Witam

Pozdrawiam i proszę o pomoc w rozpropagowaniu nowego i BEZPŁATNEGO miesięcznika Szachowego. Oto garść informacji:

Kurier szachowy jest miesięcznikiem

Informuje o ciekawych, często niedostępnych wydarzeniach szachowych z lat 1926 – 2014.

Artykuły są autorskie. Unikalne zapisy partii (szczególnie pań z lat 1927 – 1970), niespotykane zdjęcia itp.

Przybliża życie szachowe Wrocławia. Nie będzie konkurencją dla aktualnie wydawanych czasopism szachowych, bowiem zajmuje się bardziej historią szachów niż sprawami bieżącymi.

Każdy numer jest do pobrania na stronie: link.  Wszelkie uwagi kierujemy: kurier@comrel.pl a także fizyk@ekwazar.pl

W załączniku wysyłam pierwszy numer: Kurier Szachowy numer 1

Pozdrawiam

Krzysztof Puszczewicz

Wrocław

SPIS TREŚCI

Od redakcji 1 O tym się mówi 2 Mecz o MŚ, Anand – Carlsen, Chennai 2013 3 DMŚ, Antalia TUR 2013 8 Partie komentowane DMŚ 2013 9 ME szybkie i blitze, Warszawa 2013 12 Mały Szachista nr 16-styczeń 2014 I-VIII MŚ w solvingu, Batumi 2013 17 Tomaszów Lubelski „Puchar Roztocza“ 2013 18 Kurs i Konferencja Sędziowska, Puławy 2013 19 Szachowe epizody A.F. (49) 20 Nauka gry (121) 26 Poradnik sędziego (117) 30 Prenumerata 31 Rozwiązania kombinacji 31 Kombinacje 32

Od redakcji

Mamy nowego, XVI mistrza świata! Na szachowym tronie zasiadł 22-letni Norweg Magnus Carlsen, jeden z najmłodszych w historii zmagań o tytuł najlepszego szachisty globu. Trudno wyobrazić sobie spokojnych i opanowanych Norwegów, których ogarnęła „szachowa gorączka” w trakcie meczu Anand – Carlsen, rozgrywanego w Chennai, czyli w Madrasie, rodzinnym mieście Ananda, mistrza świata w latach 2008-2013. Codzienną bezpośrednią telewizyjną transmisję wszystkich partii śledziło z zapartym tchem ponad 600 tys. mieszkańców Norwegii, liczącej około 5 milionów obywateli. Norwegowie, z którymi miałem możliwość rozmawiać w Warszawie, w trakcie DME, byli niebywale zaskoczeni tym szachowym zainteresowaniem, niespotykanym w ich kraju. Mówili, że wielu z nich ma mgliste pojęcie o szachach, ale gdy ich rodak walczył o koronę szachową zapomnieli o nartach czy biathlonie i bacznie obserwowali każde posunięcie Magnusa, wsłuchując się w fachowe komentarze.

Cóż, zdobycie korony szachowej, to niebywałe osiągnięcie na tle dyscyplin sportowych. Jakiż sport może poszczycić się tak małą liczbą championów i w jakiej dziedzinie są oni znani powszechnie poza gronem kibiców szachów? Nazwiska Laskera, Alechina, Capablanki, Botwinnika, Spasskiego, Fischera, Karpowa i Kasparowa po dzień dzisiejszy tkwią w pamięci wielu ludzi, dalekich od królewskiej gry.

Drużynowe mistrzostwa świata mężczyzn, rozegrane w Turcji, przyniosły sukces ekipie rosyjskiej. Rosja jest od dziesiątków lat mocarstwem szachowym, ale w ostatnich trzech latach nie była w stanie zdobyć złotego medalu na olimpiadach, DME czy DMŚ. Straciła też indywidualne tytuły mistrza i mistrzyni świata. Tym razem w Antalii niewiele brakowało, aby złote medale przypadły Ukrainie lub Chinom, ale tu Rosjanie mieli bohatera Iana Niepomniaszczego, który wygrał bardzo złą pozycję z mistrzem świata do 20 lat Chińczykiem Yu Yangyi oraz pokonał mistrza Ukrainy Kryworuczkę, zapewniając Rosji dwa ważne zwycięstwa 2,5-1,5.

W kraju główną imprezą były rozgrywane w stolicy ME w grze błyskawicznej i szybkiej. Obsada była przeciętna, a nawet stosunkowo słaba ze względu na równolegle konkurencyjne imprezy w Londynie i Pekinie, w których zagrała cała europejska czołówka. Po raz trzeci, biorąc pod uwagę ME w Legnicy i DME w Warszawie, okazaliśmy się niezwykle gościnni. We wszystkich imprezach oddaliśmy cudzoziemcom blisko 95% nagród i prawie wszystkie medale. Jedna „jaskółka” w postaci brązowego medalu Bartosza Soćki, nie czyni wiosny. Męskie polskie szachy przeżywają od kilku lat poważny kryzys i tylko całkowita zmiana kierownictwa sportowego Związku może poprawić sytuację. Obecne kierownictwo, nie zmienione praktycznie od 2009 roku, pokazało dobitnie, że trudno liczyć na jakiekolwiek pozytywne kroki w ich działaniu.

Seria ta jest wiodącym i najbardziej popularnym projektem w wydawnictwie Penelopa. Ukazał się właśnie 7 tom z następującymi tematami:

1. Inwazja barbarzyńców – o napaści Sowietów na Polskę 17 września 1939 roku.

2. Francuska epopeja Sikorskiego – o działalności politycznej i wojskowej generała Władysława Sikorskiego na terenie Francji w pierwszych miesiącach II wojny światowej.

3. Alianci przeciwko Polsce – o konferencji w Teheranie, która odbyła się w dniach 28 listopada do 1 grudnia 1943 roku.

4. Mit założycielski – o obchodzonym 22 lipca Święta Odrodzenia Polski, które było w rzeczywistości symbolem zakłamania PRL.

5. NKWD pacyfikuje Polskę – o „bratniej pomocy” NKWD w celu utrzymania władzy przez polskich komnunistów.

6. Wąwolnica-gniazdo os – o karnym spaleniu wsi Wąwolnica na Lubelszczyźnie przez siły komunistycznej władzy 2 maja 1946 roku.

7. Biskup na celowniku władzy – o tragicznej śmierci 27 października 1948 roku biskupa łomżyńskiego Stanisława Kostki Łukomskiego.

8. Zestrzelić intruza! – o zestrzeleniu w 1975 roku na rozkaz generała Wojciecha Jaruzelskiego samolotu prowadzonego przez Dionizego Bielańskiego.

9. Po co Jaruzelski zabiegał o Thatcher – o wizycie premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher w 1988 roku w naszym kraju i jak ją chcieli wykorzystać do swych celów polscy komuniści.

10. Erich Niezniszczalny –  o wodzu Niemieckiej Republiki Demokratycznej Erichu Honeckerze.

11. Przerwana misja – o wyprowadzeniu z kraju przez polskich komunistów co najmniej kilka miliardów dolarów.

12. Kto zamordował księdza Jerzego? – o mordzie komunistycznej milicji obywatelskiej ks. Jerzego Popiełuszki.

Zapraszam do lektury tej znakomitej książki omawiającej trudne problemy historyczno-polityczne Polski.

Zakazana historia 7
Leszek Pietrzak
Wydawnictwo Penelopa
Warszawa 2013
146 stron
29.90 złoty
ISBN 978-83-62908-49-3

W listopadowym numerze Tomasz Lissowski omawia Drużynowe Mistrzostwa Europy (część 1), natomiast Dariusz Gronkowski dokonał wyboru ciekawych partii. Henryk Buczinski kontynuuje swoją serię „Arcymistrzowski wpadki” (część 18). Mój wkład to komentowana partia z meczu Anand-Carlsen (9).

Katalog

Strona wydawnictwa

Książka ukazała się przed meczem Anand-Carlsen i zawiera zestaw partii pretedenta rozegranych w latach 2012-2013. Praca przedstawia nie tylko wygrane partie Magnusa, lecz także remisowe i nawet przegrane. Wszystkie pojedynki są obszernie skomentowane i mają wielki aspekt szkoleniowy. Przed każdą partią przygotowane zostały dwa zadania do rozwiązania, które są ściśle związane z poszczególnymi pojedynkami.

Przypominam, że w wydawnictwie Penelopa ukazała się w 2011 roku książka „Magnus Carlsen: Mozart szachów”, która omawia twórczość obecnego mistrza świata w latach 2001-2009. Książka Damazego Sobieckiego jest więc kontynuacją kariery Norwega i bardziej głębiej wnika w tajemnice jego sukcesów.

Polecam!

Damazy Sobiecki
Magnus Carlsen: Wojownik
Warszawa 2013
290 stron (format 240×165)
Cena 39.90 zł
ISBN 978-83-62908-29-5

Znany mistrz szachowy z Siemianowic Śląskich Henryk Buczinski jest autorem pierwszego tomu nowej serii wydawnictwa Penelopa „Tajemnice tytanów”, która będzie zawierała krótkie, lecz treściwe pozycje z zawartym materiałem dydaktycznym oraz merytorycznymi ocenami gry najlepszych szachistów na świecie.

Przedstawiona książka zawiera 30 pojedynków z arcymistrzowskiej praktyki turniejowej, które nie przekraczają 25 posunięć. Wszystkie partie rozegrane zostały w latach 2012-2013 i prawie w komplecie opublikowane były w nieco skróconej formie w Panoramie Szachowej.

Autor ma nadzieję, że przystępna analiza partii, ruch po ruchu, pozwoli zdiagnozować przyczyny tak szybkich katastrof i co za tym idzie będzie ostrzeżeniem dla Czytelników, aby nie powielać wytkniętych błędów.

Książka jest znakomitym materiałem szkoleniowym dla zawodników i trenerów!

Henryk Buczinski
Arcymistrzowskie wpadki
Penelopa 2013
156 stron
ISBN 978-83-62908-45-5

W dniu 5 listopada 1993 roku ukazał się pierwszy numer Panoramy Szachowej. Pismo obchodzi więc XX lat istnienia. Gratulacje i wytrwałości w wydawaniu kolejnych interesujących numerów!

Dla tego październikowego numeru skomentowałem partię Kamsky-Mamedjarow, Tromso 2013.

Mój wkład w tym numerze jest artykuł na temat 1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Gb5 Sf6 4.0-0 Sxe4 5.d4 Sd6 6.dxe5 itd.

SPIS TREŚCI

Od redakcji 1 O tym się mówi 2 DME, Warszawa 2013 3 Partie komentowane 7 ME 8-18 lat, Budva 2013 10 DMP, Ekstraliga, 3 sesje 14 DMP – I liga, Szklarska Poręba 2013 15 DMP – II liga, Poronin 2013 16 Mały Szachista nr 15-grudzien 2013 I-VIII Z wielebnym rywalem 17 MP oldbojów, Solina 2013 17 Kongres FIDE, Tallinn 2013 18 Skorowidz za 2013 rok 19 Szachowe epizody A.F. (48) 20 Nauka gry (120) 26 Poradnik sędziego (116) 30 Prenumerata 31 Rozwiązania kombinacji 31 Kombinacje 32

Od redakcji

Dobrze się stało, że Warszawa była miejscem DME i mogliśmy zobaczyć w Polsce wielu graczy najwyższej klasy, aż 5 mężczyzn i 4 kobiety z pierwszych dziesiątek świata. Po olimpiadzie warszawskiej w 1935 r. i kobiecej w Lublinie w 1969 r., była to trzecia rangą drużynowa impreza w historii polskich szachów. Nasze panie: Monika Soćko, Jolanta Zawadzka, Joanna Majdan-Gajewska, Iweta Rajlich i Karina Szczepkowska-Horowska potwierdziły kolejny raz przynależność do europejskiej czołówki i po raz czwarty w ostatnich 8 latach zdobyły medal na DME. Brązowy medal ma swoją cenę, chociaż niewiele zabrakło do srebra.

Panowie zagrali na miarę swoich możliwości, ale ich wynik, jest w jakimś sensie rezultatem schematycznego dobierania drużyny. Nie można kierować się wyłącznie rankinguiem i ustalać skład na Zarządzie. Trzeba dać wolną rękę kapitanowi, jedynie wskazać dwóch zawodników, którzy wywalczyli w MP prawo gry w drużynie i zatwierdzić skład oraz kolejność podaną przez selekcjonera. Nie mniej jednak trzeba wyróżnić znakomity rezultat Mateusza Bartla +6=3-0, co dało mu złoty medal na IV szachownicy oraz jeszcze lepszy poziom gry Dariusza Świercza, który zmierzył się ze znacznie silniejszymi rywalami.

Dobrze się stało, że w obu DME miały okazję wystąpić trzy nasze zespoły, co przy braku indywidualnych turniejów międzynarodowych w kraju, dało wielu naszym reprezentantom niezbędne doświadczenie w walce z silnymi rywalami. Doskonale zaprezentowali się Jan Krzysztof Duda, Kacper Piorun i Krzysztof Bulski, a wśród Pań Katarzyna Toma, Klaudia Kulon i Klaudia Wiśniowska.

Olbrzymia 43 osobowa ekipa reprezentowała nas na ME 8-18 lat w czarnogórskiej Budwie. Przywieźliśmy zaledwie dwa medale i to tylko dziewcząt. Szczególną radość sprawiła nam Laura Czernikowska i to nie tylko zdobyciem złotego medalu, ale stylem gry opartym na precyzyjnym rozgrywaniu końcówek, tak rzadkim w tym wieku. Mariola Woźniak, mistrzyni świata szkół z Krakowa, z 2011 roku pewnie zdobyła srebrny medal. Blisko medali było jeszcze kilka naszych dziewcząt, czego nie można powiedzieć o juniorach, którzy zawiedli pod każdym względem.

Drużynowe MP przyniosły sukces zespołowi WASKO „Hetman“ Katowice po zaciętej walce ze Stilonem z Gorzowa Wlkp. Jeżeli dodamy „Polonię“ Wrocław, to mamy komplet trzech polskich klubów walczących o medale. Pozostałe kluby nie mają nic do powiedzenia i nie są w stanie nawiązać walki w poszczególnych meczach z żadną z tych drużyn, nie mówiąc już o zremisowaniu spotkania. Trudno zakładać, aby przełom zrobiły drużyny z I ligi, wśród których było tylko 17 graczy z rankingiem powyżej 2400. W II lidze takich graczy było zaledwie 12.