W czasach komunizmu w Polsce popularny był taki slogan: „Czy się stoi czy się leży, 2000 się należy”!

W 1982 roku zostałem – po wygraniu konkursu – przyjęty do pracy na uniwersytecie w Dortmundzie. Umowa opiewała na 2 lata. Zaraz się zorientowałem, że tutaj jest zupełnie inne podejście do pracy. Jakieś rutynowe czynności są niewystarczające, aby utrzymać etat. Tutaj trzeba się wykazać dużą aktywnością i kreatywnością. Udało mi się to. Najpierw przedłużono moją umowę pracy o dalsze półtora roku, potem na czas nieokreślony. Za kilka miesięcy idę na emeryturę.

Mam dwa polskie programy telewizyjne i czytam regularnie prasę krajową. Wiem, że stosunek do pracy w Polsce całkowicie się zmienił, niż było to w czasach PRL. Hasło przytoczone na początku mojego tekstu zniknęło ze słownictwa. Teraz każdy pracodawca – podobnie jak w Niemczech – wymaga od swoich pracowników coś więcej, niż normalne czynności. Zasada BMW (bierny, mierny ale wierny) nie ma racji bytu. Dlatego Polska rozwija się dynamicznie i jest już w czołówce światowej!

Ale czy ten postęp dotarł już do Polskiego Związku Szachowego? Mam duże wątpliwości.

Akademia Młodzieżowa Polskiego Związku Szachowego została powołana do życia w 1996 roku. Od samego początku jej działalności wywoływała duże emocje i negatywne oceny. Ogólna krytyka głosi, że mimo zdolnej młodzieży – nie wychowuje zawodniczek i zawodników światowego formatu. Jest tylko jeden wyjątek: Radosław Wojtaszek.

Narzuca się więc logiczny wniosek: trzeba coś zmienić. Już dawno zaproponowałem pewne ciekawe rozwiązania. Dwaj trenerzy odpowiedzialni za funkcjonowanie Akademii – bez jakiejkolwiek dyskusji – postawili szlaban! Zabrakło im tej właśnie kreatywności działania. Mimo tego, otrzymali pełne wsparcie władz Polskiego Związku Szachowego.

Prezes Polskiego Związku Szachowego Tomasz Sielicki wspomniał ostatnio na łamach związkowego pisma „MAT” o unowocześnieniu Akademii. Czekamy więc na efekty tych zamiarów!

Akademia Młodzieżowa

Jest to tłumaczenie z języka niemieckiego książki testowej z zakresu końcówek taktycznych „Testbuch der Endspieltaktik”. Moim partnerem jest Pit Schulenburg, z którym napisałem wspólnie wiele książek w języku niemieckim. Przedstawiliśmy tutaj 140 końcówek zawierających kombinacyjne motywy.

Testboek eindspeltaktiek
Jerzy Konikowski i Pit Schulenburg
TIRION-BAARN (Holandia) 1989
ISBN 90-5121-134-1
125 stron

Joanna Majdan-Gajewska w fotografii Marka Skrzypczaka

Na stronie Polskiego Związku Szachowego podano, że od 1 czerwca 2011 roku rozpoczęła pracę w biurze na stanowisku Specjalisty ds. projektów strategicznych PZSzach WGM Joanna Majdan-Gajewska, żona znanego lubelskiego arcymistrza Grzegorza Gajewskiego.

Ciekawe, jaki zakres obowiązków będzie miała czołowa zawodniczka kraju: nie ucierpi na tym gra w szachy? Arcymistrzyni z Koszalina jest silnym punktem drużyny kobiecej i liczymy, że już niedługo stworzy silną konkurencję Monice Soćko i Jolancie Zawadzkiej.

Przy okazji przypomnę osoby pracujące dla dobra polskich szachów!

Sekretarz Generalny Tomasz Delega

Szef Wyszkolenia i Zastępca Dyrektora Biura Piotr Murdzia. Nie widzę obsadzonego stanowiska Dyrektora biura. Czyżby przygotowywano nowy etat?

Główna Księgowa Barbara Szenborn – Dańczak

Specjalista ds. Organizacyjnych Michał Bartel jest bratem arcymistrza Mateusza – redaktora naczelnego pisma związkowego „MAT”.

Specjalista ds. Promocji Dorota Rzepecka

Referent ds. Administracyjno – Finansowych Piotr Wajszczyk

Jest to tłumaczenie z języka niemieckiego mojej książki testowej z zakresu końcówek wieżowych „Testbuch der Turmendspiele”. Przedstawiłem w niej 140 pouczających pozycji do samodzielnych ćwiczeń. Książka jest też praktycznym materiałem szkoleniowym dla trenerów.

Finales de torre en ejercicios
Jerzy Konikowski
Editorial Hispano Europea, A.A. 2010
08908 L´Hospitalet – Barcelona
ISBN 978-84-255-1894-2
144 stron

Wracam jeszcze krótko do dyskusji na forum Polskiego Związku Szachowego o unowocześnieniu Akademii Młodzieżowej w 2003 roku. Już tam próbowano rozpowszechniać teorię, że nie było żadnego współdziałania z Radkiem. Napisałem więc do niego email, aby zajął jakieś stanowisko w tej sprawie. To by uspokoiło tych najbardziej agresywnych „dyskutantów”. Niestety Radek na to nie zareagował. Napisałem więc do jego ojca, który potwierdził moje kontakty z synem. Ten post został opublikowany na tym forum (Kopię zamieściłem na mojej stronie). Ale to i tak nie uspokoiło emocji niektórych forumowiczów, w tym nowych opiekunów Radka.

Wiem z różnych źródeł, że Wojtaszek zaraz po zerwaniu kontaktu ze mną najpierw przyznawał się do naszej kooperacji, ale twierdził, że to mu nic nie dało. Potem już tylko twierdził, że takiej współpracy w ogóle nie było. Dlatego oskarżano mnie na różnych forach, że piszę nieprawdę. Kilka lat znosiłem cierpliwie te pomówienia i nie reagowałem na napastliwe ataki. 29 stycznia 2011 roku prezes Tomasz Sielicki m.in. tak napisał do mnie: „Proszę zawsze pisać prawdę i dziwię się że do tej pory Pan tego nie robił”. I to zmusiło mnie do zmiany stanowiska i zdecydowałem się na publikację części naszej korespondencji. To była praktycznie wymiana doświadczeń na polu: trener – podopieczny. Wynika z niej jasno, że Wojtaszek miał duże korzyści z tych naszych kontaktów i został zmuszony do ich zerwania .

Szanowni Państwo! Co by było, gdybym nie zachował tej korespondencji? Radek wyparłby się współpracy ze mną, a ja nie mógłbym tego udowodnić. Wyszedłbym na kłamcę. Na szczęście dla mnie zachowało się wiele materiałów i pokazałem, że to Radosław Wojtaszek nie jest szczery w swych wypowiedziach.

A swoją drogą otrzymałem sporo prywatnych emilów w tej sprawie. Wszyscy są zgodni, że po mistrzu Polski i olimpijczyku można by oczekiwać jakieś klasy, a tej niestety zabrakło Radosławowi Wojtaszkowi!

Jeszcze o jednej sprawie. 26 stycznia 2011 roku napisałem prywatny email do Tomasza Sielickiego. Jeszcze tegoż samego dnia otrzymałem odpowiedź. Prezes nie pytając się o moją zgodę, wysłał kopię mojego emaila do wielu osób. A przecież to był mój prywatny list! Czyżby istniały jakieś specjalne przywileje dla prezesa Polskiego Związku Szachowego?

cdn.

Kierownik Wyszkolenia Polskiego Związku Szachowego Piotr Murdzia tak komentuje na stronie PZSzach występ Polek na na turnieju w Orlovej – Lutyně:

Znakomicie spisała się arcymistrzyni Karina Szczepkowska-Horowska, która ze stratą tylko pół punktu, odniosła pewne zwycięstwo na turnieju w Orlovej – Lutyně. Tym samym nasza zawodniczka odrobiła wszystkie (niemałe, bo 30 oczek) straty rankingowe poniesione podczas niedawno zakończonych Mistrzostw Europy Kobiet w Tbilisi. Z Polek dobrze jeszcze wystąpiła Edyta Jakubiec, która poprawiła swój ranking o ponad 12 punktów.

Strona turnieju
Dokładne wyniki

W trakcie czterech lat współpracy niestety nie udało mi się przekonać Radosława Wojtaszka , aby wzbogacił swój repertuar debiutowy o aktywniejsze otwarcia. Radek gra dalej warianty, w których białymi jest trudno walczyć o przewagę debiutową. Jego gra dość często jest bardzo schematyczna. Ponieważ ma już dużą technikę gry, to ten sposób jest na pewno skuteczny na słabych przeciwników. Z silniejszymi są już często kłopoty. Ale widocznie taki styl zaproponował mu trener Artur Jakubiec, o którym Radek tak często wspomina.

Przyszłość pokaże, kto miał rację! Już dawno pisałem, że taka gra nie rozwija twórczo zawodnika. Wręcz przeciwnie, ogranicza go w rozwoju. Radek źle rozgrywa ostatnio dynamiczne pozycje. To są, niestety, skutki nieprawidłowej pracy nad sobą. Ale Radek jest młody i może jeszcze poprawić swój styl gry.

Jestem ostrożny do używania w stosunku do Radosława Wojtaszka oceny: Superarcymistrz! Pozycja w rankingu FIDE często nie jest adekwatna do siły gry. Wojtaszek musi jeszcze pokazać swoją klasę w silnych turniejach i przeciwko prawdziwym superarcymistrzom. Zobaczymy, jak długo utrzyma swoją wysoką pozycję na liście rankingowej. Ale nie ulega wątpliwości, że Radosław Wojtaszek jest klasowym arcymistrzem!

cdn.

W dniach 28-29 maja 2011 odbyły się w Katowicach błyskawiczne mistrzostwa kraju.
Oto wyniki:

Wyniki drużynowe mężczyzn
Wyniki drużynowe kobiet
Wyniki indywidualne mężczyzn
Wyniki idywidualne kobiet

Jest to tłumaczenie z języka niemieckiego mojej książki testowej z zakresu końcówek lekkofigurowych „Testbuch der Leichtfigurenendspiele”. Przedstawiłem w niej 140 pouczających pozycji do samodzielnych ćwiczeń. Książka jest też doskonałym materiałem szkoleniowym dla trenerów.

Finales de piezas menores en ejercicios
Jerzy Konikowski
Editorial Hispano Europea, A.A. 2009
08908 L´Hospitalet – Barcelona
ISBN 978-84-255-1858-4
154 stron

Sprawa Radosława Wojtaszka. Na mojej witrynie podałem już wiele szczegółów tej kilkuletniej, można śmiało powiedzieć nowatorskiej w tamtych czasach, współpracy. Radkowi nie tylko dostarczałem materiały szkoleniowe czy wybrane partie zawodników, ale także analizy różnych pozycji. Proponowałem stosowanie pewnych wariantów debiutowych i otwarć. Emaile opublikowałem jako dowód, że taka akcja istniała i Radosław Wojtaszek dużo z tego skorzystał. Jednocześnie chciałem pokazać zalety mojej koncepcji. Jestem przekonany, że gdyby wprowadzono ją 12 lat temu, to może sytuacja w czołówce krajowej wyglądałaby zupełnie inaczej. Może mielibyśmy już kilku „Wojtaszków”!

Dla mnie jest niezrozumiałe, że Mateusz Bartel wymienia jako wzorzec dwóch szkoleniowców, którzy kiedyś postawili mur betonowy przed możliwością unowocześnienia Akademii Młodzieżowej. Przecież ci dwaj trenerzy Polskiego Związku Szachowego wstrzymali na długie lata postęp szkolenia polskiej młodzieży i ich działania są wzorcem?

Dlaczego z taką zaciętością zwalczano moją wzorcową ideę szkolenia polskiej młodzieży? Najpierw atakował mnie Bartłomiej Macieja (Polonia Warszawa) – nieoficjalny rzecznik kierownictwa Polskiego Związku Szachowego pod wodzą Przemysława Gdańskiego i Jana Maciei. Teraz ster przejął aktywnie w swoje ręce nowy mentor polskich szachów Mateusz Bartel, reprezentujący obecnie klub Polonii Wrocław.

Mateusz Bartel jest przedstawicielem młodej generacji, wychowanej na wartościach najnowszej techniki. Czytając jego tekst mam wrażenie, że raczej nie reprezentuje własnych poglądów!

cdn.