Jerzy Konikowski i Gerd Treppner
Testbuch für Meister von Morgen
Beyer Verlag 2013
135 stron
ISBN 978-3-940417-32-9

Jest to trzecie wydanie książki testowej dla przyszłych mistrzów: Link. Mój partner Gerd Treppner zmarł przedwcześnie w 2009 roku: Link.

Jeśli ktoś nie chce poznawać skomplikowanej teorii debiutów po 1.e4 lub 1.d4 d5 2.c4, to może sobie ułatwić „życie szachowe” debiutem Collego, który powstaje po ruchach 1.d4 d5 2.Sf3 Sf6 3.e3 itd.

Autor omówił ten temat na 416 stronach (format 240×170). Książkę można zamówić w firmie Niggemanna.

Spis treści

Na 304 stronach (format: 240×170) arcymistrz z Bułgarii Marian Petrov omówil problemy nowoczesnego Benoni.

Spis treści

Autor zajmuje się w swojej pracy problemami gry środkowej.

Spis treści

About the Author
Bibliography
Introduction
1. Central Control
2. Looking After the King
3. Decisive Development
4. Classic Pawn Structures and Play
5. Holes, Outposts and Weak Squares
6. Improving the Worst Piece
7. The Initiative
8. Prophylaxis and Overprotection
9. Evaluating Positions
10. Winning Won Positions
11. Defensive Resourcefulness
12. Chess Psychology and Practical Tips
12 Index of Openings
13 Index of Games

Książka liczy 415 stron (format 240×170)

Można ją zamówić w firmie Niggemanna.

Mój wkład w tym numerze to partia oznaczona za piękność Świercz-Vachier Lagrave, Gibraltar 2013, artykuł teoretyczny „Obrona sycylijska 6.He2!? przeciwko wariantowi Najdorfa” oraz kombinacje.

Tym razem zająłem się ciekawym wariantem w systemie Najdorfa po posunięciach 1.e4 c5 2.Sf3 d6 3.d4 cxd4 4.Sxd4 Sf6 5.Sc3 a6 6.He2!?

Ukazał się nowy numer najlepszego szachowego periodyku w języku czeskim pod redakcją Bretislava Modra z Pragi.

SPIS TREŚCI

Od redakcji

Jubileuszowy 75 festiwal, grany przed laty w Beverwijk, a obecnie w Wijk aan Zee, zgromadził na starcie wielu zawodników elity światowej. Kolejny wspaniały triumf zanotował Magnus Carlsen, który nie tylko wyprzedził drugiego na mecie Lewona Aroniana o półtora punktu, ale jeszcze dodał kilka punktów do rekordowego rankingu, podnosząc go do 2872 p. Jego rankingowa przewaga nad konkurentami przypomina przewagę Roberta Fischera z przełomu lat 60-ych i 70-ych, który swoich konkurentów wyprzedzał o 100 p. rankingowych. Dobrze grał mistrz świata Viswanathan Anand, który przez wiele rund był poważnym rywalem Magnusa. Ostatecznie zajął III miejsce, wyprzedzony przez Lewona Aroniana, który po słabym starcie 1,5 p. (z 4) rozwinął wielkie tempo i odniósł aż 5 zwycięstw. Teoretycznie Carlsen jest faworytem turnieju pretendentów rozgrywanego w Londynie w drugiej połowie marca 2013 roku, ale wydaje mi się, że Aronian nie jest bez szans. Walka o tytuł mistrza świata, to nie zmagania o punkty rankingowe. Tu trzeba wygrać decydującą partię z danym rywalem, w danym dniu i mieć immunitet na przypadkowe potknięcia na dystansie.

Wielki festiwal na Gibraltarze był rozgrywany w cieniu holenderskich zmagań. Zagrali tam ci, co nie zmieścili się w trzech turniejach w Wijk aan Zee. Ponadto w openie gibraltarskim uczestniczyła olbrzymia liczba zawodników z niskimi rankingami, do czego na szczęście nie dopuszczają Holendrzy i dzięki temu ich festiwal jest unikatowy i niezwykle ceniony w świecie. Nasi reprezentanci nie znaleźli się na liście 42 zawodników zaproszonych do Wijk aan Zee i ścisła czołówka Radosław Wojtaszek, Mateusz Bartel i Dariusz Świercz, sprawdzała swoją formę w zmaganiach na gibraltarskim cyplu. Niestety sprawdzian nie wypadł dobrze, tym bardziej, że większość przeciwników, z którymi przyszło się spotkać naszym olimpijczykom zaliczała się do „słabeuszy“ (drugi tysiąc świata). Z całego występu naszych graczy na wyróżnienie zasługuje tylko jedna partia, w której Dariusz Świercz pokonał Francuza Maxima Vachier-Lagrave’a i otrzymał nagrodę za piękność.

Drużynowe mistrzostwa Polski kobiet zostały zorganizowane kolejny raz we Wrocławiu i zakończyły się zwycięstwem zespołu JKSz MCKiS Jaworzno, którego liderką była Joanna Worek. Niestety zagrało zaledwie 5 drużyn, co oznacza, że formuła turnieju jest niewłaściwa. Wydaje mi się, że powinny występować reprezentacje Wojewódzkich Związków Szachowych lub miast.

W „Małym Szachiście“ omawiamy siłę wieży, a szczególnie pary wież i prezentujemy kombinacje z udziałem tych figur, a także przedstawiamy kolejnego wybitnego szachistę – dwukrotnego mistrza świata Aleksandra Alechina i jego wspaniałe kombinacje.