Look who decided to celebrate #InternationalChessDay @ChessKidcom pic.twitter.com/cfeGPgn3u4

— Viswanathan Anand (@vishy64theking) July 20, 2019

Kontynuacja odcinka 33

W swojej działalności trenerskiej polecałem młodzieży stosowanie ruchu 1.e4. Aby ułatwić jej w początkowej fazie opracowanie własnego repertuaru debiutowego napisałem książkę  Gram 1.e4!

Od tego czasu teoria debiutów mocno się rozrosła w głównych wariantach i to zniechęca wielu sympatyków królewskiej gry do rozpoczynia partii królewskim pionkiem. Dlatego napisałem kolejną książkę, w której polecam wprawdzie ruch 1.e4, ale omijającą dżunglę licznych skomplikowanych współczesnych systemów.

Tytuł Atak królewsko-indyjski.

Jest mało w języku polskim biografii debiutowych, które są przydatne w procesie szkolenia młodzieży, gdyż przyśpieszają w istotny sposób poznawanie wiedzy o początkowym stadium gry w szachy.

O tym jaką ważną rolę odgrywa we współczesnych szachach znajomość teorii otwarć oraz opracowanie własnego repertuaru debiutowego pisałem już w książce „Szachy dla przyszłych mistrzów”.

Praca „Atak królewsko-indyjski” jest przeznaczona dla młodzieży z ambicjami sportowymi, która chce opanować w szybkim tempie otwarcie ułatwiające odnoszenie pierwszych sukcesów turniejowych.

Treść książki:

Po 1.e2-e4 można włączyć do swego repertuaru debiutowego białym kolorem uniwersalne otwarcie, którego wyjściową pozycją do walki ilustruje diagram.

W tym ustawienu figurowym białe rezygnują z wykonania aktywnego ruchu d2-d4 oraz rozwijają swe siły w duchu  obrony królewsko-indyjskiej, lecz odwróconym kolorem i tym samym z dodatkowym tempem. Zaletą takiej opcji jest zatem ominięcie wielu gruntownie przeanalizowanych głównych wariantów i prowadzenie walki pewnym określonym torem.

Na przedstawionym obrazku widać, iż białe stworzyły twierdzę obronną swojemu królowi, aby następnie – w zależności od sytuacji na szachownicy – zastosować różnorodne metody gry:

1.Akcja na skrzydle królewskim po mobilizacji swych sił według układu: e4–e5, Wf1–e1, Sd2–f1, h2–h4, Sf1–h2–g4 itd. Kolejność posunięć może być oczywiście różna i uzależniona jest od gry czarnych.

2.Akcja na skrzydle hetmańskim po c2–c3, a2-a3 i b2-b4.

3.Akcja w centrum po c2-c3, d3-d4 z ewentualnym biciem e4:d5. Innym aktywnym chwytem białych jest – w dogodnym do tego momencie – uderzenie w środku szachownicy ruchem c2-c4.

Białe dysponują zatem we wszystkich przypadkach znakomitymi środkami bojowymi o charakterze pozycyjnym i kombinacyjnym, co daje  im realne możliwości uzyskania efektownego oraz szybkiego zwycięstwa. Oprócz części teoretycznej książka zawiera 37 przykładowych partii.

Książkę można zamówić tutaj.

Ukazał się nowy numer (36 stron-format A4) najstarszego pisma szachowego w Polsce z licznymi artykułami, sprawozdaniami z ważnych imprez, fotografiami itd.

Mój wkład w tym numerze: 

1.Partia Jan Sprenger – Hou Yifan, Bundesliga 2020

2.Teoria: szybki atak na fianchetto (1.d4 Sf6 2.c4 g6 3.h4!?) E60

Kontynuacja odcinka 3

Periodyk „Problemista” zajmował się wyłącznie kompozycją szachową. Był wysoko ceniony w świecie z uwagi na uczestnictwo w konkursach wielu znakomitych autorów i tym samym jakość publikowanych zadań.

Wydawcą i redaktorem pisma był Eugeniusz Iwanow.

W „Problemiście” zadebiutowałem w 1962 roku i uzyskałem nawet wyróżnienia.

Problemista 1962

3 wzmianka zaszczytna

Mat w 2 ruchach

Przygotowana gra:

1…Sd3 2.c3#
1…Sg4 2.Sf5#

Po wstępie 1.Wc5! z groźbą 2.He5# następuje zamiana matów:

1…Sd3 2.Sb3#
1…Sg4 2.Se6#

Dwuchodówka została zakwalifikowana do V Championatu Polski obejmujący lata 1961-1962 i znalazła się na 19 miejscu (na 40 zadań).

Druga moja praca została odznaczona 2 pochwałą.

Ostateczne wyniki

1 nagroda Brirbrager i Ruchlis (ZSRR)
2 nagroda Trzęsowski (Polska)
3 nagroda Petkov (Bułgaria)
1 wzmianka Lider (ZSRR)
2 wzmianka Tołstoj (ZSRR)
3 wzmianka Konikowski (Polska)
1 pochwała Petkov (Bułgaria)
2 pochwała Konikowski (Polska)
3 pochwała Riczu (Węgry)

sędzia G.Bakci (Węgry)