cze
24

14 czerwca 2011 roku w Rzeczpospolitej ukazał się artykuł na temat Wojtaszek Comarch Team:

Szachowy wicemistrz Europy Radosław Wojtaszek ma wsparcie i swój zespół
Arcymistrz ze światowej elity, troje wybitnie uzdolnionych adeptów oraz czołowi polscy gracze w roli trenerów w jednym zespole finansowanym przez poważnego sponsora – to nowy pomysł na zbudowanie silnej reprezentacji Polski w szachach.

Filarem teamu jest 24-letni Radosław Wojtaszek, najlepszy polski szachista, aktualny wicemistrz Europy, klasyfikowany na 24. miejscu w rankingu światowym. Istotna dla jego sportowego rozwoju okazała się trwająca od 2008 roku współpraca z mistrzem świata Viswanathanem Anandem. Arcymistrz z Kwidzyna już dwukrotnie pomagał Hindusowi w przygotowaniach do meczów o tytuł, które Anand wygrał w 2008 i 2010 roku. Dziś chce ten model współpracy powtórzyć na krajowym podwórku, podzielić się wiedzą z młodszymi.

Artykuł w całości
Wojtaszek Comarch Team

cze
23

Pisałem już w wspomnieniach na mojej witrynie, że jako początkujący szachista skorzystałem z rad zawodnika I kategorii Feliksa Chybickiego, które okazały sie bardzo pożyteczne. W moim klubie nie było trenera. Trzeba było sobie jakoś samemu radzić. Książek w języku polskim było niewiele. Na szczęście była dostępna literatura szachowa w języku rosyjskim. Okazała się bardzo pomocna w poznaniu strategii i taktyki szachów, otwarć i końcówek.

Z Feliksem Chybickim na na festiwalu szachowym w Ełku w 1964 roku

Wtedy doszedłem do wniosku, że właściwie można szkolić się bez trenera, książki i pisma fachowe powinny wystarczyć. Szybko zrewidowałem oczywiście te poglądy. Rola trenera jest bardzo istotna w procesie szkolenia szachisty. Ważna jest jednak też praca samodzielna. Szachista ograniczający się tylko do współpracy z trenerem daleko nie zajdzie. To jest pewne!

Istotne mogą być też wskazówki doświadczonych kolegów klubowych i bardzo często z nich korzystałem. Mam jednak uwagę: Nie podchodzić do tego bezkrytycznie.

Sam, już jako najlepszy junior klubu szachowego „Caissa” w Bydgoszczy, chętnie pomagałem młodszym kolegom w podwyższeniu ich kwalifikacji szachowych. Udzielałem porad, pożyczałem literaturę fachową i nawet udostępniałem własne notatki. Było to w latach 1966-68. Z tej grupy wybiło się później dwóch reprezentantow Polski: mistrzowie międzynarodowi Jerzy Pokojowczyk i Andrzej Maciejewski.

Mistrzostwa Pomorza 1968. Od lewej Jerzy Konikowski, Jerzy Pokojowczyk i Andrzej Maciejewski. Wraz z Pokojowczykiem podzieliłem 1-2 miejsce. Dodatkowy mecz wygrałem w stosunku 2.5-1.5. Maciejewski był piąty.

Jerzy Pokojowczyk w Wikipedii
Andrzej Maciejewski w Wikipedii

cze
23

Magnus Carlsen – najlepsze partie
Adrian Michalczyszyn i Oleg Stecko
221 stron, format 245×165, 37.80 złoty
ISBN 978-83-62908-02-8
Penelopa

Książka ta, to nie tylko zbiór 60 najlepszych partii geniusza z Norwegii, ale także chronologiczne przedstawienie kariery szachowej Magnusa Carlsena. Po analizie wszystkich partii możemy zaobserwować, jak ewoluował się styl jego gry. Dzięki tej książce dowiemy się o metodach treningu Carlsena i dlatego polecam ją młodym i ambitnym szachistom, trenerom, działaczom i rodzicom.

Wirtuozi szachów

cze
22

Śmierć mistrza świata Aleksandra Alechina do dnia dzisiejszego wywołuje kontrowersje. Niewiadomo czy to się stało 24 lub 25 marca 1946 roku. Też jest nieznana przyczyna śmierci. Są bowiem hipotezy, że został zamordowany przez NKWD.

Tym tematem zajął się znany publicysta z Berlina Dagobert Kohlmeyer, który w miesięczniku Rochade Europa (czerwiec 2011) opublikował ciekawy artykuł. Ten tekst pt. „Zum 65.Todestag von Alexander Aljechin” (65 rocznica śmierci Aleksandra Alechina) zawiera m.in. wywiad z jedynym synem mistrza świata Aleksandrem.

Artykuł w oryginalnej wersji niemieckiej został zamieszczony za zgodą autora w Ciekawostkach.

W czasie mistrzostw świata głuchoniemych w Estoril w 2010 roku, miejscu śmierci Alechina, próbowałem uzyskać jakieś informacje od tamtejszych działaczy dotyczące życia w tym mieście mistrza świata. Ale nikt nie był mnie w stanie cokolwiek na temat powiedzieć. Krótką informację o tym zamieściłem w kategorii Mistrzowie świata przy omówieniu sylwetki Aleksandra Alechina

cze
21

Magnus Carlsen i Sergei Karjakin zwyciężyli w silnym turnieju międzynarodowym XXI kategorii w rumuńskiej miejscowości Medias, który odbył się w dniach 11-22 czerwca.

Końcowe wyniki:

1. Carlsen 6.5 (29.75)
2. Karjakin 6.5 (29.50)
3. Radjabow 4.5 (23.50)
4. Nakamura 4.5 (22.25)
5. Nisipeanu 4.0 (19.25)
6. Iwanczuk 4.0 (18.75)

Strona turnieju
ChessBase News 1
ChessBase News 2
ChessBase News 3
ChessBase News 4
ChessBase News 5
ChessBase News 6
ChessBase News 7
ChessBase News 8
ChessBase News 9
ChessBase News 10
ChessBase News 11
ChessBase News 12
ChessBase News 13
ChessBase News 14
ChessBase News 15
ChessBase News 16
ChessBase News 17

cze
21

Wydawnictwo Books LLC

Książka zawiera sylwetki polskich szachistek i szachistów, oczywiście w dużym skrócie. Biografie pochodzą z niemieckiej Wikipedii.
127 stron, format 230×155, 25.95 Euro
ISBN 978-1-159309411-1

cze
21

Wydawnictwo Penelopa

Ukazał się podwójny numer pisma „Panorama szachowa” (kwiecień 2011). Zeszyt zawiera 80 stron i kosztuje 16 zł.
Mój wkład w tym numerze to komentowana partia Kotronias-Iwanczuk, Gibraltar 2011, kombinacje i artykuł o ciekawym wariancie Laskera-Pilnika-Swiesznikowa.
Zeszyt zawiera wiele ciekawych artykułów: Plaga oszustów, Mistrzostwa Europy mężczyzn, Krynica, Amber, Mistrzostwa Polski juniorów do lat 10, 12, 16 i 18, Jubileusz Korcznoja itd. Są liczne fotografie i partie.
Zachęcam do zakupu!

cze
20

W prywatnej korespondencji z kolegami rozgorzała dyskusja o tym, czy Grzegorz Gajewski faktycznie odkrył ruch 10…d5!?, czy go tylko spopularyzował.

Osobiście uważam, i w tej kwestii nie jestem osamotniony, że nie można odkryć czegoś, co już było znane wcześniej. Argument, że jakiś fuszer zagrał pierwszy ruch 10…d5!? i to się nie liczy, jest – według mnie – nie do zaakceptowania. To byłaby dyskryminacja zawodników niższych kategorii i ich wkładu w rozwój szachów. Ten problem poruszyłem już dawno w artykule w Magazynie Szachista (12/2005). Wtedy napisałem: „Nie tylko arcymistrzowie potrafią wnieść do teorii szachów nowe idee. Praktycznie każdy szachista, niezależnie od klasy gry, może stać się autorem nowych i cennych pomysłów. Odrzucając, z reguły, partie misiów skazujemy się sami na dezinformację. co szczególnie w pracy nad debiutami ma bardzo duże znaczenie!”.

Nie można więc propagować jakiś abstrakcyjnych teorii, że tylko arcymistrzowie wiedzą najlepiej i tylko ich twórczość jest godna uwagi. W teorii debiutów jest wiele przypadków odkrycia jakiś koncepcji przez słabszych szachistów i ta informacja nie ginie w przestworzach. A to, że często pewne idee odkryte przez zawodników niższych klas, mają inne nazwy, to już jest inna sprawa. Takich przypadków w teorii otwarć jest rzeczywiście dość sporo.

Nie mam żadnych zastrzeżeń do nazwy „Gambit Gajewskiego”. Polski arcymistrz spopularyzował ten wariant i należy mu się za to miejsce w teorii debiutów. Ale powtarzam: nie mogę się zgodzić z oceną, że Grzegorz Gajewski zastosował nowinkę. Bo to jest niezgodne z prawdą!

Nie można opierać się wyłącznie na informacji jakieś osoby z Chess Base, która nie sprawdziła w banku z partiami, czy ta koncepcja była już wcześniej grana. Określenie „Nowinka 2007 roku” było zwykłą „kaczką dziennikarską”.