Archiwum kategorii ‘Ciekawostki szachowe’
Tassilo Heydebrand und der Lassa był silnym szachistą. Rozegrał mecze min. z Anderssenem i Stauntonem. Jako teoretyk był wraz z von Bilguerem współautorem Encyklopedii Szachowej.
Jego liczna kolekcja szachowa (w tym cenne dyplomy) z Osiecznej koło Leszna znajduje się obecnie na zamku Kórnickim.
Wydawnictwo Penelopa zakupiło pewne zdjęcia dyplomów Tassilo Heydebrand und der Lassa podczas konferencji historycznej w Kórniku. Oryginały znajdują się w tamtejszych zbiorach.
(zdjęcie z Internetu)
Tania Sachdev jest osobą z wszechstronnymi zdolnościami.
Znakomicie daje sobie radę w roli modelki, moderatorki i nawet piosenkarki: Link.
Jest również świetną szachistką, o czym przekonali się niektórzy nasi arcymistrzowie: Link.
W 2011 roku na turnieju w Wijk aan Zee pokonała gwiazdę polskich szachów Dariusza Świercza: Link.
(fot. z internetu)
Łukasz Schreiber http://www.szachypolskie.pl/lukasz-schreiber/,
poseł-wnioskodawca z PiS http://businessinsider.com.pl/polityka/podwyzka-pensji-poslow-premier-ministrow-i-pierwszej-damy/48bpk8t
(fot. internet)
„U boku legendy pracują też na własne nazwiska”. (…) Wojtaszek (rocznik 1987) i Gajewski (1985) to dziś ścisła czołówka w polskich szachach. Pierwszy jest mistrzem, drugi – wicemistrzem kraju. W Polsce są blisko siebie, ale w świecie daleko. Wojtaszek jest w rankingu oficjalnej szachowej federacji FIDA na 15 miejscu, a Gajewski na 127, choć zdarzało mu się bywać w pierwszej setce. Elitarną dziesiątkę Radek ma w zasięgu wzroku – obecność tam przekłada się na zaproszenia na silnie obsadzone turnieje, gdzie zwycięstwa z rywalami ze światowej czołówki dają istotny rankingowy zysk”. (…) Grzegorz mówi, że dzięki temu, że stał się częścią sztabu Ananda, jest w środowisku bardziej rozpoznawalny. Liczy, że przełoży się to na zaproszenia do udziału w turniejach, gdzie będzie okazja do poprawienia pozycji rankingowej.
Postępy są prawdopodobne, tym bardziej że niewykorzystane przez Vishy’ego warianty i systemy gry trafiają do wspólnej puli, z której Radek i Grzegorz mogą korzystać. – Ale tylko w uzasadnionych przypadkach, czyli w meczach o dużą stawkę – zaznacza Radek”. zr http://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/ludzieistyle/1602215,1,polsko-hinduska-taktyka-gry-w-szachy.read
„Współpracowałem z mistrzem świata Anandem. Pracowałem z nim 9 lat (…) Widziałem, jak ciężko trenują ci najlepsi. Od tego momentu sam trenuję dużo więcej. Mamy tu podwójną korzyść: ja przysłużyłem się Anandowi, a współpraca z mistrzem pomogła mnie. (…) Po dwuletniej stagnacji zacząłem trenować z najlepszymi i wskoczyłem do czołówki” Wojtaszek
zr http://audycje.tokfm.pl/odcinek/Opowiada-arcymistrz-szachowy-Polski-Radoslaw-Wojtaszek/38684
„Radek też był przez Carlsena wodzony na pokuszenie. Ale odmówił”
Literatura szachowa podczas World Team Championship Seniors (bez udziału zawodników z Polski). fot Andreas Schneider
Dla przypomnienia https://blog.konikowski.net/2016/07/05/z-zycia-pzszach-28/
W Sopocie tuż obok wejścia na molo znajduje się wielka, „chodnikowa” szachownica. Wprost zachęca do gry w żywe szachy, chociaż nigdy nie widziałem tam żadnej rozgrywki.
Niestety w trakcie niedawnej przebudowy, nie potrafiono ułożyć białych i czarnych kwadratów (widać że szachy to trudna gra). Zrobiono to typowo, czyli byle jak, chaotycznie kładąc jasne i ciemne płytki w części szachownicy skierowanej ku morzu.
Ale robota została „odfajkowana” i plan „wykonano”. Szachownica jest widoczna np. przez kamery internetowe:
Na pytanie w jaką figurę przemienia się dochodzący pion, chyba każdy z początkujących szachistów odpowie, że w hetmana. To zwykle jest prawdą, choć nie zawsze, bo hetman nie musi być obowiązkowym wyborem. Pionek może przemienić się w dowolną figurę, oczywiście o ile ma to sens ze względu na pozycję na szachownicy. Można znaleźć przykłady promocji piechura w wieżę, tak aby uniknąć zapatowania króla przeciwnego koloru w przypadku nieprzemyślanej promocji w hetmana. To są raczej typowe przykłady przemian. Do mniej znanych zaliczamy „przeróbki” pionka w lekkie figury. Na przedstawionym diagramie (źródło) znajduje się ciekawa pozycja, w której „naturalna” przemiana czarnego pionka w hetmana, prowadzi do pata. Właściwym wyborem figury jest goniec, chociaż na pierwszy rzut taka przemiana osłabia czarny kolor. A więc mamy kolejny przykład na to, aby nie wykonywać zbyt szybko „naturalnych” posunięć.
Krzysztof Kledzik
Wszystkim szachistom znane są zapewne dość dobrze liczne kontrowersje toczone w ramach walki psychologicznej, towarzyszącej meczom o mistrzostwo świata pomiędzy Karpowem i Korcznojem. Jej elementami były np. niepodanie przed rozpoczęciem partii ręki Korcznojowi przez Karpowa, czy też zarzuty Korcznoja o przekazywaniu umownych znaków Karpowowi w czasie gry. Na ten temat powstała też anegdota (czy rzeczywiście tylko anegdota?). Osądźcie sami!
Pewnego dnia w czasie meczu o MŚ Karpow – Korcznoj (Baguio 1978 r.), do głównego sędziego meczu am. Lothara Schmida przychodzi Korcznoj z protestem: „Panie sędzio! Proszę coś zrobić, sekundanci i członkowie radzieckiej ekipy nieustannie podpowiadają Karpowowi ruchy”.
Na to arbiter: „To niemożliwe, przecież wszyscy siedzą bardzo daleko od sceny i nie mają żadnej możliwości przekazywania informacji”. Korcznoj: „Wymyślili specjalny szyfr. Jeżeli wstaje np. Tal, to trzeba grać hetmanem, jeśli dr Zuchar – to wieżą, gdy Baturiński – to gońcem, a jak wstają ci siedzący po lewej stronie sali dziennikarze, to skoczkiem lub pionkiem”.
Nie przekonuje to Schmida: „Przecież to poważni ludzie, jak mogą udawać poszczególne bierki, to jakieś nieporozumienie, przecież to nie teatr”. Korcznoj ripostuje: „Dobrze znam te metody! Dziesięć lat temu sam byłem wieżą!”.













