Archiwum kategorii ‘Wydarzenia światowe’

kw.
27


link

kw.
24

kw.
22

Kontynuacja odcinka 2

Przed rozpoczęciem drugiego koła turnieju kandydatów w Jekaterinburgu otrzymałem od Internautów kilka listów elektronicznych z pytaniem: kto moim zdaniem zwycieży?

Moim faworytem jest Caruna, który trzykrotnie wygrał „Dortmund” (2012, 2014 oraz 2015) i w 2016 r. walczył z Carlsenem o prymat w szachach. Poznałem dobrze jego twórczość i możliwości sportowe.

Ale do walki o pierwsze miejsce może włączyć się także Vachier Lagrave (zwyciężył w Dortmundzie 2016) oraz Niepomniajszczyj (wygrał Dortmund 2018).

Aktualna tabelka po 10 partiach

Lider Niepomniajszczyj spotka się jeszcze z Caruaną i Vachier Lagrave. Zatem oczekują nas wielkie emocje!

Dla przypomnienia: byłem czterokrotnie zaangażowany w opracowaniach książek meczowych o mistrzostwo świata:

Anand – Carlsen, Chennai 2013

Carlsen – Anand, Soczi 2014

Carlsen – Karjakin, Nowy Jork 2016 (wersja niemiecka)

Carlsen – Karjakin, Nowy Jork 2016 (wersja angielska)

Carlsen – Caruana, Londyn 2018 (wersja niemiecka)

Carlsen – Caruana, Londyn 2018 (wersja angielska).

World Chess Championship 2018: Fabiano Caruana vs. Magnus Carlsen
by Jerzy Konikowski & Uwe Bekemann

The duel for the crown of the world’s best player has been the absolute highlight of international chess since the beginning of tournament chess. In November the world champion was determined in London in a match over 12 games and a tie-break – between the title defender Magnus Carlsen from Norway and his challenger Fabiano Caruana from the USA.

In the run-up there was no doubt that an interesting showdown was to be expected, as the two protagonists were holding the first two places in the world rankings. Accordingly, the chess world was feverishly awaiting this event. After winning the Candidates Tournament in Berlin earlier this year, the American Grandmaster had also shown great form at numerous other top events, and his accomplishments left no doubt that he was an absolutely worthy opponent for the defending champion.

In this book all the games are analyzed in detail and commented in an entertaining and understandable way. In addition, it also offers a close look at the framework conditions and the events that led to the finale. So you will find, for example, chapters like ‚The Opponents in Short Portrait’ and ‚The Previous Fights of the Protagonists’. Then there are interviews with various top players and experts under the title ‚Predictions Before the Fight’ – rounded off by a playful opportunity to compete with the champions: ‚Try to Find Combinations Like Carlsen and Caruana!’

Paperback, 184 pages, Joachim Beyer Verlag

kw.
15

Kontynuacja tematów: 1 oraz 2
link


link
link


kw.
12

Polgar Challenge był przede wszystkim turniejem indywidualnym, ale uczestniczące osoby zostały podzielone na dwie drużyny „Team Polgar” i „Team Kramnik”.

Te dwie szachowe legendy, Judit Polgar i Władimir Kramnik, pełniły rolę „kapitanów” swoich ekip, a także komentowały wydarzenia na żywo w Internecie.

W skład „Team Polgar” weszli Zhansaya Abdumalik, Polina Shuvalova, Nihal Sarin, Sara Khadem, Volofar Murzin, Jiner Zhu, Gunay Mammadzada, Gukesh D, Awonder Liang i Vincent Keymer. Trenerami byli mistrzyni świata Ju Wenjun oraz Surya Ganguly i Artur Kogan.

„Team Kramnik” został utworzony przez Christophera Yoo, Carissę Yip, Lei Tingjie, Praggnanandhaa, Nurgyula Salimovę, Leona Mendoncę, Jonasa Bjerre, Olgę Badelkę, Dinarę Saduakassovę i Nodiberk Abdusattorov, a trenowali go Hou Yifan, Boris Gelfand i Anna Muzyczuk.

Ostatecznie wyraźne zwycięstwo odniósł Praggnanandhaa. 15-letni Hindus zdeklasował resztę stawki o 1,5 punktu. Nodirbek Abdusattorov z Uzbekistanu, Nihal Sarin i Gukesh, obaj również z Indii, oraz Volodir Murcin z Rosji, ukończyli z 14 punktami. Niemiec Vincent Keymer zajął szóste miejsce.

Najlepszymi zawodniczkami okazały się Chinki: 24-letnia Lei Tingjie i 18-letnia Zhu Jiner. Dinara Saduakassova musiała wycofać się z turnieju z powodu ciągłych rozłączeń.

Końcowa tabelka

Źródło

/////////////////////////////

W tym składzie nie ma, niestety, polskich nazwisk. A jeszcze kilka lat temu nasza utalentowana młodzież przywoziła „worek medali” z różnych mistrzostw!

 

mar
09





mar
08

Kontynuacja odcinka 19

Przypominam, że o największym polskim sukcesie ukazała się książka Złoto dla Polski.

W artykule BOMBOWA DRUŻYNA W HAMBURGU na oficjalnej stronie Polskiego Szachowego autor nie wspomniał jednak o niej.

Jedynie napisał: Kulisy Olimpiady w Hamburgu zostały bardzo wnikliwie opisane przez Stefana Gawlikowskiego w książce „Arcymistrzowie” (Warszawa 2016).

W naszej pracy przedstawione zostały nie tylko kulisy sukcesu polskiej ekipy, ale także zmagania w poszczególnych rundach oraz komentowane pojedynki ukazujące dramaturgię walki. Tego w książce Stefana Gawlikowskiego nie ma!

Obecnie w Polsce toczy się ożywiona dyskusja o wolnych mediach. Polski Związek Szachowy od lat (z niewielkimi wyjątkami) prowadzi cenzurę w stosunku do osób, które mają inne spojrzenie na rozwój naszych szachów od oficjalnych czynników.

Artykuł ten na stronie PZSzach jest jasnym tego przykładem!

Inni autorzy znają naszą książkę i dlatego pamięć o niej nie może zaginąć:

Stefan Gawlikowski, Arcymistrzowie (Warszawa 2016), jest wzmianka na stronie 243.

Tadeusz Wolsza, Od „Honoratki” do Wierzbowej (Warszawa 2020), jest informacja na stronach 9 i 120.

Miejsce zmagań: