Krzysztofa Pańczyka przedstawiłem już na blogu oraz stronie.
Niedawno Krzysztof obronił swoją pracę dyplomową i uzyskał w ten sposób tytuł trenera I klasy Polskiego Związku Szachowego.
Serdeczne gratulacje z życzeniami sukcesów w dalszej działalności szkoleniowej!
Z pracą dyplomową można zapoznać się na mojej witrynie: Link.
Nasz dzisiejszy gość, Garri Kasparow, przez wiele lat był szachowym mistrzem świata. Teraz, gdy nie gra już profesjonalnie, skupił się na działalności opozycyjnej i promowaniu walki o prawa człowieka na świecie! Dlatego właśnie, jako przeciwnik polityczny Kremla, musiał opuścić Rosję. Jak odebrał śmierć innego znanego rosyjskiego opozycjonisty, a zarazem jego przyjaciela, Borysa Niemcowa? Co sprowadza mistrza do Polski?
W dniach 17-25 października w holenderskim mieście Haarlemie odbył się międzynarodowy turniej kołowy z udziałem wicemistrza Polski Macieja Klekowskiego.
Polak – z uwagi na najwyższy ranking – był faworytem turnieju. Ostatecznie Maciej Klekowski zajął dopiero 6 miejsce z 4.5 punktami.
Z dużymi nadziejami oczekiwaliśmy na partię naszego lidera Radosława Wojtaszka (2734) z czołowym szachistą świata Bułgarem Weselinem Topałowem (2813).
Pojedynek miał miejsce w dzisiejszej 6 rundzie Klubowego Pucharu Europy w Skopje. Niestety Polak doznał porażki, ale po interesującej grze.
Rzadko opisuję na blogu sukcesy niemieckich szachów. Na propozycję kilku Internautów zdecydowałem się zmienić ten stan i będę częściej przedstawiać osiągnięcia zachodnich sąsiadów.
W ostatnich czasach w Niemczech wzrosło duże zainteresowanie królewską grą. Z roku na rok powstają nowe kluby szachowe i są organizowane prestiżowe imprezy.
Także wydawnictwa notują większe zainteresowanie fachową literaturą. Widzę to po mojej działalności na tym polu. Jeszcze w tym roku mają ukazać się dwie moje książki w wydawnictwie Beyera i w przyszłym planowane są trzy nowe projekty.
Dzisiaj przedstawiam sylwetkę Vincenta Keymera, z którym Niemiecki Związek Szachowy wiąże duże nadzieje. Dlatego otrzymał on także duże wsparcie szkoleniowe. Przyszłość pokaże, czy ten talent rozwinie się we właściwym kierunku.
Informacja na ChessBase News: Link.
Poniższe zdjęcie pochodzi ze zgrupowania kadry męskiej i juniorów (Zakopane 29.04. – 13.05.1979).
Morskie Oko. Od lewej strony: Maciejewski, Skrobek, Bernard, Świć, Stempin, Cywiński – przewodnik i szachista, Andrzejewski, Kania – wiceprezes PZSzach, Bany, Jaczyński, Czajka – kierownik wyszkolenia PZSzach, Konikowski – trener kadry PZSzach oraz Kuligowski.
Po ukazaniu się wpisu otrzymałem kilka komentarzy dotyczących solvingu, z których część znalazło się na blogu. Tak jak zapowiedziałem, tylko konstruktywne i w kulturalnym tonie uwagi będą tutaj publikowane.
Problem, czy solving jest sportem, został wystarczająco wyjaśniony w linku:
Natomiast jesteśmy znakomici w solvingu, w dyscyplinie, która niestety nie zalicza się do szachów w świetle kryteriów i definicji FIDE. W rozwiązywaniu zadań szachowych nie ma bowiem elementów twórczości, które charakteryzują szachy, a występują w grze bezpośredniej, korespondencyjnej i kompozycji szachowej…
Zgodnie z definicją sprecyzowaną przez FIDE – szachy są jedną z najstarszych, intelektualnych i kulturowych gier, która stanowi kombinację sportu, naukowego myślenia i elementów sztuki. Myśliciele i znawcy szachów wielokrotnie dodawali takie uzupełnienia: „Szachy są wiedzą pod względem treści, sztuki pod względem formy, grą zaś w swej istocie“ oraz „Szachy zawierają w sobie elementy kultury, sztuki i intelektualnych zdobyczy całej historii cywilizacji“. Patrząc z tego punku widzenia „Solving“ nie spełnia podstawowych kryteriów fidowskiej definicji szachów, jakimi są elementy sztuki, oryginalności czy twórczości. Solvingowcy nie zostawiają po sobie ani pięknych partii, ani kombinacji, tylko wyniki rywalizacji
Solving może mieć aspekt szkoleniowy, ale tylko w małym wymiarze. Tę kwestię wyjaśniłem wystarczająco w mojej książce Kompozycja w treningu szachisty (Penelopa 2003).
Na ten temat rozmawiałem wcześniej ze znanym trenerem rosyjskim Markiem Dworeckim w trakcie szkolenia niemieckich trenerów w Kienbaum koło Berlina w 1995 roku. Ta dyskusja i jego wykład o znaczeniu kompozycji szachowej w treningu potwierdziło moje podejście do tej kwestii.
W obecnej dobie komputerów solving nie ma żadnego pożytecznego znaczenia w twórczości kompozytorów szachowch. Nikt bowiem nie zajmuje się, z braku czasu, bezpośrednim rozwiązywaniem problemów, lecz sprawdza się je za pomocą różnych programów szachowych, które są łatwo dostępne.
Tak jak napisałem w wpisie solving obecnie można traktować przede wszystkim jako rozrywkę. Może mieć też aspekt propagandowy.
Imprezy w rozwiązywaniu zadań, w połączeniu z kongresem kompozycji szachowej, umożliwiają też spotkania fachowców tej branży z całego świata i tym samym wymianę doświadczeń, pomysłów twórczych itd.
Tak to przedstawił mi kilka lat temu jeden niemiecki problemista. Przy okazji bierze on udział w konkursach w rozwiązywaniu zadań dla zabawy. Nie przygotowuje się do tych zawodów, gdyż nie widzi w tym żadnej potrzeby. Własne kompozycje i innych problemistów testuje z pomocą „maszyny”. Wszelkie wyjazdy na te imprezy finansuje z własnej kieszeni, gdyż niemieckie władze szachowe nie wspierają solvingu.
W prywatnej korespondencji kilka osób zwróciło uwagę na stabilność wyników czołówki w solvingu. Ta sytuacja nie zmienia się od wielu lat. Konkurują ze sobą praktycznie dwa kraje: Polska i Anglia.
Sam kiedyś zajmowałem się rozwiązywaniem zadań, szczególnie w trakcie Zjazdów Problemistów Polskich.
