medale: Alicja Śliwicka wywalczyła w kategorii do 14 lat srebro, natomiast Bartosz Fiszer do lat 8 brąz.
Gratulacje!
Najbardziej zbliżone do gry praktycznej są oczywiście studia. W tego typu pozycjach zaczynają białe i – zależnie od sytuacji na szachownicy – wygrywają lub osiągają nierozegraną.
Współczesne studia można podzielić na analityczne i kombinacyjne (zwane też artystycznymi).
Największe podobieństwo z grą praktyczną mają studia analityczne. Autorzy układają je w celu wypełnienia luk w teorii końcówek. Takich pozycji można znaleźć wiele w książkach z gry końcowej rosyjskiego arcymistrza Jurija Awerbacha.
Autor: J.Awerbach
1971
Białe zaczynają i wygrywają
Sam układałem podobne studia, które wykorzystywałem w szkoleniach i książkach testowych. Przez kilka lat prowadziłem kącik o końcówkach w najstarszym wówczas piśmie szachowym „Deutsche Schachzeitung” i tam opublikowałem niektóre z tych moich kompozycji. Wszystkie zadania powstały w wyniku analizy pewnych końcówek z rozegranych partii.
Autor: J.Konikowski
Deutsche Schachzeitung 1988
Białe zaczynają i wygrywają
Autor: J.Konikowski
Deutsche Schachzeitung 1988
Białe zaczynają i wygrywają
Autor: J.Konikowski
Schach-Echo 1986
Białe zaczynają i wygrywają
Na koniec studium zawierające pouczający motyw matowy. Jako początkujący szachista poświęciłem sporo czasu na znalezienie właściwego rozwiązania. Tego typu zadania mają dużą wartość szkoleniową w kształceniu szachisty i takie studia poleca się w treningu!
Autor: A.Troicki
Nowoje wremija 1895
Białe zaczynają i wygrywają
Mam nadzieję, że praca z tymi pozycjami sprawi Internautom wiele przyjemności i przyczyni się do większego zainteresowania tego rodzaju studiami. Mają one bowiem wielki aspekt szkoleniowy i pogłębiają wiedzę w zakresie gry końcowej!
Po ukazaniu się odcinka 8 jeden z Internautów napisał: W encyklopedii Władysława Litmanowicza i Jerzego Giżyckiego „SZACHY od A do Z” na stronie 456 nie ma wzmianki o pana trzech tytułach szachowych. To jak to jest?
Rzeczywiście we wspomnianej ecyklopedii nie ma o tym mowy, ale tam jest wiele merytorycznych błędów i wypaczeń. W trakcie pisania swego dzieła Władysław Litmanowicz otrzymał ode mnie, na jego prośbę, notkę o mnie. Miał z niej wybrać te najważniejsze informacje. Zrobił to po swojemu. O tym już pisałem na stronie: link.
Moje tytuły mogę łatwo udowodnić na podstawie legitymacji szachowej, którą Okręgowy Związek Szachowy w Bydgoszczy wystawił 16 września 1965 roku.
Profesor Grzegorz Grzeban zapomniał wpisać datę nadania tytułu mistrza krajowego w kompozycji szachowej. Stało się to w 1974 roku, co ogłoszono w komunikacie w miesięczniku „Szachy” (marzec 1974) na stronie 92.
Przez pewien okres zajmowałem się też sędziowaniem imprez szachowych i po skończeniu Ogólnopolskiego Kursu Sędziowskiego nadano mi I klasę sędziowską (26.06.1969).
Posiadam również dyplom trenera I-klasy, o czym już pisałem na blogu: link.
Moja biografia na stronie Przemysława Jahra: link.