Paweł Dudziński napisał na facebooku: Po pięciu latach prac (z przerwami) światło dzienne ujrzała moja najnowsza książka „Szachy wojenne 1914-1918. Drogi do niepodległości”. Jest to niejako kontynuacja „Szachów wojennych 1939-1945”. Publikacja zawiera opowiadanie „Turniej” Marka Szalszy, pisarza znanego choćby z powieści Schyłek szatrangu – Marek Szalsza, zwycięzcy Konkursu Literackiego Miasta Gdańska im. Bolesława Faca za rok 2014.
Przedmowę napisał Prezes Polskiego Związku Szachowego arcymistrz Radosław Jedynak.
W książce znajduje się wiele niepublikowanych dotąd materiałów, zdjęć, wyników itd. Analizy partii dokonali m.in. arcymistrz Jacek Tomczak, a także mistrzowie FIDE Dawid Janaszak i Konikowski Jerzy z Dortmundu.
Nie obyło się również bez pomocy Przewodniczącego Komisji Historycznej PZSzach Tomasza Lissowskiego.

Zwyczajowa cena książki wynosi: 60 PLN/30 EUR, a e-booka (trzy formaty: EPUB, MOBI i PDF) – 50 zł. Książkę można zakupić w przedsprzedaży (do końca roku) w promocyjnej cenie 50 PLN, a e-booka 40 zł. Znajomi, którzy udostępnili ten post, mają ceny jeszcze o 10 zł niższe (przez tydzień od dzisiaj).

Zostały mi także w sprzedaży ostatnie sztuki „Szachów wojennych 1939-1945. War chess”, których nakład już się praktycznie wyczerpał. Cena jak wyżej (w tym wypadku e-book tylko w formacie PDF), do wyczerpania nakładu. Tę książkę sprzedaje tylko w pakiecie z „Szachami wojennymi 1914-1918”.

Książka „Szachy wojenne 1939-1945. War chess” uzyskała sporo pozytywnych recenzji, m.in. w magazynie „Focus Historia” (zob. artykuł Szachy ze śmiercią, „Focus Historia” 2013, nr 9), w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk (recenzja w „Dziejach Najnowszych”, autorstwa prof. dr. hab. Włodzimierza Jastrzębskiego), a także w Radzie IPN (prof. dr hab. Tadeusz Wolsza, konsultant naukowy książki, autor serii „Słownik biograficzny szachistów polskich”). Zagranicą pisano o książce m.in. w Izraelu (blog Jewish Chess History, dr Avital Pilpel), w Rosji (Władimir Nejsztadt, portal ChessPro), w Wielkiej Brytanii (Chess Reader), w Szwajcarii (strona „Chess Notes” Edwarda Wintera), w Niemczech (dr Michael Negele), czy w Czechach (Jan Kalendovsky, „Sachovy Tydenik”).
W publikacji opisano m.in. szachy w obozach śmierci, koncentracyjnych, jenieckich i w gettach.

Zachęcam do zapoznania się z materiałami promocyjnymi książki „Szachy wojenne 1914-1918. Drogi do niepodległości” (zdjęcia na FB). W tym: z przedmową, spisem treści i trzema pierwszymi stronami opowiadania.

Na okładce znajduje się grafika „Szachy w gazie bojowym”
Zygmunta Nasiółkowskiego z 2017 r., opracowana przez artystę specjalnie na potrzeby „Szachów wojennych 1914-1918”. Jest to przerobiona akwaforta Otto Dixa pt. „Sturmtruppe geht unter Gas vor” (1924).

Wpłat za książki dokonujemy na konto Centrum Biznesowego „Info” (dane na stronie Centrum Szachowego „Skoczek” w zakładce „Kontakt”). Na mojego maila podajemy dane do wysyłki: pawel-dudzinski@tlen.pl. Wysyłki będę realizował na przełomie roku (wersje elektroniczne szybciej). Jeśli ktoś chciałby autograf/dedykację, to proszę też napisać!

Celebrate #ViswanathanAnand’s birthday by knowing his incredible achievements! #HappyBirthday @vishy64theking pic.twitter.com/uYDEFTtpqL

— HISTORY TV18 (@HISTORYTV18) 11 grudnia 2018

Kontynuacja odcinka 14

Armenia top
W Niemczech, w ocenie marek samochodowych jest takie powiedzenie: Jest Mercedes, potem długo, długo nic i – Audi.

U nas, w Goldchess, odnośnie graczy, możemy powiedzieć tak: Najlepsi są szachiści z Armenii, potem długo, długo nikt i Polska, polscy szachiści. W aktualnych zadaniach w dwóch diagramach  bezpłatnych ale z nagrodami, w Nieśmiertelnej partii Andersena w wersji Goldchess i partii polskiego szachisty, Przemka -1400 ranking, w których są błyskotliwe warianty, nikt oprócz Ormian nie przysłał rozwiązań.

Grający u nas szachiści z Izraela, Indii, Rosji, US, Hiszpanii i krajów hiszpańskojęzycznych, Brazylii, Włoch, Szwajcarii, Niemiec, (pierwsza dziesiątka) są bez formy, czy po prostu nie radzą sobie z naszym komputerem?

Najbardziej dziwi nas tu brak sukcesów graczy z Rosji czy Indii, szachowych potęg. Chyba jest więc tak jak przypuszczamy, że reszta graczy nie radzi sobie w graniu z naszym edukacyjnym, co podkreślamy, komputerem, którego trzeba jednak pokonać. Choć są zadania trudniejsze, ogólnie jest to łatwe, tylko tego trzeba się u nas nauczyć, potrenować.

To, że ktoś jest dobrym szachistą, nic w Goldchess nie znaczy. Goldchess to nowa formuła, nowoczesne szachy i brak w szachowej edukacji tej cegiełki szachowej wiedzy Goldchess, jest główną przyczyną braku sukcesów. Innymi słowy, nie będzie mówił po angielsku ten, kto się nie nauczy tego języka. W turnieju szachowym szachista który ma braki debiutowe, poradzi sobie, grając tylko te debiuty które zna.

W Goldchess, przy braku znajomości technik Goldchess, nie ma szans na wygrywanie.  Nawet arcymistrz. Praktyczna wiedza Goldchess stanie się niedługo obowiązkowym elementem szachowej wiedzy. Tak jak już napisaliśmy w innym artykule, szachiści którzy poznają i opanują techniki Goldchess, będą lepsi od innych i trudni do pokonania. Chcesz dołączyć do najlepszych? Poznaj Goldchess.

www.goldchess.com

Zapraszamy

W dniach 6-9 grudnia 2018 roku w Skopje odbyły się Mistrzostwa Europy w szachach błyskawicznych i szybkich z licznym udziałem ekipy z Polski.

W konkurencji blica Mateusz Bartel zajął 13 miejsce z 15.5 punktami z 22 partii.

Informacja na ChessBase News: link.

Wyniki i partie na ChessBomb: link.

W szachach szybkich Polak był 14-ty z 9.5 punktami z 13 partii.

Informacja na ChessBase News: link.

Wyniki i partie na ChessBomb: link.

The #GrandChessTour finals will kick off in a week in London! @GMHikaru @FabianoCaruana @LevAronian and @Vachier_Lagrave will be fighting it out in classical, rapid and blitz chess for a total of a $300,000 prize fund. Who do you think will take the title? pic.twitter.com/8Lo1icTQ4e

— Grand Chess Tour (@GrandChessTour) 3 grudnia 2018

Kontynuacja odcinka 10

28 listopada Magnus Carlsen – w dogrywkach meczu przeciwko Fabiano Caruanie – obronił tytuł mistrza świata. Codzienne zainteresowanie mediów rozgrywkami było ogromne. Telewizja, prasa i radio na bieżąco podawały informacje z poszczególnych rund.

Na początku meczu zadawano pytanie, czy od pamiętnego w 1972 roku pojedynku Roberta („Bobby’ego”) Fischera ze Spasskim, uda się ponownie Amerykaninowi zdobyć tytuł mistrza świata?

Być może, że to spotęgowało ogólne zainteresowanie tym spotkaniem dwóch tytanów królewskiej gry. Partie były transmitowane na żywo w Internecie na całym świecie. Oferowały je nie tylko strony szachowe w sieci, ale także znane wydawnictwa prasowe. Gry były profesjonalnie komentowane na żywo przez znanych graczy.

Przed rozpoczęciem mistrzostw nie dawano Caruanie raczej większych szans. Spodziewano się, że Magnus Carlsen będzie zdecydowanym faworytem z uwagi na duże doświadczenie meczowe tej rangi.

Przebieg rywalizacji był wyrównany. Rozczarował jednak wielu fanów szachów, ponieważ wszystkie pojedynki zakończyły się pokojowo. Partie były wysokiej klasy, gdyż obaj gracze byli świetnie przygotowani. Zastosowano kilka nowinek w porównaniu do aktualnego stanu teorii debiutów.

Zdaniem wielu fachowców Caruana popełnił błąd taktyczny, że nie próbował zaryzykować gry na wygraną w szachach klasycznych. Tak się niestety nie stało i Carlsen potwierdził swoją dominację w szachach szybkich, nie dając pretendentowi żadnych szans.

Już po raz czwarty uczestniczyłem w opracowaniu książki dotyczącej meczu o mistrzostwo świata. Moim partnerem był Uwe Bekemann, mistrz w grze korespondencyjnej i znany niemiecki publicysta, nie tylko w kwestii szachów! Obaj napisaliśmy wspólnie już wiele książek o tematyce szachowej.

Ta praca ma się ukazać jeszcze w tym miesiącu w wersji niemieckiej i angielskiej.