W trakcie jednej rundy mistrzostw klubu „Schachfreunde Brackel Dortmund” w 1991 roku doszło do sensacji. Arcymistrz Romuald Mainka, wówczas należący do czołówki Niemiec, przegrał szybko partię z amatorem Pitem Schulenburgiem. Przebieg pojedynku był taki: 1.e4 e5 2.Sf3 d5!? 3.exd5 Gd6 4.Sc3 Sf6 5.d4 e4 6.Se5 Sbd7 7.Sxd7 Gxd7 8.Gg5 0–0 9.Ge2 We8 10.Hd2 a6 11.f3 e3 12.Gxe3 Gb4 13.Gg5 Gb5 0–1 . Mainka został zaskoczony tak rzadko sptykanym w praktyce debiutem zwanym „Gambitem słonia”, że rozegrał bardzo słabo fazę  debiutową i poniósł sromotną porażkę.

Ten wypadek nasunął mi temat do kolejnych zajęć w punkcie szkoleniowym w Essen: „Jak pokonać silniejszego przeciwnika”.  Pokazałem na bazie kilku partii, że jest duża szansa wygrać z silniejszym zawodnikiem, jeśli się go zaskoczy jakimś rzadkim otwarciem czy gambitem.

Wykład spotkał się z dużym zainteresowaniem. Kilka osób wyraziło chęć bliższego zapoznania się z „Gambitem słonia”. Na ten temat  znalazłem jedną broszurkę wydaną w USA. Kupiłem ją, przestudiowałem i wykład przeprowadziłem. Jeden z moich podopiecznych mistrz Milon Gupta – widząc moje obszerne notatki i analizy – nasunął mi myśl wydania książki na ten temat  w jakimś niemieckim wydawnictwie.

Zainteresowałem tym tematem wydawcę Manfreda Mädlera. I tak powstała książka pt. „Das Mittelgambit im Nachzug” wspólnie  z moim podopiecznym Milonem Guptą, który włożył też wiele pracy w jej powstaniu. Jak do tej pory, jest to najobszerniejsza w świecie książka na ten temat.

Das Mittelgambit im Nachzug
Jerzy Konikowski/Milon Gupta
Schachverlag Manfred Mädler Düsseldorf 1991
131 stron
ISBN 3-925691-07-3

Postać Bobby Fischera (1943-2008) dalej fascynuje miliony ludzi na całym świecie. Dzisiaj kablowa telewizja ARTE o godzinie 22.00 wyemituje dokumentalny film Liz Garbus o życiu genialnego arcymistrza.

ChessBase News 1
ChessBase News 2
Arte

Bobby Fischer w Wikpedii

Jest to drugie wydanie mojej książki testowej „Sprawdź swoją siłę w końcówkach taktycznych” z 1994 roku. Praca została poprawiona i wzbogacona o 20 nowych zadań.

Sprawdź się w końcówkach taktycznych
Jerzy Konikowski
„Penelopa” Warszawa 2011
127 stron
ISBN 978-83-62908-14-1

W dniach 2-4 grudnia 2011 odbyły się  we Wrocławiu drużynowe mistrzostwa kobiet.

Szczegółowe wyniki
Transmisja
Informacja na stronie PZSzach

W przeszłości mistrzostwa świata juniorów były  jedyną imprezą w tej kategorii. Z tego względu były one z reguły silnie  obsadzone. Mistrzami świata byli m.in. Ivkov, Spasski, Karpow, Bielawski,  Miles, Jusupow, Kasparow, Anand, Aronian itd. Obecnie nie zawsze najlepsi  juniorzy w świecie przyjeżdżają na takie turnieje.

W 1978 roku mistrzostwa świata odbyły się  w austriackim mieście Graz. Polskę reprezentował  Roman Tomaszewski z Częstochowy. Był to jego debiut w tak silnym  turnieju. Nie liczyliśmy na miejsce w ścisłej czołówce, ale miałem nadzieję, że  mój podopieczny wywalczy pozycję w pierwszej dziesiątce. Niestety Romek zajął  dalsze miejsce. Okazało się, że miał jednak pewne braki w swoim repertuarze  debiutowym i to akurat zostało wykorzystane przez  jego przeciwników.

Mistrzem świata został Dołmatow, który  wyprzedził obrońcę tytułu Jusupowa. Obaj byli dobrymi kolegami, ale gdy doszło  do bezpośredniego pojedynku, to nie było żadnego umówionego remisu. Partia  zakończyła się ostatecznie nierozegraną, ale po kilkugodzinnej walce!

W wolnym czasie chodziliśmy na spacery z ekipą  radziecką: Tukmakow, Dworecki, Jusupow  i  Dołmatow. Dyskutowaliśmy na różne tematy, nie tylko szachowe.

 Ratusz w Graz

Mówiąc o końcówkach ciężkofigurowych mamy na uwadze pozycje, w których na szachownicy – oprócz króli – znajdują się hetmany, wieże i pionki (rzadziej bez pionków). Pozycje tego typu spotyka się często w praktyce turniejowej i dlatego zaliczają się one do ważnych końcówek. Z uwagi na dużą siłę rażenia ciężkich figur wynikają tutaj ostre sytuacje o charakterze taktycznym. Dlatego rozgrywający je powinni wykazywać się dużymi zdolnościami kombinacyjnymi.

W swej pracy przedstawiłem 140 pouczających zadań, które ilustrują problemy końcówek ciężkofigurowych.

Przy pomocy tej książki każdy sympatyk królewskiej gry może przetestować swoją wiedzę w zakresie tych końcówek i jednocześnie poprawić technikę gry w tego typu pozycjach. Przedłożona praca jest przeznaczona dla zawodników wszystkich kategorii, gdyż nawet mistrzowie powinni od czasu do czasu przypomnieć sobie wiedzę w zakresie gry końcowej.

Podobnie jak w moich poprzednich książkach testowych, tutaj został zachowany ten sam schemat: najpierw są zadania z pomocniczymi uwagami, na bazie których Czytelnik powinien wybrać prawidłową odpowiedź, a następnie podane są rozwiązania.

 Sprawdź się w końcówkach ciężkofigurowych
Jerzy Konikowski
Wydawnictwo Penelopa
Warszawa 2009
112 stron
ISBN 83-86407-81-X

O Januszu Szpotańskim na moim blogu 

Polskie Radio

O Januszu Szpotańskim w Polskim Radiu

Poznałem go przy szachach – wspomnienia Rafała Marszałka

Zwycięzcą   XXVII Międzynarodowego Pucharu Wojewody Dolnośląskiego w Legnicy został mistrz międzynarodowy Marcin Sieciechowicz, który w 9 partiach wywalczył 6 punktów. Tyle samo punktów, lecz z gorszą punktacją Bergera uzyskał ukraiński arcymistrz Oleksandr Sulypa.  Trzecie miejsce zajął mistrz międzynarodowy Jacek Tomczak 5.5 pkt.

Dokładne wyniki

Strona turnieju

W 1988 roku wydawnictwo Joachima Beyera rozpoczęło wydawanie nowej serii debiutowej. W tytule, oprócz nazwy otwarcia, miało być hasło: prawidłowo grane (po niemiecku: richtig gespielt). Moją pierwszą pracą w tym cyklu była wspólna książka z Eckardem Schmittdielem „Modernes Benoni – richig gespielt” (1989).

W 1992 roku wydawca zaproponował mnie opracowanie ogólnej książki o debiutach pt. „Eröffnungen – richtig gespielt”. Uznałem, że to w obecnej sytuacji nie ma sensu, gdyż na rynku jest akurat książka „Das große Buch der Schacheröffnungen” (1992). Nie ma więc sensu stwarzanie konkurencji dla własnej książki. Obiecałem, że niedługo wrócę do tego tematu.

Tak się też wkrótce stało. Zaproponowałem Joachimowi Beyerowi książkę o wszystkich debiutach w lekkiej formie. Zawierać ona będzie 200 taktycznych partii do 25 ruchów i będą miały ważne znaczenie dla teorii otwarć. W celu uatrakcyjnienia książki będzie się składać z dwóch części. Najpierw będą diagramy z krytyczną pozycją o charakterze kombinacyjnym. Zadaniem czytelnika będzie znalezienie właściwej drogi do wygranej. Druga część to partie, których numeracja odpowiadać będzie kolejności diagramów. Studiując książkę czytelnik  pozna otwarcia i przy okazji wiele elementów taktycznych.

Książka ukazała się w 1993 roku. Niespodziewanie spotkała się z dobrą sprzedażą, o czym świadczą kolejne wydania:

1997 – II wydanie
2005 – III wydanie (twarda i nowa okładka)
2007 – IV wydanie
2010 – V wydanie (Ta wersja została gruntownie przepracowana i uzupełniona o nowe 34 partie)

Okładka z wydania I i II

Okładka od III wydania

Eröffnungen – richtig gespielt
Jerzy Konikowski
Joachim Beyer Verlag
Wydania I-IV mają 184 strony (ISBN 3-89168-032-5)
Wydanie V ma 242 strony (ISBN 978-3-88805-432-7)

VI wydanie 2020 (242 stron)
ISBN 978-3-95920-114-8