Co bym robił…

Zwykle częściej, zajmuję się grą szachową

Praktycznie, więcej komputerową.

Przy tym, poznaję ludzi, nickowo,

Takie to zajęcia, wypełniam bezwarunkowo.

Może ciekawszym zagadnieniem

Pozostało by, czytanie literatury?

Jakiej mam prawie zatrzęsienie.

Tego, urosło na półce, całe góry!

Różnorodność, gromadzonych pozycji,

Mieszczę w czterech ścianach wizji.

Tematyka ich, tak jest bardzo różna,

Jak na moje zainteresowania, usłużna.

Faktycznie mnie, ogarnia eklektyzm,

Dla którego, dziś jestem, tylko takim,

Który w sobie, wiele myśli gromadzi,

Zbyt często z problemami się wadzi.

09.03.2013 r.

Z okazji Międzynarodowego Dnia Szczęścia

podaję za pośrednictwem RMF24

Urodzaj w nazewnictwie świętowania

Kiedyś, to n/t mnożenia się nazw świąt?

Powstał, kolejny wierszyk z Dnia Urody!

Dziś, Międzynarodowy Dzień Szczęścia,

Zachowujący czas na dalsze wynajęcia.

Szczęścia, jako takiego nie można doznać?

Za pośrednictwem już z samego, nazwania

Ponieważ fizycznie, o sobie nie daje znać!

Ono, tylko tak, nadaje się do przeżywania.

Najdziwniejsze w tym jest to, że

Takimi nazwami zajmuje się, aż

Zgromadzenie Ogólne ONZ, niż

Na przykład, jak poprawić – wyż!

Dla mnie, to będzie, zawsze szczęście,

Jak z pozycji, całkowicie przegranej?

Uda mi się ją zrealizować wygraniem,

Mimo, iż to, przydarza się już częściej!

20.03.2013 r.

Źródło: Wikipedia

Rosyjski pisarz Władimir Nabokow stał się sławny głównie dwóch powieści Lolita (1955) oraz Obrona Łużyna (1930). 

Jego pasją była królewska gra. Hobbystycznie układał zadania szachowe.

Przyczyna porażki

Tak w każdym sporcie powstaje przyczyna?

Tutaj, powstała zawiniona porażka.

Dziś tej goryczy, doznała A. Radwańska,

Bo zbyt błędnie, także serwować zaczyna!

Ponieważ, do kolejnego podawania,

Nie czeka, na swój rytm oddechu.

Przez, co osłabia siłę, także wyskoku,

Brakuje, tego zsynchronizowania.

Powstał błąd, tak znacznej kolejności.

On, ukazał w rzeczywistości,

Że, taki wytwarzany wysiłek,

Który, także zmienia się w pyłek.

W tym, też nic jest dziwnego,

Że Jej, tak brakuje siły?

Płuca oddech opuściły,

Czekają, kroku drugiego!

Potrzeba, zdobywać zdolności praktyczne,

O których inni mówią, że są zbyteczne?

Tak zdobywana wiedza, to problem ważki.

Nie przyczyni się do, doznania porażki!

Oby powyższe, bardzo szybko dotarło!

Do wiadomości zainteresowanym.

Może, Chińczycy o problemie wiedzą?

Chętnie, to już wykorzystywanym.

22.01.2013 r. To, trzecia nad ranem.

Józef Rybak

Na Facebook

Dobra wieść, wszystkim wołam, cześć!

Jestem, ze wszystkimi „za pan brat”

Powiadomcie cały, szachowy świat,

Jak szachy, tworzą dalszą, życia część.

Wiele, na temat gry i szachów,

Dziś mi, przyszło powiedzieć,

Bez względu, ile mam czasu?

I zamiar, nad nimi posiedzieć.

Kiedyś, mi zadano, trudne pytanie:

Jak godzić wiedzę, z umiejętnościami?

Z takimi, fizycznymi sprawnościami.

Ponieważ rodzice, różne mają zdanie?

Do zwyciężania nie potrzeba, też zaliczać,

Kilka różnych, lub podobnych fakultetów.

Mimo tego braku, zdobywać wiele sukcesów,

Opartych na wiedzy, jak wartości przeliczać?

Jednak szachy, to nie tylko, takie manipulacje,

W których się tworzy, przelicza eliminacje?

Taka realizacja nie zawsze, prowadzi do celu.

Już o tym, przekonało się szachistów wielu.

Tworzenie, strefy matowej przy pomocy szachów,

Stosowane jest do różnych, drużynowych sportów.

Np. W piłce ręcznej, także rugby, są zatrzymania,

Aby, dalszy kolega, był zdolny do kontynuowania.

18.01.2013 r.

Józef Rybak

///////////////////////////////////////

Gesty w grze w tenisa

Zaciśnięcie pięści rąk,

Oraz, mimika twarzy

Daje, zbędne napięcie

Za wykonane ścięcie.

Kierowane do zawodnika

Któremu, taka myśl przenika.

Pewnie o której, też zamarzy

Że, tej twarzy nie zauważy?

Ponieważ złość, to widzącego

Może dać, coś budującego

Aby, dalszy ciąg gry się zmienił

Już, takich błędów nie popełnił.

Robi się nieprzyjemnie,

Kiedy, takie grymasy?

Wytwarzają zakwasy,

Zaraz dawać, po gębie!

Praktycznie od siebie, daleko stają,

Takich zagrożeń nie bardzo się boją

Ale, powstaje wielka euforia?

Oby, tylko żyła jako teoria!

Osobne zagadnienie; „porykiwanie”

W czasie przekazania piłki na stronie.

W myśl regulaminu, to wykroczenie,

Które, wobec kibiców jest stosowane.

Powyższe, zastosować do zawodników,

Bardziej rygorystycznie. Też, bez uników!

Takie odgłosy, są podobne do sędziów,

Tak ogłaszających, wykrywanie błędów.

Tolerowanie, stosowanych wybryków,

Bez względu, kto i jak je zastosuje?

Na zawodach, takiej rangi nie pasuje!

Okrzyk, przeciwnika dekoncentruje!

19.01.2013 r.

Józef Rybak

Film przedstawia prawdziwą postać o wyjątkowej biografii.
Bronisław Pekosiński mieszka w Zamościu – nie ma rodziny i nie ma
pojęcia, kim naprawdę jest. Jego nazwisko – Pekosiński – to skrót
od PKOS nazwy przedszkola. Bronisław miał krwotok mózgowy
i jest obecnie sparaliżowany. Niemniej jednak, ma gwiazdę przewodnią swego
życia: gra w szachy w sposób mistrzowski.
Został upokorzony, wyrzucony, zdradzony i oszukany, ale udało się zachować
swoją godność, dobroć i zaufanie. Szukał swojej matki przez całe życie.
Widzimy go przed kamerą w różnych okresach jego życia.

Źródło 

Pamięć o Bronisławie Pekosińskim przypomina utwór Józefa Rybaka

Elegia o Bezimiennym

Szachista z Domu Dziecka Bronisław Pekosiński I kat

Elegia o Bezimiennym

W załączeniu, napisana po śmierci,

To jest dnia, 2.01.2013 roku

Niech, Mu gwiazdka zaświeci,

Bo za życia, nie doznawał jej uroku:

Cieszyć się swoją rodziną,

Której nazwy, ślad zaginął.

Ale pamięć w filmie pozostała.

O historii z życia, bardzo mała.

Przeżyty, wiek 73, także, musi być błędny?

Ponieważ, akt urodzenia pozostał się zbędny.

Większą tragedię stanowi jakieś? Nazwisko,

Które komuś, mogło stanowić, osobę bliską?!

Bezimiennym był i nadal pozostawał,

Mimo, iż Jemu nadano jakieś znamię?

Wywodzące się od pomocy społecznej,

W sierocińcu, życie rodzinne poznawał.

4.01.2013 r.

Józef Rybak