Źródło

Autor: Andrzej Babiarz 2015
(według Liburkina)

remis

Komentarz autora: Do ustawienia tej pozycji zainspirowała mnie znaleziona w internecie informacja, że dwa gońce wygrywają ze skoczkiem (pozycja bez pionków), matując nie później niż w 75 posunięciach. Taką końcówkę strona słabsza powinna jednak grać, gdyż w wielu pozycjach, przy najlepszej obronie, przeciwnik nie zdąży zbić skoczka w 50-ciu posunięciach.

Błędne jest: 1.gh7?, G:h7! i nawet po najlepszym 2.Sg5! czarne zdobywają skoczka w 50-tym (!) posunięciu (t. N.) i wygrywają.

Remisuje: 1.g7!!, Gh3+! 2.Kf2!, G:g7 3.Kg3!, Gf1 4.Kf2!= wieczne prześladowanie gońca albo widły np.: 4. …, Ga6 5.Sc5+ =.

Podobny schemat, jako pierwszy, zrealizował M. S. Liburkin ” 64 ” 1939 .

Z szachowym pozdrowieniem
Andrzej Babiarz

W dniach 14-28 lutego odbył się w Tbilisi kolejny turniej w celu wyłonienia zawodnika do meczu z Magnusem Carlsenem.

Uczestnicy

Końcowe wyniki

Zwycięzca turnieju

Informacja na ChessBase News

Strona turnieju

Gość napisał: Obecnie odbywają się w Dreźnie drużynowe mistrzostwa świata seniorów. Nie ma tam naszej drużyny, gdyż w Polsce zlikwidowali szachy dla seniorów – kompletnie bez sensu, bo ich jest bardzo dużo. Totalna głupota. Polski Związek Szachowy ma teraz inne cele. Oto przykład. Cytuję tekst ze strony PZSZach: W dniach 6-7 lutego w Moskwie obradowała Komisja ds. Imprez FIDE działająca przy Międzynarodowej Organizacji Szachowej (FIDE). Spotkanie zainaugurowane zostało prezentacją Adama Dzwonkowskiego – Wiceprezesa ds. Międzynarodowych i Komunikacji w Polskim Związku Szachowym oraz członka tej komisji, który przedstawił m.in. najważniejsze sukcesy Polskiego Związku Szachowego w działalności marketingowej i współpracy ze sponsorami.

Źródło

///////////////////////////////////////////

Wniosek: Chwalimy się sukcesami w działalności marketingowej i współpracy ze sponsorami, natomiast nie ma pieniędzy na wysłanie seniorów na mistrzostwa świata!

221 lat temu urodził się Alexander Petrov, szachista wyróżniający się na świecie w pierwszej połowie XIX wieku, problemista, teoretyk, autor książek.

Ciekawa partia (Jaenisch)

W historii naszej dyscypliny mieliśmy tylko jednego zawodnika, który osiągnał szczyt szachów światowych i był potencjalnym kandydatem do zdobycia najwyższej pozycji w królewskiej grze.

Był nim Akiba Rubinstein. Często jego twórczość kojarzy się nam z końcówkami, w których rozgrywaniu był rzeczywiście arcymistrzem wysokiej klasy.

Mało się jednak u nas mówi o jego wielkim wkładzie w rozwoju teorii otwarć szachowych. Rubinstein miał świetnie opracowany repertuar debiutowy i dzięki temu rozgrywał swe pojedynki z dużą lekkością. Odniósł wiele wspaniałych zwycięstw i jego partie do dnia dzisiejszego mogą być wzorcem w rozgrywaniu pewnych pozycji, szczególnie w gambicie hetmańskim.

Rubinstein był badaczem różnych gier w początkowej fazie partii i swoją aktywnością na tym polu zapisał się na stałe w teorii debiutów. Jego imię nosi wiele wariantów, np. w gambicie hetmańskim, obronie słowiańskiej, obronie Nimzowitscha, obronie hetmańsko – indyjskiej, obronie sycylijskiej, obronie francuskiej, w partii hiszpańskiej, czy też w debiucie czterech skoczków.

Ten aspekt działalności Rubinsteina omówił niedawno w swoim artykułe Adam Musiał: Link.

Po II wojnie światowej jedynie Radosław Wojtaszek znalazł się blisko ścisłej czołówki światowej. Młody arcymistrz kilkakrotnie wypowiadał się, że głównie pracuje nad debiutami, ponieważ jest to najważniejsza część partii!

Dlatego zastanawiające jest, dlaczego w Polsce dominuje teoria, że w procesie szkolenia naszych młodych kadr powinno preferować się trening z końcówkami, ponieważ tak zalecał około 100 lat temu mistrz świata Capablanca. Tymczasem – moim zdaniem – wzorcem dla polskiej młodzieży powinien być nasz wielki rodak Akiba Rubinstein!

Uzupełniający link

Źródło

56 lat temu urodził się Siergiej Dołmatow, szachista wyróżniający się na świecie w latach 70-90, trener.

Ciekawa partia (Kasparow) 

Wydawnictwo Joachima Beyera wznowiło po raz piąty moją książkę testową w zakresie podstawowych końcówek.

Dodatkowa informacja

Testbuch des Endspielwissens (5 wydanie)
Jerzy Konikowski i Pit Schulenburg
Joachim Beyer Verlag 2015
163 strony
ISBN 978-3-940417-22-0