Młodzieżowa Akademia Szachowa – szkoła z tradycjami
Agnieszka Fornal-Urban i Marek Matlak (MAT 8-2015)

„Na przestrzeni wielu lat działalności szkoły system szkolenia był nadzorowany, koordynowany i dofinansowywany ze środków publicznych. Przechodził wiele przeobrażeń i modyfikacji. Wdrażano nowe rozwiązania, które miały na celu uczynić go bardziej skutecznym. Zmiany dotyczyły nie tylko ram programowych, metodyki prowadzenia szkolenia, ale również doboru kadry trenerskiej, doboru kandydatów i selekcji zawodników. Ponadto uwzględniano trendy rozwoju sportu szachowego na świecie i dostosowywano sposób nauczania do odbiorcy w różnym wieku” …

///////////////////////////////////////////////

W odcinku 151 wspomniałem, że moja propozycja wprowadzenia w ramach Młodzieżowej Akademii Szachowej Polskiego Związku Szachowego konsultacji drogą emailową nie wzbudziła żadnego zainteresowania wśród trenerów uczestniczących w sesji w Zakopanem. Także czołowy krajowy szkoleniowiec Ryszard Bernard wykazał się obojętnością do mojego projektu.

Nie zniechęciło mnie to jednak do tego przedsięwzięcia. Radosław Wojtaszek był gotowy wziąć udział w tym eksperymencie. Miał komputer, internet oraz programm ChessBase niezbędny do przekazywania danych. Tak więc zaraz po zakończeniu zgrupowania rozpoczęliśmy współpracę.

Wiedza szachowa 12–letniego Radka nie była wielka, ale miał ogromny zapał do pracy, no i talent. Te dwie istotne cechy dawały nadzieję, że moje zaangażowanie nie pójdzie na marne. Nie myliłem się!

Już pierwsze tygodnie pokazały niezwykłą aktywność Radka. Jego poczta z różnymi problemami przychodziła do mnie codziennie. Musiałem przestawić swój dotychczasowy program działania. Nie byłem zawodowym szachistą. Pracowałem w godzinach 7.30 – 16.00 (dla ciekawości w tym była przerwa śniadaniowa 9.00-9.30 oraz obiadowa 12.00-12.30). Miałem swoje treningi w punkcie szkoleniowym w Essen oraz prowadziłem aktywną pracę publicystyczną. Mimo tego kontakt z Radkiem sprawiał mi wielką frajdę. Po raz pierwszy spotkałem się z tak zaangażowym młodym szachistą, którego interesowało praktycznie wszystko, co dotyczyło gry szachowej.

Zaznaczam, że przez 4 lata naszej współpracy nie pobierałem żadnego honorarium. Wszystko odbywało się na bazie honorowej. W pewnym momencie ojciec Wojtaszka zaproponował mi 1000 złoty, ale odmówiłem.

cdn

W miniony weekend odbyły się dwie kolejne rundy ligi niemieckiej z licznym udziałem zawodników z Polski.

Stan aktualny (bez wszystkich gier w 7 rundzie)

Dokładne informacje na ChessBase News

Link 1
Link 2

Kontynuacja odcinka 9

W rozdziale 5 przypominam też, że istotną metodą podwyższania klasy sportowej jest studiowanie partii z różnych imprez szachowych, gdyż to często jest lekceważone przez młodych zawodników.

Spotykałem się też wielokrotnie w swej pracy trenerskiej z przypadkami, że młodzież zajmowała się tylko pojedynkami skomentowanymi przez znanych arcymistrzów w przekonaniu, że to przyniesie najlepsze efekty w ich samoszkoleniu. Zupełnie lekceważono analityczną pracę komentatorów z niższymi kategoriami (rankingami).

Uważam, że takie teorie są błędne i odpowiednio uzasadniam to w mojej książce.

Mocno polecam przestudiowanie świetnej książki Dawida Bronsteina „Międzynarodowy turniej arcymistrzów, Neuhausen – Zurych 1953”, która jest kopalnią wiedzy w zakresie strategii i taktyki szachów na bazie czołowych wówczas szachistów świata: Link.   

Nie ma znaczenia, jak dobrze grasz – nie możesz spodziewać się dobrych wyników, kiedy masz przegraną po debiucie.

Garri Kasparow, szachowy mistrz świata w latach 1985 – 2000

//////////////////////////////////////

Mocną stroną lidera polskich szachów Radosława Wojtaszka jest początkowe stadium gry. Jednakże jego słabością jest zawężony repertuar debiutowy do tylko kilku wariantów i to umożliwia partnerom odpowiednie przygotowanie się do partii. Dlatego coraz trudniej jest Radkowi złapanie przeciwnika na „wariant”.

Następnie słabym punktem Wojtaszka jest schematyczny (nieciekawy) styl gry. Niejednokrotnie była mowa na tym blogu, że nasz as dosłownie „suwa drzewo na szachownicy” i czeka tylko na pomyłki przeciwników, aby pokonać ich w grze końcowej.

Ta strategia ma jednak „krótkie nogi” i w ostatnim czasie Radkowi jest coraz trudniej zrealizować swoje zamierzenia. Ma się wrażenie, że styl gry Polaka został dostatecznie rozszyfrowany!

Pokazała to dobitnie dzisiejsza partia w lidze niemieckiej. Przeciwnikiem Wojtaszka był 22-letni holenderski arcymistrz Robin van Kampen z rankingiem 2618 (Wojtaszek 2727). Polak nie próbował zaostrzyć gry, lecz wybrał spokojny wariant, w którym jest bardzo trudno walczyć czarnym kolorem o przewagę. W krytycznym momencie zdecydował się na 21…bxc6?? (zamiast bicia wieżą) i forsownie przegrał.

Do końcówki nie doszło! 

W dniach 13 – 20 lutego odbył się Międzynarodowy Turniej Szachowy Cappelle la Grande z  udziałem licznej ekipy z Polski.

Najlepszy Polak Marcel Kanarek został sklasyfikowany na dalekim 25 miejscu. Zdecydowanie zawiedli Maciej Klekowski oraz Kamil Dragun.

Dokładne wyniki

Strona turnieju

Dzień Dobry!

Panie Jerzy chciałbym zaprezentować na Pańskim blogu mój program „Bobby 960” do losowania ustawienia bierek w szachach Fischera.

Bobby960 to program za pomocą, którego można losować lub wybrać początkowy układ bierek na szachownicy w szachach Fischera (Szachy 960).

Bobby960 został przygotowany głównie pod kątem zastosowania w turniejach szachów Fischera, gdzie losowany lub wybierany jest w danej rundzie układ bierek dla wszystkich zawodników.

Interfejs programu został przygotowany w czterech językach. Program zapisuje całą historię wykonanych losowań lub wyborów.

Bobby960 jest programem darmowym zarówno do zastosowań prywatnych jak i komercyjnych.

Strona domowa programu Bobby960

Z poważaniem
Artur Urbaniak

W dniach 12-19 lutego 2016 odbył się w austriackim mieście Graz międzynarodowy turniej na dystansie 9 rund.

Najlepszym z polskiej ekipy okazał się trener kadry Bartosz Soćko, który został sklasyfikowany na 9 miejscu.

Dokładne wyniki

Strona turnieju

Kontynuacja odcinka 8

Wiadomo jest, że gruntowna analiza rozegranych przez siebie partii jest znakomitą formą doskonalenia kunsztu szachowego. Dzięki takiej intensywnej pracy poznaje się swoje słabe strony, które można skutecznie wyeliminować w następnych pojedynkach.

Jest to znane od dawna zalecenie w procesie szkolenia zawodniczek i zawodników wszystkich klas. Mimo tego nie jest to zawsze respektowane przez młodzież, co mogłem się przekonać w toku mojej wieloletniej pracy trenerskiej.

Ten problem zaobserwowałem także w trakcie trzech sesji Młodzieżowej Akademii Szachowej. Uczestnicy zgrupowań otrzymywali jako prace domowe zadanie przeanalizowania i skomentowania ostatnio rozegranych przez siebie partii i jakość tych opracowań była przeważnie na słabym poziomie.

Młodzież bardzo często nie potrafiła rozpoznać momentów krytycznych w partiach oraz przyczyny porażki jednej ze stron. Stawiano znaki „?” bez podania alternatywy, co jest poważnym błędem w sztuce. Takie przypadki spotyka się również dość często w pismach szachowych i co gorsza nawet w książkach. Kilka lat temu zwróciłem na to uwagę na blogu: link.

Dlatego w mojej książce (V. rozdział: Analizowanie i komentowanie partii) przypominam o tej ważnej zasadzie w szkoleniu lub samoszkoleniu.

Pan Krzysztof Sabor posiada następującą odznakę szachową

i chętnie poznałby jej historię. Czy ktoś z Internautów ma wiedzę na ten temat?

Nie ma znaczenia, jak dobrze grasz – nie możesz spodziewać się dobrych wyników, kiedy masz przegraną po debiucie.

Garri Kasparow, szachowy mistrz świata w latach 1985 – 2000

//////////////////////////////////////

We współczesnej praktyce turniejowej bez dokładnej znajomości teorii debiutów nie można liczyć na zwycięstwa. Przekonała się o tym czołowa arcymistrzyni świata Hinduska Koneru, która w ważnym turnieju wybrała wariant, którego dobrze nie znała. W rezultacie poniosła szybką porażkę.

Należy znać, że 9.Sf3? jest błędem i dlatego trzeba grać 9.a3!