Archiwum kategorii ‘Wydawnictwa’

mar
21

Kontynuacja odcinka 15

Po udanej publikacji „Gramy E4” znanego mistrza warszawskiego Anatola Łokasty, krajowy czytelnik otrzymał do ręki kolejną pożyteczną książkę repertuarową dla białych tegoż autora.

Tym razem tematem są otwarcia po 1.d4. Anatol Łokasto przedstawił tematyczne otwarcia na 196 stronach i uzupełnił je pouczającymi przykładowymi partiami, w sumie 55.

Gorąco polecam tę pożyteczną monografię debiutową wszystkim sympatykom królewskiej gry, którzy chcą poznać ważne otwarcia lub pogłębić swoją wiedzę w tym zakresie!

Gramy D4 można zamówić w wydawnictwie CAISSA.

 

mar
18

Kontynuacja odcinka 10

Książki repertuarowe od dawna cieszą się dużą popularnością wśród szachistów na całym świecie. Ich rola jest oczywista: pomóc każdemu zawodnikowi w szybkim opracowaniu własnego repertuaru debiutowego. Oczywiście nie każdemu może spodobać się w całości zaproponowana przez autora (lub autorów) tematyka otwarć.

Jeden z moich czytelników wyjaśnił mi kiedyś ten problem tak: nie ma sprawy, gdyż kupuję sobie dwie książki i za około 50 Euro mam gotowy repertuar na kilka lat. A gdy mi się znudzi, to kupuję aktualne pozycje i przygotowuję nowe warianty. W ten sposób oszczędzam czas na samodzielne i żmudne szukanie materiałów…

W tych dniach ukazała się druga poprawiona i rozszerzona o nowe materiały wersja książki 1.d4 siegt. Książka liczy 431 stron!

Obecnie w druku jest edycja angielska.

1.d4 siegt!
Ein Repertoire für Weiß
Drugie rozszerzone wydanie
Jerzy Konikowski i Uwe Bekemann
Joachim Beyer Verlag 2020
431 stron
ISBN 978-3-95920-106-3

 

mar
12

Kontynuacja odcinka 14

Część wakacji letnich w 1961 roku spędziłem w Gdańsku-Wrzeszczu. Tuż przed wyjazdem kupiłem sobie w antykwariacie w Bydgoszczy książkę Władysława Litmanowicza „Międzynarodowy Turniej w Sopocie 1951”. Zacząłem ją z dużym zainteresowaniem czytać i przestudiowałem wszystkie zawarte tam partie.

Będąc w Sopocie zacząłem się nawet wypytywać o turniej szachowy. Oczywiście nikt nic na ten temat nie wiedział. Potem dowiedziałem się, że to była tylko jednorazowa impreza.

Książkę Litmanowicza można obecnie kupić wyłącznie w Internecie. Polecam ją z uwagi na interesujące pojedynki oraz pouczajace komentarze.

Wyniki naszych mistrzów ilustruje tabelka. Nie są one imponujące, ale taki był poziom polskich szachów na arenie międzynarodowej.

 

 

mar
07

Wielką niespodzianką dla mnie była wiadomość z wydawnictwa RM, że patronem medialnym książki „Kombinacje szachowe” został 1893 Krakowski Klub Szachistów.

W Krakowie mieszkałem w latach 1971-1981 i w siedzibie klubu (wtedy w lokalu w pałacu „Pod Baranami” na Głównym Rynku) odniosłem sporo sukcesów.  Byłem trzy razy mistrzem okręgu (1972, 1973 i 1975). Dwa razy wygrałem turnieje kadry krakowskiej (1971 przed Jędrzejkiem oraz 1974 przed Tarnowskim). Wspólnie z drużyną Hutnik Kraków zdobyliśmy w Łodzi (1973) drużynowe mistrzostwo Polski w grze błyskawicznej. W konkurencji indywidualnej (Bydgoszcz 1975) wywalczyłem brąz.

Przez jakiś czas redagowałem w Gazecie Krakowskiej kącik szachowy.

W 1976 roku zostałem członkiem klubu 1893 KKSz Hutnik. Barwy Krakowa reprezentowałem w wielu imprezach, także międzynarodowych w Jugosławii, Czechosłowacji, NRD i Węgrzech.

Zatem moje lata krakowskie wspominam bardzo mile!

 

lut
25

Pismo, które jest organem  Niemieckiego Związku Gry Korespondencyjnej, zawiera wiele informacji o turniejach drogą pocztową oraz emailową, uzupełnione jest także ciekawymi partiami oraz tematycznymi artykułami.

Z „Fernschachpost” współpracuję  od 2008 roku i głównie zajmuję się teorią debiutów. W swoich artykułach staram się zwracać uwagę na ciekawe idee i zachęcić do dalszej pracy badawczej nad poszczególnymi zagadnieniami. Bardzo często na bazie moich przemyśleń organizuje się turnieje tematyczne, które w istotny sposób wzbogacają wiedzę o różnych wariantach.

W tym numerze przedstawiłem w ogólnych zarysach wariant po 1.e4 c5 2.Sf3 d6 3.d4 cxd4 4.Sxd4 Sf6 5.Sc3 a6 6.Gg5 e6 7.f3!?

lut
19


Jerzy Konikowski – Moje wspomnienia:

Na początku 1976 roku Polski Związek Szachowy ogłosił, po raz pierwszy w historii naszej dyscypliny, nabór na kurs trenerski II klasy. Uczestniczyć w nim mogły osoby mogące wykazać się już kilkuletnią praktykę pedagogiczną w dziedzinie szachów.

Ostatecznie w szkoleniu uczestniczyli wytypowani przez PZSzach instruktorzy szachowi, m.in. Włodzimierz Schmidt, Jan Adamski, Aleksander Sznapik, Jerzy Kostro, Krzysztof Pytel, Władysław Schinzel, Andrzej Filipowicz, Zbigniew Szymczak, Jacek Bielczyk, Henryk Dobosz, Rafał Marszałek, Janusz Szukszta, Jerzy Konikowski, Stanisław Kornasiewicz, Zbigniew Czajka, Janusz Śledziewski, Waldemar Jagodziński itd.

Pierwsza sesja odbyła się w Warszawie w dniach 6-17. IX.1976. Wykłady ogólne (np. teoria sportu, psychologia, biomechanika, fizjologia sportu, medycyna sportu) prowadzili wykładowcy Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Zajęciami szachowymi zajmowali się uczestnicy kursu.

Mój dwugodzinny wykład przedstawił zagadnienie pt. „Znaczenie kompozycji szachowej i gry korespondencyjnej w rozwoju szachisty”. Kilka lat później napisałem książkę z wykorzystaniem materiałów z tych zajęć: link.

Gościnne wykłady mieli też Stanisław Gawlikowski z historii szachów i Andrzej Szyszko-Bohusz z pedagogiki szachów.

Wielką niespodzianką dla nas była jednodniowa wizyta byłego wicemistrza świata Dawida Bronsteina. Był z żoną, która mogłaby być jego córką. Uczestnicy szkolenia zadali mu mnóstwo pytań na tematy udziału w najważniejszych imprezach z jego udziałem. Poruszano również zagadnienia szkoleniowe!

W trakcie sesji odbył się dwukołowy turniej błyskawiczny.

Końcowe wyniki:

mm Szymczak 13.5
mm J.Adamski 12.5
m Konikowski 12
m Kornasiewicz 10.5
k K.Sznapik 10.5
mm Filipowicz 9.5
k Gralka 7
m Drozd 6.5
km A.Brustman 5
k Eberle 3

Po zaliczeniu trzech sesji w latach 1976-1977 i zdaniu egzaminu końcowego otrzymałem w dniu 3 października 1977 roku dyplom trenera II klasy w szachach (Akademia Wychowania Fizycznego w Warszawie. Nr dyplomu 79/77).

W 2003 roku po zdaniu egzaminu przed komisją państwową nadano mi przez Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu (31.03.2003) tytuł trenera klasy pierwszej (Nr 232/T/I/2002).

 


Literatura szachowa po polsku

Książka arcymistrza Davida Bronsteina, jednego z najbardziej oryginalnych i najbardziej wpływowych graczy okresu powojennego nie jest typowym samouczkiem, w którym sucho wyjaśnia się kolejno podstawy debiutu, gry środkowej i gry końcowej. Autor angażuje się w szczerą rozmowę z czytelnikiem, dyskutując z nim na temat tego, jak silni gracze dokonują wyboru swoich posunięć, oraz omawia w jej trakcie wiele interesujących tematów:

  • schronienie dla króla
  • wyprowadzanie figur i gra pionkami
  • atak i obrona
  • słabe i mocne strony pozycji
  • … i wiele, wiele innych.

lut
18

Kontynuacja odcinka 13

Twórczość Roberta Fischera pasjonowała mnie praktycznie od początku mojej przygody z szachami, ale jego partie miałem okazję przestudiować najpierw po rosyjsku. Nie było bowiem biografii po polsku.

Tę lukę wypełniło wydawnictwo RM, które opublikowało w 2004 roku świetną książkę A.Soltisa Bobby Fischer. W ten sposób czytelnik w kraju ma możliwość przeanalizowania znakomitych partii jedenastego mistrza świata. Można się z nich wiele nauczyć. Polecam!

Mieszkając w Niemczech zaznajomiłem się z obszerną literaturą po niemiecku i angielsku na temat genialnego szachisty. Nawet wspólnie z kolegą napisaliśmy o nim książkę, która doczekała się trzech wydań: link. 

lut
12

Kontynuacja odcinka 12

Polecam Państwu lekturę ciekawej biografii autorstwa Grzegorza Siwka o genialnym Kubańczyku José Raúl Capablance – trzecim mistrzu świata.

Książka zawiera 30 obszernie komentowanych i pouczajacych partii.

Można ją zamówić w wydawnictwie RM po promocyjnej cenie.

lut
07

Ukazał się nowy numer (36 stron-format A4) najstarszego pisma szachowego w Polsce z licznymi artykułami, sprawozdaniami z ważnych imprez, fotografiami itd.

Mój wkład w tym numerze:

1.Partia numeru (B95) Carlsen-Vachier-Lagrave, Londyn 2019.

2.Teoria: obrona sycyliska po posunięciach 1.e4 c5 2.Sf3 Sc6 3.Gb5 Sa5!? (Rossolimo).