SPIS TREŚCI

Od redakcji 

Wspaniały, jak zwykle, turniej w Wijk aan Zee, zakończył się triumfem Lewona Aroniana, który moim zdaniem gra obecnie najlepiej na świecie. Rozgrywa wspaniałe partie, świetnie lideruje drużynie Armenii, co umożliwia Ormianom zdobywanie medali z najlepszego kruszcu. Naturalnie, jak każdy szachista, ma swoje słabe strony, czasem potrafi zagrać partię lub dwie w turnieju, które poziomem odbiegają od wszystkich pozostałych. Taką partię rozegrał z outsiderem turnieju Davidem Nawarą, ale odniósł aż 7 zwycięstw, znacznie więcej niż rywale. Drugie miejsce Magnusa Carlsena trudno uznać za niespodziankę, natomiast niewątpliwie niespodzianką była wysoka lokata Fabiano Caruany, który czyni stałe i szybkie postępy. Ubiegłoroczny zwycięzca Hikaru Nakamura dzielił niezłe V-VI miejsca, natomiast całkowicie rozczarował pretendent do korony szachowej Borys Gelfand, kończąc turniej na trzech minusach.

W wielkim openie na Gibraltarze triumfowali mistrzyni świata Hou Yifan i Nigel Short z wynikami 8 p. z 10 partii, ale baraż o I miejsce wygrał Short 1,5-0,5. Chinka jest jednakże prawdziwą bohaterką imprezy, bo nie tylko wyprzedziła najlepszą dotąd szachistkę świata Judit Polgar, ale pokonała Węgierkę w bezpośrednim pojedynku. Polgar nadal wyprzedza Chinkę na liście rankingowej, ale jej prymat w kobiecych szachach jest już dyskusyjny.

Dobrze spisała się Karina Szczepkowska-Horowska w turnieju młodych arcymistrzyń w Moskwie. W silnej konkurencji zajęła III miejsce i rozegrała kilka interesujących partii. Znacznie gorzej wypadł Dariusz Świercz, który w analogicznym turnieju dla młodych arcymistrzów do 25 lat zakończył turniej na trzech minusach, jako czerwona latarnia. W głównym turnieju Moskwa open, z udziałem 190 zawodników grali nasi czołowi szachiści Mateusz Bartel i Bartosz Soćko. Soćko podzielił 6-14 miejsce z dorobkiem 6,5 p. (z 9), a Bartel po porażce w ostatniej rundzie spadł na 35 miejsce (5,5 p.).

Ocena openów, rozegranych w 2011 r. w naszych kraju, pokazuje, że pod względem liczby turniejów sytuacja wygląda dobrze, bowiem prawie każdego miesiąca można wziąć udział w dużym turnieju otwartym. Diametralnie inna sytuacja jest, gdy weźmie się pod uwagę poziom turniejów i uczestników. Praktycznie, poza wyjątkami, dotyczącymi jednego czy dwóch turniejów, nikt z naszej pierwszej dwudziestki nie gra w krajowych openach. Nie przyjeżdżają też cudzoziemcy, poza nielicznymi amatorami z rankingiem 2100-2300. W naszych openach, nawet organizowanych w znanych uzdrowiskach, i w sezonie, dominują zawodnicy od 2000 do 2250, a uczestników z rankingiem powyżej 2400, nie wspominając o 2500, można zliczyć na palcach jednej ręki. Niezwykły spadek poziomu naszych turniejów zarysowuje się od dwóch-trzech lat i utrudnia naszym utalentowanym juniorów czynienie postępów

W Czeskiej Republice od 21 lat ukazuje się pismo ŠACHinfo, którego wydawcą i jednocześnie głównym redaktorem jest Bretislav Modr z Pragi. W ciągu roku ukazuje się 8 zeszytów. Na 96 stronach jest wiele informacji z różnych imprez szachowych, komentowanych partii, artykułów teoretycznych, wywiadów, fotografii itd. Jeden numer kosztuje 95 koron czeskich (6 Euro). Prenumerata roczna w Europie wynosi 1250 czeskich koron (50 Euro).

W przedstawionym numerze omówiono silne turnieje: Memoriał Tala 2011, Londyn 2011, Wijk aan Zee 2012 oraz czeską extraligę. Jest wiele obszernie skomentowanych partii, zdjęć i innych interesujących informacji. Na okładce widać arcymistrza Davida Navarę i jego trenera Vlastimila Jansę.

Strona pisma

W tym numerze poświęcono najwięcej miejsca turniejowi w Wijk aan Zee oraz rozgrywkom bundesligi niemieckiej (rundy 8 i 9). Jest wiele komentowanych partii, ciekawych fotografii i innych materiałów.

Wydawnictwo Books LLC, Wiki Series, Memphis 2011, USA (ISBN 978-123195208-5) wydało ciekawą książkę „Szachy w Polsce”. Na 221 stronach w formacie 250×190 przedstawiono wiele informacji o polskich szachach. Cena 27.99 Euro. Można ją zamówić w księgarniach internetowych.

Do technicznego wykonania książki nie ma zastrzeżeń, natomiast do strony merytorycznej mam uwagi:

1. Bohaterowie książki zostali przedstawieni według imiennego alfabetu. Na szczęście jest spis treści i można szybko znaleźć interesujące osoby.

2. Przy niektórych nazwiskach są dodatkowe uwagi (szachista), (pisarz), (pianista), (oficer), a przecież wszystkie przedstawione sylwetki są związane z królewską grą.

3. W grupie „Polscy działacze szachowi” znaleźli się:  Andrzej Filipowicz, Włodzimierz Schmidt, Jacek Bielczyk i Stefan Witkowski. Nie ma ich w grupie szachistów.

4. Do grupy polskich sędziów szachowych zostały zakwalifikowane Hanna Ereńska-Barlo i Agnieszka Brustman. Tutaj nie ma innych nazwisk.

5. Jest kilkanaście zdjęć: Adam Drosio, Chaim Janowski, Dawid Przepiórka, Edward Turczynowicz, Izaak Towbin, Jacek Żemantowski, Jan Górski, Mirosław Gnieciak, Stanisław Gawlikowski, Ulrich Jahr, Zbigniew Czajka, Agnieszka Brustman (dwa), Aleksander Flamberg, Artur Popławski, Monika i Bartosz Soćkowie (dwa), Bartłomiej Macieja (dwa), Bogdan Hołownia, Dawid Daniuszewski, Jan Kleczyński (pianista), Jan Taubenhaus, Ksawery Tartakower, Marian Wróbel, Paweł Czarnota, Samuel Rosenthal, Hanna Ereńska-Radzewska, Grażyna Szmacińska, Iweta Radziewicz (dwa) i Małgorzata Wiese.

Autorkę książki „Prawdziwe zmiany-mój eliksir młodości” Annę Kalatę „poznałem” w telewizji, gdy sprawowała urząd ministra pracy i polityki społecznej z ramienia Samoobrony RP.

Po jakimś czasie w  „TV Polonia” pokazano uroczą blondynkę

i zadano  pytanie: „Jak myślicie państwo, kto to może być”? Oczywiście nie  wiedziałem i bardzo się zdziwiłem, gdy wymieniono nazwisko. „To jest  niemożliwe, co za metamorfoza”! – taka była moja pierwsza reakcja. Potem  zobaczyłem byłą panią minister w programie ITVN „Taniec z gwiazdami”.

Pewnego razy wydawca „Penelopy” Jerzy Moraś oznajmił mi, że wydaje książkę Anny  Kalaty. „Znasz ją”? – padło pytanie. „Oczywiście, z  telewizji” – odpowiedziałem. „To może mi to przyślesz”? – zapytałem. „Otrzymasz i to z autografem” – obiecał.

Książkę otrzymałem i przeczytałem ją jednym tchem. Frapująca lektura i gorąco ją polecam! Czyta się lekko i z dużym zainteresowaniem. Autorka zdradza nie tylko tajemnice swej  diety, ale także opowiada o swoim życiu, karierze zawodowej, podróżach po  Indiach i historii tego kraju.

Opowieść Anny Kalaty pokazuje, jak swoje życie jesteśmy w stanie zmienić. Na lepsze i to w dowolnej sytuacji życiowej! Spróbujcie!

Jest to poradnik dla szachistek i szachistów, którzy chcą poprawić swoją technikę w grze końcowej. Autorzy omawiają różne końcówki, a szczególną uwagę przywiązują do wieżówek. Książka jest bardzo pożyteczna dla trenerów. Kosztuje obecnie 19.90 złoty i można ją zamówić bezpośrednuio w wydawnictwie RM.

Dwaj znani szachiści i autorzy zajęli się w swojej pracy problemami gry środkowej. Książka składa się z VII części i zawiera 230 stron. Po jej przestudiowaniu każdy szachista poszerzy swoją wiedzę i zrozumie mechanizmy rządzące w trakcie rozgrywania partii szachowej. Książka jest bardzo praktyczna dla trenerów szachowych. Polecam!

Książka kosztuje 29.90 złoty i można ją zamówić w wydawnictwie RM.

Dla numeru październikowego skomentowałem zwycięską partię Kempińskiego z Lorscheid (Drezno 2011) oraz przygotowałem 6 kombinacji.

W numerze wrześniowym zamieszczona została skomentowana przeze mnie partia Sutovsky-Iwanczuk (Khanty-Mansiysk 2011) oraz kombinacje.

Fernschachpost jest oficjalnym pismem Niemieckiego Związku Gry Korespondencyjnej (BdF) i ukazuje się 8 razy w roku.

Moja współpraca z pismem trwa od 2008 roku i prowadzę w nim dział „Teoria debiutów”. W tym numerze omówilem ciekawy wariant w debiucie czterech skoczków po posunięciach 1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Sc3 Sf6 4.Gb5 Gd6!?