gru
09

W czeskim miasteczku Poděbrady, niedaleko Pragi, odbył się mecz kobiety-szachowe legendy.

W ekipie pań grały: Viktorija Cmilyte, Marya Muzychuk, Alina Kashlinskaya i Nastassia Ziaziulkina. Natomiast weteranów reprezentowali: Boris Gulko, Wolfgang Uhlmann, Borislav Ivlov oraz Josif Dorfman.

Impreza zakończyła się zwycięstwem zawodniczek 17.5-14.5. Najwięcej punktów dla zespołu pań zdobyła Alina Kashlinskaya 5 z 8.

 Image17

Alina Kashlinskaya i Radosław Wojtaszek

Źródło

Wyniki

Końcowe wyniki

gru
07

1. Wiceprezes Włodzimierz Schmidt podkreślił, że słabe przygotowanie debiutowe jest problemem zarówno czołówki kobiet, jak i mężczyzn i zadeklarował gotowość nadzorowania pracy konsultanta debiutowego kadry kobiet i mężczyzn (Protokół z zebrania zarządu Warszawa, biuro PZSzach, Al. Jerozolimskie 49, 27 października 2012 r. godz. 10.00-18.00).

2. Michał Krasenkow – trener kadry Polskiego Związku Szachowego (Pismo MAT 4-2013): Kładzenie nacisku na pracę nad debiutami jest śmiesznym podejściem.

3. Anatoli Karpow – mistrz świata w latach 1975-1985 oraz 1993-1999: Każda faza partii, otwarcie, gra środkowa i końcówka ma duże znaczenie. Jeżeli na początku gry, któraś ze stron uzyska przewagę materialną lub pozycyjną, to zniwelować ją w grze środkowej będzie bardzo trudno. W tej sytuacji do końcówki może w ogóle nie dojść. Bez poprawnej gry w debiucie, nie można więc myśleć o sukcesach w szachach.  

4. Władimir Kramnik – mistrz świata w latach 2000-2007: Moja specjalność to debiut i przejście do gry środkowej. Tu nie chodzi o wiedzę, tylko o zrozumienie oraz pojęcie kierunku działania”.

5. Borys Gelfand – wicemistrz świata w 2012 roku: Byłem wychowany, że debiut to najważniejsza część partii i trzeba go wygrać. Dlatego muszę silnie obciążać mózg.

6. Czołowy trener MASZ: Ja osobiście, w pracy i w konsultacjach z juniorami, zwracam większą uwagę na idee, myśli, najważniejsze ścieżki, nastawienie do partii, nie zalewając ich wariantami.

7. Jerzy Konikowski – trener I klasy i publicysta: Studiujcie debiuty, a w grze środkowej i końcówkach dacie sobie na pewno radę!

8. Monika Soćko – najlepsza polska szachistka: Ranking rzędu 2400 czy 2500 można zdobyć samym talentem, ale dalszy rozwój wymaga dobrych trenerów i wielkiej własnej pracy. Tak, polscy szachiści są leniwi. Naturalnie nie wszyscy, ale większość.

//////////////////////////////////////////////

Od kilku lat obserwuję karierę sportową naszego młodego arcymistrza Dariuszowa Świercza. Moim zdaniem jest on jedynym zawodnikiem, po Radosławie Wojtaszku, mającym potencjalne możliwości osiągnięcia znaczących wyników międzynarodowych.

Oglądając partie Darka mam jednak obawy, że nasza gwiazda od kilku lat błądzi i dalej szuka tej właściwej twórczej drogi. Traci przy tym cenny czas i wiele punktów. Już w 2011 roku zwróciłem uwagę na ten problem i naraziłem się tym samym na krytykę prezesa Tomasza Sielickiego.

Dalej twierdzę, że Dariusz Świercz niepotrzebnie i z uporem ćwiczy tzw. „oburęczność’” i to hamuje prawidłowy rozwój jego talentu. Kto jest odpowiedzialny w Polskim Związku Szachowym za ten stan?

Przedstawiam trzy partie niedawno rozegrane przez Świercza. Jaki styl gry podoba się Państwu najbardziej?

 

 

 

gru
06

Dlaczego kobiety nigdy nie będą grać tak dobrze w szachy, jak panowie i ile można zarobić biorąc udział w szachowych turniejach. O kulisach tego sportu opowiedziała w rozmowie z Maciejem Jermakowem Monika Soćko – jedyna w Polsce arcymistrz.

Monika Soćko podczas indywidualnych mistrzostwa Polski w Chorzowie w kwietniu 2013 roku
/Andrzej Grygiel /PAP

Maciej Jermakow:  Jak nasi zawodnicy wypadają na tle światowej czołówki?

Monika Soćko: Nie wypadamy tak dobrze jak polscy siatkarze, ale nie jesteśmy też tak nisko, jak nasza piłka nożna. Ale trzeba rozdzielić to na szachy damskie i męskie. Nam udało się niedawno zdobyć brązowy medal na drużynowych mistrzostwach Europy, a panowie już od kilku lat nic dużego nie wygrali. Generalnie polskim szachom jeszcze sporo brakuje do wejścia do czołowej dziesiątki.

Mówi pani o szachach damskich i męskich. Dlaczego na zawodowym poziomie zwycięstwa pań nad mężczyznami są rzadkością. Przecież w tym sporcie czynnik fizyczny odgrywa bardzo małą rolę…

Wiele razy zadawano mi to pytanie, ja długo się nad tym zastanawiałam i myślę, że w grę wchodzi kilka czynników. Kobieta jest matką, więcej czasu poświęca rodzinie, mężczyzna potrafi więcej czasu oddać szachom, panie może trochę szybciej tracą cierpliwość. Ważne jest też myślenie przestrzenne – kobieta nie jest… nie chcę sobie robić pod górkę, mówić, że mózg kobiety jest mniej pojemny, no ale niestety w pierwszej setce rankingu jest tylko jedna kobieta.

Jakie czynniki odgrywają najważniejszą rolę w szachach. Fizyczne zmęczenie występuje?

Na pewno talent, ale przede wszystkim ciężka praca, musimy dużo trenować. Co ciekawe, fizyczne przygotowanie też jest niezbędne. Ja na przykład dużo jeżdżę na rowerze. Nasza partia trwa około 6 godzin, turniej składa się z 9 rund, do tego dochodzi analiza partii itp. 6. dnia jest już naprawdę duże zmęczenie. Nam dobre przygotowanie fizyczne bardzo się przydało na ostatnich mistrzostwach Europy, bez tego o sukces byłoby trudno.

Ile czasu trzeba poświęcić na treningi?

5 godzin dziennie. 3-4 szachowo i godzina ruchu.

W przypadku polskich czołowych szachistów możemy mówić o zawodowstwie? Da się z tego wyżyć?

Tak, w naszym kraju mamy co najmniej kilkunastu zawodowców. Są to ludzie po studiach, które dałyby im pracę, ale kochają szachy. Zarabiać możemy przede wszystkim grając w ligach zagranicznych. Czechy, niemiecka Bundesliga, liga w Islandii, liga w Grecji – jeździmy po całym świecie. Za ostatni brąz na mistrzostwach Europy dostałyśmy 3 tysiące euro.

Zdarzyły się przypadki dopingu w szachach?

Nie słyszałam o tym. Choć miałam ostatnio kontrolę, to nie wiem jakie są wytyczne.

Gdzie szachy cieszą się największą popularnością?

Nic się nie zmieniło od lat – w Rosji wciąż szaleją na punkcie szachów, ogromne trybuny są najczęściej wypełnione. Podobnie zaczyna być w Gruzji, Armenii – wszystko w bloku wschodnim. Coraz więcej o tym sporcie mówi się też w Indiach.

Źródło

gru
05

Celem niniejszego tekstu jest przedstawienie fragmentów komentarza autorstwa Alekseja Domczewa [„Polskie Warcaby”, Nr. 4/2002, s.17-18: link ] do partii Michaił Korchow – Aleksander Dybman [link] w kontekście problemu roli przygotowania debiutowego w warcabach, który został krótko opisany przez autora we wcześniejszej nocie [link]. Bezpośrednią inspiracją dla tamtej noty był cykl artykułów: „Problemy szkoleniowe w polskich szachach”[link]. Tamten opis zostanie więc tutaj niejako zobrazowany i unaoczniony, tak aby Czytelnik mógł lepiej zrozumieć prezentowane wtedy ogólne postulaty. Postępujemy tu w myśl znanej sentencji: verba docent, exempla trahunt. Niektóre komentarze będą pochodzić od autora niniejszego wpisu. Przejdźmy do zaprezentowania partii.

1.33-29 17-22

Korchow wybiera debiut Roozenburg’a, a Dybman odpowiada ruchem właściwym dla systemu Keller’a.Debiut należy do debiutów skrzydłowych, których ideą jest uniknięcie klasycznych schematów rozwoju czyli pozycji typu pozycji Woldoubi-dokładnie zbadanych i zaanalizowanych.”[link]

Być może warto jeszcze w tym miejscu przypomnieć to co na temat debiutu w warcabach pisał Bogusław Szelest: „Prawidłowe rozpoczęcie partii w warcabach jest ważne nie tylko z powodu pojawiających się zagrożeń np. kombinacjami. Od pierwszych posunięć zależy nade wszystko jaki plan strategiczny zostanie wybrany przez każdego z przeciwników i to jaką każdy z nich otrzyma pozycję przed grą środkową. Warto pamiętać, że warcaby nie są tylko grą sensu stricte kombinacyjną, a przede wszystkim grą strategiczną i od pozycji (położenia warcab) zależne są ewentualne możliwości kombinacyjne a nie na odwrót. …

W przypadku warcabów międzynarodowych od dziesiątków lat tworzone są i wydawane, przede wszystkim zagranicą, teoretyczne prace o debiutach – sposobie rozpoczynania partii. Większość debiutów w tych warcabach została zbadana i rozpracowana, w niektórych wariantach, do ponad dwudziestu posunięć.”[link]

Powróćmy do przedstawienia fragmentów interesującej nas partii.

9.32-27

„Białe pasywnie rozegrały debiut i starają się teraz odzyskać stracone tempa próbom zajęcia pola 28 przy pomocy wymiany…” Wydaje się, że kłopoty wynikające z tego pasywnego rozegrania debiutu, na który wskazuje Domczew [link] dają o sobie znać przez całą partię.

12.29-24 20×29 13.34×32

Czarne posiadają więcej formacji, zajmują ważny punkt 22 w centrum oraz mają przewagę w rozwoju 2 temp co w pozycjach nieklasycznych jest wartością dodatnią. O sposobach oceny pozycji i liczenia temp można przeczytać w książce Tjallinga Goedemoed’a „Course in draughts”[link]; część „Judging position”[link] i część „Classics”[link]. Zdaniem autora niniejszego wpisu jest to taki warcabowy odpowiednik książki „Graj jak arcymistrz” Aleksandra Kotowa.

17. … 14-20 18. 25:14 10:19

„Zamysł czarnych został zrealizowany. Zajęte pola 22 i 23. Dodatkowo piony te, są obiecująco wzmocnione z tyłu. Oprócz tego czarne mają przewagę w rozwoju 7 temp. Ich pozycyjna przewaga jest bezsporna.”

22. … 14-20

„Czarne miały również drugi dobry plan związany z atakiem kamienia 27.”

34. … 08-13

„Czarne osiągnęły cel. Kluczowe punkty 23 i 24 znajdują się w ich rękach. Teraz cały wysiłek czarne powinny poświęcić na zajęcie pola 22. Strategia Dybmana w realizacji tego celu po prostu zachwyca.”

43.37-31

„Jedyny możliwy ruch, chociaż i on nie ratuje przed zamaskowaną kombinacją.”

55.33-29

„A.Dybman doskonale przeprowadził plan zajęcia centrum, a później precyzyjnie i elegancko realizował zdobytą przewagę.”

Powyższa partia pokazuje, że debiut w warcabach powinien być rozgrywany w sposób aktywny. Pasywne rozegranie debiutu prowadzi do uzyskania przez przeciwnika: lepszej pozycji, możliwości wyboru między większą ilością planów gry oraz możliwości przeprowadzenia kombinacji. Partia w warcabach zaczyna się więc w debiucie, a nie w końcówce i podobnie jak w szachach również tutaj obowiązuje zasada „pole position”[link].

Rafał Jawor, 2013, XII, 5, Zagorzyn

gru
05

ustresimW dniach 24.11.-5.12.2013 odbyły się w Turcji (Antalya) Drużynowe Mistrzostwa Świata.

Uczestniczyły kraje
1. Armenia
2. Rosja
3. Ukraina
4. Holandia
5. Niemcy
6. USA
7. Chiny
8. Egipt
9. Turcja
10. Azerbejdżan

Program turnieju

 Day 1  24th November  Arrival
 Day 2  25th November Opening Ceremony 19:00  Technical Meeting 20:30
 Day 3  26th November  15:00 Round 1
 Day 4  27th November  15:00 Round 2
 Day 5  28th November  15:00 Round 3
 Day 6  29th November  15:00 Round 4
 Day 7  30th November  15:00 Round 5
 Day 8  01st December  Rest Day
 Day 9  02nd December  15:00 Round 6
 Day 10  03rd December  15:00 Round 7
 Day 11  04th December  15:00 Round 8
 Day 12  05th December  10:00 Round 9
Closing Ceremony in the evening
 Day 13  06th December  Departure

Czołówka

1. Rosja
2. Chiny
3. Ukraina

Dokładne wyniki na ChessBase News

Strona mistrzostw