Nie ma znaczenia, jak dobrze grasz – nie możesz spodziewać się dobrych wyników, kiedy masz przegraną po debiucie.

Garri Kasparow, szachowy mistrz świata w latach 1985 – 2000

//////////////////////////////////////

Książkę Henryka Buczinskiego „Arcymistrzowskie wpadki” przedstawiłem już wcześniej na blogu.

Przypominam, że jest to zbiór pouczających partii z aktualnej praktyki turniejowej, które ilustrują wpadki arcymistrzów w fazie debiutowej.

Dlatego ważna także do zapamiętania jest teza byłego mistrza świata:

Anatoli Karpow–mistrz świata w latach 1975-1985 oraz 1993-1999: 

Każda faza partii, otwarcie, gra środkowa i końcówka ma duże znaczenie. Jeżeli na początku gry, któraś ze stron uzyska przewagę materialną lub pozycyjną, to zniwelować ją w grze środkowej będzie bardzo trudno. W tej sytuacji do końcówki może w ogóle nie dojść. Bez poprawnej gry w debiucie, nie można więc myśleć o sukcesach w szachach.   

//////////////////////////////////////

W przedstawionej partii czarne popełniły błąd już w 8 posunięciu. Zamiast 8…d5? teoria poleca sprawdzone z sukcesem 8…Se4! W grę wchodzi także 8…a5!? Dokładną analizą partii oraz tymi kontynuacjami zajął się autor w swej pracy.

Monografie debiutowe są niezwykle przydatne w szkoleniu szachistów, ponieważ przyśpieszają poznanie i nawet zrozumienie różnych wariantów i otwarć.

Na tym blogu wielokrotnie poruszaliśmy znaczenie tego problemu, który jest z reguły poważnie traktowany przez szachistów z aspiracjami sportowymi. Bez optymalnie opracowanego repertuaru debiutowego jest trudno osiągać znaczące sukcesy na arenie międzynarodowej.

Przypominam, że tym zagadnieniem zająłem się w najnowszej książce „Szachy dla przyszłych mistrzów”.

Są jednak „śmiałkowie” preferujący swoje teorie w stylu ” …dzisiaj książki szachowe są nostalgiczną relikwią i nie są podstawą nauki debiutów”, co było już dyskutowane w „Paradoksach szachowych 130”.

Podręczniki o otwarciach cieszą się nadal wielką popularnością wśród szachistów na całym świecie i dlatego wiele wydawnictw specjalizuje się właśnie publikacją tego typu książek.

Dlatego pozytywne jest to, że w programie wydawnictwa „Penelopy” są pozycje z zakresu debiutów.

Mam przyjemność zaprezentować Państwu najnowsze dzieło wydawnictwa. Omawia one wariant Richtera-Rauzera po posunięciach 1.e4 c5 2.Sf3 d6 3.d4 cxd4 4.Sxd4 Sf6 5.Sc3 Sc6 6.Gg5.

Damazy Sobiecki
Obrona Sycylijska
Wariant Richtera-Rauzera
Penelopa Warszawa 2015
220 stron

Z wielkim smutkiem informuję o śmierci kolegi Marka Fijałkowskiego z Warszawy. Wielokrotnie spotykaliśmy się przy szachownicy na różnych imprezach krajowych.

Na mistrzostwach Wojska Polskiego w Warszawie w 1969 roku Marek pokonał mnie w bezpośrednim pojedynku, ale ostatecznie wygrałem turniej z 12 punktami z 13 partii. Marek był drugi z 11 pkt.

W latach 1979 – 1981 broniliśmy wspólnie barw Hutnika Warszawa.

Źródło: Strona Przemysława Jahra

Dwie partie Marka Fijałkowskiego (komentarz Andrzeja Adamskiego)

Cześć Jego Pamięci

Po 18-miesięcznej walce z rakiem zmarł w wieku 69 lat znany piosenkarz David Bowie.

Był sympatykiem królewskiej gry!

Pojedynek ze sławną francuską aktorką Catherine Deneuve

Po ukazaniu się wpisu Adamka (nazwisko mi znane) znowu odżyła sprawa Młodzieżowej Akademii Szachowej Polskiego Związku Szachowego.

Temat ten był dość obszernie przedstawiony na mojej stronie: Link oraz na blogu. Wystarczy wpisać w wyszukiwarce hasło „Młodzieżowa Akademia”.

Dlatego nie miałem w planie powracać do tego problemu. Jednakże artykuł „Młodzieżowa Akademia Szachowa  – szkoła z tradycjami” autorstwa Agnieszki Fornal-Urban i Marka Matlaka opublikowanego w numerze 8(56)2015 pisma Polskiego Związku Szachowego MAT zachęcił do przypomnienia moich doświadczeń na bazie trzykrotnego udziału w sesjach MASZ, tym bardziej, że była to propozycja kilku Internautów w listach prywatnych.

W ostatnich czasach blog odwiedza coraz więcej nowych Czytelników zainteresowanych informacjami z innej strony, niż oficjalne przekazy Polskiego Związku Szachowego oraz resortowego pisma „MAT”. Pisałem już wcześniej, że ten blog jest w pełni niezależny i niezwiązany z jakimikolwiek układami. Staramy się obiektywnie informować o problemach królewskiej gry, nie tylko z krajowego podwórka. Dlatego jesteśmy często atakowani przez naszych oponentów, dla których „wolność wypowiedzi” czy szacunek dla „przeciwnika” to są puste teorie.

Zapewniam wszystkich naszych sympatyków, że będziemy dalej kroczyć dotychczasową drogą i obiektywnie przekazywać wiedzę z szachowego podwórka.

Dalej będziemy też dyskutować o problemach szkoleniowych polskich szachów i publikowć wszelkie komentarze. Jednak pod warunkiem, że będą one na rzeczowym poziomie, godnym królewskiej gry!

A teraz przechodzę do tematu.

Przypomnę, że Akademia Młodzieżowa Polskiego Związku Szachowego została praktycznie powołana do życia w 1996 roku. Od samego początku jej działalności wywoływała duże emocje.

Krytykowano ją przede wszystkim za brak jakiejkolwiek logicznej koncepcji szkoleniowej oraz wąskiej kadry trenerskiej. Do tego grona było bardzo trudno się dostać, gdyż kierownictwo MASZ konsekwentnie opierało się na kilku tylko nazwiskach…

cdn

W dniach 7-11 stycznia odbył się w Tallinnie 11 rundowy Memoriał Paula Keresa w szachach szybkich z udziałem Jana Krzysztofa Dudy i Kamila Mitonia.

Czołówka

1.Kowalenko (Łotwa) 9.0
2.Howell (Anglia) 8.5
3.Gelfand (Izrael) 8.5)

Jan Krzystof Duda z 8 punktami został sklasyfikowany na 5 miejscu, natomiast Kamil Mitoń na 12 pozycji, również z 8 pkt.

Strona turnieju

Wyniki

ChessBase News

Transmisja

SZACHY-myślenie strategiczne

Kontynuacja odcinka 5

Następnie w rozdziale II „Zasady pracy nad repertuarem debiutowym” piszę: „Najlepszym sposobem uczenia się debiutów jest analizowanie partii z aktualnej praktyki turniejowej…”

„Bardzo istotne jest przygotowanie zestawów tematycznych partii, których dokładna analiza ułatwi głębsze zrozumienie problemów strategiczno-taktycznych tkwiących w stosowanych otwarciach. Partie należy analizować w całości w celu prześledzenia wszystkich faz, gdyż są one ze sobą ściśle powiązane. Dlatego błędne jest uczenie się debiutów bez uwzględnienia przebiegu gry środkowej oraz końcowej”…

„Studiowanie modelowych partii umożliwia również poznanie typowych pozycji. Na przykład przygotowując czarnym kolorem gambit hetmański, możemy zapoznać się z charakterystycznymi strukturami: wolny pionek, izolowany pionek w centrum, wiszące pionki itd. W czasie partii ta wiedza wspomoże realizację typowych planów pozycyjnych. Jest to ogromne ułatwienie podczas gry, gdyż znając schematy strategicznych i taktycznych idei, szybko znajdujemy właściwą drogę i unikamy niedoczasów”…

„Oczywiście także praca z innymi otwarciami i wariantami (nie tylko z gambitem hetmańskim) umożliwia poznanie różnych elementów strategii i taktyki szachów”…

Konkretnie przedstawiłem to na bazie kilku partii z obrony Nimzowitscha.

Jednocześnie zwróciłem uwagę na istotę korzystania z monografii debiutowych, które w sposób zdecydowany przyśpieszają proces pracy nad początkowym stadium partii.

Ten problem był niedawno dyskutowany na tym blogu: Link.

Paul Keres (ur. 7 stycznia 1916 w Narwie, zm. 5 czerwca 1975 w Helsinkach) – estoński i radziecki szachista, z racji swoich osiągnięć nazywany „Księciem Szachów”.

Źródło

Paul Keres był znakomitym analitykiem teorii debiutów. Do dnia dzisiejszego wiele jego rekomendacji jest nadal aktualnych i stosowanych w praktyce turniejowej przez szachistów wszystkich klas.

Dzięki jego dwutomowej pracy „Teoria debiutów szachowych” (Wydawnictwo „Sport i Turystyka”, Warszawa 1955) poznałem – jako początkujący szachista – teorię gier otwartych, co przełożyło się na pierwsze sukcesy turniejowe.

„Nieustannie sprawiał matce kłopoty wychowawcze. Dziennikarzy niepokoił swoim zachowaniem, a organizatorów turniejów szachowych wprawiał na przemian w zachwyt i zakłopotanie. Nie był jednak, jak chciałoby tego wielu, zidiociałym sawantem. Był natomiast – jak piszą jego biografowie – postacią składającą się z samych paradoksów”…

Źródło