Aronian Levon

Dzisiaj zakończył się w holenderskim Wijk aan Zee tradycyjny festiwal szachowy, który został rozegrany w trzech grupach. Niestety w żadnym turnieju nie uczestniczył przedstawiciel polskich szachów. Okazuje się, że w takich imprezach nie ma miejsca dla naszych zawodowców.

Mnie to absolutnie nie dziwi, że naszych arcymistrzów nikt nie zaprasza na renomowane turnieje. Już od dawna nasi kadrowicze wybierają sobie średniej klasy turnieje europejskie, aby uplasować się w czołówce, zdobyć jakąś nagrodę i uzyskać kilka punktów rankingowych. Ma się wrażenie, oglądając ich starty w turniejach, że nasza czołówka nie ma żadnych aspiracji sportowych!

Co się dzieje z Radosławem Wojtaszkiem – gwiazdą polskich szachów? Dlaczego nie widzimy go w silnych turniejach? Być może, że działalność w Wojtaszek Comarch Team  jest dla Radka ważniejsza od startów w ważnych imprezach! To stwarza jednak niebezpieczeństwo, że niedługo nazwisko „Radosław Wojtaszek”  będzie zapomniane przez organizatorów liczących się w świecie turniejów szachowych!

 Skład głównego turnieju był imponujący

Końcowe wyniki głównego turnieju

The Week in Chess 1
The Week in Chess 2

ChessBase News 1 (wersja angielska)
ChessBase News 2 (wersja angielska)
ChessBase News 3 (wersja angielska)
ChessBase News 4 (wersja angielska)
ChessBase News 5 (wersja angielska)
ChessBase News 6 (wersja angielska)
ChessBase News 7 (wersja angielska)
ChessBase News 8 (wersja angielska)
ChessBase News 9 (wersja angielska)
ChessBase News 10 (wersja angielska)
ChessBase News 11 (wersja angielska)
ChessBase News 12 (wersja angielska)
ChessBase News 13 (wersja angielska)
ChessBase News 14 (wersja angielska)
ChessBase News 15 (wersja angielska)

ChessBase News 1 (wersja niemiecka)
ChessBase News 2 (wersja niemiecka)
ChessBase News 3 (wersja niemiecka)
ChessBase News 4 (wersja niemiecka)
ChessBase News 5 (wersja niemiecka)
ChessBase News 6 (wersja niemiecka)
ChessBase News 7 (wersja niemiecka)
ChessBase News 8 (wersja niemiecka)
ChessBase News 9 (wersja niemiecka)
ChessBase News 10 (wersja niemiecka)
ChessBase News 11 (wersja niemiecka)
ChessBase News 12 (wersja niemiecka)
ChessBase News 13 (wersja niemiecka)
ChessBase News 14 (wersja niemiecka)
ChessBase News 15 (wersja niemiecka)
ChessBase News 16 (wersja niemiecka)
ChessBase News 17 (wersja niemiecka)
ChessBase News 18 (wersja niemiecka)
ChessBase News 19 (wersja niemiecka)
ChessBase News 20 (wersja niemiecka)
ChessBase News 21 (wersja niemiecka)
ChessBase News 22 (wersja niemiecka)
ChessBase News 23 (wersja niemiecka)
ChessBase News 24 (wersja niemiecka)
ChessBase News 25 (wersja niemiecka)

Alfred Brinckmann (1891-1967) był w okresie przed II wojną światową czołowym szachistą Niemiec. Napisał kilka książek szachowych, w tym najbardziej znany podręcznik do gry w szachy „Lehrbuch des Schachspiels”. Autor skoncentrował się w nim, po objaśnieniu podstaw gry, na trzech fazach szachów: otwarciu, grze środkowej i końcówce.

Moja praca polegała więc na wprowadzeniu nowych treści. Część debiutowa została całkowicie zaktualizowana. Także pozostałe fazy partii zostały gruntownie przepracowane i uzupełnione o nowe elementy. Oryginał przy formacie 21×15 ma 164 strony. Moje opracowanie w formacie 240×190 liczy 226 stron.

Alfred Brinckmann w  niemieckiej Wikipedii

Alfred Brinckmann w  angielskiej Wikipedii

Wydanie z 1952 roku

Alfred Brinckmann

Lehrbuch des Schachspiels
Alfred Brinckmann i Jerzy Konikowski
Joachim Beyer Verlag 1998
Wznowienia 2002 i 2004
226 stron
ISBN 3-88895-244-0

Lehrbuch des Schachspiels
für Erwachsene und Senioren
Alfred Brinckmann i Jerzy Konikowski
Joachim Beyer Verlag 2013
Format: 235×190
X wydanie
228 stron
ISBN 978-3-940417-17-6

Dzisiaj zakończył się w Mariańskich Łaźniach (Marienbad) festiwal szachowy „Czech Tour” z udziałem polskiej ekipy.

Wyniki w poszczególnych grupach:

Turniej arcymistrzowski

Turniej mistrzowski A

Turniej mistrzowski B

W turnieju otwartym startowało 150 zawodników. 8 miejsce zajął IM Jacek Bielczyk z 6.5 pkt. W szachach aktywnych (rapid) Kamil Khamidov uplasował się na 8 pozycji z 4.5 pkt. Startowało 31 zawodników. W turnieju błyskawicznym, w którym rywalizowało 26 uczestników, Piotr Mickiewicz z 7 punktami zajął 5 miejsce.

Strona turnieju

W latach 90-tych ubiegłego stulecia Joachim Beyer wykupił od znanego wydawnictwa Walter de Gruyter & Co (Berlin – New York), wszystkie książki szachowe.

Było tam sporo starych tytułów, które należało „unowocześnić”. Wydawca  niemiecki zwrócił się do mnie z propozycją współpracy w tym kierunku. Miałem w tym okresie sporo innych projektów do wykończenia i dlatego odmówiłem.

Po jakimś czasie Joachim Beyer wystąpił z ponowną ofertą, która była już nie do odrzucenia. Propozycja dotyczyła dwóch najbardziej znanych podręczników do gry w szachy, zaliczanych do klasyki niemieckiej literatury szachowej: „Mein erstes Schachbuch” (Moja pierwsza książka szachowa) Kurta Richtera i „Lehrbuch des Schachspiels” (Podręcznik szachowy) Alfreda Brinckmanna.

Nowe wydanie książki Richtera z 1946 roku pokazał mi wcześniej wieloletni dyrektor turniejów dortmundzkich Klaus Neumann. Była to jego ulubiona książka, ponieważ dzięki niej zaraził się bakcylem szachowym. Książki Brinckmanna nigdy nie widziałem na oczy, ale słyszałem wiele pozytywnych ocen o niej od szachistów starszego pokolenia. Przyjąłem więc wyzwanie!

Wkrótce otrzymałem stare wydania obu książek i zabrałem się do pracy. Przez prawie cały 1997 roku byłem zajęty przepracowaniem tych dwóch tytułów. Obie prace ukazały się jednocześnie w następnym roku.

W książce Richtera poprawiłem i uzupełniłem stare teksty oraz przykłady o nowe treści, wprowadziłem nowe rozdziały: ćwiczenia praktyczne i krótkie partie. Oryginalna praca miała przy normalnym formacie (A5) 105 stron. Moje opracowanie przy dużym formacie 240×190 liczy 192 strony. Książka przybrała nowe oblicze. Dlatego Joachim Beyer zadecydował, aby na stronie tytułowej obok nazwiska Richtera widniało i moje.

Kilka słów o Kurcie Richterze (1900-1969). W okresie przed II wojną światową zaliczał się do ścisłej czołówki niemieckiej i bronił trzykrotnie barwy swego kraju na olimpiadach szachowych. Oprócz praktycznej gry zajmował się także kompozycją. Napisał wiele książek szachowych, które są wznawiane do dnia dzisiejszego.

Kurt Richter w niemieckiej Wikipedii

Kurt Richter w angielskiej Wikipedii

Wydanie z 1979 roku

Kurt Richter

Mein erstes Schachbuch
Kurt Richter i Jerzy Konikowski
Joachim Beyer Verlag 1998
Wynowienia 2002 i 2003
192 strony
ISBN 3-88805-245-9

Mein erstes Schachbuch
13 wydanie
Kurt Richter i Jerzy Konikowski
Joachim Beyer Verlag 2014
Format 237×188
294 strony
ISBN 978-3-940417-52-7

Mein erstes Schachbuch (14 wydanie)
Richter/Konikowski
Joachim Beyer Verlag 2019
Twarda okładka
301 stron (format 235×190)
ISBN 978-3-95920-080-6

15 wydanie (2022) 
ISBN 978-3-95920-166-7

2024 – Nowe wydanie poprawione i uzupełnione o mecz Ding Liren – Jan Nepomniajszczyj ma 311 stron.

2025 – Nowe wydanie zostało uzupełnione o biografię Dommaraju Gukesha i jego pojedynek o mistrzostwo świata z Ding Lirenem. Książka ma 321 stron.

///////////////////////////////////

Rekomendacja wydawnictwa na tylnej stronie okładki książki:

Chociaż znany mistrz szachowy i pisarz Kurt Richter (1900-1969) opublikował wiele interesujących książek o tematyce szachowej, jego praca „Mein erstes Schachbuch” („Moja pierwsza książka szachowa”) jest bez wątpienia jednym z najpopularniejszych podręczników w krajach niemieckojęzycznych, ponieważ została napisana w sposób zajmujący, a zarazem pouczający.

To był wystarczający powód, by znany autor i trener szachowy, mistrz FIDE Jerzy Konikowski, uznał tę książkę za godną gruntownego przepracowania i aktualizacji. W rezultacie dodano ćwiczenia i krótkie partie, a kilka rozdziałów wzbogacono o aktualne i pouczające przykłady. Autor i wydawca mają nadzieję, że wszystko to odbyło się zgodnie z życzeniami Kurta Richtera, zapewniając, że przyszłe pokolenia również będą czerpać wiele radości z jego twórczości.

Głównym celem książki jest przedstawienie fascynującego piękna szachów w możliwie w obszernym wymiarze, aby z pewnością zachęcić czytelnika do dalszego zgłębiania tajemnic „Królewskiej Gry”.

SPIS TREŚCI

Od redakcji
Wielkim wydarzeniem były mistrzostwa Europy w szachach szybkich i blitzach rozegrane w grudniu 2011 r., w Warszawie. Tym razem blisko 730 szachistów pojawiło się w centrum stolicy, w Pałacu Kultury i Nauki, w którym nie raz, nie dwa gościli szachiści w ostatnim półwieczu. Tu grano kilka finałów MP mężczyzn i kobiet, mistrzostwa Polski w grze błyskawicznej, liczne turnieje błyskawiczne, symultany i inne imprezy szachowe. Niemniej jednak dla ME znacznie lepszym miejscem była hala „Torwaru“ doskonale przystosowana, i to pod każdym względem, do masowych imprez i licznych kibiców.Warszawskie turnieje w grze szybkiej i
błyskawicznej mają już wieloletnią tradycję, dobre nagrody i przyzwoitą organizację, co spotkało się z uznaniem w Europie. Z każdym rokiem do naszej stolicy przybywa wielkie grono znanych zawodników i naturalnie cała polska czołówka. Tak było i tym razem, mimo że równolegle Pekinie odbyła się Olimpiada Sportów Umysłowych, w której m.in. wzięli udział zwycięzcy warszawskich ME z
2010 roku. Dobrym pomysłem było wprowadzenie aż 13 podwójnych rund w blitzach oraz 13 rund w dwudniowych rozgrywkach szachów szybkich. Dzięki temu tytuły i medale przypadły najlepszym zawodnikom w obu konkurencjach, chociaż przy tak
zaciętej rywalizacji w blitzach kolory medali zostały rozstrzygnięte w barażach, a w szachach szybkich baraże zadecydowały o medalach srebrnym i brązowym. Dużą radość sprawili kibicom nasi zawodnicy. Radosław Wojtaszek wywalczył brąz w blitzach, a Robert Kempiński w szachach szybkich.

Na świecie, w grudniu 2011 roku, odbyły się dwa super turnieje – londyński Classic, gdzie gra się partie bez dodatków sekundowych oraz tradycyjny LIV turniej w Reggio Emilia. W Londynie triumfował Władimir Kramnik, który w tym roku miał zarówno dni sukcesów – wygrał trzy turnieje w Holandii, w Dortmundzie i Londynie, jak i klęsk w Memoriale Tala i mistrzostwach Rosji. Z kolei w Reggio Emilii pierwsze miejsce zdobył 17-letni Anish Giri, syn Nepalczyka i Rosjanki, reprezentujący Holandię. Był to pierwszy triumf czyniącego błyskawiczne postępy Giriego w superturnieju.

Drużynowe mistrzostwa świata kobiet przyniosły zdecydowany sukces Chinkom, co nie jest niespodzianką, ale niewiele brakowało, aby na drugim miejscu znalazły Hinduski, podkreślając dominację kobiet Azji w żeńskich szachach. Na finiszu mistrzynie olimpijskie Rosjanki zdołały wywalczyć srebrne medale. Polska odmówiła udziału?!

Rozwijają się drużynowe mistrzostwa Polski kobiet. We Wrocławiu, w ostatnich trzech latach triumfowała drużyna PREFROW MKSz Rybnik pod wodzą Moniki Soćko i Kariny Szczepkowskiej- Horowskiej, ale tym razem Rybnik znalazł się poza podium. Sukces odniosła wrocławska „Polonia“, a liderka drużyny Jolanta Zawadzka uzyskała 4,5 p. z 5 na pierwszej desce walnie przyczyniając się do sukcesu zespołu.

Andrzej Filipowicz
Redaktor Naczelny

Caissa nadała nazwę wielu klubom szachowym na całym świecie, wydawnictwom i także mojej witrynie. Nazwę Caissa nosił program szachowy opracowany w latach 60-tych XX wieku w  Związku Radzieckim, który w 1974 roku zwyciężył w pierwszych  mistrzostwach świata komputerów, rozegranych w Stokholmie.

Pierwszy, który stworzył wizerunek boginii szachów był malarz Domenico Maria Fratto (*1669 –†1763).

Mój znajomy z Hattingen Georg Kremer miał inne wyobrażenie Caissy.

Caissa w Wikipedii

Ukazał się drugi numer Rochade Europa z licznymi artykułami, sprawozdaniami z turniejów, partiami, kompozycjami szachowymi, fotografiami i innymi ciekawymi materiałami.

Strona Rochade Europa

W dniach 20-22 stycznia 2012 odbyły się kolejne rozgrywki austriackiej ligi z udziałem trójki polskich arcymistrzów: Bartosza Soćko, Mateusza Bartla i Rafała Antoniewskiego.

Dokładne wyniki:

Rezultaty

ChessBase News

Strona Austriackiego Związku Szachowego 

Dużą kontrowersję wywołała informacja Krzysztofa Długosza na „Szacharni”: niedziela, 22 stycznia 2012. To była chyba największa niespodzianka (dla nas in minus) austriackiej Bundesligi

Dalej jestem pod wrażeniem, że do wielu polskich szachistów jeszcze nie dotarło to, że żyjemy obecnie w innym kraju. Czasy PRL już dawno minęły! Polska jest w pełni demokratyczna i mamy wolność słowa!

Krzysztof Długosz – jako publicysta – zwrócił tylko uwagę na fakt porażki mistrza Polski ze słabszym przeciwnikiem. Ataki na niego to zwykła głupota ludzi żyjących jeszcze w innych realiach!

Sam publikuję też przegrane partie naszych gwiazd nie po to, aby kogoś wyśmiać, ale w myśl zasady „Uczymy się na błędach”. Podobnie w moich tekstach zwracam uwagę na sukcesy i niepowodzenia polskich szachistów. Tak jest we wszystkich dyscyplinach sportowych na całym świecie. Tylko w naszych szachach panują paranoiczne zwyczaje: „Kto nie jest z nami, ten jest naszym wrogiem”.

Jako publicysta staram się obiektywnie przedstawiać obraz polskich szachów. Nie będę fałszować faktów tylko po to, aby przypodobać się działaczom Polskiego Związku Szachowego. Podobnie czyni to Krzysztof Długosz i inni publicyści, dla których cenniejszy jest osobisty honor, niż dobre układy z tymi, którzy preferują stare komunistyczne hasła „Propagandy sukcesu”!

Powracam jeszcze krótko do partii Sebenik – Bartel. Mistrz Polski przegrał ten pojedynek wskutek wyboru słabego wariantu. Trudno jest bronić gorszych pozycji, jeśli nie rozegrało się optymalnie fazy debiutowej.

Na mojej stronie w temacie Teoria i praktyka zamieściłem krótkie uwagi do tej partii (Sebenik-Bartel).

Szacharnia 24 stycznia 2012

W miniony weekend rozegrano trzy rundy kobiecej bundesligi z udziałem polskich zawodniczek.

Aktualna tabela:

ChessBase News

Strona Niemieckiego Związku Szachowego

Jeśli ktoś chce sprawdzić swe umiejętności w końcówkach pionkowych, to ta książka testowa jest akurat idealna do tego celu. Zawiera 140 pozycji o różnym stopniu trudności i jest przeznaczona praktycznie dla zawodników wszystkich klas.

Książka miała kilka wznowień:

1998 –  1 wydanie

2002 –  2 wydanie

2009 –  reprint 2 wydania

2016 –  3 wydanie

Testbuch der Bauernendspiele
Jerzy Konikowski
Joachim Beyer Verlag 1998
135 stron
ISBN 3-88805-265-3

Testbuch der Bauernendspiele
Jerzy Konikowski
Joachim Beyer Verlag 2016
3 poprawione wydanie
136 stron
ISBN 978-3-940417-93-0