W tych dniach ukazało się III poprawione wydanie mojej książki o gambicie hetmańskim. Praca wzbogaciła się o nowe analizy, 10 partii przykładowych oraz nową okładkę.

Jest przeznaczona dla zawodników reprezentujących mniej więcej poziom kandydata na mistrza.

Damengambit – richig gespielt
Jerzy Konikowski
Joachim Beyer Verlag 2015
III poprawione wydanie
247 stron
ISBN 978-3-95920-007-3

W miniony weekend odbyły się dwie rundy ekstraligi czeskiej z licznym udziałem zawodników z Polski.

Strona

Wyniki

Kontynuacja odcinka 10.

W przeszłości wielu silnych arcymistrzów i nawet mistrzów świata zajmowało sie układaniem studiów, które były owocem ich analiz z turniejowych pojedynków. W ten sposób teoria końcówek wzbogaciła się o pouczające przykłady, które do dnia dziejszego mają duże znaczenie praktyczne.

Proponuję samodzielną analizę kilku pozycji, które swym charakterem przypominają zakończenie partii szachowej.

Autor: J.R.Capablanca
„Ostatnie lekcje szachowe” 1941

Wygrana

Autor: A.Alechin
„Tijdschrift” 1933

Wygrana

Autor: M.Euwe
„Tijdschrift” 1924

Wygrana

Autor: W.Smysłow
„Prawda” 1976

Wygrana

Rozwiązywanie pewnych zadań daje szachiście na pewno wiele korzyści, jak poprawa techniki liczenia wariantów, ćwiczenie umiejętności rozgrywania końcówek, rozwijanie fantazji szachowej, poznawanie wielu ciekawych motywów strategiczno-taktycznych, które można potem wykorzystać w praktyce turniejowej.

W mojej książce „Kompozycja w treningu szachisty” zwróciłem uwagę na opinię arcymistrza Lwa Poługajewskiego dotyczącą treningu ze studiami. Przed meczem kandydatów przeciwko Talowi (Ałma Ata 1980) rozwiązał on 100 zadań tego typu, co  miało kolosalny wpływ na ostateczne zwycięstwo. W czasie tego spotkania wykazał nie tylko duże opanowanie psychiczne w ostrych pozycjach – co zawsze było domeną Tala – ale liczył również szybciej i dokładniej warianty od swego znakomitego partnera.

Podejście Lwa Poługajewskiego do rozwiązywania wszelkich problemów w jego grze powinno być wzorcem dla młodych szachistów. W jakimś wywiadzie znakomity arcymistrz przyznał się, że miał kiedyś duże problemy z rozgrywaniem pozycji z izolowanym pionkiem w centrum. Poświęcił kilka miesięcy na analizę partii z taką strukturą pionkową i problem minął. O tym przypadku wspomniałem w moim tekście „Gorzka Prawda” (Szachy-Chess/75-76  2002).

Często się słyszy, że obecnie zawodnik mający problemy z koncentracją w trakcie partii udaje się po poradę do psychologa. Kiedyś takie problemy rozwiązywano po szachowemu. Trener przygotowywał swemu podopiecznemu zbiór różnych kombinacji oraz praktycznych kompozycji i kazał je rozwiązywać w warunkach turniejowych, czyli w głowie i bez przesuwania figur na szachownicy.

Taki sposób treningu polecałem także swoim uczniom i to dawało pozytywne efekty!

W dniach 31 października – 8 listopada 2015 w niemieckim Bad Wiessee odbyły się Międzynarodowe Mistrzostwa Bawarii.

Startowało 452 zawodników, w tym Polak K.Piorun (2609).

Nasz arcymistrz uzyskał 8 punktów z 9 partii i został samodzielnym zwycięzcą.

Gratulacje!

Strona turnieju

Wyniki

Ciekawa partia

Treść pisma jest podana na załączonej niżej drugiej stronie.

Mój wkład w tym numerze to komentowana partia Mamedjarow – Caruana, Baku 2015 oraz przyczynek (uzupełnienie) do znanej partii Navara – Wojtaszek, Biel 2015.

Przyszłoroczny turniej kandydatów odbędzie się w Moskwie w dniach 10 – 30 marca.

Pewni uczestnicy:

Viswanathan Anand
Hikaru Nakamura
Fabiano Caruana
Sergey Karjakin
Peter Svidler
Veselin Topalov
Levon Aronian

O jeszcze jedno miejsce walczą Kramnik i Giri. Podobno więcej szans na udział ma Holender.

Informacja na ChessBase News

Obecnie w Bad Wiessee odbywają się otwarte mistrzostwa Bawarii. Znakomicie spisuje się arcymistrz K.Piorun, który po 6 partiach zebrał 6 punktów.

Informacja na ChessBase News: link.

W dniach 25.10. – 05.11. 2015 odbyły się w Porto Carras mistrzostwa świata juniorek oraz juniorów 18 lat z licznym udziałem ekipy z Polski.

Ostatecznie zdobyliśmy dwa medale: Alicja Śliwicka wywalczyła w kategorii do 14 lat srebro, natomiast Bartosz Fiszer do lat 8 brąz.

Gratulacje!

Strona turnieju

Wyniki naszej ekipy

Kontynuacja odcinka 9.

Najbardziej zbliżone do gry praktycznej są oczywiście studia. W tego typu pozycjach zaczynają białe i – zależnie od sytuacji na szachownicy – wygrywają lub osiągają nierozegraną.

Współczesne studia można podzielić na analityczne i kombinacyjne (zwane też artystycznymi).

Największe podobieństwo z grą praktyczną mają studia analityczne. Autorzy układają je w celu wypełnienia luk w teorii końcówek. Takich pozycji można znaleźć wiele w książkach z gry końcowej rosyjskiego arcymistrza Jurija Awerbacha.

Autor: J.Awerbach
1971

Białe zaczynają i wygrywają

Sam układałem podobne studia, które wykorzystywałem w szkoleniach i książkach testowych. Przez kilka lat prowadziłem kącik o końcówkach w najstarszym wówczas piśmie szachowym „Deutsche Schachzeitung” i tam opublikowałem niektóre z tych moich kompozycji. Wszystkie zadania powstały w wyniku analizy pewnych końcówek z rozegranych partii.

Autor: J.Konikowski
Deutsche Schachzeitung 1988

Białe zaczynają i wygrywają

Autor: J.Konikowski
Deutsche Schachzeitung 1988

Białe zaczynają i wygrywają

Autor: J.Konikowski
Schach-Echo 1986

Białe zaczynają i wygrywają

Na koniec studium zawierające pouczający motyw matowy. Jako początkujący szachista poświęciłem sporo czasu na znalezienie właściwego rozwiązania. Tego typu zadania mają dużą wartość szkoleniową w kształceniu szachisty i takie studia poleca się w treningu!

Autor: A.Troicki
Nowoje wremija 1895

Białe zaczynają i wygrywają

Mam nadzieję, że praca z tymi pozycjami sprawi Internautom wiele przyjemności i przyczyni się do większego zainteresowania tego rodzaju studiami. Mają one bowiem wielki aspekt szkoleniowy i pogłębiają wiedzę w zakresie gry końcowej!