Nazwę otwarciu nadał Savielly Tartakower (1887-1956). W czasie wielkiego turnieju w Nowym Jorku w 1924 roku organizatorzy zorganizowali wycieczkę do tamtejszego ogrodu zoologicznego. Jak sam przyznał Tartakower, przyglądał się wówczas … orangutanowi i to zainspirowało go do zastosowania w popołudniowej partii przeciwko Maroczemu ruchu 1.b4. Pojedynek zakończył się remisem.

Obecnie stosuje się także nazwę „Debiut Sokolskiego” od nazwiska radzieckiego mistrza Alekseja Sokolskiego (1908-1969), który wniósł duży wkład w rozwój tego otwarcia.

Na ten temat ukazała się w 2009 roku w wydawnictwie Russell Enterprises, Inc. Milford, CT USA, książka 1.b4 Theory & Practice of the Sokolsky Opening (Jerzy Konikowski & Marek Soszynski).

Wielki wkład w rozwój i popularyzację tego otwarcia wnosi pochodzący z Polski Marek Trokenheim, który na swojej stronie publikuje materiały i organizuje turnieje tematyczne.

W trakcie mojego pierwszego pobytu w Nowym Jorku w 1986 roku odwiedziłem oczywiście sławny ogród zoologiczny, w którym „konsultacja” z małpą natchnęła Tartakowera do zagrania w pierwszym ruchu pionkiem b.

Zadanie 7

Białe zaczynaja i wygrywają

Rozwiązanie jest w komentarzu

Robert Fischer był bez wątpienia najbardziej kontrowersyjnym mistrzem świata w historii szachów.  Na jego temat ukazało się wiele książek i ciągle powstają nowe publikacje. Jego twórczość szachowa wywołuje dalej duże emocje w kręgach szachistów wszystkich klas.

Gdy w trakcie moich zajęć na jednej sesji Akademii Młodzieżowej w Wiśle w 2000 roku wspomniałem, że ten sławny arcymistrz zagrał jedną partię w Warszawie, to nikt z młodych słuchaczy o tym nie wiedział.

Dla przypomnienia. W drodze na olimpiadę do Warny, ekipa amerykańska – z Fischerem na czele – zatrzymala się w Warszawie, gdzie rozegrano towarzyski mecz. Na pierwszej szachownicy przyszły mistrz świata pokonał Bogdana Śliwę. Spotkanie przegraliśmy w stosunku 2-3.

Załączam sprawozdanie z tego meczu, które zostało opublikowane w miesięczniku „Szachy” (listopad 1962) oraz kopię zapisu partii Fischera.

Propagowanie szachów w środkach masowego przekazu ma wielkie znaczenie, bo to może przyciągnąć do naszej dyscypliny wielu nowych sympatyków. Może wcześniej zainteresowałbym się szachami, gdyby w prasie bydgoskiej były publikowane wiadomości o imprezach szachowych. Dopiero plakat na ulicy informujący o półfinałach do mistrzostw Wojska Polskiego uświadomił mnie, że w szachy nie tylko gra się w szkolnej świetlicy, ale także organizuje się turnieje szachowe.

Już jako początkujący członek klubu szachowego OKO „Caissa” Bydgoszcz zadałem działaczom pytanie: „Dlaczego w miejscowej prasie nie ukazują się wzmianki o imprezach szachowych”. Odpowiedź mnie zaskoczyła: „Nie ma kto podawać takich informacji, ale gazety i tak nie są tym zainteresowane“.

Wziąłem więc sprawę w swoje ręce. W sekretariacie Okręgowego Związku Szachowego przygotowywałem teksty. Sekretarz związku przystawiał pieczątkę i ja osobiście zanosiłem te informacje do redakcji trzech bydgoskich dzienników: „Gazety Pomorskiej”, „Ilustrowanego Kuriera Polskiego” i „Dziennika Wieczornego”. Wszystko publikowano!

To był początek mojej działalności publicystycznej. Byłem wprawdzie anonimowym informatorem, bo nie podawano mojego nazwiska, ale miałem dużą frajdę, że popularyzuję w ten sposób szachy w moim mieście. Potem pisałem do „Żołnierza Polski Ludowej”. Była to gazeta Pomorskiego Okręgu Wojskowego. Tutaj już zamieszczano moje nazwisko i płacono honoraria.

Natalia Pogonina w angielskiej Wikipedii
Natalia Pogonina w polskiej Wikipedii
Natalia Pogonina w niemieckiej Wikipedii
Natalia Pogonina w Facebooku
Natalia Pogonina w Twitterze

Pozycja 3

Mat w 2 posunięciach 

Rozwiązanie jest w komentarzu

Głosząc Alleluja, wołajmy o pokój!

Głośmy Zmartwychwstanie Jezusa radośnie,

Niech dzwony oznajmią Alleluja światu,

Niech salwy rozbrzmieją gromko dla wiwatu!

Wielkanocy Święta w przebudzonej wiośnie,

Gdzie ptaszyna śpiewa i gdzie ziele rośnie.

Niech człek rękę poda drugiemu jak bratu,

Znakiem dla zawarcia pokoju traktatu

I w sercach już ludzkich nic nie drży żałośnie.

Więc w imię Twe Boże pozdrówmy człowieka,

Co w progu zawita przybyły z daleka

I głośmy Nowinę dnia z martwych powstania

Na chwałę Chrystusa i znak radowania

I prośmy o dobroć i łaski wejrzenia –

Pokoju dla świata! – to moje życzenia.

Agata Kalinowska-Bouvy
Mareil, 7 kwietnia 2012

Memoriał Akiby Rubinsteina w Polanicy Zdroju był kartą wizytową polskich szachów. Przez wiele lat odbywały się tutaj bardzo silne turnieje poświęcone naszemu sławnemu szachiście z udziałem znakomitych arcymistrzów. Niestety te lata świetności już dawno minęły. Wielka szkoda, że Polski Związek Szachowy nic nie robi w kierunku reaktywowania tej wspaniałej imprezy!

Po raz pierwszy miałem możliwość obejrzenia turnieju w Polanicy w 1966 roku. W tym czasie odbyły się w kurorcie równolegle mistrzostwa Polski juniorów. W turnieju arcymistrzowskim grał były mistrz świata Wasilij Smysłow, który go gładko wygrał. Moje wspomnienia z tego wydarzenia opisałem w sylwetkach.

Polanica Zdrój jest moim ulubionym kurortem. Od 1991 roku regularnie tam zaglądam w celu odświeżenia niezapomnianych wspomnień.

Zebranie zarządu PZSZach w Polanicy Zdroju w 1979 roku. Od lewej Władysław Litmanowicz, Jerzy Konikowski, Włodzimierz Schmidt, Kazimierz Wasilewski, nieznany i Andrzej Filipowicz (zdjęcie pochodzi ze zbiorów A.Filipowicza)

W 1993 roku wziąłem udział w turnieju dziennikarzy

Polanica Zdrój 1993: spotkanie z dawnymi kolegami z Bydgoszczy

Polanica Zdrój 1996: przed wejściem na salę gry turnieju arcymistrzowskiego

W 1996 roku komentowałem dla publiczności partie z turnieju głównego

Zadanie 6

Białe zaczynają i wygrywają

Rozwiązanie jest w komentarzu