Za sprawą znanego wydawnictwa „Penelopa” światło dzienne ujrzała interesująca książka „Damy Mata” (190 stron, cena 29.90 zł).

Mat kończy partię szachową. Robert Fischer uważał, że mat jest „nokautem” w szachach.

Praca zawiera 700 pozycji matowych, od prostych w jednym  lub dwóch posunięciach do katastrof debiutowych.

Pozycje  pochodzą z partii czołowych szachistów, którzy albo dali mata albo po prostu go nie zauważyli.

Książka zawiera nie tylko pozycje do samodzielnych ćwiczeń zmysłu kombinacyjnego, lecz również udziela pożytecznych rad, np.

Pracę Ireneusza Gawlego oraz Jerzego Morasia polecam wszystkim początkującym sympatykom królewskiej gry, którzy dzięki niej mogą poznać różne motywy taktyczne. Również osoby zajmujące się szkoleniem dzieci znajdą tutaj wiele ciekawych materiałów do swoich zajęć!

Sala gry

Sinquefield Cup 2018 odbywa się w dniach 17-28. sierpnia w St. Louis. Jest to część serii Grand Chess Tour. Pula nagród wynosi 300.000 dolarów.

Uczestnicy

Magnus Carlsen (Norwegia, Elo 2842, Nr. 1 na liście światowej)

Fabiano Caruana (USA, 2822, Nr. 2)

Shakhriyar Mamedyarov (Azerbejdżan, 2801, Nr. 3)

Wesley So (USA, 2780, Nr. 6)

Maxime Vachier-Lagrave (Francja, 2779, Nr. 8)

Hikaru Nakamura (USA, 2777, Nr. 9)

Sergey Karjakin (Rosja, 2773, Nr. 10)

Viswanathan Anand (Indie, 2768, Nr. 12)

Levon Aronian (Armenia, 2767, Nr. 13)

Alexander Grischuk (Rosja, 2766, Nr. 14)

Więcej informacji na ChessBase News.

Strona turnieju

Transmisja na ChessBomb

Źródło: Szachy w Polsce

W dniach 11-15. sierpnia w St. Louis odbył się Sinquefield Cup 2018 w szachach szybkich i błyskawicznych. Była to część serii Grand Chess Tour.

W ogólnej punktacji  prowadzi Hikaru Nakamura (USA).

Sekundantem byłego mistrza świata był Grzegorz Gajewski.

Dokładne wyniki na ChessBase News.

Strona turnieju

Transmisja na ChessBomb

Kontynuacja odcinka 157

Na przełomie września i października 1961 r. odbyły się w lokalu klubu OKO Caissa przy ulicy Dwernickiego mistrzostwa okręgu juniorów. Nie miałem żadnej kategorii, ale miejsce w turnieju dostałem z puli organizatora. To były moje pierwsze zawody w życiu. Mimo braku doświadczenia 4 partie wygrałem, 4 przegrałem i jedną zremisowałem. Grałem bardzo bojowo. Nie miałem większego pojęcia o grze pozycyjnej. W każdej partii grałem na mata, co nie zawsze mi się jednak udawało. Np. zwycięzcy mistrzostw Fabianowskiemu nie dałem go w trzech ruchach! Natomiast z Kwiecińskim mając dwa pionki więcej sam przeoczyłem mata w jednym ruchu. Ostatecznie zająłem piąte miejsce, za co otrzymałem IV kategorię. Zostałem  nieoficjalnie mistrzem Bydgoszczy i najsilniejszym juniorem klubu.

Był to mój duży sukces biorąc pod uwagę to, że zasady gry poznałem dopiero pod koniec lutego 1961 roku, a w maju zapisałem się do klubu. Pozytywny rezultat zawdzięczałem odpowiedniemu samoszkoleniu. Jak już pisałem wcześniej, trenowałem wbrew „Teorii Capablanki” oraz rad starszych kolegów klubowych. Już wtedy – jako początkujący szachista – doszedłem do wniosku, że podstawą szachów musi być silny debiut.

Wyprzedziłem wszystkich doświadczonych juniorów klubu tylko dlatego, że ja trenowałem otwarcia, tymczasem oni końcówki!

Moim wynikiem zrobiłem wielką niespodziankę kierownictwu klubu, które stawiało na Jerzego Lewiego. Ale o tym napiszę w następnym odcinku.