W tym numerze zostały omówione m.in. następujące imprezy: I tercja Extra ligi Jacka Bielczyka, VI Miedzynarodowy Arcymistrzowski Turniej Szachowy im. Unii Lubelskiej Zbigniewa Pydy, Chicago Open Dariusza Gronkowskiego, TOP 12 we Francji Jerzego Morasia, Szachowy Dzień Dziecka z mBankiem Leszka Zega, Grali o”Szachy Solo” Pawła Dudzińskiego, II Otwarte Szachowe Mistrzostwa KSPiKG Siedlce Antoniego Szczygła itd.

Inne artykuły „Promocja skoczka” część 1 Piotra Wołochowicza oraz z serii Z poradnika nauczyciela szachów część VI Paweł Dudziński omawia W poszukiwaniu aktywności w debiucie (odcinek II).

W stałej rubryce Konkurs kombinacji Aleksander Miśta przedstawia 9 taktycznych pozycji. Mój wkład to komentowana partia Kramnik-Karjakin, Chanty Mansijsk 2014 na temat przyjętego wariantu w gambicie hetmańskim po ruchach 1.d4 d5 2.c4 dxc4 3.e4.

Nasz współpracownik Marek Baterowicz – autor świetnych felietonów – uczestniczył w mistrzostwach OCEANII w kategorii seniorów i na 38 graczy został ostatecznie sklasyfikowany na wysokim 10 miejscu.

Dokładne wyniki

Na omówionym już „Memoriale Przepiórki” w Szczawnie Zdroju Alfred Tarnowski uzyskał z szachistami radzieckimi wynik 3-3, pokonując w tym także Jurija Awerbacha.

Anna Dergatschowa-Daus zaliczała się przez kilka lat do ścislej czołówki kobiet Niemiec. Jest córką znanego rosyjskiego mistrza Chasina.

Moja partnerka zaskoczyła mnie rzadkim wariantem, ale udało mi się rozwiązać pomyślnie problemy debiutowe i zainkasować punkt.

SPIS TREŚCI

Od redakcji 1 O tym się mówi 2 Mecz Polska – Ukraina, Lublin 2014 3 Mecz Węgry – Polska, Budapeszt 2014 6 Partie komentowane 10 Stavanger 2014 13 Wiśniowa 2014 16 Mały Szachista nr 22-lipiec 2014 I-VIII Mitropa Cup, Rużomberok 2014 17 MP 12-14 lat, Spała 2014 18 Szachowe epizody A.F. (55) 20 Nauka gry (127) 26 Poradnik sędziego (123) 30 Prenumerata 31 Rozwiązania kombinacji 31 Kombinacje 32

Od redakcji

W ostatnich miesiącach mieliśmy wiele rozgrywek o mistrzostwo Polski w różnych grupach wiekowych. Nasza młodzież do 12 i 14 lat spotkała się w Spale w pięknym ośrodku COS, gdzie nie raz gościli szachiści na najróżniejszych zgrupowaniach. Od trzech lat ubolewam nad faktem, że szachy uznane przez MKOl za dyscyplinę sportową zgodziły się na zaliczenie ich do grupy gier świetlicowych z warcabami i brydżem. Nie mam żadnych wątpliwości, że prędzej czy później (raczej prędzej!!) spowoduje to znaczne zmniejszenie dotacji na szachy i co za tym idzie marginalizację naszej dyscypliny. Stale zapominamy, że FIDE liczy już 181 federacji szachowych i jest jedną z największych międzynarodowych federacji sportowych na świecie.

Znacznie lepiej byłoby, gdybyśmy dążyli do stworzenia związku sportów nieolimpijskich, których sukcesy medalowe są nie mniejsze od tzw. dziedzin olimpijskich i doprowadzili do tego, aby o ocenie sportowej poszczególnych krajów decydowały corocznie liczby medali we wszystkich dyscyplinach sportowych, zamiast dyskusyjnych osiągnięć olimpijskich. Świat zmienia się i olimpiady raz na cztery lata, pociągające za sobą rujnowanie budżetów państw – organizatorów powinny przejść metamorfozę. Inna rzecz, że World Games, zwane również Igrzyskami Sportów Nieolimpijskich, rozgrywane od 1981 r., także pomijają naszą dyscyplinę. W tej sytuacji powinniśmy chociaż walczyć o wspólne młodzieżowe olimpiady z łucznikami, strzelcami i innymi dyscyplinami, w których wysiłek fizyczny ustępuje innym sportowym cechom związanym z wyczynem, jak koncentracja, dokładność, opanowanie, cierpliwość itp.

Dyskusyjne jest również obecne rozgrywanie MP do 6, 7, 8 i 10 lat. Dawniej sytuacja była jasna – były mistrzostwa Polski przedszkolaków do 7 lat oraz MP do 10 lat i dla wyższych roczników. Wprowadzenie ME i MŚ do 8 lat oraz rozpoczęcie edukacji szkolnej od sześciolatków zachwiało dotychczasowym systemem rozgrywek w Polsce, ale niestety nie ma ani jednego działacza w PZSzach, który byłby w stanie uporządkować system MP wśród najmłodszych.

Poświęciłem trochę miejsca rozgrywkom o MP 12-14, bo przykro mi było patrzeć na występy naszych reprezentantów w meczu z Ukrainą, z którą ponieśliśmy straszliwą klęskę, nieznacznie rekompensowaną sukcesem w szachach szybkich. Również panowie nie zachwycili w kolejnym meczu z Węgrami. W Budapeszcie jedynie nasze szachistki stanęły na wysokości zadania i nadal swoimi występami, jak np. w warszawskich DME bronią honoru naszej reprezentacji. Dobrze się też stało, że po raz pierwszy nasze dwa zespoły wystąpiły w Mitropa Cup, rozgrywanym w Słowacji. Jeszcze lepiej, że wystawiliśmy tam zespoły złożone z naszej utalentowanej młodzieży, w zdecydowanej większości juniorów. Niestety i tam nie było powodów do zachwytu. Nasza młodzież nie nawiązała walki z najlepszymi ekipami, wyraźnie im ustępując.

///////////////////////////////////////////////////

W dziale partii komentowanych są następujące pojedynki z moimi uwagami:

Caruana-Gajewski, Condino 2014
Macieja-Sargissian, Chicago 2014
Caruana-Swidler, Stavanger 2014

Gość napisał: Wpis Radosław Sikorski sympatykiem szachów! przypomniał mi, że kilka lat temu na blogu wicepremiera Janusza Piechocińskiego był artykuł o szachach: Sukces otwockiej Arkadii.

Jest tam wzmianka o Panu:

Warto dodać, że trenerem zespołu z Drezna był nasz znakomity trener i mistrz międzynarodowy – Jerzy Konikowski autor wielu popularnych w świecie podręczników i książek szachowych. Podopieczna J.Konikowskiego – wicemistrzyni świata juniorek Anegret Mucha zdobyła 4,5 punkta na I-szachownicy.

/////////////////////////////////////////

Uzupełniająca informacja: jako kilkuletni trener kadry szachistów głuchoniemych Niemiec pomagałem też klubom w różnych przygotowaniach do turniejów. Z tego względu byłem w Hamburgu na klubowym pucharze Europy jako trener drużyny Drezna. Nie jestem mistrzem międzynarodowym, lecz mistrzem FIDE.

W niedawno zakończonych mistrzostwach świata w grze szybkiej i błyskawicznej w Dubaju rozegrano wiele interesujących partii. Turnieje tego typu mają swoją specyfikę i dlatego zawodnicy często próbują różne nowe idee, otwarcia, warianty itd. Dlatego wartość wielu partii pod względem teorii debiutów jest ogromna.

Mateusz Bartel gra od czasu do czasu 1.g3 i w konkurencji szachów błyskawicznych dwukrotnie zastosował ten ruch. Mam duże wątpliwości o słuszności tej decyzji. Jako świetny taktyk były mistrz Polski powinien wybrać raczej coś ostrzejszego. W pojedynku z czołowym szachistą świata nasz arcymistrz – po niezbyt udanej fazie debiutowej – szybko wpadł w trudności, co zakończyło się ostatecznie porażką.