Gość napisał: Proponuję nową serię przedstawiającą sylwetki związane z szachami. Na początek załączam fotkę z pytaniem: kogo ona przedstawia?
Moja reakcja: Idea jest bardzo ciekawa i warta realizacji. Oczywiście czekam na dalsze ciekawe fotografie do publikacji na blogu.
Sylwetka 1
Bohaterka wpisu poprosiła o usunięcie swojej fotografii, co niniejszym czynię.
Węgierski talent Richard Rapport
W partii 75 przedstawiłem ciekawy pojedynek z 3 rundy ligi niemieckiej Kacpra Pioruna (ranking 2551) z czołowym zawodnikiem świata Peterem Swidlerem (2752). Nasz arcymistrz dobrze przygotował się do tej partii i wywalczył remis, a były nawet szanse na zwycięstwo.
Następnego dnia Polak spotkał się z 17-letnim węgierskiem arcymistrzem Richardem Rapportem (2676). Niestety tym razem poszło gorzej. Po niezbyt dokładnej grze w fazie początkowej i następnie środkowej Piorun przeszedł do gorszej końcówki, której nie udało się uratować.
Wydaje mi się, że Kacper Piorun ma duży talent i wielkie możliwości poprawienia swojej siły gry. Pod warunkiem, że odłoży na późniejsze czasy zajmowanie się solvingiem i weźmie się do solidnego treningu w zakresie gry praktycznej. Tutaj jest jeszcze wiele do zrobienia. Przede wszystkim trzeba poprawić repertuar debiutowy. Partia ze Swidlerem udowodniła, że warto popracować nad początkowym stadium gry, gdyż to daje duże szanse walki nawet o wiele silniejszym przeciwnikiem!
W eliminacjach drużynowych mistrzostw Europy w Aarhus w 1971 roku Włodzimierz Schmidt zmierzył dwukrotnie szable z czołowym wówczas szachistą świata duńskim arcymistrzem Bentem Larsenem.
Padł zaszczytny wynik dla naszego szachisty 1-1. Wygraną partię w tym pojedynku uważam za najlepszą w karierze Włodka.
Przedstawiam Państwu niezwykle interesującą książkę „Szachy – królestwo geniuszu i fantazji” autorstwa znanego małżeństwa szachowego z Wrocławia Moniki i Krzysztofa Krupów.
Jest to rzecz traktująca wielu aspektów królewskiej gry: historię, legendę i sylwetki wielkich ludzi. Jest też wątek czysto szachowy: partie i szachowe łamigłówki. A więc mamy do czynienia z materiałem do czytania i analizowania!
W wprowadzeniu autorzy m.in. piszą: „Świat szachów jest światem barwnym, mieniącym się wieloma kolorami. Światem magicznym, w którym każdy może znaleźć wszystko, czego zapragnie…”.
Zeskanowałem kilka stron książki, aby przybliżyć Państwu jej treść. Ale to oczywiście nie ilustruje w pełni jej „wnętrza”. Dlatego nie zwlekaj potencjalny Czytelniku i zamów natychmiast „Szachy – królestwo geniuszu i fantazji”. Nie będziesz z pewnością tego żałować!
Tutaj można zamówić książkę: link
Książka na facebooku: link
Monika Krupa w Wikipedii: link
Monika i Krzysztof w youtube: link
W dniach 23-24 listopada odbyły się rundy 3-4 ligi niemieckiej z licznym udziałem polskich zawodników.
Aktualna tabela: 1. OSG Baden Baden 4 8 27 2. Hamburger SK 4 7 20½ 3. SC Eppingen 4 7 20 4. SV Mülheim Nord 4 7 20 5. SV Werder Bremen 4 6 19 6. SV Hockenheim 4 5 20 7. SG Solingen 4 5 16½ 8. SK Turm Emsdetten 4 4 15 9. SV Wattenscheid 4 4 15 10. SV Griesheim 4 3 14 11. Schachfreunde Berlin 4 3 13½ 12. SG Trier 4 2 15 13. Sportfreunde Katernberg 4 1 12½ 14. SK König Tegel 4 1 10 15. SC Viernheim 4 1 8 16. FC Bayern München 4 0 10
W pracy trenerskiej zalecałem moim podopiecznym, aby oprócz swego stałego i dobrze opracowanego repertuaru debiutowego, mieli w zanadrzu – na różne okoliczności – przygotowane jakieś niespodzianki w celu zaskoczenia przeciwnika.
Często sytuacja turniejowa wymaga w określonych pojedynkach walki na wygraną i wtedy motyw zaskoczenia może mieć decydujące znaczenie. Przeciwnik zna wasz repertuar i spodziewa się czegoś znanego, a tu nagle niespodzianka… Zastosowanie jakiegoś mało granego wariantu może zaskoczyć także znacznie silniejszego przeciwnika, co zwiększa wasze szanse na odniesienie sukcesu.
Inną przyczyną wyboru mało popularnego w praktyce turniejowej wariantu jest chęć ominięcia jakiś szeroko rozpracowanych i znanych gier.
W „Panoramie Szachowej” (wrzesień 2013) opublikowałem artykuł z teorii debiutów „Jak uniknąć obrony Grünfelda – teoria systemu z 9.f3!? (D70)”. Po ruchach 1.d4 Sf6 2.c4 g6 3.f3!? pisałem: “Po normalnym 3.Sc3 czarne odpowiadają 3…d5 i na szachownicy powstaje wyjściowa pozycja obrony Grünfelda, która nie wszystkim „leży” białym kolorem. Ruchem w tekście można natomiast skierować grę na inne tory, na przykład po 3…Gg7 4.e4 d6 powstaje wariant Sämischa w obronie królewsko-indyjskiej.
Mój artykuł omówił oczywiście tylko w ogólnych zarysach najistotniejsze problemy tego interesującego otwarcia. Na końcu napisałem: „Nie twierdzę, że kontynuacja 3.f3!? gwarantuje białym przewagę debiutową. Jest jednak z pewnością godna uwagi idea, przez którą można uniknąć obrony Grünfelda i sprowadzić grę na mało jeszcze zbadane ścieżki. Dla badaczy różnych debiutowych planów omawiany ruch może być doskonałym poletkiem doświadczalnym dla dalszych własnych analiz”.
Cieszę się, że przedstawiciel młodej generacji naszej czołówki Kacper Piorun w 3 rundzie ligi niemieckiej zastosował z powodzeniem ten wariant przeciwko jednemu z najsilniejszych szachistów świata. Dodatkowa uwaga: Swidler sam gra białymi to otwarcie i dlatego do pewnego momentu dokładnie się bronił! Po błędnym 21…Wd6? (zamiast 21…Sf7) wpadł w poważne trudności. Szkoda, że Piorun nie wykorzystał swojej szansy.
Mateusz Bartel jest znany ze swoich skłonności do ostrej gry, często nawet na pograniczu ryzyka. Taki styl walki jest znakomity przeciwko słabszym przeciwnikom i przynosi cenne zwycięstwa. Np. na ostatnich DME w Warszawie arcymistrz był silnym punktem naszej drużyny i uzyskał rewelacyjny wynik. Link.
Jednakże w silniejszej konkurencji nasz arcymistrz nie jest już tak błyskotliwy w działaniach i efektownych wygranych jest zdecydowanie mniej.
W dzisiejszej 3 rundzie ligi niemieckiej Mateusz Bartel (2638) spotkał się z rosyjskim arcymistrzem Jewgenijem Romanowem (2654). Nasz arcymistrz skoncentrował swe siły na skrzydle hetmańskim i zlekceważył możliwości partnera na drugiej stronie. Rozstrzygnięcie partii padło ostatecznie na skrzydle królewskim!
Partie Jewgenija Romanowa: link.
35-ty Dortmunder Sparkassen Chess-Meeting odbył się w dniach 23 czerwca do 1 lipca 2007 roku. Atrakcją turnieju był 17 – letni arcymistrz z Norwegii Magnus Carlsen. Pokazał się z bardzo dobrej strony jako osobowość i szachista. Wywarł na mnie bardzo pozytywne wrażenie, ale wtedy chyba jeszcze nikt nie przypuszczał, że będzie przyszłym mistrzem świata.
W Dortmundzie grał też Vishy Anand. Bezpośredni pojedynek między nimi zakończył się zwycięstwem starszego. Ostatecznie turniej wygrał po raz ósmy Władimir Kramnik 5 pkt. Anand był czwarty 4 pkt. Natomiast Carlsen zajął 6 miejsce. W turnieju grało 8 arcymistrzów.
Następnie spotkałem Carlsena rok później na olimpiadzie szachowej w Dreźnie. W trakcie analizy po partii z Niemcem Georgiem Meierem chciałem zrobić zdjęcie, ale było to technicznie niemożliwe. Poprosiłem Magnusa, aby tak stanął, abym mógł tego dokonać. Bez problemu spełnił moją prośbę i fotografia została wykonana.
W 2009 roku Carlsen zjawił się ponownie w Dortmundzie. Wygrał po raz dziewiąty Władimir Kramnik, ale Norweg był już w ścisłej czołówce. W Panoramie Szachowej (7-8) pisałem: „Ulubieniec publiczności i najmłodszy uczestnik turnieju Magnus Carlsen podzielił 2-4 miejsce z Leko i Jakowenko, co jest pozytywnym rezultatem. Na rozpoczęciu imprezy oznajmiono obecnym, że młody arcymistrz z Norwegii skończył średnią szkołę i postanowił spróbować szczęścia w zawodowych szachach. To jest jedyna słuszna decyzja, jeśli zamierza się utrzymać formę na światowym poziomie. A Carlsen ma jasny cel sportowy: zostać mistrzem świata!”
Do obejrzenia kilka zdjęć z mojego zbioru.
Dortmund 2007: w czasie konferencji technicznej
Dortmund 2007: na bankiecie powitalnym
Olimpiada w Dreźnie 2008
Olimpiada w Dreźnie 2008: analiza po partii Carlsen-Meier
Po dzisiejszym remisie w 10 partii zostały rozstrzygnięte losy meczu o mistrzostwo świata. Stan 6.5-3.5 dla Magnusa Carlsena, który tym samym został 16 szachowym mistrzem naszego globu. Zwycięstwo Norwega było przekonywujące: wygrał 3 partie i nie poniósł żadnej porażki. Tytuł mistrza świata dostał się w dobre ręce!
Dla przypomnienia: Anand był mistrzem świata FIDE w latach 2000-2002 oraz w szachach klasycznych od 2007 roku. Był wybitnym szachistą, który wniósł wiele w rozwój naszej dyscypliny. Teraz na tronie królewskim zasiadł młodszy Magnus Carlsen!
Informacje z Wikipedii
Program meczu
| Dates | Events | TIME |
| 07.11.2013 | Opening Ceremony | 04.00.P.M. Tentatively |
| 09.11.2013 | Game 1 | 03.00.P.M. (Indian Time) |
| 10.11..2013 | Game 2 | 03.00.P.M. (Indian Time) |
| 11.11.2013 | Rest Day | |
| 12.11.2013 | Game 3 | 03.00.P.M. (Indian Time) |
| 13.11.2013 | Game 4 | 03.00.P.M. (Indian Time) |
| 14.11.2013 | Rest Day | |
| 15.11.2013 | Game 5 | 03.00.P.M. (Indian Time) |
| 16.11.2013 | Game 6 | 03.00.P.M. (Indian Time) |
| 17.11.2013 | Rest Day | |
| 18.11.2013 | Game 7 | 03.00.P.M. (Indian Time) |
| 19.11.2013 | Game 8 | 03.00.P.M. (Indian Time) |
| 20.11.2013 | Rest Day | |
| 21.11.2013 | Game 9 | 03.00.P.M. (Indian Time) |
| 22.11.2013 | Game 10 | 03.00.P.M. (Indian Time) |
| 23.11.2013 | Rest Day | |
| 24.11.2013 | Game 11 | 03.00.P.M. (Indian Time) |
| 25.11.2013 | Rest Day | |
| 26.11.2013 | Game 12 | 03.00.P.M. (Indian Time) |
| 27.11.2013 | Rest Day | |
| 28.11.2013 | Tie Break Games | To be decided |
| 28.11.2013 | Closing Ceremony | To be decided |
Dokładne informacje z przebiegu pojedynku oraz wszystkie partie znajdziecie Państwo na stronie meczu.
ChessBase News 1
ChessBase News 2
ChessBase News 3
ChessBase News 4
ChessBase News 5
ChessBase News 6
ChessBase News 7
ChessBase News 8
ChessBase News 9
ChessBase News 10
ChessBase News 11
ChessBase News 12
ChessBase News 13
Oficjalne zakończenie-wersja niemiecka
Oficjalne zakończenie-wersja angielska


















