W dniach 7-9 grudnia 2012 w Puławach odbyło się Seminarium FIDE dla sędziów szachowych.

Zdjęcia z tej imprezy w wykonaniu Marka Skrzypczaka są do obejrzenia na mojej stronie: Link

Sprawozdanie Andrzeja Filipowicza na mojej stronie: Link

Wiceprezes Włodzimierz Schmidt podkreślił, że słabe przygotowanie debiutowe jest problemem zarówno czołówki kobiet, jak i mężczyzn i zadeklarował gotowość nadzorowania pracy konsultanta debiutowego kadry kobiet i mężczyzn (Protokół z zebrania zarządu Warszawa, biuro PZSzach, Al. Jerozolimskie 49, 27 października 2012 r. godz. 10.00-18.00).

////////////////////////

W piśmie Szachy/Chess 75/76-2002 w tekście „Gorzka prawda” napisałem:

W 1979 byłem wraz z Tomaszewskim na mistrzostwach świata w Grazu. Tam nawiązaliśmy dobre kontakty z ekipą Dworeckiego. W jej sklad wchodzili zawodnicy Jusupow i Dołmatow oraz trener Tukmakow. Chodziliśmy często wspólnie na spacery. Rozmawialiśmy na różne tematy. Często w tych dyskusjach były poruszane problemy przygotowania debiutowego do ważnych imprez. Obaj trenerzy z całą stanowczością twierdzili, że faza debiutowa jest najważniejsza i od tego zależy w dużym stopniu sukces w partii. Potem w Niemczech, w czasie tradycyjnych turniejów międzynarodowych w Dortmundzie, miałem wielokrotnie możliwość rozmawiania z czołowymi zawodnikami świata. Wszyscy potwierdzali to samo. Przytoczę to, co napisał Karpow we wstępie do mojej najnowszej książki „Schnellkurs der Schacheröffnungen” (niemiecka wersja książki „Szybki kurs debiutów”): Każda faza partii jest bardzo ważna. Jeśli na początku walki jedna ze stron straci materiał lub przeciwnik uzyska przewagę pozycyjną, to będzie trudno te straty odrobić w grze środkowej. Do końcówki może więc w ogóle nie dojść. Tak więc, znając słabo otwarcia, szachista nie może liczyć na większe sukcesy…

Jeśli ktoś ma dobrze opracowane otwarcia, to sukcesy przyjdą szybciej. Trzeba pamiętać też o tym, że organizatorzy turniejów dążą do czasowego skracania partii. W mistrzostwach świata bardzo często o awansie do następnej rundy decydują partie błyskawiczne. Tak więc doskonała znajomość teorii debiutów jest bardzo istotna.

cdn

Kontynuuję moje spostrzeżenia dotyczące szkolenia w ramach Młodzieżowej Akademii Szachowej, które opublikowałem w artykule „Gorzka prawda” (Szachy/Chess 75/76-2002):

///////////////////////

Mnie zadawano na sesjach wiele pytań właśnie odnośnie otwarć. Młodzież ma najwięcej tutaj problemów, gdyż literatura w języku polskim jest jeszcze bardzo skromna. Chciałbym przytoczyć taki przykład z Zakopanego. Marcin Tazbir poprosił mnie o informację na temat takiego wariantu w Najdorfie: 1.e4 c5 2.Sf3 d6 3.d4 cd4 4.Sd4 Sf6 5.Sc3 a6 6.Gg5 e6 7.f4 Sc6!? Jest to rzadki wariant. Kiedyś widziałem jedną partię na ten temat. Dlatego od razu powiedziałem, że w tej chwili nie jestem w stanie mu wiele powiedzieć, gdyż nie jestem do tego przygotowany. Ale mogę to zrobić natychmiast po powrocie do Dortmundu i wtedy prześlę mu tematyczne partie. Tak też się stało. Wysłałem mu dyskietkę ze zbiorami partii o tym wariancie. Ale przeglądając je, stwierdziłem, że to jest bardzo interesujący temat. Wgłębiłem się więc intensywnie w jego analizę i owocem był artykuł w Chess Base Magazin 76/2000. Ostatnio rozegrałem nawet drogą elektroniczą kilka tematycznych partii, aby sprawdzić pewne idee. Tak właśnie powinien pracować współczesny trener szachowy. Kiedy zacząłem współpracować z Brzeskim, to w pierwszym rzędzie zwrócilem uwagę na słabe przygotowanie debiutowe Maćka. I w tym kierunku rozpocząłem z nim szkolenie. Tymczasem Bernard na prywatnych treningach zaaplikował Brzeskiemu jakieś ogólne tematy, które akurat w tym momencie nie miały większego praktycznego znaczenia. Tego chłopaka trzeba było najpierw nauczyć grać początkowe ruchy…

cdn

W miniony weekend zakończyły się we Wrocławiu Drużynowe Mistrzostwa Polski Kobiet.

Strona

Końcowe wyniki

Arcymistrz Włodzimierz Schmidt jest trenerem Akademii Młodzieżowej od dawna. Jako wielokrotny mistrz Polski i autorytet w temacie „Szachy” przez wiele lat nie zauważył słabości systemu szkolenia polskiej młodzieży.

Stwierdzenie: „Wiceprezes Włodzimierz Schmidt podkreślił, że słabe przygotowanie debiutowe jest problemem zarówno czołówki kobiet, jak i mężczyzn i zadeklarował gotowość nadzorowania pracy konsultanta debiutowego kadry kobiet i mężczyzn” nie jest „świeżym” problemem, lecz znanym od wielu lat. Już przeszło 10 lat temu zwróciłem uwagę na tę kwestię.

W artykule „Gorzka prawda” (Szachy/Chess 75/76-2002, strona 101) pisałem:

///////////////////////

Muszą być zachowane odpowiednie proporcje pomiędzy treningiem ogólnorozwojowym i specjalistycznym. Młodzież trzeba szkolić oczywiście we wszystkich kierunkach, ale faza debiutowa musi być bardzo mocno uwypuklona w procesie szkolenia. Debiuty muszą być odpowiednio dopasowane do stylu gry zawodnika i ciągle szlifowane. Zawodnik musi grać debiuty ze zrozumieniem i wiedzieć, jakie plany należy tam stosować. I tego trzeba nauczyć możliwie szybko. Oglądałem masę partii naszej najlepszej młodzieży i stwierdzam, że nie wszyscy tę fazę gry dobrze opanowali. Potem to widać w grze przeciwko silnym przeciwnikom. Na Akademii preferuje się przede wszystkim „ogólne” tematy. To jest na pewno ciekawe i pożyteczne, ale podobno zadaniem Akademii jest przygotowanie zawodników do najważniejszych imprez roku. A taka tematyka nie może spełnić tych oczekiwań. To jest poziom szkółki podstawowej i dlatego ta nasza młodzież nie może się później wybić, gdyż brakuje szkoły średniej, nie mówiąc już o wyższej szkole wtajemniczenia. Trzeba wprowadzić więcej wyspecjalizowanych tematów w kierunku poznawania nowych otwarć i udoskonalania repertuaru debiutowego zawodników.

cdn

Dla przypomnienia poprzednie odcinki:

Link 1 

Link 2

Link 3

Link 4

W dniach 22-28 listopada 2012 odbył się w Legnicy XXVIII Międzynarodowy Turniej o puchar Wojewody Dolnośląskiego.

Końcowe wyniki

Strona turnieju 

W tekście „Gorzka prawda” (Szachy/Chess 75/76-2002) opisuję inne moje spostrzeżenia dotyczące przygotowania debiutowego kadry młodzieżowej.

///////////////////////

Moja współpraca z Radosławem Wojtaszkiem przebiegała bezproblemowo, ponieważ realizował on konsekwentnie nasze ustalenia.

Gorzej było z Brzeskim, który pod wpływem trenerów Akademii ciągle zmieniał swój – wcześniej wspólnie ustalony – repertuar debiutowy. Maciek opisał mnie w prywatnej korespondencji przygotowania do partii z Ryszardem Bernardem w trakcie mistrzostw Europy. Trener kazał mu grać zupełnie coś innego, niż to co było objęte naszym przygotowaniem. Ja przez rok opracowywałem Brzeskiemu repertuar, tymczasem Ryszard Bernard w ciągu 30 minut przygotowywał mu zupełnie co innego. Taka praca była tylko jednorazową akcją. Potem po mistrzostwach nikt już nie interesował się tym, co gra.

Dalej na stronie 104 artykułu piszę: „I to jest to, przed czym ja zawsze ostrzegałem: taki system szkolenia i przygotowania zawodników do ważnych imprez nie może przynieść na dłuższą metę większych efektów. Dlatego nasza utalentowana młodzież zdobywa wprawdzie medale w mistrzostwach świata i Europy, ale po osiągnięciu wieku seniora przestaje się zupełnie liczyć na arenie międzynarodowej…

Ale dlaczego tak się dzieje?

Dlatego, że są szkoleni na zasadzie impulsów. Poznają powierzchownie pewną wiedzę, którą potrafią wykorzystać na krótkim dystansie. Akademia nie przygotowuje ich do samodzielnej pracy i nie daje im odpowiedniego modelu pracy na przyszłość. Czyli młodzież nie jest przez trenerów Akademii odpowiednio zaprogramowana do właściwej pracy nad szachami. Oni jeszcze tego nie zrozumieli, że najważniejszą fazą w partii we współczesnych szachach jest prawidłowe otwarcie. Tutaj się przecież walczy o przewagę, tutaj buduje się plany gry środkowej…”.

cdn

W turnieju otwartym na Malcie startowało 158 zawodników z 28 krajów.

Zwyciężył Bartłomiej Heberla z 7.5 punktami z 9 partii.

Karina Szczepkowska-Horowska zdobyła sklasyfikowana na 15 miejscu (6 pkt), natomiast Rafał Lubczyński znalazł się na 17 pozycji (6 pkt).

Strona turnieju

ChessBase News (wersja angielska) 

ChessBase News (wersja niemiecka)

Aktualny wicemistrz Polski Bartłomiej Macieja zakochał się w Meksyku. Stamtąd pochodzi jego żona i w tym kraju gra bardzo chętnie w turniejach.

Są one przeważnie średniej klasy i nasz olimpijczyk z reguły je wygrywa.

W dniach 21-25 listopada 2012 wziął on udział w turnieju 2º Abierto Internacional UNAM, w którym zajął bezapelacyjnie pierwsze miejsce.

Stan czołówki:

Z kim Polak zdobywał punkty:

Dokładne wyniki 

Strona turnieju

ChessBase News (wersja niemiecka

ChessBase News (wersja angielska)

Tomasz Sielicki w swoim sprawozdaniu pisze:

Tradycyjnie ogromne sukcesy odnosili nasi zawodnicy oraz reprezentacja w Solvingu. Rok 2011 to Mistrzostwa Europy w Solvingu rozgrywane w Polsce w Łowiczu. Mimo obciążeń organizacyjnych, wspaniały triumf odniósł Piotr Murdzia. Niestety drużyna nieco rozczarowała zdobywając jedynie brąz. Za to Mistrzostwa Świata 2011 rozgrywane we Włoszech to całkowita dominacja naszych reprezentantów. Zdobyliśmy niemal wszystko co było do wygrania, w tym oba złote medale: drużynowo oraz indywidualnie Kacper Piorun. Dodatkowo brązowy medal zdobył Piotr Murdzia. John Nunn i reprezentacja Wielkiej Brytanii musiały się tym razem zadowolić srebrem indywidualnym i drużynowym. Tym samym Kacper został arcymistrzem solvingu, a już w roku 2012 uzyskał tytuł arcymistrzowski w grze bezpośredniej.

Rok 2012 to kolejny rok dominacji naszych solverowców. Na rozgrywanych w Japonii Mistrzostwach Świata szósty złoty medal zdobył Piotr Murdzia, Szef Wyszkolenia i od niedawna Dyrektor Biura PZSzach. Złoto przywiozła także nasza drużyna, a arcymistrz Kacper Piorun zdobył brąz. W Mistrzostwach Europy na Ukrainie zdobyliśmy złoto drużynowo oraz indywidualnie. Chyba nie było takiego roku, gdzie wszystkie 4 złote medale trafiły do Polski!

////////////////////

Nasi solverowcy mają znakomite warunki do uprawiania swej dyscypliny: trener kadry, zgrupowania, wyjazdy na imprezy na koszt Polskiego Związku Szachowego i stypendia sportowe.

Jest to więc grupa profesjonalistów z prawdziwego zdarzenia. Podejrzewam, że żadna federacja szachowa w innych krajach nie otacza opieką swych solverowców tak jak PZSzach. Stąd takie znakomite wyniki.

Szkoda, że w ich ślady nie idą nasze kadry w grze normalnej!

Solving był już tematem dyskusji na blogu. Dla przypomnienia:

Link 1

Link 2

Link 3

Link 4

Link 5

Link 6

Link 7