José Raúl Capablanca y Graupera (ur. 19 listopada 1888 w Hawanie, zm. 8 marca 1942 w Nowym Jorku) – kubański szachista, trzeci mistrz świata w szachach (1921–1927).

José Raúl Capablanca w polskiej Wikipedii
Capablanca na żywo w filmie „Szachowa gorączka”
Książka w języku polskim o Capablance
Film o Capablance
ChessBase News 1
ChessBase News 2
Twórczość szachowa Capablanki
Fotografie Capablanki
Karykatura Capablanki
Capablanca w YouTube
Capablanca i jego partie

Capablanca w 1925 roku

Grób Capablanki na cmentarzu Cristóbal Colón w Hawanie (zdjęcie M.Krallmanna)

Capablanca na znaczkach pocztowych

We wrześniu 2009 roku byłem z żoną na urlopie na Kubie, dokładnie w Varadero. Szukałem tam śladów Capablanki. W hotelu osoby o to pytane, nic nie wiedziały o mistrzu świata w szachach. Szachy miały tam jednak swoje miejsce w programie rozrywkowym, gdyż co tydzień odbywały się turnieje szachowe. Nie brałem w nich udziału. Ale od czasu do czasu rozgrywałem z żoną lekkie partie, korzystając z szachów ogrodowych.

Jeden dzień spędziliśmy w Hawanie. Przewodnik wycieczki nie miał żadnej wiedzy o Capablance. Zapytałem się go o cmentarz Cristóbal Colón, gdzie jest grób mistrza świata i o możliwość jego zwiedzenia. Program wycieczki był jednak tak bogaty w atrakcje, że nie było możliwości odłączenia się od grupy w tym celu. W czasie zwiedzania miasta widziałem w kilku miejscach stoliki z szachownicą, ale bez graczy. Byłem tym zaskoczony, gdyż szachy cieszą się podobno dużą popularnością na Kubie. Być może, że pora nie była odpowiednia.

W czasie drugiej wycieczki do Guama (Zatoka Świń) też zadałem pytanie przewodniczce, czy słyszała coś o Capablance. Nie słyszała. Wyjaśniłem jej, że chodzi o genialnego kubańskiego szachistę, mistrza świata w szachach. „Nie mam o tym pojęcia” – odpowiedziała.

Szachy w Varadero

W centralnym punkcie Hawany, tutaj musiał spacerować Capablanca

Przed katedrą w Hawanie: tutaj był na pewno chrzczony Capablanca i tutaj musiał brać swój pierwszy ślub w 1922 roku

Emanuel Lasker (ur. 24 grudnia 1868 w Barlinku, zm. 11 stycznia 1941 w Nowym Jorku) – niemiecki szachista, drugi mistrz świata w szachach. Tytuł zdobył w 1894 roku pokonując Wilhelma Steinitza w meczu, w którym wygrał 10 partii, 4 zremisował i 5 przegrał. Tytuł mistrza świata zachował przez następne 27 lat, najdłużej w historii.

Emanuel Lasker w polskiej Wikipedii
Lasker: Padre de la lucha Psicológica…!
Fotografie i karykatury Laskera
Różności o Laskerze

Wilhelm Steinitz (ur. 17 maja 1836 w Pradze, zm. 12 sierpnia 1900 w Nowym Jorku) – pierwszy oficjalny mistrz świata w szachach. Był mistrzem świata od 1886 do 1894 roku. W tym czasie obronił tytuł w czterech oficjalnych meczach przeciwko Zukertortowi, Czigorinowi (dwukrotnie) i Gunsbergowi. Przegrał dwa mecze ze swoim następcą Laskerem.

Wilhelm Steinitz w polskiej Wikipedii

Kojarzenia 2 rundy

Pojedynki polskich reprezentantów:

GM Świercz Dariusz 2557 – GM Rublevsky Sergei 2678
IM Pavlov Sergey 2526 – GM Bartel Mateusz 2638
GM Can Emre 2487 – GM Macieja Bartłomiej 2619
GM Jaracz Paweł 2565 – Sreeves Clement 2135
IM Vedmediuc Serghei 2422 – GM Wojtaszek Radosław 2711
Charvin Olivier 2054 – WGM Zawadzka Jolanta 2386

Partie na żywo

Trzymamy kciuki!

Dzisiejsze wyniki:

GM Świercz Dariusz 2557 remis GM Rublevsky Sergei 2678
IM Pavlov Sergey 2526 wygrana GM Bartel Mateusz 2638
GM Can Emre 2487 wygrana GM Macieja Bartłomiej 2619
GM Jaracz Paweł 2565 remis Sreeves Clement 2135
IM Vedmediuc Serghei 2422 wygrana GM Wojtaszek Radosław 2711
Charvin Olivier 2054 wygrana WGM Zawadzka Jolanta 2386

Efektowną partię zremisował dzisiaj Świercz z Rublewskim. Ciekawe, czy Darek będzie w dalszych partiach grał 1.e4, czy będzie trenowal „oburęczność”, jak to było w Wijk aan Zee.

ChessBase News

Jan Jüngling z miasta Fürth jest instruktorem szachowym i animatorem życia szachowego w środowisku Polaków na terenie Bawarii. Proszę obejrzeć „Ciekawostki” na blogu. Na mojej witrynie prowadzi kącik dla początkujących: Kącik amatora

Jan Jüngling o sobie:

Jestem emerytowanym inżynierem elektrykiem. Bakcyla szachowego połknąłem już w wieku przedszkolnym przyglądając się pojedynkom ojca z dziadkiem. Po krótkim czasie sam stałem się codziennym partnerem dziadka, niestety tylko do momentu wygrania pierwszej partii.

Sprawa szachów odżyła w połowie szkoły podstawowej, kiedy po raz pierwszy wziąłem udział w eliminacjach do Olimpiady Szachowej Młodzieży Szkolnej organizowanej przez Pałac Młodzieży w Katowicach. Aż do matury reprezentowałem na pierwszej szachownicy drużynę szkół podstawowych i średnich miasta Zabrza. Miałem tam okazję do podziwiania talentów Karola Pinkasa i Jacka Bielczyka.

W czasie studiów na Politechnice Śląskiej w Gliwicach kontakt z szachami ograniczyłem do zarobkowania jako nauczyciel gry w szachy.

Intensywniej zainteresować się szachami spróbowałem po zamieszkaniu i podjęciu pracy zawodowej w Cieszynie. Wygrałem mistrzostwa tego miasta. Wówczas wybrano mnie kierownikiem miejscowego klubu szachowego, co przyniosło mi więcej obowiązków niż możliwości gry. Za to z przyjemnością uczestniczyłem w zakładowych turniejach szachowych. Po upadku „Solidarności” wyjechałem do Niemiec i w szachy grywałem już tylko z synami.

Kolejny raz zetknąłem się ze sportem szachowym dopiero w 2005 roku, kiedy wziąłem udział w 1. Polonijnych Mistrzostwach Szachowych o Puchar Polskie Misji Katolickiej (PMK) w Niemczech. Na tym turnieju dostąpiłem zaszczytu zagrania przeciwko mistrzowi FIDE, a że jeszcze pan Jerzy Konikowski zaproponował mi remis, momentalnie odżyła moja „stara miłość” do szachów.
Korzystając z tego, że obciążenie pracą zawodową zaczęło się stopniowo redukować pozwoliłem sobie na systematyczne rozwijanie szachowego hobby. W pierwszej kolejności potwierdziłem moje kwalifikacje zdając egzamin na stopień istruktora szachowego w Zakopanem oraz „Schulschachpatent” w Niemczech. Następnie założyłem kółko szachowe przy PMK w Norymberdze i rozposząłem naukę gry w szachy w jednej ze szkół podstawowych w Fürth. Na przestrzeni ostatnich pięiu lat zangażowałem się też w zorganizowanie wielu turniejów szachowych dla dorosłych i młodzieży szkolnej.
Szczególnym powodzeniem cieszą się Turnieje Szachowe o Puchar PMK w Norymberdze dla imigrantów z Polski. Za każdym razem patronat nad tymi imprezami obejmuje Konsul Generalny RP w Monachium pani Elżbieta Sobótka, a mistrz FIDE pan Jerzy Konikowski funduje swoje książki szachowe z exilibrisami.

Teraz kiedy już jestem na emeryturze próbuję również zaspokoić swoje własne ambicje. Wstąpiłem do miejscowego klubu szachowego z nadzieją na rozegranie wielu wartościowych partii z dobrymi zawodnikami. W mistrzostwach tego klubu na rok 2010 zająłem nawet trzecie miejsce. Dlatego oczekuję, że uprawianie tej szlachetnej gry przyniesie mi jeszcze dużo przyjemności i pozwoli na dłuższe zachowanie sprawności umysłowej.

Zaszczytny remis z mistrzem FIDE panem Jerzym Konikowskim impulsem do odrodzenie się zamiłowania do szachów

Odznaczenie wraz z Konsul Generalny RP w Monachium panią Elżbietą Sobótka za zorganizowanie pięciu edycji Turnieju Szachowego o Puchar Polskiej Misji Katolickiej w Norymberdze

Dynamiczna prelekcja: po obróceniu szachownicy nowa trzychodówka

Fokstrot z małżonką Kazimierą po zmaganiach na szachownicy w ramach Polonijnych Europejskich Mistrzostw Szachowych w Niemczech

Amfiteatr w Efezie podczas odkrywanie korzeni kultury europejskiej

Obrona królewsko-indyjska nadzieją na przyszłość

Strona mistrzostw
Lista uczestników
Francuska Federacja Szachowa

Kojarzenia 1 rundy

Pojedynki polskiej ekipy:

GM Wojtaszek Radosław – IM Roser Kevin
WGM Zawadzka Jolanta – GM Kobalia Mikhail
GM Bartel Mateusz – FM Tate Alan
GM Macieja Bartlomiej – Daurelle Herve
Salus Stephane – GM Jaracz Paweł
WIM Steil-Antoni Fiona – GM Świercz Dariusz

Partie na żywo

Życzymy powodzenia!

Dzisiejsze wyniki:

GM Wojtaszek Radosław remis IM Roser Kevin
WGM Zawadzka Jolanta przegrana GM Kobalia Mikhail
GM Bartel Mateusz wygrana FM Tate Alan
GM Macieja Bartlomiej wygrana Daurelle Herve
Salus Stephane wygrana GM Jaracz Paweł
WIM Steil-Antoni Fiona wygrana GM Świercz Dariusz

Wyniki i kojarzenia 2 rundy

ChessBase News po angielsku
ChessBase News po niemiecku

Jego pasją były szachy. Był szachowym bibliofilem i kolekcjonerem. W 1960 r. w Warszawie ukazało się pierwsze wydanie jego monumentalnego albumu „Z szachami przez wieki i kraje” (II wyd. – 1972, III wyd. – 1984), które przetłumaczone zostało na język rosyjski, szwedzki, węgierski, duński, niemiecki, angielski oraz czeski. Wspólnie z A.Górnym napisał traktującą o grach książkę „Fortuna kołem się toczy” (Warszawa 1976), która ukazała się również w edycjach niemieckiej, słoweńskiej i serbsko-chorwackiej. W latach 80. był autorem (wspólnie z Władysławem Litmanowiczem) encyklopedii „Szachy od A do Z” (Warszawa 1986 [I tom] i 1987 [II tom]). Od 1988 był członkiem honorowym Polskiego Związku Szachowego.

Jerzy Giżycki w Wikipedii
Kilka exlibrisów Jerzego Giżyckiego

Ekslibris, (łac. ex libris – z książek) – znak własnościowy danego egzemplarza książki, najczęściej ozdobny, wykonany w technice graficznej, z imieniem i nazwiskiem właściciela księgozbioru (lub np. stylizowanymi inicjałami), lub z nazwą instytucji. Typowy ekslibris jest małą zadrukowaną karteczką przyklejoną do wewnętrznej strony okładki. W prostszej formie może to być np. pieczątka.
Projektowanie ekslibrisów jest jedną z dziedzin grafiki artystycznej. Ich tworzeniem zajmowało się wielu znanych grafików, rytowników i typografów. Zbieranie ekslibrisów jest jedną z dziedzin kolekcjonerstwa. Organizowane są również wystawy, nieraz nawet poświęcone wyłącznie tej tematyce.
Posługiwanie się ekslibrisem jest uważane za wyraz wysokiego szacunku i dbałości o książki, jak również wysokich potrzeb kulturalnych ich właściciela. Pośrednio ekslibris ma również motywować do podobnej dbałości (i do terminowego zwrotu) osoby, którym dana książka jest wypożyczana. Ekslibris ma również za zadanie zabezpieczanie księgi przed kradzieżą lub zatraceniem. Ekslibris artystycznie wykonany w szlachetnej technice graficznej (drzeworyt, miedzioryt, akwaforta, akwatinta, litografia) podnosi walory artystyczne książki, dając świadectwo bibliofilskiego do niej stosunku. Ekslibrisy wykonane pięknie, lub też należące do znanych osób dodatkowo podnoszą wartość kolekcjonerską danego egzemplarza.
Więcej w Wikipedii
Zbiór 1
Zbiór 2
Zbiór 3
Zbiór 4
Zbiór 5
Zbiór 6
Zbiór 7

Kompozycja szachowa jest równie stara jak gra w szachy. Już w starożytności notowano sobie interesujące pozycje, w których jedna ze stron – mimo, że znajdowała się pozornie w beznadziejnej sytuacji – w sposób nieoczekiwany dawała mata przeciwnej stronie. Były to zalążki problemistyki, które nosiły wówczas nazwę „Mansuby”. Wraz z rozwojem gry praktycznej zaczęło też wzrastać zainteresowanie kompozycją, która z czasem stała się samodzielną gałęzią szachów.

Kompozycja szachowa w Wikipedii
Ogólne informacje o kompozycji
Chessproblems
British Chess Problem Society
Chess Composition Microweb
Uralski Problemista
Szachy PF
Problemist.com
Słownik kompzycji szachowej

Wywiady